The Vremde Mirror

Een vremde eend in de bijt

Pano onthult: werksituatie undercoverjournalisten mensonwaardig

Uit een undercoverreportage van Pano blijkt dat undercoverjournalisten almaar vaker in mensonwaardige omstandigheden moeten functioneren. Het meest schrijnende geval: een undercoverjournaliste die als een vagebond van commercieel woonzorgcentrum naar commercieel woonzorgcentrum trekt.

De Pano-reportage van woensdag beroert iedereen. We zien een undercoverjournaliste in een commercieel woonzorgcentrum en we weten allemaal dat het eten daar niet te vreten is, het er eenzaamheid troef is en dat het de laatste halte is voor de dood.

Toch zijn dit de omstandigheden waarin een undercoverjournalist anno nu moet werken. De undercoverjournaliste in kwestie kaart ook elke mistoestand aan. Een duidelijke sneer naar haar werkgever die ze niet bij naam noemt, denkelijk uit angst haar job te verliezen.

De kritiek op mediabedrijven die uit zijn op maximale winst zwelt ook aan na de Pano-reportage. Niet alleen om de vreselijke arbeidsomstandigheden, maar evengoed om het gebrek aan middelen bij undercoverreportages. De beeldkwaliteit laat te wensen over, gezichten zijn nauwelijks herkenbaar en de klank is maar zozo.

Bekijk hier de Pano-reportage over de uitbuiting van undercoverjournalisten. Opgelet, de beelden zijn niet geschikt voor gevoelige kijkers.

Advertenties

N-VA wil zichzelf opvolgen als partij Bart De Wever

N-VA is kandidaat om zichzelf op te volgen als de partij van Bart De Wever. ‘Wij leggen met plezier ons lot volledig in handen van Bart De Wever de komende jaren,’ bevestigt voorzitter van N-VA Bart De Wever.

‘Wij kunnen niet beschrijven hoe blij wij zijn dat wij al die jaren de partij van Bart De Wever mochten zijn,’ spreekt voorzitter Bart De Wever namens de hele partij. ‘Het zou een grote eer voor ons zijn om ons te blijven onderwerpen aan de wil van De Wever.’

‘Dat we afhankelijk zijn van De Wever heeft ons al prachtige scores opgeleverd. Onze opvattingen over mens en maatschappij zijn nagenoeg gelijk. Onze gezamenlijke afkeer voor sossen, moslims en Walen en onze bitterheid in het algemeen bewijst dat ons hele partijapparaat bestaat om hem te dienen en niemand anders,’ bepleit de N-VA-voorzitter.

‘Graag nodigen we Bart De Wever uit om de werking van onze fractie in De Kamer te bekijken,’ vertelt voorzitter van N-VA Bart De Wever. ‘Dan ziet hij zelf hoe trouw onze leden onze verrukkelijke leider nog nalopen na jaren van gedweep en onderdanigheid.’

Bart De Wever was niet bereikbaar voor commentaar. Maar volgens voorzitter van N-VA Bart De Wever waren er al discrete contacten met De Wever die constructief en hoopvol waren.

De 5 herhalingen van Blokken die het leven van Barry hebben veranderd

Wij vroegen aan Barry (drie jaar werkloos) welke herhalingen van Blokken de grootste impact hebben gehad op zijn leven. Het werd een openhartige, verrassende en bijwijlen emotionele monoloog die een stukje van Barry’s ziel blootlegt.

Barry (links)

17 september 2014

Ik weet het nog goed. Het was een druilerige maandag. Het kan ook een dinsdag, woensdag, donderdag of vrijdag geweest zijn. Enfin, zoals reeds gezegd een prachtige nazomerdag. Het was de eerste herhaling van Blokken met het achtletterwoord in het finalespel.

Ik voelde me in snelheid gepakt. Eerst was er woede. Daarna strijdvaardigheid. En dan het Journaal van 13 uur. Bij wijze van protest sms’te ik toch het achtletterwoord van het kijkersspel, hoewel op het scherm in duidelijke termen kenbaar wordt gemaakt niet te sms’en omdat het een herhaling betreft.

Drie jaar later heerst een gevoel van bevrijding. Ik overdrijf het belang van de val van de Berlijnse Muur misschien een beetje, maar zo moeten de mensen zich toen ook gevoeld hebben. Ik wilde me niet ontketend voelen, omdat ik me geen herhalingen van Blokken kon inbeelden zonder het zevenletterwoord. Een belangrijke levensles: het aantal letters zegt niets over het woord.

6 december 2016 en 25 maart 2002 (ex aequo)

Moeilijk om een onderscheid te maken. Wat is het beklijvendst: de herhaling of de herhaling van de herhaling? Ik filosofeer er weleens een namiddag over. De herhaling is het authentiekst. Maar de herhaling van de herhaling is vaker herhaald dan de herhaling.

Ik vind het belangrijk dat mensen die keuze voor zich maken. Doen waar ze zich het best bij voelen. Maar evenzeer dat een werkloze op een weekdag om 12u35 wakker is om de herhaling van Blokken niet te missen. Het weekend dient om uit te slapen. Werkloosheid blijft een verhaal van rechten en plichten.

Dat is het probleem met Wallonië. Daar kennen ze de herhalingen van Blokken niet. En hebben werklozen geen strikt dagritme, waardoor ze lui en vadsig worden. Ik mag er niet aan denken dat mij dit zou overkomen.

29 oktober 2007

In de herhalingen van Blokken zitten wel meer zulke dilemma’s en morele vraagstukken. Groen lachen of beschaamd door de grond zakken? Ik verklaar me nader: Ben maakte in deze herhaling een slecht mopje. Ik bulderde van het lachen. In al mijn jeugdigheid liet ik me meeslepen door het moment.

Achteraf bekeken schiep ik daar een gevaarlijk precedent. Telkens Ben een slecht mopje maakt, moet ik nu schaterlachen. Goddank is dat bij die ene keer gebleven. Maar ik blijf waakzaam, ook Ben kan een uitschuiver maken.

20 januari 1999

Ik mocht voor het eerst met papa naar een herhaling van Blokken kijken. Mama vond me nog te jong. Ik was al 3,5! Je bent nooit te jong om een herhaling van Blokken mee te pikken, is het devies van papa altijd geweest. Daar pluk ik nu de vruchten van. (of net niet, nvdr)

Ik heb de herhalingen van Blokken mettertijd zien veranderen. Wat eerst een onschuldig spelletje was, is met de jaren voor werklozen en bejaarden uitgegroeid tot een vorm van escapisme. Ben kan banale onderwerpen zo banaal doen klinken dat eenieders leventje door het contrast minder banaal lijkt, toch voor even.

Gaandeweg veranderde ook de haarlijn van Ben. Nu eens wijkt ze terug, dan weer trekt ze vol in het offensief. Voorts kun je tegenwoordig ook uitgesteld kijken of online. Niets voor mij. De livebeleving van een herhaling van Blokken is me te dierbaar.

3 april 2009

De selectie is bikkelhard. De befaamde herhaling van 7 februari 2012, toen mijn pak paprikachips openscheurde en ik overmand door de situatie de zevende vraag van de eerste ronde miste, bezorgt me nog altijd kippenvel. Gelukkig was het een herhaling en kende ik de vraag en het antwoord al. Desondanks sluit ik af met 3 april 2009.

Heisa over verwijderde tweet Vlaamse overheid: ‘Foto wekt indruk dat kleren dragen verplicht is’

Verwarring troef. Ben je verplicht om kleren te dragen als je voor de Vlaamse overheid werkt? Een tweet met een foto van een vrouw die haar bovenlichaam bedekt, suggereert dit alvast wel volgens velen.

‘De foto doet uitschijnen dat wie werkt voor de Vlaamse overheid te allen tijde en in elke functie gekleed moet zijn,’ stelt Vlaams Minister voor Gelijke Kansen Liesbeth Homans (N-VA). ‘De dienstverlening van de Vlaamse overheid moet neutraal zijn en zo ervaren worden.’

En ja, op de foto is duidelijk merkbaar hoe de vrouw kleren draagt. Het vertelt iets over haar smaak, haar stijl en met een beetje moeite kun je achterhalen waar de vrouw kledij koopt, wat dan weer iets zegt over haar smaak, haar stijl en haar financiën. Dat laatste vertelt meer over de schraperigheid of de verspilzucht van belastinggeld bij de Vlaamse overheid.

‘Ze lacht op de foto ook zichtbaar met de norm om poedelnaakt te werken,’ vult Homans aan. ‘Dit is een flagrante provocatie van politieke aard. De vrouw wil tersluiks haar wetten en regels opleggen en de werking van de Vlaamse overheid ondermijnen. Wat is het volgende? Een persoonlijke mening ventileren tijdens de kantooruren?’

Dirk (57) gaat al dertig jaar in adamskostuum naar het werk en is blij dat de minister helderheid schept. Toch ziet hij graag nog één onzekerheid opgeklaard: ‘Mag ik mijn hoofddoek blijven dragen?’

Moeten we ons schuldig voelen omdat we gewend raken aan kromme opiniestukken over terreur?

In een opiniestuk wijzen angstpsychologen erop dat mensen inzien dat ze te allen tijde met stupide opiniestukken over terreur geconfronteerd kunnen worden. ‘Er is een soort gewenning opgetreden. Opiniestukken over terreur boezemen nog angst in, maar onze beschaving zal niet vallen.’

In een opiniestuk ter opheldering van hun vorig opiniestuk, lichten de angstpsychologen hun stelling toe. ‘Opiniestukken over terreur maken deel uit van ons leven. We blijven het afgrijselijk vinden, maar verlammen doen ze niet meer. Daarnaast ontdekken almaar meer mensen dat je opiniestukken over terreur ook gewoon niet kunt lezen.’

‘Aan de meedogenloze overtuiging van het eigen grote gelijk en de onbevattelijke redeneringen ligt het niet. Dat is nooit veranderd. Dat we beseffen niet alles in de hand te hebben, is nieuw. Ooit dachten we dat opiniestukkenschrijvers ver weg leefden en uit hatelijkheid woord en verderf zaaiden. Niet dus, je buurman kan opiniemaker zijn.’

Angstpsychologen juichen de trend toe. ‘Het is goed dat mensen wennen aan kromme opiniestukken over terreur. Hoe vaker er opiniestukken over terreur worden geschreven, hoe minder indruk ze maken op lezers. Het ultieme doel van opiniemakers is uiteindelijk aandacht. Hoe minder reacties, hoe minder lollig het wordt, hoe kleiner de kans ze in De Afspraak komen en hoe sneller de opiniestukkendiarree stopt.’

Wetenschapsfilosoof Maarten Boudry jubelt niet. ‘Alle opiniestukken over terreur niet door mezelf geschreven zijn vele malen afschuwelijker dan wat de Nazi’s op hun kerfstok hebben. En relativeert er iemand hun daden? Ik dacht het niet.’

Experts waarschuwen in een ander opiniestuk wel. ‘Wanneer een naaste of Sven Ornelis plots terreurexpert blijkt, komt het allemaal wel heel dichtbij. En dan is er van het effect van gewenning niet langer sprake.’

BV’s altijd tijdig op plaats aanslag door app IS

Met de nieuwe app wil IS bekende Vlamingen op de hoogte stellen waar er daags nadien aanslagen zullen plaatsvinden. Dit om op het moment van de aanslag op de plaats van de aanslag te kunnen zijn. Of alleszins om als eerste een emotionele reactie op Instagram te posten.

Op basis van hun huidige locatie krijgen BV’s een melding van de plaats waar de dag daarop de dichtstbijzijnde aanslag is gepland. BV’s drongen hierop al langer aan. Door het veelvoud aan aanslagen werd het een onmogelijke taak om oprechte betrokkenheid te tonen met elk oord waar een aanslag is gepleegd. IS geeft nu gehoor aan hun verzoeken.

‘Vaak is het nu ijlings de eerste alinea van een Wikipediapagina doornemen en snel wat improviseren,’ getuigt een anonieme BV. ‘Nu kunnen we ons behoorlijk voorbereiden. Neem nu Barcelona. Wie had daar al van gehoord?’

Sven Ornelis. ‘Het was indrukwekkender geweest mocht ik in Barcelona zijn op het moment van de aanslag en niet de dag erna ernaar toevliegen. Ik zie een hoop likes en steunbetuigingen door de neus geboord. Naar de Ramblas ga ik sowieso niet, dat is voor het plebs,’ moest Ornelis wel erkennen.

Ornelis zit momenteel in voorlopige hechtenis voor medeplichtigheid aan de steekpartij in Turku. ‘Die is op dit moment niet opgeëist door IS,’ meldt de Finse politie. ‘Het is ons een raadsel hoe Ornelis reeds 10 uur voor de feiten op Twitter alle nabestaanden moed kan toewensen om eraan toe te voegen dat hij in Turku nog enkele hippe restaurantjes kent, niet in de binnenstad waar het vol domme toeristen loopt, maar in een buitenwijk.’

Ornelis liet bij monde van zijn advocaat op sociale media weten dat het allemaal nu wel heel dichtbij komt.

Iedereen heeft het moeilijk

Uit grootschalig onderzoek blijkt dat iedereen het moeilijk heeft. Een overzicht.

Mensen met een pertinente mening over roetpieten, werkgevers die al sinds hun twaalfde dreigen naar het buitenland te verhuizen, plattelandsbewoners die de vluchtelingencrisis voelen, mensen die zeggen dat ze niet alles kunnen zeggen wat ze willen zeggen, Noord-Koreanen.

Mensen die vinden dat nazi’s mogen betogen omdat ze dan gematigd schijnen of toch gematigder dan een nazi, nazi’s die willen betogen, Maarten Boudry.

Mensen die nuance belangrijk vinden en socialisten even kwaadaardig vinden als Hitler. Mensen die bij elke Hitlervergelijking Hitler moeten betrekken.

Mensen die dachten dat Trump wel zou meevallen, mensen die dat nog altijd vinden.

Jonge ouders die na lang beraadslagen hun kind Rudy noemen. Mensen die nog nooit trainer van Lokeren zijn geweest. Charlatans, voetbalanalisten, economen.

De mensen die denken dat er oorlog komt: Alex, Belinda, Conny, Danny, Dany, Dirk, Edward, Geertrui, Ingrid op de valreep, Jef, Jos, Jos, Jos, Jos, Jos, Jos, Loes, Martine, Michiel, Monique, Nancy, Nadine kassa 4, Patricia, Stef, Tony en Véronique.

Mensen die ontdekken dat een namenlijst niet consequent alfabetisch is geordend, maar niks durven zeggen.

Mensen die een Twitteraccount hebben aangemaakt om de tweets van Theo Francken te liken. Mensen die zichzelf niet links of rechts, maar averechts noemen.

Kinderen zonder ontwikkelingsstoornis.

Koppels die door hun gezamenlijk Facebookaccount niet kunnen scheiden.

De omwonenden.

Politici met een groter hart voor katten dan voor mensen.

Mannen van een bepaalde leeftijd.

Ouders die angstiger zijn voor vaccins dan voor polio.

Mensen die zich gelukkig voelen tot ze ingehaald worden door een elektrische fietser die zich God waant doch noch thuis noch op het werk iets in de pap te brokken heeft.

Mensen die lid zijn van de Facebookgroep ‘Ge zijt van Boechout als…’

Ondernemers met een optrekje in Knokke die fulmineren tegen de elite.

Uitgevers van BV’s die een boek schrijven.

Mensen die elke zin eindigen met ‘het is toch waar zeker?’, mensen die het allemaal wat vinden, mensen die het ’s ochtends maar frisjes vinden.

Mensen die hun lichaam tonen.

Webredacteurs en regioreporters die zichzelf journalist noemen.

Alle vriendinnen van mevrouw Leemans.

Columnisten en opiniemakers die dagelijks hun hele oeuvre moeten herlezen om zichzelf niet tegen te spreken.

Sportjournalisten die een internationale vedette krijgen te spreken en de bespottelijkheid vertegenwoordigen om uit een misplaatst chauvinisme alleen vragen te stellen over een landgenoot die dezelfde sport beoefent of iets wat daarop gelijkt.

Ook alle mensen die het niet gemakkelijk hebben.

Expertenexpert hekelt wildgroei aan experts

Voor expertenexpert Boris (37) is de maat vol. ‘De wildgroei aan zelfverklaarde experts ondermijnt mijn geloofwaardigheid. En die van mijn collega’s die dag in dag uit geheel ongevraagd hun mening door uw strot duwen.’

Boris is een gerenommeerde expertenexpert. In binnen- en buitenland krijgt hij nooit de vraag om zijn visie toe te lichten over experts. ‘Ik onderbreek spontaan talkshows om het optreden van de opgevoerde experts te duiden. Ook schrijf ik wekelijks een column over Rik Torfs. En coach ik expertenexpertcoaches in spe.’

Ondanks zijn volle agenda luidt Boris de alarmbel. ‘Voor alles bestaat er tegenwoordig een expert. Als elke idioot in een pak zich expert noemt, welke waarde heeft de titel van expert dan nog? Die nestbevuilers moeten eruit.’

Jonas (28) is specialistenspecialistexpert en geeft Boris gelijk. ‘Ik heb me bekwaamd in het gedrag van specialisten gespecialiseerd in de gedragingen van specialisten. Jarenlang heb ik mijn studies verwaarloosd om als zogenaamde mislukkeling toch te slagen in het leven en te inspireren. Een investering voor niets. Wie neemt ons nog serieus? Dat is dan 100 euro voor dit onderhoud. Cash of met de kaart?’

‘De charlatans verzieken de boel,’ meent ook deskundigenexpert Femke (30). ‘Mensen weten niet meer wie ze mogen geloven. Als ik een tip mag geven: geef uw geld uit aan een deskundigenexpert. Die kan tegen een zacht prijsje beoordelen wat de juiste expert is om expertise te veinzen op uw maat.’

Volgens kenners blijft u best uit de buurt van experts.

Hooligan tekent contract bij Antwerp tot volgende stadionverbod

Antwerp heeft zijn nieuwe hooligan beet. Het gaat om debiele Emiel (37) uit Stabroek. Hij heeft een contract getekend tot zijn volgende stadionverbod en is direct inzetbaar om cafés en supportersbussen te slopen.

In een zaaltje zonder stoelen en tafels werd debiele Emiel gisteren reeds voorgesteld aan de pers. Door zijn bivakmuts was hij bijna onherkenbaar. Toen een journalist hierover een opmerking maakte, bewees debiele Emiel debiele Emiel te zijn door vakkundig een microfoon in tweeën te breken en desbetreffende journalist te trakteren op drie weken werkonbekwaamheid.

Trainer van Antwerp László Bölöni prijst de mentaliteit van debiele Emiel. ‘Emiel is een polyvalente hooligan. Al drie keer kreeg hij een stadionverbod opgelegd en hij heeft in zijn leven al 1,5 jaar in de cel gezeten. Zo jong en toch al die maturiteit. Die ervaring kan onze harde kern goed gebruiken.’

‘Debiele Emiel heeft een peperkoeken hart,’ weet Bölöni. ‘Hij houdt van schattige katjes en is fan van Niels Destadsbader. Maar naast het veld knokt hij voor wat hij waard is. Daarom krijgt hij een budget van 1 miljoen euro ter beschikking om materiële schade te berokkenen. Dat is een flink bedrag, maar dit is het hoogste niveau en je krijgt er geheid een hoop gehannes voor terug.’

Voorts heeft Antwerp een robuuste stormram uit Charlottesville op het oog die afgelopen weekend werd gescout en op het punt staat de vulpen te breken waarmee hij zijn contract moet tekenen.

Slechts 31% van de Vlamingen tevreden over de eerste seconden van baby Zoë

Uit een peiling bij 2.000 respondenten blijkt dat slechts 31% van de Vlamingen tevreden is over het levensbegin van Zoë. Uit dezelfde peiling blijkt dat een schamele 42% van de Vlamingen Zoë opnieuw zou laten geboren worden. Hiermee behoort ze tot een van de minst populaire baby’s aller tijden.

Vlamingen klagen over een gebrek aan transparantie en visie bij Zoë, die voorts niks lost over haar toekomst. ‘We weten niets. Wordt ze dokter? Gaat ze rechten studeren om op de studiebanken een rijkeluiszoontje met glanzend haar te strikken?’ vraagt Koen, een wildvreemde voor Zoë, zich af.

Babyloog Carl Devos is pertinent. ‘De bevolking wil resultaten van Zoë. Haar ouders verklaarden vooraf dat ze een ambitieuze, knappe, sociale en intelligente dochter zouden scheppen. Geen van de vier punten lijken van tel. De Vlaming voelt zich logischerwijs bedrogen, terwijl Zoë de schijn wekt dat het haar niets kan schelen. Daarvoor wordt ze in deze peiling afgestraft.’

Ter vergelijking: 77% van de Vlamingen is tevreden over baby Gianni van wie de ouders uitsluitend verwachtten dat hij zou blèren uit zelfmedelijden om de stank die hij zonder milieuvergunning fabriceert.

Ook in de achterban zijn de eerste barstjes merkbaar. Oom Gerard roept op om Zoë nog wat krediet te gunnen. ‘Ook ik had meer daadkracht verwacht. De eerste seconden van je leven laat je toch niet geruisloos aan je voorbijgaan? Maar goed, misschien maakt ze de verwachtingen in de komende cruciale minuten wel waar. En waar spreken we dan nog over?’

De meter van Zoë heeft zich desondanks teruggetrokken als meter. ‘Ze is een waardeloze investering die rendeert voor geen meter.’

Zoë wenste slechts kort te reageren. ‘Het is maar een peiling.’ En gedecideerd viel ze in slaap.