The Vremde Mirror

Een vremde eend in de bijt

Henrietta (97) rondt studies af: ‘Tijd voor wat anders’

Na universitaire studies van bijna tachtig jaar en zeventien diploma’s verder begeeft Henrietta (97) zich op de arbeidsmarkt. ‘Het is mooi geweest. Tijd om een pensioen op te bouwen. Ik moet aan later denken.’

‘Ik ben in 1938 begonnen met universitaire studies Moraalwetenschappen en heb die afgesloten met een Erasmus naar Polen. Nu kun je kiezen naar waar je trekt, maar toen was dat onder dwang,’ mijmert Henrietta.

Er zouden nog 16 universitaire diploma’s volgen. ‘Dat ging verder met Geocentrisme, Slavistiek (studies van de slavernij middels veelkleurige grafiekjes) en Rhodesiëstudies. Wat heb ik daarna dan gedaan? Onder anderen Archeologie (ik heb nog geweten dat dat gewoon Futurologie heette), Slavistiek (studies van de Slavische wereld) en ten slotte omdat studeren niet altijd nuttig moet zijn Economie.’

‘Ik denk dat een master in de kunstwetenschappen erbovenop niet heel veel verschil zal maken. En ook: ik hoef mijn hele leven niet te studeren bij wijze van spreken. Het is tijd voor wat anders.’

Haar studies kregen altijd voorrang. ‘In 1951 heb ik een dag vrijwilligerswerk gedaan, een jeugdzonde, ik kon dat niet maken ten aanzien van de maatschappij, die mijn studies mede bekostigt. Dat heb ik steeds goed beseft.’

Hoe kijkt Henrietta naar het fenomeen van de eeuwige student? ‘Dat is krampachtig de volwassenheid uitstellen en de eigen verantwoordelijkheden ontlopen. De jeugd van nu heeft noch karakter noch doorzettingsvermogen. Zeventien diploma’s bekom je niet zonder inspanning. Het moet allemaal vanzelf gaan. In mijn tijd was dat toch anders.’

‘Moeder en vader zaliger zouden trots op me zijn. Ze drukten me altijd op het hart dat ik hard moest studeren om later een fijne job te vinden. Maar misschien neem ik eerst nog een sabbatjaar, daar ben ik wel aan toe, van al dat studeren wordt een mens moe.’

Volwassen spin-off van Theo Francken in de maak

Theo Francken, de stoere held met veel praat die begint te blèren wanneer iemand hem met feiten tegenspreekt, krijgt zijn langverwachte spin-off voor volwassenen. Die wordt gelanceerd in aanloop van de verkiezingen van 2018.

Het in Vlaanderen vermaarde kleuterfiguurtje Theo Francken zal gematigd, doordacht en diplomatisch klinken. Het zal niet hengelen naar Facebooklikes- en volgers en zal Twitter niet gebruiken om valse informatie te verspreiden en te polariseren op kap van vluchtelingen. Theo wil in de spin-off niet langer ongeacht hoe de populairste zijn, wel het evenwichtigste beleid voeren.

‘De make-over was nodig,’ aldus de makers. ‘Theo verkleuterde almaar, terwijl hij wel ouder werd. Het mag een beetje realistisch blijven. We willen hem nu het wereldbeeld geven dat bij een volwassen man past. Geen vooroordelen, geen kleingeestigheid, geen goedkope en kortzichtige praatjes en uiteraard zal hij niet langer de taal van een kleuter bezigen. Theo zal elk menselijk individu als individu beschouwen, wat de afkomst ook is.’

De fans van het eerste uur kijken bevreesd naar deze trendbreuk. ‘Ik vrees voor de eigenheid van Theo,’ zegt Manu (57). ‘Ik snap dat men een ander publiek wil bereiken, maar als Theo niet meer ongefundeerd dingen kan roepen en mensen tegen elkaar kan opzetten, is het voor mij Theo niet meer.’

Het is maar de vraag of het een succes wordt. Een spin-off van Gwendolyn Rutten voor kleuters leidde eerder al tot het voorzitterschap van Open VLD.

Schauvliege in shock naar ziekenhuis na compliment

Op klaarlichte dag opende minister van te belangrijke zaken om er Joke Schauvliege mee te belasten Joke Schauvliege (CD&V) een mail waarin ze werd gecomplimenteerd. Schauvliege ligt in het ziekenhuis, maar is buiten levensgevaar.

‘Dat doe je goed.’ Zo luidden de fatale bewoordingen in de e-mail die Joke Schauvliege gisteren op haar kabinet opende.

De kabinetsmedewerkers van Schauvliege hadden de e-mail niet verwacht. ‘Ontbossen voor transportbedrijven, klimaatconferenties verboemelen, Natuurpunt viseren, bomen kappen om boskaarten te drukken waarop bossen staan gekapt om boskaarten te kunnen drukken enzovoort. We zien echt niet wat ze juist deed.’

Tragisch genoeg kon dit drama gemakkelijk vermeden worden. Maar toen bleek dat het compliment voor een andere Joke Schauvliege bedoeld was, was het kwaad natuurlijk al geschied.

Een geluk bij een ongeluk: voor haar positie in de Vlaamse regering verandert er niets. Joke Schauvliege blijft ongeschikt voor een ministerpost.

Nog maximaal 30 km/uur bij overrijden van fietser

Moeten we met zijn allen fietsers wat trager overrijden? Vlaams minister van Mobiliteit Ben Weyts (N-VA) is het idee alvast genegen. ‘Fietsers waren oorspronkelijk bedoeld als natuurlijke verkeersremmers, die functie moet weer in ere hersteld.’

Het wordt gemakkelijk vergeten. Fietsers, levende wezens bestaande uit vlees, bloed en beenderen en in dat opzicht niet fel verschillend van menig automobilist, moesten aanvankelijk autobestuurders eraan herinneren hun snelheid een beetje te matigen.

Omdat het millimeterbrede fietspad niet in het midden van de rijbaan ligt, maar aan de zijkant, vergeten vele automobilisten dat fietsers snelheidsremmers zijn, de massale aanleg van fietssuggestiestroken ten spijt. Weyts wil hen daar weer aan herinneren door automobilisten te trakteren op een bekeuring indien ze bij het overrijden van een fietser sneller rijden dan 30 kilometer per uur.

Automobilisten hekelen Weyts, onder wie Peter (47). ‘Dikwijls gebeurt het overrijden van fietsers bij overdreven snelheid, maar het kan vaak niet anders. Op een doorlopend fietspad bijvoorbeeld, dat zo snel en blindelings mogelijk dient gekruist te worden. Ik zie vooral het begin van een verbod om fietsers te overrijden, weer een fijne Vlaamse traditie die dreigt te verdwijnen.’

Weyts weerlegt die kritiek. ‘Een fietser is vele goedkoper dan een verkeersdrempel, bij hoge snelheid is de schade aan de carrosserie ook groter en een lagere snelheid is beter voor het milieu. Ik zie uitsluitend voordelen,’ aldus Weyts.

‘Veranderingen roepen weerstand op. Ik maak er een strijdpunt van: liquideer fietsers op een humane wijze. Hallo, het is 2017.’ Dat criticasters hem een gebrek aan realisme verwijten? ‘Liever te idealistisch dan te cynisch.’

Rem op steekpenningen politici

Politici zullen nog maar €250.000, één luxewagen, één Rolex-horloge en één VIP-ticket voor Tomorrowland per jaar aan steekpenningen kunnen innen. ‘Een overwinning van de transparantie,’ zo glundert Kristof Calvo (Groen).

‘Het is anno 2017 deontologisch onverantwoord dat de burgers van dit land geen zicht krijgen op de steekpenningen die politici innen,’ stelt Calvo. ‘Er wordt te geheimzinnig gedaan over omkooppraktijken, we moeten die beter reguleren. Die duisterheid wekt het wantrouwen van de kiezer. Zijn politici zo wereldvreemd dat ze dat niet beseffen?’

Niet alleen moet corruptie transparanter, er dient ook een plafond te komen op de bedragen. ‘Die zijn soms echt decadent. Hoe kan een politicus moreel gezag uitoefenen als hij honderdduizenden euro’s ontvangt om zijn geweten te flexibiliseren? Dat kan alleen maar als hij daar volledig open over is in een deontologische commissie die pleit voor politieke vernieuwing achter gesloten deuren.’

Siegfried Bracke (N-VA) fluit Calvo alvast terug. ‘Het aannemen van smeergeld is een risicovolle onderneming, daar moet een correcte prijs tegenover staan. Soms krijgt een politicus duizelingwekkende bedragen van bedrijven om vooral niets te doen. Dat vind ik veel erger.’

Milieubewuste foodie vliegt naar Peru om quinoa: ‘Koop lokaal!’

‘Het is algemeen geweten dat het veel beter is om lokaal te kopen.’ Ja, Annabelle (31) is volledig mee met haar tijd. Daarom trekt ze iedere maand naar Peru om quinoa.

‘Quinoa uit Peru die naar hier overgevlogen wordt, is slecht voor het milieu en niet een klein beetje. Later kijken we vol schaamte terug en zullen we denken: hoe konden we dit onze planeet aandoen?’

Annabelle ziet het vaak in haar omgeving: ‘Vriendinnen die denken dat ze gezond en bewust bezig zijn omdat ze quinoa eten op een bedje van chiazaad en gepasteuriseerde avocadoschil. Dan moet ik altijd hard lachen, vanwaar komt die quinoa lieve meiden?’

‘We staan te weinig stil bij de import van voedingsmiddelen van heinde en verre en de impact ervan op onze ecologische voetafdruk,’ legt Annabelle uit. ‘Daarom koop ik mijn quinoa lokaal, in Peru. Lokaal kopen is erg belangrijk, mijn quinoa is smakelijker, verser, klimaatvriendelijker, goedkoper omdat ik rechtstreeks bij de boer koop en ik steun de lokale economie.’

Annabelle heeft al heel wat vriendinnen verloren die in een depressie belandden door haar morele suprematie. Haar bewust consumptiegedrag gaat dan ook heel erg ver. Zo trekt Annabelle voor een lapje rundvlees helemaal naar West-Vlaanderen.

Marc roept ‘hooikoorts’ telkens hij moet niezen

De 46-jarige Marc is getroffen door de vreselijke aandoening ‘hooikoorts’ roepen na het niezen. Hoewel zijn genezingskansen miniem zijn en de kansen op verval daarentegen aanzienlijk, geven de dokters Marc nog niet op.

Collega’s van Marc voelen zich schuldig. ‘Aanvankelijk schreeuwden we: hou toch je bek Marc, we weten het intussen. Maar omdat Marc ‘hooikoorts’ bleef roepen, moest de oorzaak wel van medische aard zijn. Hij had net toen onze steun en ons begrip nodig, wij lieten het echter flagrant afweten.’

De ernst van zijn ziekte viel Marcs vrienden al snel op. ‘Marc beweert er zelf niet veel last van te hebben. De mensen rondom mij dramatiseren het, zegt hij. Een beetje een schorre stem, meer is het niet. Nee liefste Marc, jij minimaliseert je ziekte, wat juist bewijst hoe erg je eraan toe bent. Het is vreselijk wat jou overkomt. Erg lief dat je jouw leed voor ons wil verborgen houden, maar dat hoeft niet. We zijn er voor je.’

Een van Marcs vrienden, Tom (44), niest ook weleens. ‘Zeker in de zomermaanden. Ga ik ook ooit hooikoorts roepen? Cathy, eveneens goed bevriend met Marc, is sinds 2014 in behandeling omdat ze altijd ‘gezondheid’ zegt wanneer ze iemand hoort niezen. Ik geniet daarom van elke dag, het kan zo gedaan zijn.’

Hoewel wetenschappers druk bezig zijn een vaccin te ontwikkelen tegen ‘hooikoorts’ roepen na het niezen, denken ze dat Marc vanaf september verlost zal zijn van zijn aandoening. Ze sluiten evenwel niet uit dat deze vreselijke aandoening na een halfjaar wederkeert.

Niet zo bijzondere vrouw klikte op clickbaitartikel en wat er toen gebeurde zal je verbazen

Er gebeurde niet zo heel veel in feite bij nader inzien. Of het u zal verbazen? Dat hangt van individu tot individu af, maar de kans is klein.

Enfin, mogelijk ook wel. U verwacht nu kennelijk een spectaculaire wending, misschien zelfs sensatie hoewel u het zo nooit zult noemen, omdat de titel zulks al suggereert en alleen het tegenovergestelde nog voor verbijstering kan zorgen. In die optiek gaat het de goede richting uit, daar de feiten best alledaags zijn.

Het ging namelijk als volgt: een niet zo bijzondere vrouw uit een voorts onbelangrijk dorp in een weinig voorname streek klikte op een clickbaitartikel van dertien in een dozijn, las twee zinnen van dat bewuste artikel en dacht: oh, er gebeurde niet zo heel veel in feite bij nader inzien. Twee, vijf, vijf en een half en zeven minuten later voltrok hetzelfde fenomeen zich opnieuw.

Ze dacht ook heel veel dingen niet: ‘wie wil er met zulke ongein geassocieerd worden, waar is het zelfrespect in de media gebleven?’, ‘door al die bagger kan ik kwaliteit van walgelijke troep niet meer onderscheiden, al bij al best jammer’, ‘waarom ben ik zo leeghoofdig dat ik op dit soort van onbeduidende dwaasheden blijf klikken?’, ‘het gaat werkelijk nergens over’ en ‘mijn brein verandert in een erwt, help!’.

U bent die niet zo bijzondere vrouw.

Moslims de schuld van alles geven: school stelt oer-Vlaamse traditie in vraag

De Jan Frans Willemsschool uit Boechout wil niet langer de moslims de schuld van alles geven. Gaat er hier weer een aloude, oer-Vlaamse traditie op de schop? Staatssecretaris voor Gelijke Kansen Maar Voor De Ene Meer Dan De Ander Zuhal Demir (N-VA) doet een emotionele oproep: ‘We mogen de segregatie niet opgeven. Nu niet, nooit niet.’

‘Onze school wil zich losrukken van het hokjesdenken,’ zegt de plaatselijke directeur. ‘Heus niet alles is de schuld van moslims. Bovendien zitten er meer en meer kinderen met een islamachtergrond op onze school en is het nefast voor hun zelfbeeld ze van alles de schuld te geven.’

Zuhal Demir vindt dat kinderen niet vroeg genoeg met de waarheid, ouders die zo enthousiast mogelijk doen over hun schreeuwlelijke knutselwerkjes en Sinterklaas kunnen geconfronteerd worden. ‘We mogen de segregatie niet opgeven. Wat blijft er anders nog van onze Vlaamse identiteit over?’

‘Het is nu eenmaal onze cultuur om moslims de schuld van alles te geven, de wereld infantiel overzichtelijk te houden en onder het mom van het heil van onze kinderen onze angsten en kortzichtigheid te botvieren. Het zou van respect getuigen je eigen cultuur op te geven en ook vooroordelen te koesteren jegens moslims. Ik stel vast dat moslims het daar moeilijk mee hebben.’

‘Zo blijkt ook nu maar weer,’ stipt Demir aan. ‘Het is de schuld van de moslims dat we moslims niet meer van alles de schuld mogen geven.’

Noot achteraf: moslims zijn nooit vragende partij geweest om niet langer de schuldige te zijn van alles. ‘Maar het had wel gekund en dat moet ons heel angstig maken,’ werpt Demir op.

Crisis in tapijtsector: linkse ratten vertrekken massaal

Linkse ratten werkzaam in de tapijtsector pakken massaal hun biezen. Zozeer dat de Vlaamse tapijtsector zich genoodzaakt voelt om Fransche ratten in dienst te nemen.

Het wordt anders snel gezegd, maar de Vlaamse tapijtsector verkeert in een diepe crisis. Die kan het onaangekondigde, collectieve vertrek van de linkse rat niet zomaar onder de mat vegen, daar de overige ratten alleen het werk niet kunnen bijhouden.

Bioloog Dirk Draulans typeert de linkse rat. ‘Het beestje bezit een hoop empathie en wil voor iedereen goed doen, in die mate dat het belemmerend kan werken. Ook is de linkse rat intelligenter dan de gemiddelde mens, ik meen zelfs superieur, omdat ze zich aldoor bedient van metaforisch en figuurlijk taalgebruik.’