The Vremde Mirror

Franse historici hebben een tot op heden onopgemerkte nuance ontdekt in de theorie van de ‘scheiding der machten’ van de Franse filosoof Montesquieu (1689-1755). Dat principe geldt niet wanneer Anneleen Van Bossuyt er geen zin in heeft.

Historici hebben een onooglijke voetnoot met verstrekkende gevolgen ontdekt in het manuscript van De L’Esprit des Lois. In die voetnoot bevestigt Montesquieu dat de machten elkaar moeten begrenzen, zodat geen enkele macht zich boven de wet kan plaatsen. ‘Zo wordt de vrijheid van burgers gegarandeerd en wordt machtsmisbruik voorkomen.’

Toch besefte Montesquieu dat er belangrijkere dingen in het leven zijn. ‘Ik ben geen wereldvreemde extremist. De scheiding der machten mag niet te absoluut worden opgevat. Ze moet haalbaar en betaalbaar blijven. Daarom is er één principiële maar ook logische uitzondering op de scheiding der machten: Anneleen Van Bossuyt die er geen zin in heeft.’

‘Het is zo logisch dat ik me afvraag of deze voetnoot ter verduidelijking nodig is’, schrijft Montesquieu. ‘Als Anneleen Van Bossuyt vindt dat bepaalde mensen geen rechten hebben, kan het niet zo zijn dat een principe ontwikkeld door een Frans filosoofje Anneleen Van Bossuyt tegenhoudt. Het zou natuurlijk waanzin zijn dat voor Anneleen Van Bossuyt wetten en regels gelden die voor iedereen anders dan Anneleen Van Bossuyt gelden.’

Eerder ontdekten Franse historici al dat Rousseau zich sterk bezighield met pedagogiek, maar nooit monitor is geweest op een kamp in Nieuwpoort.

Hoewel officieel nog niet vaststaat wie exact achter de aanval op de meisjesschool in het zuiden van Iran zit, excuseert de Israëlische legertop zich al voor de feiten. ‘De raketten waren bedoeld voor een nabijgelegen ziekenhuis.’

‘Het is een gezamenlijke operatie met de VS, dus delen we de verantwoordelijkheid’, aldus de Israëlische legertop in een persbericht. ‘We doen er alles aan om onze doelwitten zorgvuldig te selecteren en aanvallen minutieus uit te voeren. Dat bij een aanval een meisjesschool is bestempeld als een civiel ziekenhuis, mag niet gebeuren. Onze excuses daarvoor.’

‘We hopen zo snel mogelijk duidelijkheid te hebben van wie juist de raket komt’, benadrukt de legertop. ‘Zo kunnen we dit trauma ook beginnen te verwerken. Onze luchtmacht ging er eenvoudigweg van uit een banaal ziekenhuis met de grond gelijk te maken, maar wordt nu mogelijk met een heel rauwe realiteit geconfronteerd. Dat dragen ze de rest van hun leven mee.’

‘We hadden kunnen zeggen dat Iran de school bombardeerde of konden excuses zoeken voor de aanval’, besluit de legertop. ‘Zo zouden we de aanval kunnen rechtvaardigen door te verklaren dat er terroristen in de school schuilen, maar dat gelooft natuurlijk niemand.’

De geplande repatriëring van Vlamingen uit Dubai is uitgesteld. Volgens Buitenlandse Zaken is dat logistiek nog niet haalbaar omdat nog niet alle Vlamingen ter plaatse hun verhaal aan de media hebben kunnen doen.

Van nog enkele tientallen Vlamingen weten we niet om welke reden ze in Dubai zijn, of het de eerste keer is dat ze in Dubai zijn, of ze in Dubai blijven of niet, of ze daarna weer naar Dubai willen als ze niet blijven en of ze tevreden zijn over de klantenservice. Als zij zijn opgebeld door een journalist, kan de repatriëring van alle Vlamingen uit Dubai eindelijk aanvatten.

Olivier (38) voelt zich in de kou gelaten. ‘Ik heb nog altijd geen journalist gehoord’, jammert hij bij een online redacteur van HLN. ‘Hoe kan dat? Is het omdat mijn vrouw en ikzelf twee banale toeristen lijken en geen West-Vlaamse melkveeboeren op ‘studiereis’? Ik heb nochtans iets in de verte gehoord toen ik aan het zwembad lag. En ik heb al geoefend om via een kaduke videoverbinding te zeggen dat ik niet heel ongerust ben, maar dat we dit weekend toch sowieso zouden terugkeren.’

De media slaan mea culpa. ‘We hebben lange tijd gezocht naar een in Dubai residerende Vlaming die netjes belastingen betaalt. Die zoektocht heeft ons enkele dagen vertraging opgeleverd’, aldus een krant die anoniem wil blijven.

Er is gelukkig hulp op komst. Het Belang van Limburg wil de Vlaamse media helpen. ‘Na twee dagen hadden we een uitgebreide reportage over elke Limburger in Dubai, inclusief een over een vliegdekschip met onderdelen die tijdens het productieproces over Limburg zijn gevlogen. Bijzondere tijden vragen bijzondere maatregelen. Dus laten we vandaag mensen uit de Antwerpse Kempen met een Limburgs accent aan het woord.’

Een campagne van de federale overheid tegen phishing is met een valse noot gestart. Het gezicht van de campagne, een notabele Nigeriaanse prins, kwam niet opdagen en is voorlopig zelfs onbereikbaar.

Minister van Consumentenbescherming Rob Beenders neemt op de presentatie van de campagne tegen phishing dan maar zelf het woord. ‘Ik had graag het woord gegeven aan het gezicht van deze campagne. We zouden deze Nigeriaanse prins net als u vandaag hier voor het eerst ontmoeten. Helaas is hij er niet. Hopelijk gaat alles goed met hem.’

In de coulissen valt te horen dat de Nigeriaanse prins zelf zijn diensten aanbood. ‘We zijn niet over één nacht ijs gegaan’, verzekert Beenders. ‘Uit onze correspondentie bleek dat hij opvallend goed ingelicht is over phishing. Wanneer zo iemand zich aandient, zou je gek zijn om te lang te twijfelen. Ik snap niet wat er fout is gegaan. We hebben op de juiste link geklikt en een bevestigingsmail gekregen dat het voorschot van 75.000 euro is ontvangen. Sindsdien hebben we niets meer van hem vernomen.’

‘Het kan altijd dat hij zich heeft bedacht’, schat Beenders in. ‘Het is alleen opvallend dat hij dat niet even laat weten. Nu goed, voor hetzelfde geld heeft hij zich van datum vergist en staat hij hier volgende week.’ Toch sluit Beenders met een belangrijke les af: ‘Het is eenvoudiger om consultants in te schakelen. Dan weten we tenminste in welke bodemloze put we overheidsgeld gooien.’

Hoe ver gaat Iran met vergeldingsacties? Kennelijk heel ver. Op de staatstelevisie dreigt een hoge functionaris ermee bij aanvallen op Dubai influencers te ontzien.

Wat eerst leek op een vermindering van raketaanvallen, blijkt een veel rauwere realiteit te zijn. Op de Iraanse staatstelevisie kondigt een Iraanse hoge functionaris een nieuwe fase aan in de oorlog met Amerika en Israël. ‘Influencers op Dubai zijn geen doelwitten. Ons land zal er zelfs alles aan doen om ze te ontzien. Als de aanvallen blijven duren, zijn we bereid nog verder te gaan: partnerschappen sluiten met skinfluencers.’

Over de hele wereld wordt er begrijpelijkerwijs geschokt gereageerd. Wereldleiders roepen Iran op om te stoppen met escaleren.Volgens geopolitieke experts is dit het bewijs hoe onverbiddelijk het Iraanse regime is: aan dit tempo zal het niet lang meer duren eer in elke familie op Dubai een content creator zit. Het ontlokt experts zelfs de uitspraak dat ze niet weten waar dit zal eindigen. De EU heeft al aangekondigd bezorgd de ontwikkelingen te volgen. Het komt zelfs snel bijeen om te beraden over een datum voor een spoedoverleg.

De Iraanse vergeldingsactie ontwricht het Westen en tegelijk hoeft het niet te vrezen voor de grootste bedreiging: een stroom influencervluchtelingen die de Straat van Hormuz proberen oversteken met jetski’s. De influencers op Dubai hebben nog niet gereageerd. Zij komen met een statement nadat duidelijk is wat dit betekent voor hun online engagement en dus niet voordat ze het woord ‘ontzien’ in het woordenboek hebben gevonden.

Het laatste woord is voor een zorgelijke ex-kolonel Roger Housen. ‘Het bewijst waartoe het Iraanse regime in staat is. Het wordt een lange uitputtingsslag. In principe kan het Iraanse regime nooit winnen. Maar goed, toch benieuwd wie er het eerste bezwijkt: het Iraanse regime of ik die twee talkshows per avond en drie andere mediaoptredens per dag voor mijn rekening neem.’

Het stoort Tony (61) dat de media vrouwen opvoeren om over femicide te praten die er zelf geen slachtoffer van zijn. ‘Wat weten zij er nu van?’

Er valt Tony iets op. ‘Het maakt me ongerust dat wanneer het over femicide gaat alleen maar vrienden en nabestaanden van de slachtoffers aan het woord worden gelaten. Waar zijn de slachtoffers zelf? Ik zeg niet dat ze niet bestaan, maar ze houden zich wel erg stil. Waarom vinden zij het niet de moeite om hun verhaal te delen? Komt hun weergave van de feiten de media toevallig niet goed uit? Ik stel maar enkele vragen hardop.’

‘Dat is spijtig voor het debat’, vindt Tony. ‘Femicide is een te belangrijk maatschappelijk thema om zo eenzijdig te voeren. Waar zijn de mannen in dit debat? Waarom gaat het alleen over vrouwen? Just asking. Dat past helaas in een bredere trend. Het wordt steeds moeilijker om als man vrouwen nog gewoon te mogen uitleggen wat ze wel of niet meemaken.’

‘Sommige vrouwen vinden dat ik geen recht van spreken heb. Wie zijn zij om te bepalen wie ik recht van spreken moet gunnen en wie niet? Dat bepaal ik zelf wel.’ Tony schudt vermoeid het hoofd. ‘Wat als we allemaal zouden bepalen wie wat mag zeggen?’

Wat doet hij verkeerd? Alexander kan op zeven manieren zeggen dat hij de situatie in Iran niet kan voorspellen en hij is een man. Toch is hij deze week nog altijd niet gevraagd door een talkshow. En het is al dinsdagochtend.

‘Ik weet niet wat ik nog meer moet doen om in de aandacht te komen van talkshows en kranten’, zucht Alexander. ‘Ik kan op zeven heel verschillende manieren uitdrukken dat het niet te voorspellen valt hoe de situatie in Iran zich de komende tijd zal ontwikkelen en wat dit betekent voor de stabiliteit in het Midden-Oosten en de geopolitieke orde in het algemeen. Sinds wanneer is dat niet genoeg?’

‘Ik mis diversiteit in de media. In plaats van een nieuw gezicht de kans te geven om de onmogelijkheid uit te drukken in deze complexe, onzekere tijden conclusies te trekken, blijven ze dezelfde geopolitieke experts en professoren uitnodigen die zeggen dat het enige voorspelbare onvoorspelbaarheid is.’ Al zegt Alexaner te begrijpen dat de media hem niet eerder hebben uitgenodigd. ‘De onderwerpen lagen me minder. Over Venezuela, Groenland en vrouwen die zich onveilig voelen weet ik gewoon te veel.’

Alexander vindt het bovenal een verkeerd signaal van de media. ‘Moet ik dan soms eender wat roepen? Sorry, maar doe ik niet aan mee. De scenario’s lopen nu eenmaal uiteen en de komende dagen zijn cruciaal om zeker te zijn of dit een kantelpunt is. Ik wil niet de aandacht opzoeken met zelfverzekerde lukrake stellige indrukken en vage observaties. Of in herhaling vallen omdat ik maar één punt heb. Daar heeft niemand wat aan. Dat voelt aan als mensen hun tijd stelen. Bovendien had ik afgelopen weekend geen tijd om naar een podcast over Iran te luisteren.’

Het is de vraag of Alexander nu een achtste en misschien zelfs negende manier vindt. ‘Dat is koffiedik kijken.’ Zijn polyvalentie op linguïstisch vlak blijkt niet het enige argument dat Alexander heeft. ‘Ik ben een man.’

De Vlaamse regering wil alternatieven voor De Lijn aantrekkelijker maken. ‘Door extra in te zetten op lintbebouwing in alle uithoeken wordt het vanzelfsprekender om je met een salariswagen te verplaatsen.’

‘Te veel mensen zijn afhankelijk van De Lijn’, aldus De Ridder. ‘Die kost handenvol geld en dat geld hebben we niet. We moeten mensen stimuleren om zelf voor hun mobiliteit te zorgen. Door te investeren in lintbebouwing op de meest afgelegen plaatsen in Vlaanderen stimuleren we mensen om de salariswagen te nemen.’

‘Het doet soms pijn aan mijn ogen’, geeft De Ridder aan. ‘Als je door het Vlaamse achterland rijdt, zie je her en der open stukken. Wat een gemiste kansen. Daar kunnen perfect nog fermettes worden gebouwd met een oprit ruim genoeg voor twee salariswagens.’

Volgens De Ridder is er voldoende draagvlak onder Vlamingen voor de salariswagen. ‘Dan is het logisch om ons ruimtelijk beleid hieraan aan te passen. We moeten zeggen zoals het is: net de economisch kwetsbaarste groepen doen een beroep op een bus en bezitten geen salariswagen. Door de laatste Vlaamse open stukken met lintbebouwing te verbinden, hebben zij geen excuus meer.’

De Vlaamse regering ontkent ook het platteland in de steek te laten. ‘We investeren net in extra lintbebouwing om het in de steek gelaten platteland zich in de steek gelaten stadsrand te laten voelen.’

Pech blijft Wout van Aert achtervolgen. Gisteren legde hij een training af zonder problemen. Wat dit betekent voor de rest van zijn voorjaar is nog onbekend. Zijn ploeg Visma-Lease a Bike predikt rust: ‘In de weken die volgen, kan er nog veel gebeuren.’

De voorbereiding van wielrenner Wout van Aert op de voorjaarsklassiekers is ernstig ontregeld nadat hij gisteren een probleemloos trainingsritje aflegde. ‘Ik lag nochtans perfect op schema. Een enkelbreuk, een hoogtestage in een dagenlange sneeuwstorm en buikgriep op een hoogst ongelegen moment. Dan is dit wel een tegenslag.’

De vrees rijst dat Van Aert niet tijdig onklaar raakt voor de Ronde van Vlaanderen. Toch panikeren ze bij zijn ploeg Visma-Lease a Bike niet. ‘Wout is een dagje gezond zoals we allemaal weleens zijn. Dat veegt een enkelbreuk, een verstoorde hoogtestage en een buikgriep niet ineens weg. De belangrijkste doelen komen er pas over enkele weken aan. Vertrouw ons, er kan in die tijd nog veel goed verkeerd gaan.’

Ook in de wielerwereld wordt er geschokt gereageerd. Volgens Sep Vanmarcke zijn sommige mensen echt voor het ongeluk geboren. ‘Dit had niemand zien aankomen’, aldus de vaste Sporza-correspondent bij het ziekenhuis van Herentals. ‘Ja, het was hier wat langer wachten vandaag. Maar ik dacht dat zijn training later begon. Of dat hij met koorts binnen zit. Natuurlijk niet dat er niets is gebeurd.’

‘Als het zo doorgaat, verschijn ik fris en met conditie aan de start van de Ronde van Vlaanderen. Ik ben daar eerlijk gezegd niet op voorbereid’, is Van Aert eerlijk. Toch blijft hij wonder boven wonder strijdvaardig. ‘De dag is nog niet voorbij.’

Volgens Vlaams minister van Mobiliteit Annick De Ridder hoeven getroffen busreizigers zich geen zorgen te maken over de geschrapte buslijnen van De Lijn. ‘Met een eigen chauffeur geraak je ook overal. Je moet het maar eens proberen.’

‘Of ik ooit bang ben ergens niet op tijd te komen? Nooit.’ Minister De Ridder legt uit wat het betekent om een eigen chauffeur te hebben. ‘Het principe is heel eenvoudig en ik vind het zelf ook bijzonder praktisch. Je stapt in, je zegt waar je moet zijn tegen de chauffeur en daar kom je vervolgens ook aan. Ik kan het iedereen alleen maar aanraden.’

‘Ik merk dat vele mensen nog niet vertrouwd zijn met het concept’, aldus De Ridder. ‘Anders hadden hoe dan ook meer mensen een eigen chauffeur. Let op, ik begrijp dat hoor. In het begin vond ik een eigen chauffeur ook wennen. Maar geloof me, na verloop van tijd kun je niet meer zonder.’

‘Ik heb nog nooit in mijn leven een bus genomen’, zegt De Ridder trots en zelfs een beetje triomfantelijk. ‘En toch is alles voor mij goed bereikbaar. En de lichaamsgeur van de passagier naast je of die van je privéchauffeur? Lichaamsgeur is lichaamsgeur. Als je echt wilt en een beetje creatief bent, geraak je overal.’

‘Ook als gehele Vlaamse regering moeten we het goede voorbeeld geven’, beseft De Ridder. ‘Daarom hebben we allemaal een eigen chauffeur en zelfs een reservechauffeur. Zo willen we Vlamingen stimuleren om in bereikbaarheid te investeren. De tijd dat de overheid je chauffeur betaalt, is voorbij.’