The Vremde Mirror

Zijn er dan echt geen fatsoensgrenzen meer in de politiek? Nadat Vlaams Parlementslid Gwendolyn Rutten minister Annick De Ridder toeriep om nog een beetje te snuiven, beschuldigde ze haar volgens toehoorders ook van een verleden bij Open Vld. De Ridder beraadt zich over een aanklacht vanwege laster.

‘Gwendolyn Rutten die een kamillethee moet drinken om te kalmeren. Annick De Ridder die nog een beetje moet snuiven. Tot daaraan toe. Wie in de politiek zit, moet tegen een stootje kunnen. Maar een collega beschuldigen van een verleden bij Open Vld? Dat is geen moddergooien meer. Dat zijn aantijgingen die ik nog nooit heb gezien in de Vlaamse politiek’, aldus sportcommentator Ivan De Vadder.

Het heeft even geduurd eer het nieuws naar buiten sijpelde via sociale media. ‘Je moet als journalist voorzichtig zijn met het verder verspreiden van dit soort aantijgingen’, gaat De Vadder verder. ‘Zo laat je je automatisch voor de kar spannen van de dader, terwijl de gevolgen voor De Ridder groot zijn. Het schaadt haar imago onherstelbaar. Ze kan niet langer zonder gezichtsverlies in het publiek verschijnen. Of de feiten nu kloppen of niet, je wilt dat gewoonweg niet op je geweten hebben.’

De Ridder reageert verbijsterd en denkt na over verdere stappen. ‘We waren rustig lifestyletips aan het uitwisselen tot ze me ineens beschuldigde van iets wat ik hier niet ga herhalen. Het is Rutten louter te doen om mij en mijn hele integriteit te schaden. ‘Want waar coke is, is vuur.’ Hoe moet ik straks mijn gezin onder ogen komen?’ Open Vld roept Rutten op het matje. ‘Gwendolyn heeft ons imago geen dienst bewezen. Dat zelfs Annick De Ridder zich te goed voor ons voelt, straalt ook af op ons.’

Rutten ontkent dat ze De Ridder van een verleden bij Open Vld heeft beschuldigd. ‘Het kwetst me dat mensen denken dat ik zo laag zou vallen.’ Nochtans laten beelden van het Vlaams Parlement weinig ruimte voor verbeelding. Daarop is duidelijk te zien hoe Rutten uitbeeldt dat ze door de bodem zakt.

Het internet is in de ban van plaatjes uit 2016. Voor Vlaams Parlementslid van Vlaams Belang Stefaan Sintobin kan het een stukje nostalgischer. Daarom deelde hij online foto’s te situeren in het Duitsland van de jaren dertig.

Sintobin was niet bereikbaar om de foto’s te duiden waarop onder andere een groep jongemannen in uniform gedisciplineerd marcheert door de straten van Berlijn. Op Facebook liet Sintobin verstaan dat hij moeilijk nostalgie kan hebben naar tijden dat woke al bestond en transpersonen rechten hebben. ‘Mensen misbruiken gevoelens van nostalgie en romantiseren het verleden om hun agenda door te duwen’, fulmineerde hij er ook.

Voorzitter Tom Van Grieken kadert de uitspraken: ‘Voor Stefaan mag het altijd wat ambitieuzer. Waarom met zijn allen nostalgisch doen over 2016 als er verder in het verleden nog veel minstens zo mooie jaren waren? Hij vindt het gewoon spijtig dat het internet niet wat meer historisch besef heeft en geeft zelf enthousiast het goede voorbeeld. Dat is alles.’

‘Was vroeger alles beter? Ik denk het niet. Heel vroeger misschien wel.’ Van Grieken zelf zegt geen problemen te hebben met de online nostalgie naar 2016. ‘Uiteraard niet. Alleen een beetje opletten dat je niet blijft hangen in het verleden en je identiteit daaraan vastknoopt.’

Van Grieken start daarom naar eigen zeggen een tegenoffensief van hoop door beelden uit het Amerika van de jaren dertig van de eenentwintigste eeuw te delen. ‘Scherpere kleuren dan honderd jaar geleden. Maar voor de rest zie je tradities, normen en waarden die nauwelijks veranderd zijn. Al wil dat natuurlijk niet zeggen dat het niet nog beter kan.’

Al moest Van Grieken zelf al een post rectificeren. Hij beweerde een video uit het Amerika van de jaren dertig van deze eeuw te delen, terwijl het gewoonweg ging om een video van een politieoptreden in het Amerika van het jaar 2026.

Vlaamse influencers spreken op hun sociale media gezamenlijk hun bewondering uit voor de Iraniërs, die volgens hen een verbluffend lange digitale detox houden. De VRT kondigt tegelijkertijd aan dat twaalf BV-influencers naar Iran afreizen voor een programma waarin ze leren deconnecteren.

‘Er wordt in de media te weinig stilgestaan bij wat veel Iraniërs momenteel doormaken’, schrijft muffinfluencer Lianne in een Instagramstory. Uit solidariteit is ze een hele dag online. ‘Je kunt tijdens een digital detox niet posten wat je eet, hoe je geslapen hebt en hoe je het afgelopen uur personal growth hebt gekend. Alleen een periodieke update op je socials hoe je je voelt bij je digital detox die na drie uur meestal eindigt met een mental breakdown.’

De Iraniërs laten geheel niets van zich horen. Voor sommige influencers reden tot wantrouwen: ‘Je kunt niet bewijzen offline te zijn als je online niet deelt dat je offline bent.’

Lianne voelt alleen bewondering. ‘Gek hoe ze dat zo lang volhouden. Ik ben benieuwd wat hen hiertoe heeft gebracht. Dit kan alleen maar zotte content achteraf opleveren. Zelf ben ik tijdens mijn digital detox op mijn limieten gebotst. Na een paar minuten begon ik al te piekeren over de banaliteit van mijn leventje. Dat was superconfronterend. Toen heb ik voor mijn eigen mental wellbeing een post gemaakt hoe happy ik ben met mijn nieuwe drinkbus.’

‘Op het moment zelf vergt een digital detox veel mentale weerbaarheid’, duidt mentalhealthfluencer Arie. ‘Maar ik geloof dat ze hier sterker uit zullen komen. Ze gaan minder stress hebben. Een digital detox heeft bijna dezelfde werking op je cortisollevels als deze Zuid-Amerikaanse knolselder die volgens een onderzoek uit 1988 binnen het uur je stress verlaagt en waarvoor je vandaag deze kortingscode van 30% krijgt.’

‘Door mijn eerdere digital detox kan ik me heel goed inleven in waar de Iraniërs nu door moeten’, haalt geobeautymomfitfluencer Anne-Sophie aan. ‘Na enkele minuten detoxen begon ik me af te vragen of de mensen me niet zouden vergeten. Dat moeten de Iraniërs ook voelen.’

Is dit het bedrog in de wielrennerij van het laatste decennium? De wielerwereld reageert alvast geschokt op de bekentenis van ex-wereldkampioen Philippe Gilbert. Die moest in een televisie-interview toegeven dat hij niet weet hoeveel zijn auto waard is.

Wat alles weg had van een banaal interview met een ex-renner die zijn blik laat schijnen op het huidige wielrennen en het leven na zijn carrière, draaide uit in een brutale nachtmerrie voor ex-wereldkampioen Philippe Gilbert. Het RTBF-interview begon nochtans onschuldig, tot Gilbert de vraag kreeg met welke auto hij rijdt. ‘Een Audi’, antwoordde hij duidelijk op zijn gemak. De sfeer sloeg al snel om toen de interviewer vroeg hoeveel zijn auto waard is.

‘Ik kan daar niet onmiddellijk een bedrag op kleven’, stotterde Gilbert. De interviewer voelde dat hij zijn prooi niet mocht loslaten en vroeg nogmaals hoeveel zijn auto waard is. Gilbert zei dat dit niet de afspraak van het interview was. ‘Alleen vragen over mijn wielerleven. Heb je geen vragen over doping of zo? Ik wil iets bekennen dat niemand behalve een ex-ploegarts van me weet.’

Op het moment dat Gilbert uit zichzelf over prestatiebevorderende middelen wou beginnen, begreep de interviewer dat deze primeur niet uit zijn handen mocht glippen. Hiermee kan hij zichzelf helemaal op de kaart zetten en zich bevrijden van rotklusjes op de redactie. Dus vroeg hij nogmaals: ‘Philippe, je weet dus echt niet hoeveel je auto waard is? Begrijp je wat de gevolgen hiervan zijn?’

Gilbert voelde de leugen waarop zijn leven is gebaseerd in zijn gezicht ontploffen. De kelk moet leeg tot op de bodem. Uiteraard wou de interviewer ook een verklaring voor zijn bedrog. Dan valt Gilbert helemaal door de mand: ‘Hoe moet ik weten hoeveel mijn auto waard is? Ik ben geen kenner. Heb je toevallig tips? Ik zou het wel willen weten.’

De zevenjarige Lars had een droom: Vlaams minister worden. Pijnlijk genoeg moet hij nu op zoek naar een andere droom. Na een open en eerlijk gesprek met zichzelf kwam hij tot het besluit dat hij te weinig vriendjes heeft om te trakteren op subsidies.

Lars moet naarstig op zoek naar nieuwe toekomstplannen. Al sinds zijn tweede droomt hij ervan om Vlaams minister te worden van gelijk wat. ‘Minister-president hoeft niet per se. Ik heb op school nog nooit boekhouden gehad. Het is des te meer iets voor mij om te debatteren over stikstof, onderwijsplannen en culinaire centra, in een sfeer van onderling wantrouwen en naijver.’

Aan die mooie droom komt nu bijzonder abrupt een einde. ‘Ik las dat een succesvolle Vlaamse minister een netwerk heeft van gemiddeld twaalf vrienden met bedrijven, projecten of organisaties, of vage maar heel baanbrekende en innovatieve ideeën die iets met AI te maken hebben en die zonder subsidies niet van de grond komen. Ik heb twee goede vrienden en die zitten niet eens bij een belangenvereniging, laat staan dat ze een eigen vzw hebben.’

Toch moeten we zeggen zoals het is: Lars vertelt niet het hele verhaal. Ook zijn moreel kompas vertoont gebreken. Zijn tante, Zuhal Demir, vertelt: ‘Lars organiseerde op de speelplaats een wedstrijd om ter beste leraren imiteren. De winnaars wilde hij belonen met zelf van anderen afgenomen koekjes. Zijn twee beste vrienden bakten er volgens de door Lars opgestelde objectieve criteria niets van. Kinderen die hem geregeld tegenspreken, kwamen er als beste uit. Tot daar zoals het vrijwel altijd gaat.’

‘Op zo’n moment heb je zeker twee opties’, legt zijn tante uit. ‘Hij kon de kinderen die hij niet mag niet belonen met koekjes en niemand koekjes geven. Of hij kon zoals minstens zo gebruikelijk de wedstrijd stopzetten en de koekjes achteraf gewoon aan zijn vrienden geven. Wat doet Lars echter? Hij geeft zijn niet-vrienden de koekjes, omdat hun imitaties volgens objectief vastgestelde maatstaven de beste waren. Hij vindt het anders kleinzielige wraak of achterkamertjespolitiek. Tja, dan is Vlaams minister worden inderdaad niets voor jou.’

Volgens pedagogen is het ongebruikelijk dat een kind van zeven in de Vlaamse regering wil zitten. Meestal ontgroeien ze die fase vooraleer ze de kleuterklas verlaten.

Het is de Amerikaanse president Donald Trump inderdaad om de olie te doen in Venezuela, zo bevestigt hij. Trump wil zeker zijn dat de olie niet wordt opgepompt. Zo wil hij voorkomen dat Groenland wegsmelt.

‘Mijn hart bloedt als ik Groenland dag na dag zie wegsmelten’, treurt Trump. ‘We moeten redden wat er te redden valt. De wereld heeft te lang olie opgepompt. Het was altijd van drill, baby, drill. Hoe meer olie we gebruiken, hoe sneller Groenland compleet van de kaart verdwijnt. Dat snapt het kleinste kind en toch laat iedereen het maar gebeuren. Ongelofelijk.’

Trump laat er geen twijfel over bestaan: ‘Klimaatverandering is een hoax. De aarde warmt niet op, het ijs van Groenland smelt supersnel. Heb je deze grafieken gezien? Dat zijn grafieken die gemaakt zijn door heel slimme mensen. Mensen die veel slimmer zijn dan jullie allemaal. Je ziet de twee lijnen. Hoe meer olie we gebruiken, hoe sneller het Groenlandse ijs smelt. Van die gedachte slaap ik slecht. Straks valt er in Groenland niks meer te bombarderen en moet ik wat er nog van overblijft veroveren met bootjes in plaats van met tanks.’

Dat er van Groenland niets meer rest zonder ijs, betwisten klimaatwetenschappers. ‘Fake news. Ze beweren ook dat de aarde opwarmt en dat we ons gedrag moeten aanpassen om dat tegen te gaan’, aldus Trump. ‘Ik sprak met een jonge Zweedse vrouw, Greta is haar naam, die me zei dat ik het juiste doe en niet naar de wetenschap moet luisteren. Een vrouw naar mijn hart. Ze is niet alleen van woorden. Ze gaat om me te steunen in heel Amerika massabetogingen organiseren om in actie te komen tegen een wegsmeltend Groenland.’

Minister van Defensie Theo Francken reageert bezorgd na de ontvoering van de Venezolaanse president Maduro. ‘Ik hoop dat de Russen mijn ontvoering ook zo goed in beeld brengen, maar ik denk niet dat ze daartoe in staat zijn.’

‘Ja, ik ben een beetje bevreesd voor het moment dat de Russen mij meepakken’, geeft Francken toe. ‘Ik ben bang dat ze mijn ontvoering vastleggen met een smartphone met slechte beeldkwaliteit. Dat zou enorm traumatisch zijn. Hopelijk leren ze van de Amerikanen. Een pakkend shot in een vliegtuig. De ontvoerde geblinddoekt, koptelefoon op, werkelijk een iconisch beeld. Over de kledij zullen we het wel nog moeten hebben.’

Francken hoopt dat zijn ontvoering momenteel uitblijft omdat de Russen nog aan de enscenering werken. Volgens Francken is het in het belang van de Russen dat ze de ontvoering van Francken zo goed mogelijk in beeld brengen. ‘Dat is echt iets om mee uit te pakken. Hoe vaak denk je dat nog te kunnen realiseren als Rusland? Daarmee laat je zien dat je geen lokale speler bent, maar een grootmacht waarmee de rest van de wereld rekening moet houden.’

‘Ik zou het liefst hebben dat ze mijn ontvoering op X livestreamen en me taggen. Mocht dat productiegewijs onmogelijk zijn, wil ik gerust mijn ontvoering naspelen tot ze perfect op beeld staat’, aldus Francken. ‘Dat heeft niks met ijdelheid te maken. Wanneer de Amerikanen me met man en macht bevrijden, wil ik niet op X moeten uitleggen dat mijn ontvoering echt is en dat ze uit het journaal op de Russische staatstelevisie is geknipt omdat de montage is mislukt.’

Arno (35) vond het ten tijde van de Gaza-protesten onaanvaardbaar stil over Soedan. Toen het een halve dag over Soedan ging, vroeg hij zich af waar de verontwaardiging bleef over Iran. Vandaag moet hij speuren naar nieuws over het privéleven van Ruben Van Gucht door de ontwikkelingen in Iran.

‘Het is zo hypocriet allemaal’, zucht Arno. ‘Eerst met zijn allen protesteren tegen het leed in Gaza, maar wat dan met Soedan? Is het leed daar dan zo veel minder erg? Maar nee, daar hoor je op dat moment niemand over. Die stilte, zo pijnlijk. Dat verdienen de mensen in Soedan niet. Maar ja, wegkijken is zo veel gemakkelijker natuurlijk.’

‘Dan gaat het ineens over Soedan’, merkt hij op. ‘Heel kort hoor, maar dat maakt het niet minder pijnlijk dat de situatie in Iran compleet over het hoofd werd gezien. Is die niet erg genoeg soms? Wat voor mens ben je als je al je aandacht richt op Soedan, maar je ogen sluit voor de situatie in Iran? Hoe kun je dat leed zo bagatelliseren? Ik snap het niet.’

‘Nu zie ik constant oproepen om al onze ogen te richten op Iran’, schudt Arno het hoofd. ‘Leren we dan echt niks? Ondertussen moet ik naar HLN.be surfen om me te informeren over het privéleven van Ruben Van Gucht. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? En zelfs daar moet ik slalommen tussen nieuws over Iran. Waarom is het ene conflictgebied belangrijker dan het andere? Ik kan er niet goed tegen.’

‘Wat ik heb gedaan voor de mensen in Gaza, Soedan, Iran en het privéleven van Ruben Van Gucht? Uiteraard niets’, zegt Arno. ‘Hoe zou je je als Iraniër voelen als je me de situatie in Soedan ziet aankaarten? Dat is dus die selectieve morele verontwaardiging waar anderen blijkbaar geen last van hebben. Ik kan gelukkig wel met een gerust gemoed slapen. Ik lig nergens wakker van.’

Petra De Sutter is opnieuw in opspraak gekomen door een blunder met AI. Op sociale media is er een filmpje opgedoken van een speech waarin ze veelvuldig verwees naar een universiteit in Gent waarvan zij aan het hoofd zou staan.

In haar speech fantaseert De Sutter over het bestaan van een academische instelling die een rijke voedingsbodem is voor originele ideeën, baanbrekende inzichten en kritische geesten. Het zou volgens De Sutter gaan over een universiteit in Gent. Ze zegt ook dat ze trots is aan het hoofd te staan van deze Gentse universiteit die over gezaghebbende intellectuelen beschikt. Ze hebben namen als Stijn Baert, Maarten Boudry en Wouter Duyck.

Als je dit alles leest, is het zonneklaar dat de speech van De Sutter een verzinsel is. Toch heeft het een tijdje geduurd eer de blunder boven water kwam. ‘Dat is niet onlogisch. Ik begon echt te denken dat die mensen bestaan en je zou willen geloven dat ze echt zouden bestaan, met al hun toegedichte kwaliteiten, gaven en charisma’, aldus een anonieme arbeidseconoom.

‘Mevrouw De Sutter wenst haar excuses aan te bieden voor eventuele verwarring die is ontstaan’, aldus een medewerker in een persbericht. ‘De vermelding van de universiteit van Gent dient begrepen te worden binnen een bredere context van academische waarden, innovatie en hypothetische excellentie. We erkennen dat dit kan afwijken van de feitelijke realiteit zoals die door sommige waarnemers wordt ervaren. Er werden lessen getrokken en we blijven inzetten op nauwkeurigheid, transparantie en continue verbetering. Wil je dat ik deze reactie ook nalees op taalfouten?’

Eerder reageerde De Sutter al dat ze geen ontslag gaat nemen. ‘De professoren aan de universiteit van Gent blijven het vertrouwen in me behouden. Dat heb ik even bij hen nagevraagd.’ Ook buiten Gent leidde de speech tot een grote schokgolf. Zo begon men in Antwerpen en Hasselt te geloven ook een universiteit te hebben, wat in Antwerpen ook bleek te kloppen. De KU Leuven heeft er verschillende campussen.

De kwestie doet wel meer vragen rijzen over De Sutter. Zo wierp ze zich eerder een tijd op als boegbeeld van een partij waarvan sindsdien echter niets meer is vernomen.

Het jaar kon beter beginnen voor Donald. Voor 2026 had hij zich plechtig voorgenomen om alleen democratische rechtsstaten binnen te vallen. ‘Het is praktisch onuitvoerbaar geworden om nog serieuze landen te vinden waar een sterke leider niet gewoon zijn zin mag doen,’ treurt Donald.

‘Venezuela komt nu in een slecht daglicht te staan’, beseft Donald. ‘Door mijn inval krijgt de wereld de indruk dat het land kampt met vrije verkiezingen, onafhankelijke rechters en ordediensten die zich netjes aan de regels houden. Ik heb gepraat met de president die onze waarden deelt. Echt een goede man die me op het hart drukte: Donald, dat zijn verwerpelijke dingen die ik nooit zou toelaten in mijn land.’

Dat neemt niet weg dat Donald ontgoocheld is dat zijn goede voornemen al in het water is gevallen. Al kan hij het ook verklaren: ‘Waar zijn er nog landen die iets voorstellen met vrije verkiezingen, onafhankelijke rechters en een vrije pers? Het wordt almaar moeilijker om zo’n land te vinden. Ik kan een land in Europa binnenvallen. Denemarken of zo. Maar dat is toch een beetje als jezelf voornemen om elke week je tanden te poetsen. Of als rector van een universiteit je speeches niet door AI te laten schrijven.’

Donald wil het positieve van de hele zaak onthouden: ‘De wereld is veel gevaarlijker dan ik dacht. Er zijn almaar minder democratische rechtsstaten die de instabiliteit van de internationale wereldorde bedreigen. Dat maakt mijn goede voornemen nagenoeg onuitvoerbaar. Neem nu de VS. Pakweg vijf jaar geleden zou ik er het parlement kunnen bestormen, maar nu zou ik mijn eigen land niet meer kunnen binnenvallen. Hoe kon dit zo snel gebeuren? Ongelofelijk eigenlijk.’