The Vremde Mirror

Het enige betrouwbare medium uit Vremde buiten paragnostische Agnes

N-VA zoekt jongeren die afval willen dumpen tijdens betogingen

Altijd al geliket willen worden om afval achter te laten in de straten van Brussel? En niet ouder dan 26? U bent ongetwijfeld de persoon die N-VA zoekt.

In de vacature zegt N-VA zich specifiek te richten op jongeren. ‘Ben je 18 jaar of ouder en lijk je niet ouder dan 26 jaar? En denk je dat kernenergie onze planeet zal redden? (als die al gered moet worden) Dan zijn wij op zoek naar je.’

‘Het enige wat jij hebt te doen is afval dumpen op de door ons toegewezen betoging, een foto te nemen en te delen op je sociale media. In ruil krijg je van ons de grote aantallen shares en likes waaronder we anders Dries Theo bedelven.’

‘Over Theo gesproken. Hoe raak ik aan al dat puin? We horen het je denken. Geen nood, Theo heeft vrij recent zijn kabinet moeten legen. Maak je over de voorraad maar geen zorgen. Heb je thuis een oude wasmachine staan? Ook goed.’

‘Pluspunt: je kunt een linkse gutmensch imiteren en je voelt je niet geremd om jezelf te filmen terwijl je een blikje Cara op de grond keilt en een hamburger eet.’

‘We bieden een contract van bepaalde duur aan tot en met 26 mei. Een verlenging is zo goed als zeker. We bieden likes, shares en een bedrijfswagen aan. Alvast slim om iedere donderdag vrij te houden.’

En belooft N-VA ten slotte: ‘Levert deze actie het gewenste resultaat op, breidt ze deze zomer uit naar festivals.’

Advertenties

Rutten: ‘Kinderen uitwijzen naar land waar ze nooit zijn geweest in belang score Maggie in HLN-poll’

Voorzitster van Open VLD (liberale partij) Gwendolyn Rutten (liberale politica) denkt dat er nog meer kinderen het land kunnen uitgezet worden uit electoraal opportunisme. ‘Als ik moet kiezen tussen een kind van wie ik het dossier niet ken of de populariteit van Maggie, weet ik het wel.’

‘Het is voor de perceptie van groot belang nu en dan een kind uit te zetten naar het land van herkomst waar het kind nog nooit is geweest,’ stelt Rutten. ‘Waarom zouden we het verwijt een humaan asielbeleid te voeren uitlokken als we evengoed de toekomst van een volstrekt perfect geïntegreerd gezin compleet kunnen verwoesten?’

‘We doen er dus goed aan om de mensen het gevoel te geven dat we de natie beschermen tegen denkbeeldige indringers. En een kind is een bijzonder dankbaar instrument om aan te tonen hoezeer we op onze strepen staan.’

‘Het zijn maar kinderen wordt gezegd,’ parafraseert Rutten de kritiek. ‘Maar kinderen worden ook ooit volwassen en gevaarlijk. Bijvoorbeeld als ze hier in de politiek stappen en louter uit opportunisme mensonterende maatregelen verdedigen of zich verschuilen achter bureaucratische overwegingen zonder enig spoor van mededogen te tonen.’

‘Het is daarom in het belang van iedereen dat zulke kinderen worden uitgezet,’ besluit Rutten. ‘In dat van Maggie die de HLN-poll niet hoeft te vrezen. En in het belang van het kind. Want geloof me, zo wil je echt niet worden.’

Politici komen op straat: ‘Jongeren doen te weinig’

Vandaag vindt in Brussel (nogmaals) een grote betoging van politici plaats. Zij vinden dat jongeren te weinig doen voor het klimaat.

© Wikimedia Commons

Initiatiefneemster is Joke. Joke kunt u kennen als Vlaams minister van Leefmilieu, maar waarschijnlijk liever gewoon niet. Zij vindt het niet kunnen dat vele betogende jongeren ecologische praatjes verkopen, terwijl ze zelf het vliegtuig nemen om met hun ouders op vakantie te gaan.

Joke introduceert enkele jonge klimaatbetogers: ‘Groene ridder Robbe (16) fietst iedere dag twee keer 12 kilometer naar school, maar at gisteren nog een banaan. Bananen groeien niet in zijn tuin hé! Melissa (18) heeft de mond vol van deeleconomie, maar haar hobby is shoppen op de Meir. En Geert (17) eet sinds zijn twaalfde geen vlees, maar drinkt dan wel sojamelk. Enzovoort, enzovoort.’

‘En wij als politici worden geacht een ambitieus klimaatbeleid te voeren. Gemakkelijk natuurlijk om de verantwoordelijkheid in de schoenen te schuiven van de wetgevende en uitvoerende macht. De omgekeerde wereld. Het is de toekomst van de jongeren. Niet de onze. Ze mogen al blij zijn met elke halfbakken klimaatmaatregel die politici nemen.’

‘Dit hemeltergend inconsequent gedrag is behalve laakbaar ronduit hypocriet,’ stelt Joke. ‘Ik zou ook liever zo veel mogelijk bossen kappen om er industrieterreinen neer te poten, autosnelwegen aanleggen te midden van natuurgebieden en openlijk lobbyen voor extra luchthavens in Vlaanderen.’

‘Echter, wat doe ik? Ik doe dat niet. Omdat ik inzit met de generaties na ons. Maar kan het alstublieft van twee kanten komen?’

Maak kennis met Jorg, Jorg is kernenergietherapeut

Stellen we u voor aan Jorg. Jorg is 38 jaar en kernenergietherapeut. Dat wil zeggen dat Jorg met patiënten die willen praten over kernenergie praat over kernenergie. Maar laten we hem vooral zelf aan het woord.

© Wikimedia Commons

‘Mensen consulteren mij om over kernenergie te praten. Mensen die zich misbegrepen voelen omdat ze willen praten over kernenergie. Maar ook mensen die nood hebben aan een discrete babbel over kernenergie omdat ze niet weten hoe hun omgeving reageert op mensen die over kernenergie willen praten.’

‘Ik oordeel niet,’ zegt Jorg. ‘Elk mens heeft recht op hulp, ook mensen die geloven in kernenergie. Door te luisteren neem ik hun gevoelens ernstig. Ik probeer te peilen naar hun dieperliggendere miserie. Aan de basis ligt niet zelden een jeugdtrauma zoals een mislukte spreekbeurt over Tsjernobyl. Of ze verwarden in een latere levensfase op een quiz Fukushima met Hiroshima. Pijnlijke details, inderdaad.’

‘De markt groeit,’ merkt Jorg op. ‘Wachtlijsten zwellen aan. Patiënten blijven in de kou staan. Mijn kabinet is nooit gesloten. Zo belde Maarten. ‘Ik wil over kernenergie praten. Waarom wil er niemand over kernenergie praten?’ Een uur op hem ingepraat. Je mag het gerust over kernenergie hebben. Er is niemand die je dat verbiedt. Maar het is drie uur in de nacht.’

‘Als therapeut kun je niet anders dan begrip tonen en de symptomen verlichten,’ vindt Jorg. ‘Soms vraag ik me af waarom ik dit doe. En dan weet ik het weer: de samenleving een stukje beter maken. Stelt u zich maar eens voor dat cliënten als Maarten of Theo en Jean-Marie hun weg zouden vinden naar het publieke debat. De media kennende, sluit ik niet uit dat ze een forum zouden krijgen.’

Aanzwellende kritiek op Jemenitische staatstelevisie: geen aandacht voor sneeuw in België

In Jemen is er polemiek ontstaan om het feit dat de staatstelevisie gisteren geen aandacht besteedde aan de sneeuwval in België en de gevolgen voor verkeer, economie en welzijn van de burgerbevolking.

Ali (34) is een van de duizenden protesteerders. ‘Voor vele landgenoten is de sneeuw in België een ver-van-mijn-bedshow. Ze blijken onvoldoende geïnformeerd of gewoonweg niet op de hoogte van wat er zich afspeelt.’

Ali vindt dat de Jemenitische staatstelevisie haar kerntaken verwaarloost. ‘Wat voor volk zijn we als we ons alleen maar met onze eigen probleempjes bezighouden? De wegen in België zijn onbruikbaar, de treinen rijden amper en op kantoor voelen mensen zich ertoe gedwongen om met elkaar te praten over de sneeuw.’

‘We zijn hier niet zo vertrouwd met sneeuw,’ vertelt Ali. ‘Verklaart dat het gebrekkige inlevingsvermogen? Het onderwijs is in Jemen door omstandigheden niet helemaal top. Maar dat mag niet als excuus gelden. Hoe kun je empathie vragen als je zelf alleen maar met jezelf bezig bent?

‘Soms denken we in Jemen dat het hier slecht wonen is. Maar de blik naar buiten richten helpt ons om binnenlandse aangelegenheden te relativeren. Navelstaarderij in ieder geval niet.’

‘We kunnen als Jemenieten niet al het leed van de wereld dragen,’ beseft Ali. ‘Maar weet dat de kwesties waar je zelden tot nooit wat over hoort vaak de grootste catastrofes zijn.’

Canvas pakt uit met ‘Hanne maakt nodeloos een programma over zichzelf’

Vanaf vanavond twaalf weken lang op Canvas: ‘Hanne maakt nodeloos een programma over zichzelf’. Het concept is bijzonder eenvoudig: VRT-journaalanker Hanne Decoutere die wordt gevolgd terwijl ze werkt aan een nodeloos programma over zichzelf.

Een klein jaar geleden begon Hanne Decoutere aan een meeslepend avontuur. Ze wou haar meisjesdroom waarmaken: nodeloos een televisieprogramma maken over zichzelf.

‘Het was al een zeer intens jaar. Bij nodeloos een programma maken over jezelf komt meer kijken dan mensen denken,’ vertelt Decoutere. ‘Mentale moeheid, onzekerheden, stress, je leert jezelf beter kennen. ‘Hanne maakt nodeloos een programma over zichzelf’ brengt het traject dat ik het voorbije jaar heb afgelegd zeer goed in beeld.’

Twaalf afleveringen waarin Decoutere werkt aan een nodeloos programma over zichzelf met als finaal doel de ontknoping te zien in alle Kinepolis-zalen: slaagt Hanne Decoutere erin om nodeloos een programma over zichzelf te maken?

‘Gelukkig word ik professioneel begeleid door Ruben Van Gucht, Thomas Vanderveken en Maarten Vangramberen,’ aldus Decoutere. ‘De insteek van het programma houd ik nog even voor mezelf en wordt in ‘Hanne maakt nodeloos een programma over zichzelf’ gaandeweg duidelijk.’

‘Spannend is het zeker. Maak ik niet per ongeluk een relevant programma? Hoe gaan mensen reageren? Zullen ze me geen aandachtshoer vinden? Het is een indrukwekkende en veeleisende uitdaging. Ik mag niet vergeten aan mezelf te denken.’

Steve (46) overweegt voor het klimaat geen vlees-en visgerechten meer te eten die hij niet lust

Het is Steve (46) menens. ‘De spijbelaars voor het klimaat hebben mij overtuigd van de ernst van de problematiek. Hoe kon ik jarenlang zo blind zijn? Nee, vanaf nu voor mij geen vlees- of visgerechten meer die ik niet lust.’

© Wikimedia Commons

Het leven van Steve verandert drastisch. Voor hem voortaan geen stokvis, kippensoep of cavia meer.

‘Ik ben een week bezig en het gaat redelijk vlot,’ stelt Steve. ‘Maar het gevaar ligt altijd op de loer. Gisteravond kreeg ik op een receptie een stukje cavia aangeboden, maar ik zei dat ik geen cavia lust en men maakte daar gelukkig geen probleem van.’

‘Niet sociaal,’ erkent Steve. ‘Maar is vlees eten dat je niet lust dat wel? Die vraag horen we ons te stellen. Ik bots op heel wat weerzin. Vroeger was ik die goedlachse vleeseter. Nu ben ik voor velen die zure morele scherpslijper.’

‘Ja, ik ben al vrienden verloren. Mensen die me kennen schrikken dat ik zo begaan met het klimaat en het milieu. Sommigen zijn ook benieuwd. Kan een mens zonder? Ik vul mijn tekorten aan vitamine B12 aan met tournedos, ribbetjes en hamburgers. Gezondheid mag dus geen excuus zijn. Is dat niet lastig, Steve, nooit cavia eten? Een minimum aan wilskracht is vereist. Anders houd je het geen week vol.’

Steve motiveert zijn ideologische ommezwaai als volgt: ‘Als je er dieper over nadenkt echt schandalig dat er nog mensen vlees of vis eten die ze nauwelijks lusten. Zitten zij niet in met het klimaat en het milieu? Zulke egoïsten. Ja, het maakt me oprecht kwaad.’

‘Ik doe dit voor de toekomst,’ besluit Steve. ‘Voor mijn kinderen en kleinkinderen. Voor alle generaties na mij. Ik wil aan de juiste kant van de geschiedenis staan. Al besef ik ook: alleen ga ik het verschil niet maken. Ik hoop anderen te kunnen inspireren. Want alleen samen redden we onze mooie planeet.’

Kevin De Bruyne kiest voor carrière als tussenpersoon

Kevin De Bruyne verbreekt zijn contract bij Manchester City en gaat per direct aan de slag als tussenpersoon. ‘Het is altijd mijn grote kinderdroom geweest om tussenpersoon te worden. En als die kans zich voordoet, moet je niet twijfelen.’

© Wikimedia Commons

‘Ik voel dat ik klaar ben voor een nieuwe uitdaging. Als voetballer kon ik nog moeilijk groeien. Het is verleidelijk om te blijven doen waar je goed in bent. Maar achteraf komt dan de spijt. Heb ik er alles wel uitgehaald? Die fout wil ik niet maken.’

‘Daarom is het tijd voor een nieuwe fase in mijn leven,’ stelt De Bruyne. ‘Tijd om de vruchten te plukken van het harde werk de afgelopen jaren. Tijd voor een stap hogerop.’

‘De tussenpersoonsector is een bloeiende branche in volle ontwikkeling,’ licht hij zijn keuze toe. ‘Oké, het is een stap in het onbekende. Maar dat maakt het leven boeiend. Ik ga mezelf moeten vernieuwen wat goed is voor mijn algemene ontwikkeling.’

‘Ik ga daar niet flauw over doen: het financiële aspect heeft meegespeeld. Maar ik moet aan mijn gezin denken. Ik wil niet dat het iets tekortkomt. En ook persoonlijk: nu heb ik weer toekomstperspectief. Je wilt je carrière toch niet eindigen als voetballer?’

De Bruyne denkt dat hij snel een werkgever zal vinden. ‘Ik denk dat ik inmiddels mijn strepen wel heb verdiend in het middenveld. In België ligt de situatie momenteel even wat moeilijker. Maar het buitenland behoort zeker tot de opties.’

Jean-Marie Dedecker ontkent zichzelf

‘Al jaren gonzen er theorieën dat ik zou bestaan. Wel, toon mij de bewijzen,’ haalt een strijdlustige Jean-Marie Dedecker uit.

‘Ik ben een te belangrijke thematiek om zomaar over te laten aan religieuze hysterici voor wie elk middel geoorloofd is om te kunnen geloven in mij. Laatst dichtte men mij nul onderbouwde opiniestukken in Knack toe. Een kind kon zien dat dit een hoax was. Zo ver gaat het dus.’

‘Ik heb met Ulla Werbrouck goud behaald in Atlanta. Ik heb met Gella Vandecaveye de grootste judosuccessen geboekt. Ik heb zwarte sneeuw gezien en ik ben weer opgestaan. Niemand kreeg me klein. Wat dit te maken heeft met mijn betoog, ik weet het niet, maar het is wel zo.’

Dedecker: ‘Ik zal het anders zeggen. Ik was judocoach en ben nu burgemeester. Ik ben onafhankelijk en sta op een N-VA-lijst. Ik strooi met valse argumenten en toch geloven de mensen mij. Dat reikt verder dan het menselijke handelingsvermogen.’

‘De vrijdenker Jean-Marie Dedecker zei ooit eens: ‘Bestaat God? Ik denk het niet.’ Wel ik sluit me daar volledig bij aan. Een wijs man, die Dedecker,’ besluit Dedecker.

Wetenschap: ‘Klimaatverandering niet minder ernstig omdat Zita (16) deze zomer naar Nicaragua reisde’

97% van de wetenschappers is het eens: de reis van Zita (16) naar Nicaragua afgelopen zomer betekent niet dat een ambitieuzer klimaatbeleid minder noodzakelijk is.

Verwarring ontstond toen Zita opdook tijdens een spijbelactie voor het klimaat, de N-VA-studiedienst genaamd Twitter haar niet-openbare Facebookprofiel hackte waarop ze een foto aantroffen van Zita in Nicaragua. Een bestemming die vanuit Europa het snelst bereikbaar is per vliegtuig.

Alvorens het goed te beseffen belandde Zita in een storm. De bloemlezing oogt niet fraai. Hypocriet kreng! Ons komen vertellen dat we bewuster moeten leven, maar zelf in Nicaragua vrijwilligerswerk doen! (vergeten te vermelden, Zita hielp drie weken in een Nicaraguaans kinderdagverblijf) Enzovoort.

Geen malse oordelen van lieden die naast economische groei geen hobby’s, idealen of drijfveren hebben. Maar ja, zij mogen dat zeggen. Zij spijbelen niet. Zij consumeren en belasten de aarde dat het een lieve lust is. Zij zijn tenminste consequent. Een kind van 16 zich hiervan bewust is het grote gevaar, nietwaar?

Of om de tweet van Geert Noels te herhalen (754 retweets, 2.154 likes na één dag en zich zo gekwalificeerd voor de voorronde van De Afspraak): ‘En door vrijwilligerswerk in Nicaragua te doen ga je geen oplossing vinden voor eender welk probleem. Je kan dat hier ook.’

Ondanks de verpletterende aantijgingen zijn wetenschappers het eens dat de opwarming van de aarde niet zomaar te versimpelen is tot een individuele aangelegenheid, maar een zaak van algemeen belang is. Dat verschil ziet Zita in tegenstelling tot een zeker deel van de Vlaamse intelligentsia zeer goed. Beter een kind dat niet altijd consequent naar de eigen principes handelt dan een kind zonder principes, aldus de wetenschap.

Daarom geldt als wetenschappelijke consensus dat de reis van Zita (16) naar Nicaragua niet wil zeggen dat de klimaatverandering minder ernstig is. Wetenschappers vermoeden dat de kritiek op haar in de eerste plaats een afleidingsmanoeuvre is van verzuurde rechts-conservatieve types die moeite hebben met vooruitgang. Verder onderzoek moet uitwijzen of dit klopt.