The Vremde Mirror

Federaal minister van Klimaat Jean-Luc Crucke vreest dat ons land geen maatregelen kan nemen tegen de hitte. ‘Dat zou betekenen dat er beton verwijderd moet worden.’

‘We moeten burgers beschermen tegen de hitte’, beseft Crucke. ‘We weten wat we moeten doen: verharding verwijderen en onze leefomgeving vergroenen. In de praktijk zet ons dat voor een onmogelijke opdracht: verharding verwijderen en onze leefomgeving vergroenen.’

‘Alle beleidsniveaus worden met deze machteloosheid geconfronteerd’, geeft Crucke aan. ‘Ze willen iets doen tegen de hitte, maar dat blijkt in de praktijk volstrekt onhaalbaar. Zo wou een stad een plein voor een stukje ontharden, maar kwam tot de vaststelling dat er dan tegels moesten worden verwijderd. Dan houdt het onmiddellijk op natuurlijk.’

‘Sommige besturen gaan zelfs erg ver in hun denkproces’, vertelt Crucke. ‘Een gemeente wou bomen planten in een straat. Dat is niet eens alles. Daardoor zou tien procent van de parkeerplaatsen sneuvelen. Ik heb zelfs weet van een stad die eraan dacht om bomen te laten staan. Het moet wel realistisch blijven.’

Voetbalanalist en ex-voetballer Jurgen vindt dat Jeremy Doku perfect zelf kan inschatten of hij bij de geboorte van zijn eerste kind wil zijn. ‘Tijden veranderen. Hij heeft later nog kansen genoeg om als afwezige vader te schitteren.’

Jurgen begrijpt de ophef rond Doku allerminst. ‘Het is niet omdat je bij de geboorte van je kind bent, dat je een goede vader bent. Je kunt je kind nog je hele leven verwaarlozen. Er zijn nog genoeg belangrijke momenten die hij wel kan missen. Oké, het is misschien niet de allerbeste start. Maar het is niet dat de meeste baby’s een levendige herinnering hebben aan hun eerste dag op deze planeet.’

‘Waar bemoeien we ons eigenlijk mee?’ vraagt Jurgen zich af. ‘Het is een teken van emancipatie dat moderne vaders tegenwoordig hun eigen pad kunnen uitstippelen. Het is niet aan de buitenwereld om te bepalen welke toneelvoorstelling Jeremy van zijn kind mist en welke andere levensmijlpalen zijn kind zonder hem moet vieren. Anno 2026 kunnen vaders zelf hun traditionele vaderrol vormgeven.’

Toch snapt Jurgen ook ergens de gevoeligheid van het thema. ‘We komen natuurlijk van ver. Traditionele rollenpatronen doorbreek je niet zomaar. Je kunt de geboorte van je eerste kind ook maar één keer missen in je leven.’

Een match op het WK voetbal of de geboorte van je kind? Doku zelf heeft zijn les alvast geleerd. Om geen tweede keer voor dit dilemma te worden geplaatst, laat hij zich naturaliseren tot Italiaan.

De Zweeds-Iraanse wetenschapper Ahmadreza Djalali krijgt een gunst van het Iraanse regime als hij tijdens de match tegen België voor Iran supportert in plaats van voor de Rode Duivels. Hij wordt gedurende negentig minuten dan slechts zacht gemarteld.

Morgen treffen de Rode Duivels Iran. De Iraanse autoriteiten beseffen dat Djalali voor een verscheurende keuze staat: supporteren voor het land waar hij les heeft gegeven of voor het land dat hem ter dood heeft veroordeeld in een schijnproces en hem al tien jaar gevangenhoudt en martelt?

‘We willen goed gedrag belonen’, aldus het Iraanse regime. Het reageert hiermee op de berichten dat Djalali in de dagen voor de match tegen Iran extra martelingen onderging. ‘Als professor Djalali liever voor België juicht, respecteren wij die keuze volledig. Maar we willen hem helpen de juiste keuze te maken door zo ondubbelzinnig mogelijk te laten voelen wat die juiste keuze is.’

Het Iraanse regime beklemtoont dat het om een tijdelijk gunstregime gaat dat niet langer duurt dan negentig minuten. ‘Djalali blijft natuurlijk een ter dood veroordeelde gevangene op basis van valse verdenkingen. We mogen niet het signaal van straffeloosheid uitsturen.’

Met die laatste woorden hoopt Iran FIFA-voorzitter Gianni Infantino gerust te stellen. Die reageerde al bezorgd. ‘Iran gaat heel selectief om met mensenrechten. Ik denk niet dat het snel klaar is voor de organisatie van een WK. Of kan er iemand me vertellen waarom Djalali een voorkeursbehandeling verdient?’

Steun de actie van Amnesty International.

Positief nieuws uit het kamp van de Rode Duivels. Het zou nog maar een kwestie van dagen zijn eer aanvaller Romelu Lukaku fit genoeg is om met de pers te praten.

Volgens Sporza is Romelu Lukaku na de volgende match klaar om de pers toe te vertrouwen dat het belangrijk is om het match per match te bekijken, dat er geen eenvoudige tegenstanders zijn op een WK en dat ze als ploeg moeten blijven werken en zo kunnen groeien in het toernooi.

Bondscoach Rudi Garcia wilde dat op een persconferentie niet bevestigen. ‘Romelu komt van ver. Voor het WK heeft hij amper één exclusief interview gegeven dat hij nadien door zijn mediateam kon laten verbeteren, met bovendien foto’s van zijn eigen fotograaf. We monitoren de situatie van Romelu dag per dag. Het heeft geen zin om hem te vroeg te brengen. We willen natuurlijk allemaal dat Romelu 1 minuut 40 seconden voor de camera’s staat na een match, maar dat moet wel doordacht gebeuren. Eén verspreking kan het einde van de groepssfeer betekenen.’

‘Het liefst gooien we Romelu in de strijd vlak na een zege’, aldus Garcia. ‘Dan kan hij zonder te veel over zijn woorden te moeten nadenken zeggen dat de sfeer in de groep goed is. Zo kan zijn vertrouwen groeien en kunnen we hem ook inzetten na een doelpuntenloos gelijkspelletje tegen Nieuw-Zeeland of een roemloze uitschakeling tegen Turkije in de tweede ronde. Alleen is de concurrentie binnen de groep na een gewonnen match moordend.’

‘De kwaliteiten van Romelu na een match zijn heel belangrijk voor ons. Hij weet een journalist met zijn présence zo in te palmen, waardoor de match zelf wordt vergeten. Voor diepte-interviews komt dit WK hoe dan ook te vroeg’, beseft Garcia die daar ook geen halszaak van wil maken. ‘Al een geluk is dat ook niet de grootste kwaliteit van de Belgische pers.’

Het is nog altijd dagelijkse kost voor veel leerlingen van het buitengewoon onderwijs: hun busrit wordt onderbroken door een les op school. ‘Door te snoeien in het aantal busritten zullen de kinderen niet meer uit hun dagritme worden gehaald’, belooft Vlaams minister van Mobiliteit Annick De Ridder.

‘Het is niet altijd mogelijk om kinderen een hele dag op de bus te houden’, vertelt een kinderbegeleider. ‘Wanneer een bus om 11.30 op school arriveert, is het te vroeg om de kinderen naar huis te brengen. Dan zit er vaak niets anders op dan ze gedurende twee uur les te laten volgen op school.’

Axelle (11) getuigt: ‘We waren goed onderweg en ineens hield de bus halt aan een schoolgebouw. We moesten zelfs uitstappen en een klaslokaal binnenwandelen en daar neerzitten. Die onderbreking duurde uiteindelijk meer dan een uur. Opgelet, het is niet de eerste keer dat dit gebeurt, dus op den duur went het wel. Ook konden we de rest van de dag gewoon op de bus doorbrengen. Maar het is toch altijd eventjes schrikken.’

‘Deze wanpraktijk moeten we aanpakken’, aldus minister Annick De Ridder. ‘Zo’n les op locatie haalt kinderen helemaal uit hun dagritme. Dat bewijst dat er te veel busritten zijn. Door busritten te schrappen is de hinderlijke onderbreking op school overbodig. Ik wil de buschauffeurs die vrezen voor hun job ook geruststellen. Tien procent van het aantal busritten schrappen volstaat wellicht al. Kortom, geen heel ingrijpende maatregel, maar wel één met maximaal resultaat.’

Al is het niet zo dat De Ridder grote protesten verwacht: ‘Ik kan me niet inbeelden dat er iemand beleid wil dat het welzijn van kwetsbare leerlingen niet vooropstelt.’

Bondscoach van de Rode Duivels Rudi Garcia reageerde geïrriteerd na het gelijkspel tegen Egypte. ‘Altijd maar die focus op dat voetbal. Er zijn wel wat belangrijkere zaken in de wereld. Weet je in wat voor land we deze match hebben gespeeld? Kan het eindelijk eens over politiek gaan?’

Op de persconferentie na afloop van de match tegen Egypte kreeg Garcia tot zijn grote verbazing vragen over de match tegen Egypte. ‘We zijn hier in een land waar mensenrechten worden geschonden, dat zelf het internationaal recht continu met de voeten treedt en met een president die zichzelf schaamteloos verrijkt. En jullie willen dat ik het met jullie heb over waarom Hans Vanaken niet speelt. Hoe wereldvreemd kan je zijn?’

Na een vraag over de houdbaarheidsdatum van Thomas Meunier barstte Garcia helemaal uit: ‘Stop met te doen alsof politiek en voetbal gescheiden werelden zijn. Beseffen jullie, journalisten, dat jullie je laten gebruiken? Of stonden jullie er nog niet bij stil dat regimes voetbal instrumentaliseren om de aandacht af te leiden van hun dubieuze handelen? Stel verdomme wat kritische vragen. Ik zal helpen. Jullie kunnen perfect vragen hoe ik denk over mensenrechten in de VS en dan kan ik mijn mening daarover geven. Doe ik dat?’

‘Mijn wissels? Daar gaan we weer. Altijd voetbal, voetbal, voetbal’, zucht Garcia. ‘Ik zou ook niet weten wat ik over voetbal zou te vertellen hebben. Wil er iemand mijn mening over Trump horen? Iemand? Wil er echt niemand mijn mening over Trump horen? Ik heb daar nochtans een zeer uitgesproken mening over die een diplomatieke rel zou veroorzaken. Over de FIFA dan? Ook niemand? Over Ruben Van Gucht? De journalist van HLN stak als eerste zijn hand in de lucht.’

De Rode Duivels steunen hun coach. ‘Het is voor ons ook gemakkelijker om ons uit te spreken over politiek gevoelige kwesties dan over onze match. Hoe moeilijk ook, we proberen ons zo goed mogelijk af te sluiten van voetbal. Dat zorgt voor rust in de groep’, aldus Romelu Lukaku die bij Sporza smeekte om een interview.

De elfjarige Bram had een droom: profvoetballer worden. Nu blijkt dat hij na zijn carrière in een podcast over voetbal moet praten, moet hij op zoek naar een andere droom. ‘Dit hadden ze mij nooit verteld’, is hij kritisch.

‘Een bruusk uiteengespatte droom’, zo omschrijft Bram nu hij weet dat hij later geen profvoetballer kan worden. ‘Volwassenen moeten kinderen veel vroeger duidelijk maken wat de gevolgen zijn van hun dromen. Profvoetballer is voor velen niet realistisch gezien de randvoorwaarden. Maar we mogen die randvoorwaarden wel kennen eens we onze droom beginnen te realiseren. Aan elke droom zijn grenzen. Of denk je nu echt dat ik na mijn carrière ga ouwehoeren over voetbal in een podcast?’

De onmogelijkheid van Brams droom kwam aan het licht toen hij een transfer versierde naar KV Mechelen. De club licht toe: ‘Veel voetballers belanden na hun carrière in het zwarte gat. Veel jongetjes beginnen met voetballen zonder dat ze een idee hebben wat ze na hun voetbalcarrière willen doen. Daarom moeten ze een verklaring op eer ondertekenen dat ze na hun carrière in een podcast willen zitten.’

‘We zijn te lang meegegaan in de droom van ons kind’, erkennen Brams ouders die het knap vinden dat hij deze moeilijke keuze maakt. ‘Wel of niet in een voetbalpodcast zitten is geen keuze’, onderbreekt Bram hen bruut. ‘Elkaar constant in de rede vallen, vitten op spelers die geblesseerd beter waren dan jij topfit in jouw tijd en elke week van mening moeten veranderen omdat je voorspellingen er grandioos naast zitten en doen alsof je nog altijd recht van spreken hebt. Stel je voor dat Wetstraatwatchers zo zouden … ik wil maar zeggen: het lijkt me bijzonder uitputtend.’

Wat Bram nu wel gaat doen? ‘Ik droom ervan om voetbaljournalist te worden. Er lijkt me niets zo heerlijk als torenhoge verwachtingen creëren rond een middelmatig elftal, je verwachtingen staven aan de hand van de teamsfeer die goed zit in het kwartier dat je de trainingen te zien krijgt en dan de positie van de trainer in vraag stellen wanneer het team niet aan je zelfgecreëerde verwachtingen voldoet, tenzij hij primeurs bezorgt.’

Het is niet de eerste uiteengespatte droom van Bram. Eerder wou hij al avonturier worden, tot hij hoorde wat het inhoudt om BV te zijn.

Gilles (20) komt van zijn plan terug om het WK voetbal principieel te boycotten. ‘Het is oneerlijk om morele principes van me te verwachten terwijl ik de hele dag onderworpen ben aan zelfbeklag, existentiële twijfels, zelfbeklag, ondraaglijk lijden en zelfbeklag.’

Het WK vindt plaats in een land dat volgens Gilles verantwoordelijk is voor de afbraak van de internationale rechtsorde, brute deportaties en moorddadig militarisme. Toch vreest Gilles dat hij zijn principiële houding dit WK niet zal kunnen volhouden. ‘Er wordt geen rekening gehouden met de kwetsbare positie van studenten. Je bent mentaal uitgeput, je zwelgt in zelfmedelijden, hebt nood aan afleiding en overal rondom je is er WK voetbal. Dat is oneerlijk.’

Opmerkelijk is dat Gilles op sociale media mensen oproept om het WK te boycotten. ‘Het is niet omdat ik in de onmogelijkheid verkeer om niet naar het WK te kijken dat iedereen zich in deze benarde situatie bevindt. Veel mensen hebben genoeg afleiding in hun leven met hun werk of ze zijn op vakantie. Ik heb geen keuze. Wat moet ik tijdens de examens anders doen?

Gilles hoopt dat de FIFA in de toekomst rekening houdt met zijn examenrooster. ‘Ik vraag niet veel. Het zou al helpen, mochten de matchen op de meest onmogelijke uren voor studenten plaatsvinden. Maar nee, nu vinden ze midden in de nacht plaats.’

Carlo, zaakvoerder van een middelgrote KMO, zet naar eigen zeggen al jaren praktijktesten tegen praktijktesten tegen discriminatie in. Zo wil hij nagaan of de Vlaamse regering stiekem echt geen praktijktesten tegen discriminatie uitvoert.

Carlo begon met zijn praktijktesten vijftien jaar geleden toen hij zijn bedrijf opstartte. ‘Ik hoorde geruchten dat er stiekem praktijktesten werden uitgevoerd. Door stelselmatig mensen met een migratieachtergrond niet uit te nodigen voor een sollicitatiegesprek, kon ik controleren of de Vlaamse regering daadwerkelijk geen praktijktesten uitvoerde’, legt Carlo uit. ‘Ik heb nooit een klacht gehad, dus ze heeft die afspraak gerespecteerd.’

‘Het zou discriminerend zijn om alleen praktijktesten te testen die testen of ik mensen met migratieroots aanneem’, beseft Carlo. ‘Daarom heb ik nog nooit een persoon uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek die jonger is dan 30 en ouder dan 55, iemand met een gender dat ik niet snap en personen met een fysieke of mentale beperking. Ook wat dat betreft, heb ik nooit klachten gehad. Dat bewijst dat het geen toevalstreffer is.’

De Vlaamse regering heeft nu aangekondigd brede praktijktesten in te voeren tegen discriminatie op de arbeidsmarkt. Voor Carlo is het onbegrijpelijk dat er geen sancties aan worden gekoppeld. ‘Geloof me, de hardleerse werkgevers zullen hun gang blijven gaan.’ Toch wil Carlo het een kans geven. ‘Door stelselmatig bepaalde groepen niet uit te nodigen voor een sollicitatiegesprek, kan ik testen of de praktijktesten van de Vlaamse regering effectief zijn.’

Mediathema Ruben Van Gucht vertelde gisteren op Radio 2 (VRT) waarom hij van de VRT niet naar het WK voetbal mag. ‘Ik denk dat de VRT is gezwicht voor de druk van Trump. Hij is bang dat hij anders de aandacht met mij moet delen.’

Ruben Van Gucht zegt niemand iets kwalijk te nemen. ‘Het is een menselijke reactie van Trump. Ik zou het wellicht ook niet fijn vinden, als iemand belangrijker dan Ruben Van Gucht mijn feestje komt kapen. Nu goed, ik kan daar onmogelijk last van hebben, maar ik kan me wel voorstellen dat zoiets niet fijn aanvoelt. Mocht ik naar het WK gaan, zou Trump met de neus op de feiten worden gedrukt wie de echte ster is.’

‘Ik heb het maar van horen zeggen’, geeft Van Gucht toe. ‘Nu weet ik uit goede bron ook dat Trump het confronterend vindt dat hij op HLN de aandacht moet delen met mij. Ik moet er geen tekeningetje bij maken hoe hij zich zou voelen als de internationale pers de schijnwerpers op mij richt. We weten allemaal dat dat onvermijdelijk is. Het is dus logisch dat hij niet even afwacht of het wel zo’n vaart loopt en me dan desnoods uit de VS zet. Dat zou voor een hoop diplomatieke heibel zorgen.’

‘Eén ding is jammer’, aldus Van Gucht. ‘Dat Trump niet even persoonlijk contact met me opneemt. Ik snap de koudwatervrees wel. Zo’n telefoontje doe je als Amerikaans president niet elke dag. Het blijft een gemiste kans. Als we samen op de foto gaan of ik speel een dj-set in het Witte Huis, straalt dat ook op zijn imago af.’