The Vremde Mirror

De redactie van H.L.N. (we waarborgen de anonimiteit van de krant om reputaties te vrijwaren, wij wel) reageert geschokt op de massale aandacht voor haar berichtgeving over een tragisch auto-ongeluk. Volgens de bewuste krant zegt de enorme interesse veel over de sensatiezucht in onze samenleving.

‘Het is echt om te walgen hoeveel clicks we genereren met menselijk drama’, aldus de hoofdredacteur van een niet nader genoemde krant. ‘Hoe meer sappige details een artikel bevat, hoe gretiger het wordt gelezen en hoe talrijker en explicieter de reacties worden. Het zal je kind maar zijn, je in alle sereniteit deze tragedie probeert te verwerken en dan zien dat de vijf meest gelezen artikelen gaan over je kind dat op sterven ligt.’

‘Het is echt update na update die leesrecords breekt’, gaat hij verder. ‘Hebben mensen dan echt geen fatsoen? We hebben al gedacht dat het met schaarste te maken heeft. Akkoord, we doen maar twee updates per uur. En dat zijn niet allemaal pushmeldingen. Maar het zijn nog altijd wel twee updates per uur en we kunnen moeilijk onze in Ruben Van Gucht gespecialiseerde redactie ontbinden.’

‘Als je denkt dat de interesse is gaan liggen en iedereen alles heeft gezegd, komt onze dagelijkse columnist met een standpunt dat alle records breekt en zo origineel is als Maarten Boudry over een godsdienst die islam heet naar keuze’, zucht de hoofdredacteur. ‘Hoe stop je die ongezonde fascinatie voor menselijk leed? Ik weet het niet. Zie die beelden. Zie. ZIE DAN. ZIE NU DAN PLEASE. En toch klikken mensen daarop. Ronduit wansmakelijk.’

‘Ik kan hun excuses al voorspellen. Mensen gaan zeggen dat ze recht op informatie hebben en dat verkeersongelukken nu eenmaal een hoge maatschappelijke relevantie hebben en daarom alles aanklikken. Dat heeft daar nu eens niets mee te maken, maar alles met sensatiezucht. Echt zielig. Nog zieliger als je dat met morele praatjes voor jezelf tracht te verantwoorden. Sorry, maar dit is opportunisme dat grenst aan medeplichtigheid.’

Andere media zeggen dat de getuigenis van de anonieme krant herkenbaar is, maar niet zo uitgesproken. ‘Wij maken duiding over de reacties op menselijke drama’s omdat die veel zeggen over de condition humaine waarbij we om de context te kennen eerst uitvoerig berichten over het menselijke drama.’