The Vremde Mirror

Een vremde eend in de bijt

Technieken om aanrijding met tientonner te overleven ondermaats bij fietsende scholieren

Vlaams minister van Mobiliteit Ben Weyts (N-VA) slaakt een noodkreet. ‘Veel te weinig scholieren beheersen de technieken om een aanrijding met een simpele vrachtwagen te overleven, toch sturen ouders massaal hun kind met de fiets naar school.’

Uit een grootschalige enquête blijkt dat scholieren geen benul hebben wat gedaan in een dagelijkse verkeerssituatie als een overbeladen tientonner die plankgas op hen afstormt. Ze beginnen te gillen, met hun armen te zwaaien of doen niets, totaal verlamd omdat ze de theorie niet voldoende geoefend hebben.

‘Zo ga je een aanrijding niet overleven, ook al is het maar een kleine truck,’ weet Weyts. ‘Het is nochtans eenvoudig. De meeste tieners komen onder de wielen terecht of worden gekatapulteerd in de lucht, terwijl het net de kunst is om onder het chassis te schuiven als in de films.’

Om zulke baldadige fietsers uit het verkeer te weren, lanceert Weyts nu een fietsexamen. ‘Je mag pas met de fiets naar school als je tijdens het fietsexamen een aanrijding met een vrachtwagen hebt overleefd. Er zijn geen herkansingen.’

Het verwondert Weyts dat het niet vaker misgaat. ‘Tieners staan er niet bij stil met welk schuldgevoel ze een trucker overladen die uit haast en onoplettendheid de verkeersregels in de wind slaat, als zij overreden worden. Al is het natuurlijk gemakkelijker roekeloos te blijven fietsen en de verantwoordelijkheid van je af te schuiven.’

Advertenties

11 manieren om te vertellen dat je uit Vremde komt

Waar je ook komt, wie je ook ontmoet, het moment dat je moet uitleggen dat je uit Vremde komt is onvermijdelijk. En nee, met ‘Ik kom uit Vremde’ is de kous niet af. Dat leidt alleen maar tot meer vragende blikken, onbegrip en aapjes die ontsnappen uit de zoo om nootjes naar je te gooien. Wring je niet in haarspeldbochten om je achtergrond te verbloemen, maar breng dit tactvol aan.

  1. ‘Ik kom uit Vremde, je weet wel.’

Uiteraard, weet je wel. Iedereen weet waar Vremde ligt, een vanzelfsprekendheid. Of je moet zwakzinnig geboren zijn. En dan nog. Ja, wie nu nog durft te beweren Vremde niet te kennen, gaat plat op zijn gezicht in het bijzijn van al die anderen die Vremde evenmin kennen.

  1. ‘Geen spoilers!’

Roep dit wanneer je in een discussie over de Tweede Wereldoorlog bent verzeild. De impliciete boodschap komt sowieso aan: je bent zo iemand die uit Vremde komt.

  1. ‘Leg me het principe van openbaar vervoer nog eens uit.’

Toegegeven, klinkt razend interessant.

  1. ‘Wist je dat geur van koeienmest even ongevaarlijk als penetrant is?’

En dat je nog voor het midden van deze zin al tegen jezelf staat te praten?

  1. ‘Vremde. Boechout? Sfinks?? Millegem???????’

Wanneer je de vraag krijgt waar je woont, zeg dan ‘Vremde’. En omdat dit nog minder zegt dan Kevin Pauwels, vermeld meteen hierop het dichtstbijzijnde dorp, verduidelijk dat met het bestaansrecht van dat dorp en besluit om elk misverstand uit te sluiten de agglomeratie waartoe Vremde behoort. Belangrijk: doe dit met almaar meer ongeloof in je stem zodat je gesprekspartner zich wel achterlijk moet voelen. Dan krijg je iets als: ‘Vremde. Boechout? Sfinks?? Millegem???????’

‘Oh ja, Millegem. Van de kerk die in 1608 gedeeltelijk afbrandde met een klok die dateert uit 1805, ze zeggen de oudste uit de streek. Vandaar kom jij dus, wauw.’ Zie, dan gaat er meestal wel een belletje rinkelen. Soms al na Sfinks.

  1. ‘Mijn buurman is ook mijn papa, broer en nonkel.’

Gewoon een feitje.

  1. ‘Dit weekend met de hele straat naar Kapitein Zeppos gekeken bij meneer doktoor, terwijl meneer pastoor voor mijn kleine broertje zorgde.’

Genoeg, genoeg. Het is duidelijk zo, verdere details zijn overbodig.

  1. ‘Sorry dat jij in je eentje gisteravond alle zeilen moest bijzetten om ons groepswerk op tijd af te ronden, maar mijn internet liet het afweten.’

‘Je moet je niet excuseren, hoe je het daar uithoudt.’ Je kan op tonnen medelijden rekenen, want ja Vremde, waar ligt dat eigenlijk? Let wel op dat je die avond niet per ongeluk inlogt op Facebook. Voor de rest alleen maar voordelen om in Vremde te wonen. Oké, als het paard zijn dagje niet heeft, kom je geheid te laat op school of op je werk.

  1. ‘Sorry dat ik te laat ben. Ik ben pas eergisteren kunnen vertrekken.’

Je woont aan de uiterste rand van de aardbol, zoals al gezegd, dus wees maar zeker dat je hiermee wegkomt.

  1. ‘Dxkjeikjmook dijvnamodre, ghegheghe.’ (vrij vertaald: ‘Ik kom uit Vremde, echt waar’)

Jij mag dan wel uit Vremde komen, je spreekt wel vloeiend een sappig dialect, dat in tegenstelling tot alle omringende dialecten nog niet door uitheemse invloeden als het Antwerps en Martine Tanghe gecorrumpeerd is.

  1. Je zegt niks.

Je komt uit Vremde. Alles wat je doet is extra. Doe je niks, ook prima. Er is niemand die iets van je verwacht. Gewoon zijn is al een verwezenlijking op zich.

Acteur: ‘Ik wil zelf kiezen hoe ik iemand doodrijd’

Een acteur luidt de noodklokken. ‘Ik wil zelf kunnen kiezen hoe ik iemand doodrijd. Hoe kun je met de huidige strenge straffen voor strontzat achter het stuur kruipen van vrijheid spreken?’

‘Een oeroude, Vlaamse traditie dreigt uit te sterven als we nu niet ingrijpen,’ weet de acteur. ‘De strafmaat voor rijden onder invloed ontneemt iedere zin om onder invloed iemand dood te rijden. Moet alles zo radicaal en buitenmaats?’

‘Willen we leven in een maatschappij waarin ons wordt voorgekauwd hoe we andermans leven in gevaar brengen? Ja, is het dat wat we willen? Mensen kunnen wel voor zichzelf denken. De heksenjacht die men voert, leidt tot totalitaire toestanden. Levensgevaarlijk,’ waarschuwt de acteur.

De acteur schudt het hoofd. ‘Wij worden behandeld als een stel ondermaatse individuen. Deze politieke betutteling maakt onze samenleving kapot. Ik ben oud en wijs genoeg om zelf te beslissen hoe ik het leven van volledige families vernietig. Waarom moet je altijd met je smartphone in de hand een dodelijk verkeersongeval veroorzaken?’

Het spreekt voor zich dat we door de aard van zijn uitspraken de acteur in kwestie tegen zichzelf in bescherming nemen en anonimiseren. 

Kindermoordenaar van zijn melk door openingsvraag Lieven Van Gils

Opmerkelijke gast gisteren in Van Gils & gasten was Marc. Hij wou niet in beeld komen omdat hij onherkenbaar door de straten wil kunnen flaneren nadat hij vorige week een cipier gijzelde en uit de gevangenis ontsnapte (begrijpelijk, hoe zou je zelf zijn?), Marc wou wel ongestoord getuigen op televisie. Dat was buiten de openingsvraag van Lieven Van Gils gerekend.

Lieven Van Gils: ‘Dag Marc, mag ik je zeggen? Ja? Dat is fijn. Je even kort voorstellen voor de mensen die je niet kennen: je mishandelde jarenlang je vrouw, een zeer actueel thema, en dat is niet alles, je had nog wel meer op je kerfstok: je ontvoerde meisjes, je was niet vies van een verkrachting, je sloot jonge vrouwen en meisjes op in een kelder en je doodde ze ook. De mensen zullen je vooral hiervan herinneren. Ik zie dat je twee pistolen voor je hebt liggen, mooi dat je die even hebt meegenomen naar de studio, laat ze nog even liggen, Marc. Mijn opsomming is niet af: je werd opgepakt, je ontsnapte en bedreigde hierbij een agent en zat jarenlang in de cel tot vorige week, toen je wist te ontsnappen, wederom. Niemand is natuurlijk honderd procent kindermoordenaar, je was ook ’s lands meest gehate persoon aan het eind van de voorbije eeuw. Straks natuurlijk alles of je hier gemakkelijk bent geraakt. Maar eerst even een vraag die ik zeker moet stellen: heb je lekker geslapen?’

Oxfam kan golf aanvragen om vrijwilliger te worden niet slikken

Almaar meer mensen willen aan de slag als vrijwilliger bij Oxfam. Ook hulporganisatie Artsen zonder Grenzen stelt sinds twee dagen dezelfde trend vast. Vooral de interesse bij mannen tussen 45 en 65 jaar is aanzienlijk gestegen.

Oxfam kan de radicale stijging van het aantal vrijwilligers niet onmiddellijk verklaren. Duizenden mannen boden alleen al de afgelopen week hun diensten aan. ‘Het bewijst dat het de goede kant opgaat met onze reputatie. Vroeger heerste er veel scepsis over goede doelen: komt al het geld wel op de juiste plaats terecht? Blij vast te stellen dat dit geen kwestie meer is.’

Toch is niet elke nieuwe vrijwilliger even gelukkig. Tony (54) is sinds gisteren verkoper van biologische sesampasta in de Wereldwinkel. ‘Ik voel me bedrogen, ja. Dit strookt niet met het beeld dat de media schiepen: liefdadigheidswerk in Haïti. Als daar niet snel een aardbeving plaatsvindt of een cholera-epidemie uitbreekt, stap ik over naar Artsen zonder Grenzen.’

Voor Bart (49) is Tsjaad een droombestemming. ‘Ik heb door omstandigheden even niets te doen. Er blijft al eens geld in de zakken steken van corrupte medewerkers, maar het is hypocriet en gemakkelijk dit als excuus aan te grijpen om helemaal niets te doen voor het goede doel.’

Ook Pol (58) wil zich inzetten als vrijwilliger. ‘Niet iedereen kan burgemeester worden of een gerespecteerd mediafiguur, dus zocht ik op een andere manier naar zin in mijn leven. Dank u wel Oxfam.’

Jambon brengt beroepenwoordenboek uit

Omdat er wat verwarring is omtrent de concrete invulling en omlijning van bepaalde beroepen, brengt Jan Jambon (N-VA) een verhelderende gids uit waarin alle beroepen worden gedefinieerd. Een voorproefje.

Advocaat – iemand die ervoor zorgt dat onze rechtsstaat functioneert, maar nu ook niet te hard, gewoon de schijn wekken is reeds ruim voldoende, pfffff, anders zeg, je mag er niet aan denken.

Ambtenaar – geen idee wat die doet.

Brandweerman – redt mensen uit branden, maar eerst de mensen die de economie doen draaien, dan de rest, maar eerst lunchpauze.

Danser – zie moslim.

Dokter – iemand die zieken behandelt, niet alle zieken, maar elke zieke die een eerlijk genezingsproces verdient. (zie ook bijlage achteraan voor de volledige lijst wie medische bijstand verdient en wie homeopathie)

Garnalenpeller – iemand die garnalen pelt.

Journalist – iemand die ervoor moet zorgen dat de waarheid aan het licht komt als het over links gaat, als dat niet lukt bericht over elke asielzoeker of illegaal die Theo op een vliegtuig zet.

Minister, radiopresentator bij Joe – iemand met een uitgesproken buikgevoel, die zich te allen tijde hierdoor laat leiden en begrijpelijkerwijs verongelijkt reageert wanneer een ander met een rationeel onderbouwde argumentatie die duidelijk wel weet waarover het gaat zich durft te mengen, omdat zo de eigen knulligheid pijnlijk zichtbaar wordt.

Presentator van Van Gils & Gasten – vakman, altijd beleefd, stelt nooit ongemakkelijke vragen, onderbreekt je niet wanneer je in een slachtofferrol kruipt of je nu politicus bent of niet, waren ze allemaal maar zo.

Projectontwikkelaar – echt goede mensen, ik kan dat niet vaak genoeg benadrukken.

Rechter – iemand die schaamteloos bakken geld verdient in de migratie-industrie.

Straathoekwerker – lemma is verplaatst naar het hobbywoordenboek.

Vakbondsafgevaardigde – iemand die werknemers het gevoel moet geven dat er iemand voor ze opkomt: niet te veel, nee, vooral niet te veel.

Vakkenvuller – zie politicus, ah met de V, ik had iets anders gelezen.

De Backer wil 63 jaar als bovengrens voor social media

Staatssecretaris voor Privacy Philippe De Backer (Open VLD) wil de gênante taferelen op social media drastisch terugdringen. ‘Vooral kleinkinderen zijn hier de dupe van. Zij moeten elke week opa en oma onder ogen komen die op een gezamenlijk profiel al hun handelingen rechtstreeks aan Facebook rapporteren. 63 jaar geldt daarom als bovengrens voor social media.’

‘Geen dag te laat,’ weet Kevin (10). ‘Laatst spuide mijn bomma op Facebook de meest racistische commentaren in een combinatie van sms-taal en Middelnederlands, terwijl zij mij had geleerd dat er ook goei tussen zitten. Maar ik kan haar niet defrienden omdat ze me elke week geld toestopt. Anderzijds voel ik me soms heel hypocriet dat ik dit vuile geld accepteer. Wat moet ik doen?’

‘De bovenste leeftijdsgrens komt er om zulke sociale drama’s te vermijden,’ vertelt De Backer. ‘Sociale media democratiseren onbedoeld meningen die we niet willen horen. Let wel, 63+’ers mogen blijven mailen, maar alleen met andere 63+’ers. Het is essentieel dat we ouderen leren omgaan met de beknotting van hun onafhankelijkheid. Dit verzacht de overgang naar later alleen maar.’

Maar is deze grens niet te hoog als je alle uitwassen op social media wilt bestrijden? ‘Daarom wordt er aan een uitzonderingsmaatregel gewerkt. Voor radiopresentatoren die graag wandelen en de helft van de tijd in Barcelona resideren geldt de leeftijdsgrens niet, zij worden ongeacht hun leeftijd van sociale media geweerd. Dat is in ieders belang.’

Het verhaal van Melissa (7) is zo mogelijk nog schrijnender dan dat van Kevin. ‘Mijn opa’s status laatst: ‘Kopieer en plak deze status als je je privacy wilt beschermen.’ Moet je weten dat mijn opa een openbaar Facebookprofiel heeft, iedereen kon dit lezen. Ik ben een week niet naar school gegaan uit schaamte.’

Commentator die voor het eerst naar moguls kijkt, zag wat slordigheidjes onderweg

Olympische Winterspelen, dat betekent commentatoren die naar een sport kijken waar ze nog nooit van gehoord hebben, bijvoorbeeld moguls. Luisteren we even mee.

‘En daar komt de Canadees over de meet, vooraf beschouwd als outsider, maar hij liet het hier wat afweten. Zijn race was niet perfect, verre van, benieuwd hoe de jury dit zal beoordelen. Hij komt aan de leiding te staan. Zie ik dat goed? Heeft de jury naar een andere race gekeken? Dat dit kan, op het allerhoogste niveau, het olympische toneel.’

‘Maar goed, intussen zijn we weg met de Litouwer, in de kroeg door velen naar voren geschoven als de topfavoriet. En dit gaat goed, dit gaat heerlijk, zo zeg, dat is de finesses van je sport beheersen. Techniek, snelheid, de sprongen, hij buigt lichtjes voorover met zijn hoofd in de sneeuw gedrukt, blijft even liggen en gaat door. Prachtige race!’

‘Dit moet goed zijn voor goud. En we wachten op het verdict van de jury. Slechts vijfde? Slechts vijfde! Geen medaille voor de Litouwer na een bijna vlekkeloze rit. Oh, oh, oh. Consternatie. Over deze jurybeslissingen zal nog lang worden geredetwist, dat is zeker.’

‘Als laatste start de Roemeen, van hem valt niet te veel te verwachten, we pikken hem volledigheidshalve mee. Je ziet het meteen, de slordigheidjes onderweg, de wispelturig uitgevoerde sprongen en zag ik daar een disbalans? Kijken we nog even naar zijn score voor we afronden. Goud voor de Roemeen na deze vertoning? Weten deze juryleden wel naar welke sport ze aan het kijken waren? Je begint het je af te vragen.’

‘Straks ben ik weer bij u, dan met kunstschaatsen. Ik denk het zo goed uit te spreken.’

In memoriam: Jussi Bekanen (1949-2018)

Zaterdag stierf in een ziekenhuis te Helsinki Jussi Bekanen, de wereldberoemde Finse wetenschapper die onze samenleving voorgoed veranderde dankzij één sensationele vondst.

Indische vrouwen die Bekanens revolutionaire theorie in de praktijk omzetten.

Bekanen leek op een anoniem einde van een even anonieme academische carrière af te stevenen, tot het noodlot scheen toe te slaan. Bekanen werd in het voorjaar van 2011 op de fiets aangereden door een automobilist die op zijn smartphone tokkelde. Een gebroken scheenbeen, een verbrijzelde knie en tijd om na te denken over wat hem overkwam, was naar omstandigheden het milde verdict.

‘Waarom gebruiken we onze smartphone alleen achter het stuur?’ Wetenschappers achtten tot dan niet zozeer het tegendeel onmogelijk, het kwam gewoon niet in ze op de vraag te stellen. Bekanen voerde eerst tests op muizen uit. Hij bewees dat dezelfde hoeveelheid dopamine in muizen vrijkwam wanneer er een smartphone in hun kooi lag als wanneer er een smartphone in hun kooi lag wanneer die geplaatst werd op de bestuurszetel van een wagen. Omdat muizen niet met een auto kunnen rijden, werd aan die vondst weinig belang gehecht.

Bekanen echter, die zette door, hij voelde iets op het spoor te zijn. Tegelijk moest hij afrekenen met heel wat weerstand. Hij, een matige wetenschapper zonder gedenkwaardig palmares, die het equivalent van een godsbewijs uit zijn hoed tovert. Dat kon niet kloppen. Het ongeloof tekende hem harder dan het verkeersongeval. Men vroeg zich hardop af of zijn hersenen nog helemaal zouden herstellen van het ongeval.

Bekanen redeneerde als volgt: ‘Er hoeft geen causaal verband te zijn tussen appen en met de auto rijden, dus als je de twee handelingen scheidt, krijg je twee handelingen die afzonderlijk bestaan. Ik zal zelfs meer zeggen: als je de twee handelingen afzonderlijk uitvoert, zal je ze geconcentreerder ten uitvoer brengen dan wanneer je ze tegelijkertijd verricht. Dat verzin ik niet, dat zegt de wetenschap. Dus waarom niet in het geval van appen en met de wagen rijden?’

Ondanks deze ogenschijnlijk waterdichte theorie kreeg hij ook nu kritiek te verduren. ‘Hij gaat op voorhand er al van uit dat je smartphone gebruiken terwijl je niet achter het stuur zit mogelijk moet zijn en dus stuurde hij zijn onderzoek in die richting en hij is een stroman van Nokia,’ luidde die.

Zijn berekeningen klopten, zijn logica ook, maar dat wil niet zeggen dat de praktijk volgt. ‘Bij Einstein duurde dat ook jaren en jaren,’ merkte Bekanen even bescheiden als fijnzinnig op. Zo lang moest hij niet wachten. In 2015 reeds doken er beelden op van Japanners en Indische vrouwen die hun smartphone op restaurant gebruiken, kennelijk om niet met hun gezelschap in conversatie te treden.

Bekanens doorbraak heeft onze maatschappij hoe dan ook onmiskenbaar veranderd. Vroeger maakten we een autoritje om te kunnen appen, met de wetenschap van nu hoeft dat helemaal niet meer. Al blijft de meerderheid van de mensen deze gewoonte koesteren. ‘Ik heb nooit anders geweten, het is altijd zo geweest, waarom moet het nu anders?’ is de gangbare redenering.

De revolutionaire ontdekking van Bekanen leidt tot meer vragen. De mens is tot veel meer in staat dan we tot nog toe dachten, tot wat nog allemaal? Het leverde Bekanen alleszins een plaatsje op in het pantheon van de grootste academici. Waar het bevattingsvermogen van anderen stopte, dacht hij verder na. Achteraf kreeg hij gelijk, ook maar alleen achteraf. Dat moeten we durven zeggen.

Zelf heeft Bekanen nooit zijn smartphone gebruikt terwijl hij niet achter het stuur zat. ‘Het is maar een wetenschappelijke theorie, je moet dat los zien van mij als mens die worstelt met zijn angsten en onvolkomenheden,’ zei hij daarover.

Wat vaststaat: dankzij Bekanen gebruiken almaar meer mensen hun smartphone niet uitsluitend in het verkeer, en dat gebeurt probleemloos. Bekanen overleed ten gevolge van een hersentumor. Hij werd 68 jaar.

Anderlecht koopt 2-0-zege KV Oostende tegen Anderlecht

Gisteravond won KV Oostende met 2-0 van Anderlecht. KV Oostende aanvaardt het bod van Anderlecht op deze zege.

Met de transfer van de 2-0-overwinning zou 1 miljoen euro gemoeid zijn. Een record in de clubgeschiedenis. Nooit eerder ontving KV Oostende een hogere geldsom voor een zo eenvoudige thuiszege.

Leander Dendoncker (Anderlecht): ‘We hebben alles in het werk gesteld om niet gelijk te spelen, met één punt en het punt van Oostende schieten we niets op. Zelf zijn we niet in staat om van een grillige middenmoter te winnen, dus dan weet je al vroeg dat je moet vechten om roemloos ten onder te gaan. Opdracht volbracht.’

Aftredend voorzitter van KV Oostende Marc Coucke is tevreden dat de 2-0-zege naar Anderlecht verhuist. ‘Na 1 maart zal blijken dat we boven onze stand hebben geleefd de laatste jaren. We kunnen geld beter gebruiken dan punten. Het is zaak dat Oostende alle matchen wint en de resultaten doorverkoopt, zodat ik al mijn geïnvesteerde centen in de club kan recupereren.’

‘De onderhandelingen met de voorzitter van KV Oostende Marc Coucke verliepen vlot,’ aldus voorzitter van Anderlecht in spe Marc Coucke. ‘Joviale man. Anderlecht kan de punten goed gebruiken. Hij begreep dat zeer goed, wonderwel. Laat de verstandhouding tussen beide clubs altijd zo goed blijven.’