The Vremde Mirror

Een vremde eend in de bijt

Maand: januari, 2018

Qatar schaft buurtweg af om stadion te bouwen

De internationale gemeenschap reageert verbijsterd en geschokt op de berichten uit Qatar. Met het WK voetbal van 2022 in het vooruitzicht schaft het emiraat een buurtweg af om een stadion te kunnen bouwen.

Zicht op buurtweg.

De FIFA distantieert zich bij monde van voorzitter Gianni Infantino van deze praktijk. ‘Je ziet het wel vaker. Landen die door corruptie een WK toegewezen krijgen, denken ineens dat ze alles mogen. Maar goed, het is de eerste keer dat Qatar in opspraak komt. Laten we het bij een waarschuwing houden.’

De feiten op een rijtje: Qatar schafte een door woestijnzand overspoelde buurtweg af die in onbruik was geraakt, zonder mogelijkheid om deze beslissing aan te vechten. ‘Gezien de feiten treedt de FIFA veel te laconiek op,’ vindt voetbalanalist Peter Vandenbempt. ‘Kent Qatar dan werkelijk geen scrupules? Hallo, het is wel een buurtweg. Het zijn geen Nepalese gastarbeiders.’

Ook Paul Gheysens reageert misprijzend: ‘Zo kan ik ook een stadion bouwen.’

De slaven die de stadions in Qatar bouwen dreigen hun werkzaamheden stop te zetten. ‘Dit kunnen we echt niet steunen. We zijn geen onmensen. Wie weet tot wat het Qatarese regime nog in staat is.’

Advertenties

In memoriam: Tom Boonen (1981-2018)

Tom Boonen zag het levenslicht als Tommie Boonen. Sinds hij in het eerste leerjaar met Tommy in de klas zat, ging Tommie Boonen als Tom Boonen door het leven, dit om verwarring te vermijden.

Tom Boonen kende een normale jeugd. Hij behaalde een diploma automechanica en hield van snelle wagens. Ook had hij een voorliefde voor alpaca’s. Dat was echt Tom, een beetje gek.

Alles veranderde rond 2005. Tom Boonen werd overstelpt met verzoeken die naderhand allen bleken te berusten op een misverstand. Leidde hij met zijn mailadres deechtetomboonen@hotmail.com mensen doelbewust om de tuin? Hij heette officieel dan wel Tommie, maar hoe lang moest dit hem nog achtervolgen? Hij was voor iedereen al zijn hele leven Tom. En wie wist nog af van zijn echte naam behoudens zijn ouders? Wel, niemand tot in 2008 een privédetective van Jean-Marie Dedecker zijn werkelijke identiteit aan het licht bracht.

Telkens die hoop aan diggelen om het autosalon te mogen openen of zelfs maar een smoezelige pitabar in een Limburgse baronie. Altijd dezelfde reactie. ‘Oh, we waren mis. We hadden de andere Tom Boonen voor ogen. Maar hier, een gratis consumptiebon.’ We kunnen ons niet inbeelden wat dit doet met het zelfbeeld van een mens.

Uit wraak bestelde Tom Boonen in de naam van Tom Boonen doping. De ploeg van Tom Boonen eiste enkele miljoenen voor de geleden imagoschade. Ze vingen bot bij de rechter. Door zijn winst in Parijs-Roubaix kon Tom Boonen bewijzen dat de doping voor eigen gebruik was, niet om iemand anders in diskrediet te brengen. Tom Boonen werd voor 2 jaar geschorst, hij werd geschrapt uit de uitslag en hing de fiets na één race moegestreden aan de haak. De zege in Parijs-Roubaix ging zo naar Tom Boonen.

Zijn leven was niet uitsluitend vernedering en ontluistering. Tom Boonen sloeg een 16-jarige aan de haak die pas na 3 maanden begreep te zijn gevallen voor de verkeerde Tom Boonen. Zijn langste relatie ooit. Wie kon hij daadwerkelijk vertrouwen? Wie kwam op hem af om wie hij was; niet de echte Tom Boonen? En wie om zijn mailbox vol verkeerdelijk verstuurde uitnodigingen?

In 2013 zat Tom Boonen ook in het VTM-programma Naamgenoten, gepresenteerd door Koen Wauters. Deze destijds administratief bediende bij een kleine KMO leeft nu al ettelijke jaren van zijn naam. Tom Boonen wist altijd: wanneer Tom Boonen stopt met wielrennen, ben ik niet binnen.

Het deed hem pijn dat voor de afscheidswedstrijd van Tom Boonen vorig jaar meteen de juiste Tom Boonen werd uitgenodigd. Een afscheid in stijl werd Tom Boonen niet gegund.

Toen gisteravond het bericht zich verspreidde op sociale media dat Tom Boonen betrokken is geraakt in een dodelijk auto-ongeval, was er paniek en verdwazing. Nog voor de eerste plundertochten in de grote steden zich konden voltrekken, stuurde @tomboonen1 het volgende bericht de wereld in: ‘Zeg mannekes, ik leef nog zenne.’ Met op drie uur tijd meer dan 6 miljoen retweets en 8 miljoen hartjes het populairste twitterbericht aller tijden.

Een golf van opluchting overspoelde Vlaanderen. ‘Ik dacht echt dat Tom Boonen dood was, gelukkig is het Tom Boonen maar,’ twitterde een sportjournalist. Een collega meldde: ‘Toch niet werkloos. Wat kan opluchting opluchten.’ Ook dat bericht werd massaal gedeeld. De toestand van Michel Wuyts is zorgwekkend, maar stabiel.

Het ging al een tijdje niet zo goed met Tom Boonen. De uitnodigingen stroomden niet langer binnen en de verminderde media-aandacht deed hem in een depressie belanden. Onder invloed van coke en alcohol knalde hij tegen een elektriciteitspaal. Tom Boonen overleefde de klap niet. Hij werd 36 jaar.

7 signalen dat Vlamingen niet racistisch zijn

Veel Vlamingen zijn racistisch, lezen we. Vinden wij niet. Zie maar naar de volgende 7 signalen (ook wel alle 7) die deze bewering ondergraven.

1. Zie puntje 4.

2. Vlamingen zeggen het voortdurend zelf: ‘Ik ben geen racist, maar’.

Kijk, duidelijker hoeft toch niet? Sterker nog, na de ‘maar’ volgt meestal een uitgebreide nuancering.

5. Vele Vlamingen kennen wel iemand die een opiniebijdrage voor De Morgen heeft geschreven.

Het is geen bewijs, wel een signaal.

6. Het vormt geen probleem dat een model met een hoofddoek reclame maakt voor shampoo.

Oké, niet het beste voorbeeld.

7. Theo Francken, Liesbeth Homans, Bart De Wever, Jan Jambon en Sam van Rooy vinden racisme zwaar overschat en van dit vijftal bekleden alleen de eerste 4 geen marginale politieke functie.

Om maar te zeggen dat je in Vlaanderen niet zomaar met alles wegkomt.

De Afspraak nodigt Rik Torfs per ongeluk 3 keer uit

Het Canvas-programma De Afspraak kende gisteravond een zeer gevarieerd panel. Er zat een kerkjurist en oud-rector van de KU Leuven, een oud-rector van de KU Leuven en kerkjurist en tot slot een man die beide functies combineert, maar voor wie de volgorde van opsomigeen belang is.

Het werd een argumentenvrije discussie waarbij men (Rik Torfs, Rik Torfs en Rik Torfs) zachtjes en met de glimlach elkaars keel toekneep. De drie heren kaartten in de foyer nog lang na.

‘Ik leerde van mezelf dat ik makkelijk teruggrijp naar een sofisme of aforisme wanneer ik een discussie niet kan winnen. Dat wist ik niet. Ook bleek ik het veelal oneens met mezelf, maar uitsluitend wanneer ik leugenachtige dingen verkondigde,’ aldus Rik Torfs.

‘Ik kan dat alleen maar beamen. Ik weet niet alles beter. Ik kan van mezelf nog heel wat leren. Niet iedereen heeft dat geluk. Ik ben niet te beroerd om dit te erkennen,’ aldus Rik Torfs.

‘Dankzij mijn mensenkennis kon ik bij Rik en Rik de valse gemoedelijkheid die in feite een extreem conservatisme bedekt en daarom zo kwaadaardig is perfect doorgronden,’ aldus Rik Torfs.

‘In het gelaat van de ander herken je jezelf,’ antwoordt Rik Torfs.

‘Wat bedoel je hier nu weer mee, Rik? Word je die dubbelzinnigheden zelf nooit beu? Denk je soms niet: ik ben niet langer die 19-jarige bij wie de ambities de intellectuele capaciteiten grandioos overstijgen, ik houd dat semi-intellectueel gezwets voor mezelf? Ik om eerlijk te zijn nooit,’ meent Rik Torfs.

‘Links is stom, #metoo overroepen, klimaatverandering ook want de zon schijnt zelden, vroeger was alles beter en Trump is de slechtste niet. Je kunt het zo niet zeggen, je moet al stuiten op een valse analogie om dit te poneren. Wat een verschraling van het debat,’ zegt Rik Torfs. Rik en Rik knikken instemmend.

‘Dat spreekt me ook zo in Rik aan, ik ben het zelden met hem eens, maar hij voelt geen schroom om te zeggen wat hij denkt en dat kan ik alleen maar bewonderen. Ik denk dat ik niet alleen voor mezelf, maar ook in de plaats van Rik spreek,’ aldus Rik Torfs.

‘Is het inmiddels niet de gangbare consensus om te zeggen wat je denkt en worden we daar beter van?’ Noch Rik Torfs noch Rik Torfs noch Rik Torfs stelt zich de vraag.

‘Mensen die zeggen wat ik moet zeggen, wat moet ik daarvan zeggen?’ vraagt Rik Torfs zich daarentegen wel af.

‘Ik kende Rik en Rik van televisie, ik vond ze altijd al slinks en intelligent en dat beeld blijkt ook volledig te kloppen. Tot opluchting van mezelf blijk ik mezelf dan niet zo heel slecht te kennen,’ aldus Rik Torfs.

HLN-columnist Rik Torfs spreekt in de weekendkrant van een gewaagde vertoning die ondanks het panel geen onbevredigend verloop kende. ‘Jammer dat ik niet aanwezig kon zijn.’

Negen dingen die een politieke partij met liefdesverdriet niet wil horen

We kennen allemaal wel een politieke partij die is gedumpt. We willen iets zeggen dat opbeurt, maar we weten niet goed wat te zeggen. De volgende negen oprispingen houd je best voor jezelf.

1. Het was toch een politieke partij van charlatans en opportunisten

Nu zeg je eigenlijk: jij hebt geen partijenkennis, want je hebt maandenlang in hetzelfde bed gelegen, misschien heb jij nu ook wel de vlooien. Knap hoor, vriend.

2. Ik heb het nooit een goede partij voor je gevonden

Hoewel je altijd hebt beweerd dat zij zo’n schattig kartelletje vormen. Het begin van een vriendschap die sneuvelt.

3. Het logo vond ik toch maar zozo

Vaak vindt de politieke partij dat logo net heel verfrissend en verbindend, waardoor jouw goedbedoelde steun als ergerlijk overkomt. Zeker als je dit logo zelf hebt ontworpen.

4. Die schimmige financiële constructies, is dat waar?

Leedvermaak, zo ongepast en het kan later nog. (maar wel leuk, hihi)

5. Ander en beter, ik zag je ex op Facebook al flirterige verkiezingsslogans plaatsen

Een dolk in het hart. ‘Al die gezamenlijke persconferenties, de flyers waarop we samen staan, de wollige praatjes, het was niet meer dan een oppervlakkige flirt.’ Een inzicht dat te vroeg komt en jij zult dit bekopen.

6. Alleen haal je de kiesdrempel ook wel

Geloof je dat nu zelf?

7. Zeg, jullie groots opgezet project, hoe zal de afwikkeling hiervan verlopen?

Alstublieft, blijf niet hameren op dat ene mislukte en met veel bombarie aangekondigde project. De meeste politieke partijen willen na een liefdesbreuk vooruitkijken, niet in het verleden blijven hangen, de niet te negeren penetrante walm van een ontbindend lijk in de kast ten spijt. Geef ze ook die kans.

8. Ga sporten, eet gezond en koop nieuw beddengoed

Doe niet mal, het is een politieke partij.

9. Kris Peeters is bronstig

Het is niet omdat het uit is dat een politieke partij nul toekomstperspectief heeft, tenzij dit je tactiek is om twee ex-geliefden weer in elkaars armen te drijven.

Bracke neemt ontslag uit de Kamer: ‘Niet op de hoogte van politieke activiteiten’

Siegfried Bracke, voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers, was niet op de hoogte van de politieke activiteiten binnen de muren van de Kamer. ‘Ik meende het volk te vertegenwoordigen, niet aan politiek te doen. Ik wil hier niks mee te maken hebben.’

‘De Kamer van Volksvertegenwoordigers die zou moeten bestaan uit – zoals de naam al verraadt – volksvertegenwoordigers is in wezen niet meer dan een veredeld clubje van politici, een aanzienlijk aantal verdedigt ook nog eens standpunten die niet de mijne zijn en ze worden hiervoor vorstelijk betaald met belastinggeld. Had ik dat geweten.’

Bracke (N-VA) zegt niet naïef te zijn. ‘Natuurlijk hoor je in de wandelgangen weleens een politieke uitspraak, maar daar blijft het bij. Wat ik echter gisteren via de media heb vernomen, én wat ik intussen aan bijkomende informatie heb verzameld is van die aard dat ik daarmee van ver of dichtbij niets meer te maken wil hebben.’

‘Ik wil niet dat mijn naam geassocieerd wordt met mensen die aan politiek doen. Het zijn opportunisten en graaiers. Neutraliteit is voor mij heilig. Als voorzitter moet ik mijn verantwoordelijkheid nemen en zeggen: het vertrouwen is zoek, dus stap ik op.’

Volgens de wekelijkse verslagen van de Kamer is het nochtans zonneklaar: de Kamer is een politiek gekleurde kliek. ‘Ik heb over die documenten heen gekeken. Overigens verkeerde ik in de onmogelijkheid dat te weten. Ik ben pas sinds medio 2010 lid van de Kamer en zit de laatste jaren vrij geïsoleerd, waardoor ik nooit iemand sprak. Ja, ik werd een beetje buitengesloten als ik het nu zo overschouw.’

Bracke stapt nu over naar de Senaat. ‘Daar wordt al jaren niet meer aan politiek gedaan, zo heeft men mij verzekerd.’

Erik Van der Paal vervangt Tom Meeuws op lijst Samen

De komende Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen geen Tom Meeuws op de lijst van Samen. Lijsttrekker Wouter Van Besien vervangt hem door wit konijn Erik Van der Paal.

Niet zonder trots stelde Wouter Van Besien vanochtend Erik Van der Paal voor aan de verzamelde pers. ‘Na een goed diner gisteravond aanvaardde Erik de uitdaging. Hij is het compromisfiguur dat we zochten. Erik weet mensen over de partijgrenzen heen te begeesteren. Het is dit type van verbindende figuren waar de politiek nood aan heeft.’

‘Van der Paal is een sociaal dier, iedereen vertoeft met bijzonder veel genoegen in zijn aanwezigheid. getuige hiervan zijn uitgebreide netwerk. Geen wonder dat hij weet wat er in de stad leeft.’

Door Meeuws opzij te schuiven en Van der Paal binnen te halen, wil Van Besien het gezichtsverlies tot een uiterste minimum beperken. ‘Omdat we niet dezelfde fout wilden maken als met Tom Meeuws hebben we het Bureau van Integriteit ingeschakeld. Maar geen enkel probleem, het integriteitsbureau omschrijft Erik als uitzonderlijk betrouwbaar en rechtschapen.’

Bezit Van der Paal dan helemaal geen negatieve eigenschappen? ‘Hij heeft een hekel aan grappen met verborgen camera’s,’ weet Van Besien.

Burgemeester Bart De Wever (N-VA) beschuldigt Erik Van der Paal in een eerste reactie van partijdigheid en zet zijn voorkeursbehandeling per direct stop.

In memoriam: Emil-Hegle Arendtwald (1966-2018)

Vrijdagmiddag omstreeks 13.00 overleed Emil-Hegle Arendtwald na een aanrijding door een auto. De hulpdiensten poogden hem nog te reanimeren, maar geen hulp mocht baten.

Arendtwald zag het levenslicht in de Oostenrijkse stad Villach. Als kind wilde hij wielrenner worden, maar uiteindelijk ging hij net als iedere jongeman gewoon schansspringen. De gulden stelregel luidde destijds dat wielrennen nefast is voor schansspringers, omdat beenmassa overtollig is in de lucht.

Arendtwald, toen al eigengereid, had hier geen oren naar. Onder de naam François Dupont en met een Zwitserse licentie, niets liet hij aan het toeval over, nam hij deel aan juniorenwedstrijden. Toen hij zijn eerste race won, werd hij ontmaskerd door zijn trainer die een foto van hem aantrof in de krant, waarop hij schuchter in de lens kijkt, met als onderschrift: ‘In een vlekkeloos Oostenrijks-Duits accent voorziet de Franstalige Zwitser Dupont zijn zege van commentaar.’

Arendtwald spotte met de gangbare opvattingen en bleef wielrennen in functie van schansspringen. Toen het WK wielrennen plaatsvond in Villach startte hij bij de amateurs als enige Oostenrijker. Hij eindigde in het peloton dat sprintte om goud. Om meerdere redenen een voltreffer, hij leerde er zijn latere Belgische echtgenote kennen, een fervent supporter van Ferdi Van Den Haute.

Wielrennen of schansspringen? Zijn prestaties hakten de knoop door. Arendtwald won in de winter daarop voor het eerst het Vierschansentoernooi. Dat kunstje zou hij herhalen in 1989 en 1993. In Garmisch-Partenkirchen won hij zevenmaal. Sindsdien viert men in Oostenrijk geen Nieuwjaar, maar Arendtwaldstag.

Arendtwald verhuisde na zijn carrière naar België, alwaar hij getroffen werd door de ironie van het leven. Niet ver van zijn woonplaats in Zemst fietste Arendtwald op een doorlopend fietspad. Een appende automobilist had hem niet gezien en deed hem in de lucht vliegen, evenwel niet op de manier dat Arendtwald gewend was.

Omdat Arendtwald wel een helm en een fluorescerend vestje droeg, maar geen harnas, laait het debat op of hij zijn dood niet zelf gezocht heeft. De appende automobilist kan op nationale steun rekenen. Een petitie die eist dat de nabestaanden van Arendtwald een fikse schadevergoeding betalen aan de voor het leven getraumatiseerde automobilist heeft al 200.000 handtekeningen opgeleverd.

De reacties zijn fors. ‘Als Arendtwald daar op dat moment niet fietste, was dit niet gebeurd. Jij zult het maar wezen als automobilist.’

‘Onverantwoorde zot. Je weet dat automobilisten hun smartphone gebruiken terwijl ze rijden, dan ga je toch niet zonder harnas de baan op.’

‘Een smet op zijn blazoen,’ oordeelt Jan Segers van Het Laatste Nieuws. ‘Iemand met een voorbeeldfunctie zou beter moeten weten dan automobilisten met een schuldgevoel op te zadelen.’

Arendtwald sprong gans zijn leven van duizelingwekkende hoogten de diepte in, brak een keer zijn dijbeen waardoor hij de Olympische Winterspelen in Albertville miste, het was echter een fietstochtje in Vlaanderen dat hem fataal werd. Arendtwald laat een vrouw en drie dochters na. Hij werd slechts 51.

Studie toont aan: ‘Je hebt geen racisme nodig om je achterlijkheid te bewijzen’

Vele mensen denken dat ze racisme nodig hebben om anderen ervan te overtuigen dat ze achterlijk zijn. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat dit een grove misvatting is.

‘De mens is een uniek wezen, omdat hij over een eindeloze waaier aan mogelijkheden beschikt om zijn onkunde, achterlijkheid en incompetentie te etaleren. Zo zelfs dat racisme totaal overbodig wordt,’ stellen Zweedse wetenschappers.

‘Sterker nog, uit ons onderzoek blijkt dat mensen die denken racisme nodig te hebben om hun omgeving van hun achterlijkheid te overtuigen, juist intrinsiek achterlijker zijn dan anderen. Met andere woorden, zij hebben racisme het minst nodig om een debiel te zijn.’

De wetenschappers ontkennen niet dat racisme een doeltreffende manier is om achterlijk over te komen. ‘Dankzij één zinnetje lijk je al getransporteerd uit een koloniaal tijdperk. Dat is nu eenmaal vele laagdrempeliger dan een hele avond naar Niels Destadsbader en James Cooke kijken.’

Ondanks deze bewijzen is Sonja (59) niet van plan racistische uitspraken af te zweren. ‘Ik geloof de wetenschap niet. Dat is een verzinsel van het linkse establishment, dat weet iedereen. Of denk je echt dat ik achterlijk ben?’

Regering plant bouw oude kerncentrale

Er lijkt een compromis in de maak voor het energievraagstuk dat de federale regering al lange tijd splijt. Tegen 2040 komt er in België geen nieuwe, maar een oude kerncentrale.

Zo zal de oude kerncentrale ongeveer eruitzien.

Minister van Energie Marie-Christine Marghem (MR) is trots op het resultaat. ‘Met de brokstukken van de kerncentrales in Doel en Tihange bouwen we in Doel tegen 2040 een oud exemplaar.’

Marghem ziet alleen voordelen. ‘Inzake versleten kerncentrales heeft België mettertijd onbetaalbare ervaring opgedaan, het zou zonde zijn die onbenut te laten. We hebben gezien dat we de levensduur van bouwvallige kerncentrales onbeperkt kunnen verlengen, zonder extra in veiligheid en infrastructuur te investeren. Hoeveel landen weten dat?’

‘Een gloednieuwe kerncentrale daarentegen is peperduur, laat zich niet bouwen op één dag en vraagt te veel onderhoud.’

Ook vicepremier Kris Peeters (CD&V) reageert opgetogen. ‘Ik heb altijd gezegd dat er geen nieuwe kerncentrale komt. Ik heb me nooit verzet tegen een oude kerncentrale. Integendeel. Als we een kerncentrale bouwen met scheurtjes, hoeven we ons hierover niet langer zorgen te maken, want we weten dat die scheurtjes er altijd al zijn geweest.’