Oekraïners blij dat ze niet in België moeten tanken
Het nieuws uit België over de almaar hogere brandstofprijzen sijpelt mondjesmaat de Oekraïense huiskamer binnen. De Oekraïners zijn blij dat ze niet in België moeten tanken, maar ze vragen zich ook af hoelang de Belgen dit nog volhouden.

‘De verhalen die we te horen krijgen uit België zijn ronduit hallucinant’, zucht Yaroslav. ‘Mijn eerste reflex is dan een opgelucht gevoel dat ik niet in België moet tanken. Erg hé? Daarna volgt pas het besef dat deze tijden voor de Belgen ronduit zwaar zijn. Weet je waarom vooral? Omdat er geen eind lijkt te komen aan de ellende.’
Voor veel Oekraïners is het de vraag hoelang de Belgen dit volhouden. ‘Het stemt me hoopvol dat mensen verbazend lang koppig kunnen standhouden’, meent Yaroslav. ‘Maar dat komt natuurlijk met een prijs. Een almaar hoge prijs die de Belgen kennelijk bereid zijn te betalen. Wat een dapper volk.’
‘Ik heb het verhaal van mijn man gehoord’, vertelt Yuliya. ‘Hij is soldaat in het oosten van het land. Het was vier weken geleden dat ik hem heb gehoord toen hij plots contact met me zocht. Ik hoorde direct aan zijn stem dat er iets ergs was. Yuliya, Yuliya, de prijzen aan de pomp in België. ‘Wat is er met de prijzen aan de pomp in België?’ vroeg ik bevreesd. En dan deed hij het hele verhaal. Hij en zijn collega’s hebben het over niks anders. Logisch natuurlijk.’
Voor Yuliya schuilt er een levensles in de hoge brandstofprijzen in België. ‘Wij, Oekraïners, zagen graag over onze probleempjes van elke dag. En dat mag, zolang we het grotere plaatje maar niet uit het oog verliezen en we niet beginnen te denken dat we iets betekenen in de wereld. Dat helpt echt te relativeren: waarover klagen we soms?’
