The Vremde Mirror

Volgens pensioenminister Jan Jambon moeten vrouwen hun gedrag maar veranderen als ze niet willen worden benadeeld door de pensioenhervorming. Jambon snapt de ophef niet: ‘Alle vrouwen in het kernkabinet gingen met de maatregelen akkoord.’

‘Ik ben verbaasd over de ophef’, geeft Jan Jambon toe. ‘Toen de pensioenmaatregelen in het kernkabinet ter sprake kwamen, waren er geen bezwaren over wat dit betekent voor vrouwen. Sterker nog, het was geen onderwerp van discussie. Ik kan met de hand op het hart zeggen: we hebben het zelfs niet over de effecten van de pensioenmaatregelen op vrouwen gehad.’

Toch vinden sommige mensen de uitspraken van Jambon 363 dagen voor de volgende vrouwendag tenenkrullend en wereldvreemd. ‘Het is maar aan wie je het vraagt. In het kernkabinet heeft geen enkele vrouw geprotesteerd. Dat zegt toch ook iets.’

‘Ik vind het gevaarlijk om alleen naar de roepers te luisteren’, aldus Jambon. ‘Waarom is de stem van de vrouwen in het kernkabinet minder waard? Zij kunnen zich perfect in de pensioenhervorming vinden. Anders hadden ze wel van zich laten horen.’

Jambon hoopt dat de vrouwen uit het kernkabinet hem ook publiek zullen steunen. ‘Het zou goed zijn dat zij in de pers duidelijk maken waarom deze hervorming niet zomaar van enkele mannen komt, maar dat vrouwen deze maatregelen nodig hebben. Ik wil het hen zeker uitleggen. En als ze willen, kan ik ze ook wat slimme tekstjes bezorgen om te verkondigen voor de camera’s. Zo hebben ze meer tijd voor het huishouden.’

‘Het zijn prachtige tijden om een vrouw te zijn’, besluit Jambon. ‘Je kunt als vrouw alles worden in het leven. Je kunt een mooie voltijdse job hebben, je kunt voor je man zorgen, je kunt het zelfs elke dag allebei doen. De vrouwen in het kernkabinet bewijzen dat.’

Vlaanderen is nauwelijks voorbereid op een Derde Wereldoorlog. Dat blijkt uit een vernietigend onafhankelijk rapport in opdracht van ex-kolonel Roger Housen. ‘Er is een structureel tekort aan talkshows.’

Ex-kolonel Roger Housen vat de bevindingen van het rapport samen. ‘Er zijn te weinig talkshows, er is te weing plaats aan de talkshowtafels, de talkshows worden gelijktijdig opgenomen en de talkshows zijn te kort. Ook inhoudelijk zijn er problemen: er zijn te weinig capabele talkshowpresentatoren en de talkshowgasten zeggen vaak maar wat omdat er te weinig capabele gasten te vinden zijn. Zeker als het gaat over geopolitiek.’

Het rapport verwijst naar de Housen-norm die in de verste verte niet wordt gehaald: per één miljoen inwoners moet er in prime time op elk moment één talkshow op televisie zijn. ‘Op sommige dagen is er in Vlaanderen zelfs geen talkshow op een hele avond. Er zijn momenteel niet substantieel meer talkshows dan in de Eerste of Tweede Wereldoorlog. Hebben we dan echt niets geleerd uit het verleden?’

Het rapport doet ook aanbevelingen. ‘Vlaanderen moet zijn strategische talkshowinfrastructuur opschalen. Niet per se om nu al te benutten, al zou het zonde zijn om het niet te doen. Zo niet komen we in tijden van oorlog flexibele duiding en aldoor wisselende inzichten tekort bij de ontwikkelingen aan het front. Dat is vragen om een samenleving die bij de geringste dreiging onmiddellijk in elkaar stort.’

‘Zelfs bij internationale spanningen komt Vlaanderen al in de problemen’, vertelt Housen. ‘De weinige Vlaamse talkshows zitten al snel door hun reserves. Dat wordt bevestigd door een anonieme steekproef bij één talkshowgast die vaker in talkshows wil zitten, maar op één avond niet op twee plaatsen tegelijk kan zijn. De tijden zijn veranderd. Dat kunnen we ons niet meer veroorloven.’

Housen illustreert tot slot hoe nijpend de situatie is: ‘Vlaanderen is momenteel afhankelijk van een groep van – wat zal het zijn? – één geopolitieke duider. Als iemand uit deze groep in een andere studio zit, moeten er journalisten op pensioen, professoren van de Universiteit Antwerpen of vrouwen worden opgetrommeld.’

Franse historici hebben een tot op heden onopgemerkte nuance ontdekt in de theorie van de ‘scheiding der machten’ van de Franse filosoof Montesquieu (1689-1755). Dat principe geldt niet wanneer Anneleen Van Bossuyt er geen zin in heeft.

Historici hebben een onooglijke voetnoot met verstrekkende gevolgen ontdekt in het manuscript van De L’Esprit des Lois. In die voetnoot bevestigt Montesquieu dat de machten elkaar moeten begrenzen, zodat geen enkele macht zich boven de wet kan plaatsen. ‘Zo wordt de vrijheid van burgers gegarandeerd en wordt machtsmisbruik voorkomen.’

Toch besefte Montesquieu dat er belangrijkere dingen in het leven zijn. ‘Ik ben geen wereldvreemde extremist. De scheiding der machten mag niet te absoluut worden opgevat. Ze moet haalbaar en betaalbaar blijven. Daarom is er één principiële maar ook logische uitzondering op de scheiding der machten: Anneleen Van Bossuyt die er geen zin in heeft.’

‘Het is zo logisch dat ik me afvraag of deze voetnoot ter verduidelijking nodig is’, schrijft Montesquieu. ‘Als Anneleen Van Bossuyt vindt dat bepaalde mensen geen rechten hebben, kan het niet zo zijn dat een principe ontwikkeld door een Frans filosoofje Anneleen Van Bossuyt tegenhoudt. Het zou natuurlijk waanzin zijn dat voor Anneleen Van Bossuyt wetten en regels gelden die voor iedereen anders dan Anneleen Van Bossuyt gelden.’

Eerder ontdekten Franse historici al dat Rousseau zich sterk bezighield met pedagogiek, maar nooit monitor is geweest op een kamp in Nieuwpoort.

Hoewel officieel nog niet vaststaat wie exact achter de aanval op de meisjesschool in het zuiden van Iran zit, excuseert de Israëlische legertop zich al voor de feiten. ‘De raketten waren bedoeld voor een nabijgelegen ziekenhuis.’

‘Het is een gezamenlijke operatie met de VS, dus delen we de verantwoordelijkheid’, aldus de Israëlische legertop in een persbericht. ‘We doen er alles aan om onze doelwitten zorgvuldig te selecteren en aanvallen minutieus uit te voeren. Dat bij een aanval een meisjesschool is bestempeld als een civiel ziekenhuis, mag niet gebeuren. Onze excuses daarvoor.’

‘We hopen zo snel mogelijk duidelijkheid te hebben van wie juist de raket komt’, benadrukt de legertop. ‘Zo kunnen we dit trauma ook beginnen te verwerken. Onze luchtmacht ging er eenvoudigweg van uit een banaal ziekenhuis met de grond gelijk te maken, maar wordt nu mogelijk met een heel rauwe realiteit geconfronteerd. Dat dragen ze de rest van hun leven mee.’

‘We hadden kunnen zeggen dat Iran de school bombardeerde of konden excuses zoeken voor de aanval’, besluit de legertop. ‘Zo zouden we de aanval kunnen rechtvaardigen door te verklaren dat er terroristen in de school schuilen, maar dat gelooft natuurlijk niemand.’

De geplande repatriëring van Vlamingen uit Dubai is uitgesteld. Volgens Buitenlandse Zaken is dat logistiek nog niet haalbaar omdat nog niet alle Vlamingen ter plaatse hun verhaal aan de media hebben kunnen doen.

Van nog enkele tientallen Vlamingen weten we niet om welke reden ze in Dubai zijn, of het de eerste keer is dat ze in Dubai zijn, of ze in Dubai blijven of niet, of ze daarna weer naar Dubai willen als ze niet blijven en of ze tevreden zijn over de klantenservice. Als zij zijn opgebeld door een journalist, kan de repatriëring van alle Vlamingen uit Dubai eindelijk aanvatten.

Olivier (38) voelt zich in de kou gelaten. ‘Ik heb nog altijd geen journalist gehoord’, jammert hij bij een online redacteur van HLN. ‘Hoe kan dat? Is het omdat mijn vrouw en ikzelf twee banale toeristen lijken en geen West-Vlaamse melkveeboeren op ‘studiereis’? Ik heb nochtans iets in de verte gehoord toen ik aan het zwembad lag. En ik heb al geoefend om via een kaduke videoverbinding te zeggen dat ik niet heel ongerust ben, maar dat we dit weekend toch sowieso zouden terugkeren.’

De media slaan mea culpa. ‘We hebben lange tijd gezocht naar een in Dubai residerende Vlaming die netjes belastingen betaalt. Die zoektocht heeft ons enkele dagen vertraging opgeleverd’, aldus een krant die anoniem wil blijven.

Er is gelukkig hulp op komst. Het Belang van Limburg wil de Vlaamse media helpen. ‘Na twee dagen hadden we een uitgebreide reportage over elke Limburger in Dubai, inclusief een over een vliegdekschip met onderdelen die tijdens het productieproces over Limburg zijn gevlogen. Bijzondere tijden vragen bijzondere maatregelen. Dus laten we vandaag mensen uit de Antwerpse Kempen met een Limburgs accent aan het woord.’

Een campagne van de federale overheid tegen phishing is met een valse noot gestart. Het gezicht van de campagne, een notabele Nigeriaanse prins, kwam niet opdagen en is voorlopig zelfs onbereikbaar.

Minister van Consumentenbescherming Rob Beenders neemt op de presentatie van de campagne tegen phishing dan maar zelf het woord. ‘Ik had graag het woord gegeven aan het gezicht van deze campagne. We zouden deze Nigeriaanse prins net als u vandaag hier voor het eerst ontmoeten. Helaas is hij er niet. Hopelijk gaat alles goed met hem.’

In de coulissen valt te horen dat de Nigeriaanse prins zelf zijn diensten aanbood. ‘We zijn niet over één nacht ijs gegaan’, verzekert Beenders. ‘Uit onze correspondentie bleek dat hij opvallend goed ingelicht is over phishing. Wanneer zo iemand zich aandient, zou je gek zijn om te lang te twijfelen. Ik snap niet wat er fout is gegaan. We hebben op de juiste link geklikt en een bevestigingsmail gekregen dat het voorschot van 75.000 euro is ontvangen. Sindsdien hebben we niets meer van hem vernomen.’

‘Het kan altijd dat hij zich heeft bedacht’, schat Beenders in. ‘Het is alleen opvallend dat hij dat niet even laat weten. Nu goed, voor hetzelfde geld heeft hij zich van datum vergist en staat hij hier volgende week.’ Toch sluit Beenders met een belangrijke les af: ‘Het is eenvoudiger om consultants in te schakelen. Dan weten we tenminste in welke bodemloze put we overheidsgeld gooien.’

Hoe ver gaat Iran met vergeldingsacties? Kennelijk heel ver. Op de staatstelevisie dreigt een hoge functionaris ermee bij aanvallen op Dubai influencers te ontzien.

Wat eerst leek op een vermindering van raketaanvallen, blijkt een veel rauwere realiteit te zijn. Op de Iraanse staatstelevisie kondigt een Iraanse hoge functionaris een nieuwe fase aan in de oorlog met Amerika en Israël. ‘Influencers op Dubai zijn geen doelwitten. Ons land zal er zelfs alles aan doen om ze te ontzien. Als de aanvallen blijven duren, zijn we bereid nog verder te gaan: partnerschappen sluiten met skinfluencers.’

Over de hele wereld wordt er begrijpelijkerwijs geschokt gereageerd. Wereldleiders roepen Iran op om te stoppen met escaleren.Volgens geopolitieke experts is dit het bewijs hoe onverbiddelijk het Iraanse regime is: aan dit tempo zal het niet lang meer duren eer in elke familie op Dubai een content creator zit. Het ontlokt experts zelfs de uitspraak dat ze niet weten waar dit zal eindigen. De EU heeft al aangekondigd bezorgd de ontwikkelingen te volgen. Het komt zelfs snel bijeen om te beraden over een datum voor een spoedoverleg.

De Iraanse vergeldingsactie ontwricht het Westen en tegelijk hoeft het niet te vrezen voor de grootste bedreiging: een stroom influencervluchtelingen die de Straat van Hormuz proberen oversteken met jetski’s. De influencers op Dubai hebben nog niet gereageerd. Zij komen met een statement nadat duidelijk is wat dit betekent voor hun online engagement en dus niet voordat ze het woord ‘ontzien’ in het woordenboek hebben gevonden.

Het laatste woord is voor een zorgelijke ex-kolonel Roger Housen. ‘Het bewijst waartoe het Iraanse regime in staat is. Het wordt een lange uitputtingsslag. In principe kan het Iraanse regime nooit winnen. Maar goed, toch benieuwd wie er het eerste bezwijkt: het Iraanse regime of ik die twee talkshows per avond en drie andere mediaoptredens per dag voor mijn rekening neem.’

Het stoort Tony (61) dat de media vrouwen opvoeren om over femicide te praten die er zelf geen slachtoffer van zijn. ‘Wat weten zij er nu van?’

Er valt Tony iets op. ‘Het maakt me ongerust dat wanneer het over femicide gaat alleen maar vrienden en nabestaanden van de slachtoffers aan het woord worden gelaten. Waar zijn de slachtoffers zelf? Ik zeg niet dat ze niet bestaan, maar ze houden zich wel erg stil. Waarom vinden zij het niet de moeite om hun verhaal te delen? Komt hun weergave van de feiten de media toevallig niet goed uit? Ik stel maar enkele vragen hardop.’

‘Dat is spijtig voor het debat’, vindt Tony. ‘Femicide is een te belangrijk maatschappelijk thema om zo eenzijdig te voeren. Waar zijn de mannen in dit debat? Waarom gaat het alleen over vrouwen? Just asking. Dat past helaas in een bredere trend. Het wordt steeds moeilijker om als man vrouwen nog gewoon te mogen uitleggen wat ze wel of niet meemaken.’

‘Sommige vrouwen vinden dat ik geen recht van spreken heb. Wie zijn zij om te bepalen wie ik recht van spreken moet gunnen en wie niet? Dat bepaal ik zelf wel.’ Tony schudt vermoeid het hoofd. ‘Wat als we allemaal zouden bepalen wie wat mag zeggen?’

Wat doet hij verkeerd? Alexander kan op zeven manieren zeggen dat hij de situatie in Iran niet kan voorspellen en hij is een man. Toch is hij deze week nog altijd niet gevraagd door een talkshow. En het is al dinsdagochtend.

‘Ik weet niet wat ik nog meer moet doen om in de aandacht te komen van talkshows en kranten’, zucht Alexander. ‘Ik kan op zeven heel verschillende manieren uitdrukken dat het niet te voorspellen valt hoe de situatie in Iran zich de komende tijd zal ontwikkelen en wat dit betekent voor de stabiliteit in het Midden-Oosten en de geopolitieke orde in het algemeen. Sinds wanneer is dat niet genoeg?’

‘Ik mis diversiteit in de media. In plaats van een nieuw gezicht de kans te geven om de onmogelijkheid uit te drukken in deze complexe, onzekere tijden conclusies te trekken, blijven ze dezelfde geopolitieke experts en professoren uitnodigen die zeggen dat het enige voorspelbare onvoorspelbaarheid is.’ Al zegt Alexaner te begrijpen dat de media hem niet eerder hebben uitgenodigd. ‘De onderwerpen lagen me minder. Over Venezuela, Groenland en vrouwen die zich onveilig voelen weet ik gewoon te veel.’

Alexander vindt het bovenal een verkeerd signaal van de media. ‘Moet ik dan soms eender wat roepen? Sorry, maar doe ik niet aan mee. De scenario’s lopen nu eenmaal uiteen en de komende dagen zijn cruciaal om zeker te zijn of dit een kantelpunt is. Ik wil niet de aandacht opzoeken met zelfverzekerde lukrake stellige indrukken en vage observaties. Of in herhaling vallen omdat ik maar één punt heb. Daar heeft niemand wat aan. Dat voelt aan als mensen hun tijd stelen. Bovendien had ik afgelopen weekend geen tijd om naar een podcast over Iran te luisteren.’

Het is de vraag of Alexander nu een achtste en misschien zelfs negende manier vindt. ‘Dat is koffiedik kijken.’ Zijn polyvalentie op linguïstisch vlak blijkt niet het enige argument dat Alexander heeft. ‘Ik ben een man.’

De Vlaamse regering wil alternatieven voor De Lijn aantrekkelijker maken. ‘Door extra in te zetten op lintbebouwing in alle uithoeken wordt het vanzelfsprekender om je met een salariswagen te verplaatsen.’

‘Te veel mensen zijn afhankelijk van De Lijn’, aldus De Ridder. ‘Die kost handenvol geld en dat geld hebben we niet. We moeten mensen stimuleren om zelf voor hun mobiliteit te zorgen. Door te investeren in lintbebouwing op de meest afgelegen plaatsen in Vlaanderen stimuleren we mensen om de salariswagen te nemen.’

‘Het doet soms pijn aan mijn ogen’, geeft De Ridder aan. ‘Als je door het Vlaamse achterland rijdt, zie je her en der open stukken. Wat een gemiste kansen. Daar kunnen perfect nog fermettes worden gebouwd met een oprit ruim genoeg voor twee salariswagens.’

Volgens De Ridder is er voldoende draagvlak onder Vlamingen voor de salariswagen. ‘Dan is het logisch om ons ruimtelijk beleid hieraan aan te passen. We moeten zeggen zoals het is: net de economisch kwetsbaarste groepen doen een beroep op een bus en bezitten geen salariswagen. Door de laatste Vlaamse open stukken met lintbebouwing te verbinden, hebben zij geen excuus meer.’

De Vlaamse regering ontkent ook het platteland in de steek te laten. ‘We investeren net in extra lintbebouwing om het in de steek gelaten platteland zich in de steek gelaten stadsrand te laten voelen.’