The Vremde Mirror

MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez verdedigt de benoeming van Axel Miller als voorzitter van de Belgische investeringsmaatschappij SFPIM: ‘Ik had geen andere keuze. Hij is mijn enige ex-kabinetschef die tijd heeft.’

‘Aan de keuze van Miller is een zorgvuldige selectieprocedure voorafgegaan’, benadrukt Bouchez. ‘Al mijn ex-kabinetschefs hebben hun beschikbaarheden doorgegeven en de beschikbaarheid van Axel Miller was zonder twijfel het overtuigendst. Al die kritiek, ik snap ze niet. Ik kies niet welke ex-kabinetschefs beschikbaar zijn en welke niet.’

‘Al mijn ex-kabinetschefs maakten evenveel kans’, verzekert Bouchez. ‘Hoeveel ruimer kan een selectiepool zijn? Het moet wel werkbaar blijven. En daarbij was kwaliteit de enige prioriteit. Ik benoem alleen een ex-kabinetschef die zich volledig kan engageren. Voor minder ga ik niet.’

‘Wat had ik anders moeten doen?’ vraagt Bouchez zich af. ‘Ik had het inderdaad aan de voorzitter van Francs Borains kunnen vragen. Al zou dat wellicht voor sommigen ook niet door de beugel kunnen. Er wordt gedaan alsof ik mijn bloedeigen partner heb benoemd. Sorry, maar men maakt echt een karikatuur van mij.’

Miller zelf zit bijzonder verveeld met de zaak. ‘Oude wonden worden opengereten. Mijn hele verleden wordt opgerakeld. Mijn naasten worden hier weer mee geconfronteerd. Ik ken niemand die er graag aan wordt herinnerd kabinetschef van Bouchez te zijn geweest.’

Het nieuws uit België over de almaar hogere brandstofprijzen sijpelt mondjesmaat de Oekraïense huiskamer binnen. De Oekraïners zijn blij dat ze niet in België moeten tanken, maar ze vragen zich ook af hoelang de Belgen dit nog volhouden.

‘De verhalen die we te horen krijgen uit België zijn ronduit hallucinant’, zucht Yaroslav. ‘Mijn eerste reflex is dan een opgelucht gevoel dat ik niet in België moet tanken. Erg hé? Daarna volgt pas het besef dat deze tijden voor de Belgen ronduit zwaar zijn. Weet je waarom vooral? Omdat er geen eind lijkt te komen aan de ellende.’

Voor veel Oekraïners is het de vraag hoelang de Belgen dit volhouden. ‘Het stemt me hoopvol dat mensen verbazend lang koppig kunnen standhouden’, meent Yaroslav. ‘Maar dat komt natuurlijk met een prijs. Een almaar hoge prijs die de Belgen kennelijk bereid zijn te betalen. Wat een dapper volk.’

‘Ik heb het verhaal van mijn man gehoord’, vertelt Yuliya. ‘Hij is soldaat in het oosten van het land. Het was vier weken geleden dat ik hem heb gehoord toen hij plots contact met me zocht. Ik hoorde direct aan zijn stem dat er iets ergs was. Yuliya, Yuliya, de prijzen aan de pomp in België. ‘Wat is er met de prijzen aan de pomp in België?’ vroeg ik bevreesd. En dan deed hij het hele verhaal. Hij en zijn collega’s hebben het over niks anders. Logisch natuurlijk.’

Voor Yuliya schuilt er een levensles in de hoge brandstofprijzen in België. ‘Wij, Oekraïners, zagen graag over onze probleempjes van elke dag. En dat mag, zolang we het grotere plaatje maar niet uit het oog verliezen en we niet beginnen te denken dat we iets betekenen in de wereld. Dat helpt echt te relativeren: waarover klagen we soms?’

Een schandelijk voorval beroert onze vrome geesten! In de zuidwestelijke delen van het Graafschap Vlaanderen is op heiligenbeelden plakpapier aangetroffen van Studio Brussel. De verdediging van de klankverspreider tart alle rede: ‘De beelden waren al stuk.’

‘De beelden lagen al ter aarde en ze waren al stuk. Men meende dat het geen kwaad kon om op sommige en andere lichaamsdelen waarvan wij de naam thans niet willen paraat hebben stickers te kleven van Studio Brussel’, zo luidt de publieke verklaring van Studio Brussel. Opgelet, als nederige katholieke tijdingenbrenger willen wij veel geloven en zien wij het goede in elke mens! Een beeld, tot daaraan toe! Maar tientallen beelden in vier verschillende kerken?

Onze invloedrijkste aanhanger en begenadigd beeldbuispreker, kanunnik Ricus, heeft al aangekondigd dat hij stopt met naar Studio Brussel te luisteren. Gesteld dat hij zijn vrome oren zou blootstellen aan deze ketterklanken natuurlijk!, voegen we er ter verbetering van zijn vergetelheid aan toe! Hij stelt verder de pertinente vraag: ‘Zouden de eerloze klankverspreiders protestantse beelden beplakken? Ik moet lachen met mijn eigen vraag!’

‘En dan te weten dat de linkse politiek-correcte kerk ons verbiedt te zeggen dat niet-katholieken inferieure schepsels met een minder verfijnde geest zijn’, aldus kanunnik Ricus die werkelijk geen taboe uit de weg gaat en daarbij de kerkvorst Augustinus citeert: ‘Dogma is the enemy of progress.’ Hij schudt dat zo uit de mouw!

De wereldlijke overheid overweegt geen stonde te vroeg op te treden tegen de heks en de twee beheksten die zich zondig hebben gedragen. De katholieke partij wil bewapende wachters bij de heiligenbeelden plaatsen, dat is daadkracht! De niet-katholieke partij die katholiek doet om de musulman buiten de deur te houden maar die wij van protestantse sympathieën verdenken, wil de geldstromen naar Studio Brussel stoppen. Ook dat is daadkracht! Zo diep in het vlees snijdt de pijn! Het verenigt zelfs katholieke broeders en broeders die katholiek zijn wanneer het hen belieft!

‘Wat staat ons nog te wachten indien zelfs de beeltenissen onzer heiligen mikpunt van spot en razernij zijn?’ vraagt Ricus zich af. Inderdaad, eerwaarde kanunnik. Heden is het plakpapier. Doch wat zal de dag van morgen brengen? Bijlen? Maar, trouwe lezer, laten we uw gemoed niet nog harder kwellen: hiervan is ons niets ter ore gekomen!

Wie vanochtend door de Straat van Hormuz vaart, heeft het vast opgemerkt. Europese leiders houden er een applausactie voor olietankers. ‘Zij wagen elke dag hun leven om onze energieafhankelijkheid in stand te houden. Daarom zeggen wij: bedankt!’

Enkele vertrouwde gezichten in de Straat van Hormuz tijdens de applausactie voor olietankers. ‘Met applaus en aanmoedigingen willen we de olietankersbemanningsleden bedanken voor hun keuze om de olietanker te nemen’, aldus de Franse president Macron. ‘Weer of geen weer, bevaarbare of onbevaarbare wateren, luchtaanvallen of geen luchtaanvallen: ze wagen toch maar hun leven zodat wij ons energiebeleid niet structureel moeten veranderen.’

‘Dankzij deze onzichtbare helden kunnen wij inderdaad energieafhankelijk blijven’, vult de Belgische premier De Wever aan. ‘Anders ook, maar dan moeten we bij Rusland aankloppen voor gas. En dat is naar ik me heb laten vertellen niet het beste idee. Dus is een steunbetuiging niet meer dan op zijn plaats. We willen laten voelen: jullie staan er niet alleen voor. Duizend keer bedankt!’

‘We willen niet alleen onze waardering uitdrukken’, beklemtoont de Duitse bondskanselier Merz. ‘Door olietankers op een positieve manier in de kijker te zetten, hopen we bij te dragen aan een veiligere regio voor olietankers. Iedereen in deze regio kent wel iemand die de olietanker nemen te onveilig vindt.’

‘Ons applaus werd zeer goed onthaald’, meent Macron. ‘Sommige olietankers lagen zelf enkele uren stil om de waardering in ontvangst te nemen. Zo zie je maar hoe deugddoend en belangrijk onze actie is.’

Gevreesd wordt dat de oorlog in Iran een vluchtelingenstroom in gang zal zetten. Federaal minister van Asiel en Migratie Anneleen Van Bossuyt legt zich daar niet zomaar bij neer. Zij wil met Hormuz onderhandelen om asielzoekers daar op te vangen. ‘Daar is genoeg plaats op straat.’

‘Tot dusver hield Hormuz altijd de boot af om asielzoekers op te vangen’, aldus Van Bossuyt. ‘Ik ben als de dood om foute informatie te verspreiden, maar in Hormuz is een straat letterlijk kilometers breed. Sorry, maar die capaciteit hebben we in Brussel niet. Daar mis ik toch de solidariteit van Hormuz met andere landen die ikzelf ook niet zou hebben, mocht ik Hormuz zijn.’

‘Natuurlijk ben ik me ervan bewust dat zo’n straat veel verkeer te slikken krijgt en een belangrijke economische ader voor de regio is’, geeft Van Bossuyt aan. ‘Maar dan nog is er daar meer plaats dan op straat in Brussel om mensen de nacht te laten doorbrengen. En als ik recente foto’s mag geloven, is het er net heel rustig. Alsof geen kat er op straat durft te komen.’

De vraag is dan of het in Hormuz wel veilig genoeg is op straat. ‘Dat lijkt me als Brussel het alternatief is geen excuus’, countert Van Bossuyt die opmerking. ‘Al moet ik toegeven dat ik er de exacte omstandigheden niet ken. Een plaatsbezoek zal me wellicht een stukje wijzer maken.’

De complimenten van het Kremlin aan het adres van premier Bart De Wever baren PVDA zorgen. ‘Het lijkt alsof men in Rusland echt denkt dat De Wever een vriend is. Hij doet maar alsof’, waarschuwt PVDA-voorzitter Raoul Hedebouw het Kremlin.

‘De Wever lijkt er alles aan te doen om in de gunst te komen van Poetin’, erkent Hedebouw. ‘Eerst de Euroclear-zaak, nu de roep om de betrekkingen te normaliseren met Rusland. Dan is het als Rusland zijnde logisch dat je denkt met een bondgenoot te maken te hebben. Het is een pijnlijke boodschap die ik moet brengen dat De Wever hem belazert. Maar echte vrienden waarschuwen voor valse vrienden.’

Hedebouw geeft toe dat hij zich verslikte in zijn koffie toen het Kremlin afgelopen week De Wever complimenteerde. ‘Poetin heeft toch betere vrienden dan De Wever? Het is de omgekeerde wereld en ook gevaarlijk dat de misleider wiens woorden niets waard zijn, wordt beloond. Daarom richt ik me rechtstreeks tot het Kremlin. De Wever staat niet echt aan onze kant. Ik bedoel jullie kant.’

Hedebouw raadt Poetin aan om zijn complimenten in te trekken en zich te focussen op zijn echte vrienden. ‘Die heeft hij vast en zeker ook.’

Poetin reageert dankbaar en ook onthutst op de waarschuwingen van PVDA. ‘Als De Wever geen echte vriend is, wil ik weleens voelen hoe onvoorwaardelijk echte vriendschap is. Sorry dat ik een beetje van mijn melk ben. Kun je tegenwoordig dan echt niemand meer vertrouwen?’

Om de overbevolking aan te pakken, wil federaal minister van Justitie Annelies Verlinden extra grond vrijmaken in de gevangenissen. ‘De situatie is echt schrijnend. Er is in veel cellen nauwelijks plaats om op de grond te slapen. Dat is een land als België onwaardig.’

Verlinden beschrijft de erbarmelijke toestanden in de gevangenissen. ‘Veel gevangenen liggen ’s nachts op elkaar gepropt op de grond. Ze hijgen in elkaars nek en kunnen hun benen nauwelijks strekken. Dat brengt ons onherroepelijk bij de vraag: hoe creëren we meer vloerruimte?’

‘Dit probleem lossen we niet op met de bouw van transitiehuizen of alternatieve straffen’, aldus Verlinden. ‘We hebben structurele maatregelen nodig. Cellen moeten veel efficiënter worden ingericht. Wist je dat de meeste Belgische cellen een eigen bureau en stoel hebben? Dan is het natuurlijk niet verwonderlijk dat er op de grond te weinig slaapplek is.’

‘We mogen het grotere plaatje niet uit het oog verliezen’, beseft Verlinden. ‘De grootste winst valt elders te boeken. Door in elke cel de bedden te verwijderen, creëren we pas echt de ruimte die nodig is om gevangenen comfortabel op de grond te laten slapen.’

‘Voor het eerst voel ik draagvlak in de regering voor een maatregel die ik voorstel’, zegt Verlinden met lichte trots. ‘Het bewijs dat de aanhouder wint, ondanks de tegenwind die je continu krijgt. Als het gaat over principes en menselijkheid wil ik geen compromissen sluiten. Het is niet omdat het ‘maar’ gevangenen zijn dat ze geen waardige slaapplaats verdienen.’

Morgenavond maakt MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez zijn opwachting in Stukken van mensen (Play) met een wel heel bijzonder object: de flatscreen van zijn werkloze buurman.

Bouchez verrast de topdealers in Stukken van mensen met een flatscreen. ‘Dit lijkt op een ordinair exemplaar’, geeft hij toe. ‘Maar vergis u niet, er zit een hele politiek-historische symboliek achter. Het is de flatscreen van mijn werkloze buurman. Door zijn enige venster op de wereld af te nemen, symboliseert deze flatscreen het activeringsbeleid van deze regering.’

‘De flatscreen is nog maar drie maanden oud’, prijst Bouchez het object aan. ‘Al moet ik ook toegeven dat hij sinds twee maanden wel van de vroege namiddag tot diep in de nacht permanent in gebruik is. Hoe ik dat zo zeker weet? Mijn buurman is sinds twee maanden werkloos.’

De topdealers vragen Bouchez waar zijn buurman is. ‘Dat weet ik niet. Hij weet ook niet dat ik hier ben. Maar dat is geen probleem. Hij heeft die flatscreen niet meer nodig nu hij op zoek moet naar werk. Bovendien symboliseert dit perfect het beleid van deze regering: zijn flatscreen wordt afgenomen zoals mensen niet weten dat hun uitkering wordt afgenomen.’

Een topdealer biedt 500 euro, 100 euro voor het object en 400 euro voor de symbolische meerwaarde. Bouchez is tevreden over de opbrengst en belooft dat het geld goed zal worden besteed. ‘Na aftrek van een commissie, btw, de meerwaarde en transportkosten houd ik de overgebleven 18 euro zelf om mijn buur te beschermen tot hij weer werk heeft. Anders zou hij dat geld nu toch maar verkwisten aan een gsm-abonnement of kattenvoer.’

Minister van Defensie Theo Francken vindt het personage Xavier Waterslaegers achterhaald en in de huidige tijdsgeest kwetsend en stereotiep. Daarom wil hij Xavier uit de herhalingen van F.C. De Kampioenen halen ten voordele van een militair met een ander soort sixpack.

‘Beelden en woorden doen ertoe’, zegt Francken in een lang bericht op X. ‘We kunnen geen veilige omgeving voor onze militairen creëren als ze nog elke week en in de zomer elke dag worden uitgelachen op de publieke omroep. Daarom is het niet meer dan logisch om kwetsende stereotyperingen van militairen uit F.C. De Kampioenen te schrappen en te vervangen door inclusief beeld- en taalgebruik.’

‘Voor jongeren is het leger niet aantrekkelijk omdat ze denken dat er zo veel wordt gezopen, terwijl het leger in realiteit benauwd gevaarlijke missies doet in een steeds broeierigere wereld. Voel je ook het verschil in aantrekkingskracht? Het personage Xavier is kwetsen om te kwetsen. Dat doe je niet. Stel je voor dat ze van mij een karikatuur maken. Ik weet niet of ik ermee zou kunnen lachen.’

Francken heeft weinig begrip voor de kritiek. ‘Sommigen denken dat onze cultuur ten onder gaat door lichtjes een fictief personage aan te passen aan de noden en specificiteiten van de tijd. Komaan zeg, overdrijf eens niet. Tijden veranderen nu eenmaal. Het is toch logisch om daar niet blind voor te zijn? Vroeger was lachen met het leger grappig. Vandaag weten we gelukkig beter en is het een vorm van landverraad.’

‘Dit is een doodnormale kwestie van respect’, aldus Francken, die ook de trouwe fan van De Kampioenen wil geruststellen. ‘Natuurlijk kan dat personage grofgebekt, seksistisch en racistisch zijn. Waarom zou dat niet kunnen? Anders zijn we helemaal beland in een hysterische maatschappij van lange tenen en sneeuwvlokjes.’

Francken beseft dat de nieuwe herhalingen niet morgen al op de buis zijn: ‘In afwachting worden de herhalingen van F.C. De Kampioenen voorafgegaan door een waarschuwing die luidt: ‘Deze aflevering bevat elementen die in de tijdsgeest van vandaag ongepast kunnen overkomen.’

Roger Housen moedigt het initiatief van Francken aan. ‘Alleen stel ik me vragen bij de invulling van het personage dat militair is. Volgens mij is een ex-kolonel die elke avond in een talkshow zit representatiever voor het leger vandaag.’ Het is maar de vraag of het zo ver komt. Vooruit-voorzitter Conner Rousseau is minder positief. ‘Ja, natuurlijk dreig ik ermee uit de regering te stappen. Als ik dat nu niet doe, wanneer dan in hemelsnaam wel?’

N-VA heeft vastgesteld dat de uitspraken van de eigen regeringsleden vaak zonder correcte gebruikscontext worden geconsumeerd. Daarom wordt elke uitspraak van een minister, minister-president of premier van N-VA vergezeld van een handige bijsluiter.

De bijsluiter die N-VA lanceert, bevat algemene waarschuwingen, toedieningstips en een overzicht van de mogelijke bijwerkingen bij uitspraken van N-VA-regeringsleden in de media. Dat moet mensen in staat stellen om wat er staat of wordt gezegd met een korreltje zout te nemen. Omdat het logistiek haalbaar moet blijven, krijgen berichten op X geen bijsluiter.

‘Er zijn geen problemen met onze uitspraken’, beklemtoont premier Bart De Wever. ‘We merken de laatste tijd alleen dat we niet zo goed worden begrepen. Mensen lezen wat er staat of horen wat wij zeggen en daar loopt het fout. Dat kan tot gevaarlijke misverstanden leiden en dat vereist een zorgvuldige reflectie wat we daaraan kunnen doen. De bijsluiter verschijnt uiteraard in de drie talen. In het Nederlands, het Duits en het Russisch.’

‘In besloten kring kunnen we probleemloos zeggen wat we denken’, stelt De Wever vast. ‘Er ontstaan pas problemen wanneer onze uitspraken in contact komen met observaties, normen en waarden in de buitenwereld. Mensen slaan voor je het weet aan het feitelijk interpreteren of ze beginnen onze uitspraken te combineren met eerdere uitspraken. Er zijn er zelfs die stilstaan bij de consequenties van onze uitspraken. Dat is nadrukkelijk nooit onze bedoeling. We dachten dat onze uitspraken dat uit zichzelf al zouden impliceren. Zo wordt het voor ons heel moeilijk om nog iets te zeggen.’

Volgens critici is dit regelrechte papierverspilling. ‘Dit is net een maatregel die het milieu dient’, aldus De Wever. ‘De hoeveelheid papier die we zo besparen aan opiniestukken, lezersinzendingen en open brieven en elektriciteit aan met AI gemaakte LinkedIn-posts valt niet in bijsluiters uit te drukken.’

Niet alle N-VA’ers zijn gelukkig met de bijsluiter. ‘Ik ben meer van het principe dat wanneer een uitspraak je niet bevalt het wellicht aan jou ligt en je je gedrag moet aanpassen. Maar de vraag naar zo’n bijsluiter was blijkbaar te groot’, aldus Jan Jambon. Theo Francken vindt het een dom toeval dat hij in de regering zit.