Vooruit laakt kritiek op regeringsdeelname: ‘Zonder socialisten geen socialisten in de regering’

Vooruit-voorzitter Conner Rousseau vindt de kritiek op de regeringsdeelname van zijn partij in zowel de Vlaamse als de federale regering nonsens. ‘Zonder ons zaten er geen socialisten in de regering. Of toch alleszins geen Vooruit.’

(c) Wikimedia Commons

Naar aanleiding van 1 mei spreekt de Vooruit-voorzitter zich uit over welke verwezenlijking hem met de grootste trots vervult. ‘Zonder twijfel Vooruit in zowel de Vlaamse als de federale regering krijgen. We hebben ons programma zo geschreven en onze communicatie zo gevoerd om die kans te maximaliseren. En kijk, het is gelukt.’

Nochtans krijgt Vooruit vaak het verwijt wat het daar eigenlijk zit te doen. ‘Wat is dat nu voor een vraag? Veel politieke waarnemers verwarren middel en doel. Dankzij ons programma zijn we in de regering beland, mogen we daar een paar jaar van genieten? Je vraagt aan Wout van Aert als hij Parijs-Roubaix heeft gewonnen toch ook niet om nog een berg te beklimmen? Die wordt dan gehuldigd op een podium. Dat is Vooruit kennelijk niet gegund.’

‘Tegen al die mensen die vinden dat Vooruit ook inhoudelijke eisen moet stellen, zeg ik: relax’, gaat Rousseau verder. ‘Je kunt niet in een regering zitten én dingen voor elkaar krijgen. Dat zou te inhalig zijn. We zitten erbij als er over beleid wordt beslist. Dat is toch insane? Dat wil niet zeggen dat we ideologie compleet nutteloos vinden. Als het handig is voor onze branding op de socials, houden wij daar zeker rekening mee. We zijn niet debiel.’

‘We besparen, wordt dan verweten. Natuurlijk besparen we’, aldus Rousseau. ‘Heb je al eens stilgestaan bij de gevolgen mochten we dat niet doen? Dan maken we ons onmogelijk in de regering. Het is niet dat we niets doen of niet aan de toekomst van de mensen denken. We zeggen dat we bezorgd zijn over de koopkracht van de mensen. De gewone mensen. En dat is geen retorische truc of zo. Dat doen we met een doel. In 2029 voldoende mensen overtuigen om op ons te stemmen, zodat we opnieuw kunnen doen voor de mensen wat echt telt: in de regering belanden.’