The Vremde Mirror

Het Internationaal Olympisch Comité (IOC) wil voortaan waken voor een strikte scheiding tussen sport en de wereldvreemdheid van sportbonden. Volgens voorzitster Kirsty Coventry staan de geloofwaardigheid en de eenheid van de sport op het spel.

‘Sportbonden mogen best verdwaald geraken in de realiteit’, aldus Coventry. ‘Hun beleid en beslissingen hebben echter vaak een rechtstreekse invloed op de sport. Dat kan nooit de bedoeling zijn. Zodra sportbonden zich gaan bemoeien met zaken die met sport te maken hebben, glijden we af naar immorele dadendrang en bestuurlijke leegte.’

‘Laat sport neutraal zijn en vrij van de wereldvreemdheid van sportbonden’, gaat Coventry verder. ‘Die wereldvreemdheid verstoort sportprestaties, in sommige gevallen worden ze zelfs onmogelijk gemaakt. Sport verenigt mensen, de wereldvreemdheid van sportbonden zaait verdeeldheid en vestigt de aandacht op bedroevende onkunde.’

Volgens Coventry is het een verantwoordelijkheid van de hele sportgemeenschap om de wereldvreemdheid van sportbonden uit de sport te houden. ‘Het imago van sport staat op het spel. Het IOC heeft nu gelukkig een maatregelenpakket klaar. Zo hebben we al zeven atleten en elf journalisten die op de Olympische Winterspelen een kritisch statement maakten over de wereldvreemdheid van sportbonden pardoes naar huis gestuurd.’

De wereldvoetbalbond FIFA liet in een reactie vanuit het Kremlin weten dat het IOC voor zichzelf moet spreken.

Al sinds 14 februari 2026 heeft Brussel een eigen regering. Wat is het geheim van deze stad?

Al de politieke strubbelingen in de wereld ten spijt, mogen we niet vergeten dat er ook succesverhalen zijn. Neem nu de Belgische hoofdstad Brussel, die al sinds 14 februari 2026 onafgebroken een regering heeft. We gingen in Brussel de straat op en vroegen de Brusselaar zelf naar het geheim achter het succes.

Je geraakt eraan gewend’, geeft Brusselaarster Anne toe. ‘We staan er in Brussel niet of nauwelijks bij stil dat het niet overal vanzelfsprekend is om een regering te vormen en ook te behouden. In Brussel zijn we op dat vlak wel verwend, ja. Met wat dat te maken heeft? Moeilijk te zeggen. Bestuurlijke verantwoordelijkheid, oprechte zorg voor je stad en een onophoudelijk gevoel van urgentie, dat sowieso.’

Brusselaar Ghislain denkt dat vele landen en regio’s kunnen leren van het Brusselse model. ‘Dag na dag hebben we hier nu een regering. Dat vergt natuurlijk een groot uithoudingsvermogen. Het geheim? De voorbereiding. Ik denk dat het belangrijk is om in de jaren die een regeringsvorming voorafgaan de tijd te nemen om elkaar te testen. Beter dat dan van de ene dag op de andere een regering vormen op basis van een vaag en instabiel akkoord.’

Wat zou Ghislain doen, mocht Brussel lange tijd zonder regering zitten? ‘Dat is een hypothetische vraag. Daar kan ik niet op antwoorden.’

De Raad van State is in een advies vernietigend over het hele begrotingsakkoord. Dat is behept met een grote procedurele fout: het akkoord was op wat formaliteiten na al rond voor 5 uur ’s nachts. De regering moet nu de begrotingsonderhandelingen overdoen.

Een zo goed als leesbare passage in het begrotingsakkoord zette de Raad van State aan het denken. De Raad haalt aan dat het gewoonterecht is dat akkoorden over kwesties die de toekomst van het land bepalen, niet voor 5 uur ’s nachts worden gesloten. De Raad waarschuwt dat het land in grote politieke en institutionele instabiliteit en onzekerheid wordt gestort met een voortijdig gesloten begrotingsakkoord. ‘Dit is een onbekend pad voor België. Daarom adviseren we om de onderhandelingen over te doen.’

‘De Raad van State houdt er geen rekening mee dat we al enkele nachtjes na elkaar bezig waren zonder slaap’, verdedigt premier Bart De Wever het akkoord. ‘Was het dan beter om de nacht voordien om kwart over 5 te stoppen? De Raad zegt dat het niet kan controleren of er inmiddels geen minister een verkwikkend hazenslaapje heeft gedaan. De Raad kijkt beter naar de geest van de wet. We zijn ook wel snugger genoeg om te weten dat een begrotingsakkoord zonder hallucinerende politici geen echt akkoord is.’

Volgens De Wever is dit deel van de nieuwe politieke cultuur. ‘Deze generatie politici beseft dat een spuuglelijk akkoord ook voor 5 uur ’s nachts kan worden gesloten.’ Al geeft hij toe dat er flink wat inspanningen zijn geleverd om de deadline te halen. ‘Helaas is dat niet gelukt. Bouchez begon zelfs over een hogere meerwaardebelasting, maar bij Vooruit zeiden ze al nee voor hij zijn zin had uitgesproken. Dat sluit niet uit dat het begrotingsakkoord nog altijd onder tijdsdruk, overhaast en onvoldoende doordacht is gesloten. Deze ploeg heeft daar gelukkig geen acuut slaapgebrek voor nodig.’

De Raad van State uit niet alleen kritiek. De Raad vindt het razend knap dat de btw-regeling het product is van onderhandelingen die zijn afgerond tussen 4 en 5 uur. De Raad vraagt zich af hoe die eruit zou hebben gezien, mochten de onderhandelaars gewoon even hebben volgehouden tot 6 of 7 uur.

Vanaf volgende week is op VRT 1 een programma met een inwisselbare titel te bekijken waarin tien BV’s de uitdaging met zichzelf en hun omgeving aangaan. Niet het zoveelste BV-komt-zich-lelijk-tegen-wie-had-dat-gedacht-programma. Nee, de BV’s maken een tocht door een gebied waar nog nooit een BV is geweest.

Het VRT-persbericht belooft rauwe televisie. ‘Het wordt niet alleen een fysieke en mentale beproeving, maar ook een emotioneel avontuur. De BV’s maken een loodzware tocht in een stukje van de wereld dat zo ongerept is dat er nog nooit een BV een mental breakdown heeft gehad. Tegelijk moeten ze erg geconcentreerd blijven. Door de gids niet goed te volgen en een stapje te veel naar links of rechts te zetten, lopen ze het gevaar zich op een plaats te begeven waar al een BV is geweest.’

‘Tien BV’s gaan de uitdaging aan’, gaat het persbericht verder. ‘Onder hen een muzikant met een carrière in het slop, Tom Waes, een presentatrice die op een zijspoor is beland, Tom Waes, een familielid van Gert Verhulst en Tom Waes.’ In de trailer is te zien hoe Tom Waes emotioneel breekt wanneer hij op een plaats staat waar nog nooit een BV heeft gestaan: ‘Dit doet wat met een mens. Ongelofelijk, zo dankbaar uit de grond van mijn hart dat ik dit heb mogen doen.’

‘Normaal gezien wimpel ik dergelijke voorstellen af’, aldus een deelnemende BV. ‘Tot ik mijn lege agenda opende. Toen besefte ik: het is nu of nooit. Het is maar één keer per televisiezender in een televisieseizoen dat je zulke kans krijgt.’

‘Deze tocht gaat me echt deugd doen’, aldus een andere deelnemer. ‘Ik heb moelijke jaren achter de rug. Ik worstel met onverwerkte trauma’s en een moeilijke privésituatie en om alles even op een rijtje te zetten, heb ik nood aan even weg te zijn van alles en iedereen met twee weken lang camera’s op mijn smoel gericht terwijl ik de vreselijkste ontberingen onderga waarna heel Vlaanderen een beeld krijgt hoe diep ik eigenlijk zit.’

Het persbericht geeft ere wie ere toekomt ook de makers van het programma het woord. ‘Het was een huzarenstukje om een geschikte locatie te vinden. We hebben goed op de wereldkaart moeten zoeken. Maar we hebben in en rond Merksem toch een tocht kunnen uitstippelen.’

De klimaatorganisatie Climaxi identificeert zich voortaan als een fossiele multinational. Climaxi Oil Energies hoopt zo subsidies te kunnen blijven ontvangen van de Vlaamse regering om haar werking veilig te stellen.

‘U zoekt de woordvoerder van Climaxi vzw? Ik vrees dat ik u daarbij onmogelijk kan helpen. Oh, u bedoelt de woordvoerder van Climaxi Oil Energies. Geen probleem hoor. Vergissen is menselijk. Hoe kan ik u helpen?’

‘Wij een sociale middenveldorganisatie die tegen klimaatverandering strijdt? Ook dat is een misverstand. Ziet u die grote schoorsteenpijp in ons logo? Waarmee associeert u die? Een rookgordijn? Hebt u nog een vraag?’

‘Maar natuurlijk willen wij het klimaat beschermen. Duurzaamheid vormt de core van onze activiteiten. Op onze laatste aandeelhoudersvergadering is de beslissing goedgekeurd om projectsubsidies aan te vragen om onze werknemers vanaf midden 2027 elke vrijdag om de twee weken ook vegetarische maaltijden aan te bieden. Daartegenover staat dat wij verwachten dat de overheid via de juiste financiële incentives met oog voor de hyperconcurrentiële marktomstandigheden ervoor zorgt dat wij met onze inspanningen de concurrentiekracht, investeringszekerheid of bestaande winststructuren niet in gevaar brengen.’

‘Hoe ons subsidiedossier ervoor staat? Ik ben blij dat u hierover begint. Het ziet er zonder voorbarig te zijn goed uit. We hebben vijf extra mensen aangenomen die helpen om te bewijzen dat we vervuilend genoeg zijn om subsidies te ontvangen om te kunnen verduurzamen. Maar dat is een investering in de toekomst. Ze optimaliseren onze gehele werking op maat van de Vlaamse subsidiecriteria: abstracte doelstellingen, communicatieve flexibiliteit en structurele verantwoordelijkheidsontkenning.’

‘We kunnen niet veel over het dossier zeggen, maar we zijn blij dat vzw’s negatieve evaluaties ter harte nemen en hun werking in vraag stellen’, aldus Vlaams minister-president Matthias Diependaele. ‘We belonen graag vervuilende industrie die consultancybureaus rapporten laat schrijven hoe ze bijdragen aan een duurzamere planeet en zo houden wij geen geld meer over om echt klimaatbeleid te voeren. Zo is iedereen tevreden.’

De vierjarige Liam heeft een aanmaning van de overheid in de bus gekregen. Hij blijkt jarenlang in asbestvrij speelzand te hebben gespeeld. Zijn vier zandkastelen zijn bijgevolg niet brandveilig genoeg. Liam krijgt een week om ze af te breken.

Liam (4) is er het hart van in. ‘Natuurlijk begrijp ik dat de overheid eist dat ik mijn zandkastelen afbreek. Ik wil ook niet dat er bewoners omkomen in een brand, omdat de constructies niet aan de gangbare veiligheidsnormen voldoen. Veiligheid boven alles.’

Toch is Liam ook woest op de overheid. ‘Dit had veel erger kunnen aflopen. Jarenlang heb ik gewerkt aan licht ontvlambare kastelen. Waarom weet ik dit nu pas? Ik dacht dat ik geweldig brandveilige en geïsoleerde kastelen aan het bouwen was, terwijl ik eigenlijk met levens aan het spelen was. Waarom haalt de overheid asbestvrij speelzand niet sneller uit de rekken? Hoe kan dit speelzand überhaupt op de markt komen?’

Het zijn vragen voor minister van Consumentenbescherming Rob Beenders. ‘Let op met online gekocht speelzand. Dat bevat vaak niet alle componenten die je in speelzand verwacht. In afwachting van algehele testresultaten raden we aan om kinderen geen grote constructies te laten bouwen. Of speelzand asbest bevat of niet is voor een consument zonder laboratorium moeilijk te achterhalen’, beseft Beenders. ‘Meestal weet je dat pas decennia later.’

Het is overigens niet de eerste keer dat Liam verplicht wordt een zandkasteel te slopen. Vorig jaar nog moest zijn volledige burcht tegen de vlakte nadat uit tests bleek dat het water in de slotgracht een verontrustend gemiddeld PFOS-gehalte vertoonde.

Luc zit met de handen in het haar. De hoofdredactie van Sporza verwacht al twee dagen een stuk van hem over bobsleeën, maar hij heeft nog altijd geen link met Remco Evenepoel gevonden.

‘Ik zit al zo lang in het vak, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt’, zucht Luc. ‘Het leek nochtans een doodnormale klus. Een stukje typen over bobsleeën. Hoe moeilijk kan het zijn om iets te vinden over Remco Evenepoel?’

Luc gaat er prat op dat hij over alle sporten iets kan schrijven. ‘Ja, ik kan het bewijzen. Hier een stuk over alpineskiën. Insiders weten dat Remco Evenepoel weleens heeft geskied als kind op een borstelbaan. Of hier een artikel over curling. De insteek daar was dat Remco Evenepoel ook de vloer aanveegt met tegenstanders. Het is me zelfs gelukt een artikel te schrijven over voetbal. Dat ging heel specifiek over Remco Evenepoel.’

‘Niks te vinden op Instagram en rondbellen leverde ook niks op’, zucht Luc. ‘Dan rest louter de noodrem, de hypothetische vraag: ‘Wat als Remco een bobsleeër zou zijn?’ Het gaat net als in tijdrijden, de specialiteit van Remco, tenslotte ook om aerodynamica en het dragen van een helm. Helaas was Het Nieuwsblad me al voor met die insteek.’

Luc staart moedeloos voor zich uit. Waarom geen link zoeken met Thibaut Courtois of Wout van Aert? ‘Dat vind ik wat ver gezocht. En het is ook principieel. Het moet in sportjournalistiek niet alleen over bekende personen gaan. Wout of Thibaut moeten niet in elk artikel voorkomen.’

Update

Luc belt ons op. ‘Op een gegeven moment had ik er echt genoeg van en besloot ik een deel van de opdracht aan mijn laars te lappen. Dat heb ik nog nooit gedaan. Hoe zou mijn hoofdredacteur reageren? De schrik bleek achteraf volledig overbodig. Die was heel enthousiast over mijn stuk over Remco Evenepoel zonder link met bobsleeën.’

De federale regering wil ver gaan in de strijd om jongeren te ontmoedigen met vapen te beginnen. Erg ver. De regering start daarom een campagne met een vapende minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke.

‘Hmmm, heerlijk’, zegt Frank Vandenbroucke die nog een trek neemt van zijn vape met gestoomdebroccolismaak. ‘Dat nog niet alle jongeren vapen is onbegrijpelijk. Ze weten niet wat ze missen. Wist je dat er ook vapes zijn met spruitjessmaak en voor de coole kids ook met kabeljauwsmaak of drogehavermoutsmaak? Jammer dat de vapes met kraantjeswatersmaak uit de handel zijn gehaald. Te vervuild met chemische brol. Pffff.’

Volgens criticasters gaat de campagne niet werken, omdat het duidelijk is dat Vandenbroucke niet echt vapet. ‘Nee, ik ben echt verslaafd’, benadrukt Vandenbroucke. ‘In vapes zit een mengelmoes van toxische en verslavende stoffen waarvan ik niet weet wat ze met mijn lichaam doen. Spannend toch? Ik voel me op slag vijftig jaar jonger. Al zegt mijn vrouw dat vapen niet meer cool is sinds Frank Vandenbroucke is beginnen vapen.’

Als de afschrikkingscampagne werkt, brengt de federale regering vapes met het gezicht van Frank Vandenbroucke en Frank Vandenbroucke-smaak op de markt. Als de afschrikkingscampagne niet werkt, gaat de federale regering extra maatregelen nemen zoals vapes op de markt brengen met het gezicht van Frank Vandenbroucke en Frank Vandenbroucke-smaak.

Uit herhaald wetenschappelijk onderzoek blijkt dat 81% van de vrouwen zich onveilig voelt als ze aan een talkshowtafel zitten. De Afspraak nodigde drie mannen uit om dit zorgwekkende cijfer te kaderen.

‘Ik ga de cijfers zeker niet in twijfel trekken’, zegt politicoloog Johan die een vrouw als echtgenote heeft. ‘Die 81% is gelukkig anekdotisch bewijs, want ik ken geen enkele vrouw die al een uitnodiging voor een talkshow heeft geweigerd. Anders hadden ze het me wel verteld. Evenmin ken ik een man die een vrouw heeft lastiggevallen aan een talkshowtafel.’

‘Een vrouw aan tafel geeft een andere dynamiek’, aldus allround opiniemaker Hans die eerder op de dag een podcast met twee vrouwen heeft beluisterd. ‘Met vrouwen is het toch moeilijker om over dit soort thema’s een rationeel gesprek te hebben. Zij reageren er gevoeliger op omdat ze het allemaal wat persoonlijker ervaren. Ik ben blij dat ik eens ongestoord mijn verhaal kan doen, nu ik geen vrouw hoef te onderbreken.’

‘Er werken in mijn bedrijf vrouwen als poetshulp, dus natuurlijk heb ik me al afgevraagd hoe ik de werkvloer zo vrouwvriendelijk kan maken’, vertelt CEO Nick die bovendien eens met een vrouw heeft vergaderd. ‘Door kleine aanpassingen kunnen vrouwen zich veiliger voelen. Vrouwen moeten beter worden geïnformeerd over wat een talkshow is voor ze er gaan zitten. Vrouwen moeten een assertiviteitstraining volgen om om te gaan met verbale intimidatie. Vrouwen moeten tijdig arriveren zodat ze strategisch de stoel het dichtst bij de uitgang kunnen bemachtigen. Vrouwen, nog een tip: doe alsof je belt terwijl je in een talkshow zit en debatteer met je sleutelbos in je handen. Een vrouw als presentator? Theoretisch kan het, maar laten we het probleem ook niet te groot maken.’

De Afspraak krijgt kritiek dat er alleen mannen aan tafel zaten. ‘We hebben ook een vrouw uitgenodigd’, verdedigt presentator Bart Schols zich. ‘Maar ze wilde ’s avonds niet alleen aan een talkshowtafel zitten.’

Nadat Vooruit-voorzitter Conner Rousseau al zijn fotoschuwe kat Optimus ontsloeg, moet nu ook de personal brand manager van zijn personal brand manager vertrekken. ‘Het ging op den duur drie dagen aan een stuk alleen maar over mijn personal brand manager.’

‘Ik was altijd al sceptisch’, zegt Rousseau. ‘Waarom heeft een personal brand manager een eigen personal brand manager nodig? Dat is toch niet authentiek? De mensen doorzien direct wie echt is en wie nep. Dat verander je niet met wat professionele trucjes om je als een merk in de markt te zetten. Ik had hem nog zo gezegd dat hij dat niet nodig heeft. Maar ja, niet willen luisteren. Met alle gevolgen van dien natuurlijk: intussen gaat het meer over hem dan over mij.’

‘Doe gewoon je werk goed en de rest volgt vanzelf’, meent Rousseau. ‘Dat is toch mijn overtuiging die het beste is volgens mijn personal brand manager. Intussen is het wel van ‘De personal brand manager van Conner kan niet zelf zonder personal brand manager.’ Dat straalt ook negatief op mij af. Hoe authentiek zou Conner zijn, heb ik mensen horen afvragen. Dat doet ook een ijzersterk strategisch gepositioneerd, datagedreven en doelgroepgeoptimaliseerd merk als Conner Rousseau pijn.’

De ontslagen personal brand manager was bereikbaar voor commentaar. ‘Het is logisch dat de personal brand manager van Conner een eigen personal brand manager heeft. Hij heeft gewerkt voor Tomorrowland, heeft zich aangeboden bij de halve N-VA en is nu in dienst van Conner Rousseau. Dat overleeft je imago niet zonder externe hulp.’

Vooruit trekt lessen uit de episode. Om de gevolgen van de opgelopen schade zo klein mogelijk te houden, heeft Conner Rousseau een persoonlijke reputatieherstelcoach aangesteld.