De geschiedenis duiden is geen kunst. Vandaar dat we af en toe een bescheiden honderd jaar vooruitkijken. Wat is het nieuws in 2125? Vandaag een krantenstukje over een staat die nu echt bijna, maar ook nog niet helemaal, op het punt staat te worden erkend.
Hoewel het regeerakkoord de erkenning van Palestina voorziet, verdeelt deze kwestie de federale regering. De Vlaamse regeringspartij PVDA (Partij Van De Antwerpenaar) die premier Brutus De Wever levert en de grootste Waalse partij BOUCHEZ (Boîte Odieuse Unique Cupide Hautaine Egoïste Zéro nuance), vinden het in tegenstelling tot de Minister van Buitenlandse Zaken van een kleinere Waalse partij te vroeg om Palestina te erkennen.
De enige Vlaamse oppositiepartij PVDA (Partij Van De Anderen) vindt dat de regering dringend werk moet maken van een erkenning en verdenkt de regering ervan te wachten tot een erkenning niet meer relevant is.
‘Het is onverantwoord om in gevoelige en politiek complexe dossiers als deze overhaaste beslissingen te nemen’, wuift De Wever de kritiek weg vanuit zijn vakantieresort in Gaza. ‘We gaan ons niet laten opjagen door de oppositie die deugpunten wil scoren met buitenlandse ruis. We gaan eerst grondig onderzoeken wat de erkenning van Palestina betekent en onder welke voorwaarden die kan plaatsvinden. Prioriteit is de economie in Gaza ondersteunen. Maar eerlijk? Er is niemand in Gaza hier die ik pleidooien hoor voeren voor een onafhankelijk Palestina.’
De regering-De Wever stelt nu niettemin als doel om over drie jaar zich uit te spreken over de erkenning van Palestina. Een symbolisch belangrijke datum. Dan is het inmiddels exact honderd jaar geleden dat Israël tot verbazing van de wereld de laatste Palestijn uit Gaza en de Westelijke Jordaanoever heeft verdreven.
Vince (28) vindt het belangrijk dat vrouwen zich gehoord voelen door hem: ‘Daarom gaf ik een goede vriendin de kans om één keertje vijf minuten haar subjectieve gevoelens en op persoonlijke indrukken gestoelde ervaringen van onveiligheid te delen. Helaas kost het veel mannen moeite om hier oprecht tijd voor te maken.’
‘Ik val zelf geen vrouwen lastig en ik heb het hoe dan ook altijd vriendelijk bedoeld. En in het geval dat het niet zo overkomt, is het sowieso een misverstand in hoofde van de vrouw’, vertelt Vince. ‘Maar het is niet omdat ik geen verantwoordelijkheid draag, dat ik mij moet afsluiten van de subjectieve gevoelens en ervaringen van vrouwen.’
‘Veel te weinig mannen passen hun gedrag aan’, weet Vince. ‘We worden allemaal weleens lastiggevallen, maar een vrouw staat daar toch een stukje emotioneler in. Daar houden veel mannen onvoldoende rekening mee. Het is niet fijn dat vrouwen met deze subjectieve gevoelens en ervaringen van onveiligheid rondlopen. Door vijf minuten van mijn waardevolle tijd naar ze te luisteren, laat ik voelen dat ik er ben voor hen. Anno 2025 is het niet meer de man alleen die telt.’
‘Ik kan het alle mannen aanraden’, stelt Vince. ‘Je kweekt een stukje goodwill en al bij al is het zo voorbij. Belangrijk is wel om je tijd ervoor te nemen. Doe je het vlug vlug, doe je beter niets. Dat is niet oprecht. Een vrouw voelt dat.’
‘Al besef ik ook dat dit soort inlevingsvermogen in je moet zitten’, aldus Vince. ‘Door haar individuele sentimentjes te bagatelliseren, krijgt ze het gevoel dat ze een zeurkous is waardoor ze haar wisselende gemoedsgolven gaat censureren. Ik heb mijn goede vriendin in die vijf minuten zoals ik het me herinner nagenoeg niet corrigerend onderbroken en heb ook niet op mijn smartphone gekeken. Dat zijn signalen die haar het gevoel geven dat je haar subjectieve gevoelens en op persoonlijke indrukken gestoelde ervaringen serieus neemt.’
‘Dat is overigens niet alles’, besluit Vincent. ‘Ik heb mijn goede vriendin na afloop ook nog wat tips gegeven zoals een beetje sneller lopen, een zelfverdedigingscursus volgen, bitchy kijken, geen topje dragen en geen relatie of vriendschap aangaan met een man. Dan is er helemaal geen probleem.’
Zoals elk najaar biedt de Vlaamse beeldbuis een jaloersmakende variatie aan verheffende programma’s aan. Maak kennis met de acht nieuwe programma’s waar ik bijzonder naar uitkijk.
(c) Wikimedia Commons
1. Gaza is erg, maar … (VTM)
Geen verrassing dat VTM in primetime uitpakt met duiding bij buitenlands nieuws. ‘Gaza is erg, maar …’ zet de toon door stil te staan bij de vreselijkste conflicten en de mensonterendste gebeurtenissen uit het heden. Komen aan bod: het conflict tussen Cambodja en Thailand, de oorlog in Soedan, de oorlog in Darfur, de oorlog in Zuid-Soedan, het aanhoudende conflict tussen Els en Koen en hun buurman vanwege een eik van zeventig jaar oud die bladeren laat vallen op hun kunstgrastapijt en die altijd op hun lip hebben gebeten voor de goede vrede, maar eindelijk op hun strepen staan sinds hun buur Jos is verhuisd naar het woonzorgcentrum en Mohammed in de plaats is gekomen en de redactievloer van Bar Goens.
De presentatie zou in handen komen van Maarten Boudry, maar hij vond te titel van het programma te anti-Israël. Presentatie: nog onbekend.
2. Klopjacht (Play4)
Een rechter die het dossier niet vat? De ouders van een dader die een restaurant hebben? Advocaten die het waarmaken om een verdachte te verdedigen? In Klopjacht openen Elisabeth Lucie Baeten en Acid met hun online aanhang de jacht op deze doodgravers van de rechtsstaat! Jazeker, als kijker kun jij je favoriet van het duo helpen door tips te geven waar de gezochte zit of de gezochte gewoon over te dragen aan één van beiden. En dat is niet alles! De trailer belooft dat jij als kijker ook zeggenschap hebt over de gezochte figuren. Zo wordt in de eerste aflevering op vraag van kijker Mark E. naar maar liefst twintig activistische rechters gezocht omdat zij rekening houden met laaghartige kwesties als mensenrechten.
3. Het eerste huis blind gekocht, gemaakt en bij wijze van formaliteit gedomicilieerd (VTM)
In ‘Het eerste huis blind gekocht, gemaakt en bij wijze van formaliteit gedomicilieerd’ kopen makelaars het eerste huis van de kandidaten. Afhankelijk van hun wensen krijgen ze een bouwval of al een heel afgewerkt huis dat nog nauwelijks moet worden verbouwd. Let op, hoe minder wensen, hoe sneller ze aan de slag kunnen. De deelnemers moet zich ook domiciliëren in hun gemeente. Een formaliteit. In elke aflevering nemen twee deelnemers het tegen elkaar op. Zo kopen in de eerste aflevering Rozanne en Hakim een woning in Aalter. Wie van de twee gaat het halen? Spannend.
4. Met vier in bed (VRT CANVAS)
Het concept spreekt voor zich. Hoofdrolspeler: Ruben Van Gucht.
5. Uitgesproken (VRT 1)
‘Uitgesproken’ volgt gedurende een jaar verschillende Vlaamse talkshows achter de schermen. Alleen Bar Goens weigert uit praktische overwegingen mee te doen aan het programma. De kijker krijgt een uniek beeld hoe talkshows worden gemaakt. Dat is helemaal de verdienste van de maker/voice-over van het programma die echt niks lijkt te hebben begrepen van hoe je een talkshow moet maken, maar dat is natuurlijk om de kijker helemaal mee te hebben. De maker is fly on the wall op de verschillende redactievloeren, maar soms valt hij uit zijn rol wanneer je hem een redactielid hoort uitschelden omdat die niet naar zijn behoren zijn werk zou doen.
Maker: Eric Goens.
6. De Zetel van Gert (Play4)
In dit politiek spelprogramma daagt Gert Verhulst politici uit om zo gestoord mogelijke dingen te doen om die ene zetel extra te bemachtigen. In een dronken bui racistische uitspraken doen in Sint-Niklaas? Naar de show van Bart De Pauw kijken met een ononderbroken lach op het gezicht? Journalisten aan de telefoon fysiek bedreigen? Een boekvoorstelling van Maarten Boudry inleiden? Of een visionaire en becijferde langetermijnstrategie uitdenken voor de woningmarkt? Welke politicus gaat het verst? Spin-off van de Tafel van Gert. Gevloek bij Eric Goens dat hij dit concept niet heeft bedacht.
7. Er was nog geld voor een vierde programma met Tom Waes (VRT 1)
De titel ‘Er was nog geld voor een vierde programma met Tom Waes’ zegt het al: het kijkcijferkanon dit najaar op zondagavond. Ik ga niet spoileren wat je allemaal te zien krijgt, maar ik wil wel bij wijze van voorproefje zeggen dat de best bekeken aflevering die is waarin Tom Waes door het raam starend vijftig minuten in zichzelf brabbelt. Helaas zou over de titelkeuze al snel controverse ontstaan, omdat Tom Waes in zes andere programma’s dit najaar opduikt. Ik moet zeggen zeven, omdat Tom Waes in een speciale uitzending van Vive le vélo zijn excuses voor deze fout aanbiedt.
8. De Onderbuik van Gert (Play4)
In ‘De Onderbuik van Gert’ legt Gert Verhulst elke week aan een andere politicus uit wat de gewone Vlaming met een villa van twintig miljoen in Saint-Tropez echt denkt. Hij doet dit aan de hand van tot de verbeelding sprekende en originele stellingen over maatschappelijk relevante thema’s zoals klimaat (stelling: ‘En China dan?’), eerlijke fiscaliteit (stelling: ‘We betalen al genoeg belastingen.’), asiel en migratie (stelling: ‘We kunnen niet de hele wereld opvangen.’) en gender en diversiteit (stelling: ‘Doe maar normaal, want dat is al gek genoeg.’). Uniek: het programma wordt voorbereid zonder redactie, wat het programma in alle betekenissen van het woord goedkoop maakt. Spin-off van De Zetel van Gert. Gevloek bij Eric Goens dat hij dit concept niet heeft bedacht.
De bomenkap in Deurne-Zuid blijft voor onrust zorgen. Het Antwerps stadsbestuur zegt de zorgen van de buurt serieus te nemen. Het voegt ook meteen de daad bij het woord door gratis pillen uit te delen aan alle buurtbewoners ter compensatie van de gekapte bomen.
‘We hebben de boodschap van de buurtbewoners goed begrepen’, zegt de geviseerde schepen van Mobiliteit Koen Kennis. ‘Het spreekt voor zich dat de gezondheid van de Antwerpenaar onze prioriteit is. Door gratis pillen uit te delen, behouden mensen het gevoel dat ze in een gezonde stad leven terwijl wij verder bomen kappen.’
Toch blijft de bomenkap voor veel buurtbewoners een bittere pil om te slikken. ‘Klagers ga je altijd hebben’, schat Kennis in. ‘We doen hier nochtans aan gratis preventieve gezondheidszorg. We voorkomen dat mensen blijven rondlopen met hun gezondheidsklachten ten gevolge van de gekapte bomen.’
‘Het is bovendien een duurzame maatregel’, zegt Kennis. ‘Ik maak me sterk dat we de pillen vanaf volgend jaar met de tram kunnen leveren in plaats van per vrachtwagen.’
Kennis geeft toe slecht geslapen te hebben de afgelopen nachten. ‘Ik ben ook maar een mens van vlees en bloed. Het is een traumatische ervaring om te zien hoe belangrijk mensen uit je eigen stad bomen vinden.’
De buurtbewoners krijgen jaarlijks en voor eind september voor het eerst een gratis medicijnkastje. Dat bevat slaappillen, puffers, antidepressiva, cholesterolverlagers en een doekje voor het bloeden. Dat is niet alles. De stad wil de luidruchtigste buurtbewoners tegemoetkomen met extra kalmeermiddelen.
Het Antwerpse stadsbestuur trekt lessen uit de bomenkap voor de aanleg van de keerlus Deurne-Zuid. Alle bomen die in de weg staan of voor andere vormen van overlast zorgen, krijgen dit jaar nog een GAS-boete en het bevel om het grondgebied te verlaten alvorens te worden gekapt: ‘Het publieke domein gebruiken, is een verhaal van rechten en plichten.’
Op het Antwerpse Operaplein hebben alle bomen hun biezen al gepakt.
‘Het gedoogbeleid voor bomen heeft te lang geduurd’, zucht schepen voor Publiek Domein en Groen Ken Casier. ‘Ja, ze mogen het openbaar domein gebruiken. Maar dan moeten ze zich wel aan alle regels houden. Het openbaar domein gebruiken, is geen vrijbrief om potentiële parkeerplaatsen in te nemen.’
‘We stellen daarom nu een inventarisatie op van alle bomen op het publieke domein die in de weg staan en voor andere vormen van overlast zorgen’, gaat Casier verder. ‘Die bomen krijgen een GAS-boete en we geven ze nog de kans om het Antwerpse grondgebied te verlaten. We hopen natuurlijk geen enkele boom te moeten kappen. Maar het is niet onze verantwoordelijkheid dat sommige hardleerse bomen toch blijven staan.’
Op de site van de Stad Antwerpen vind je een lijst met de bomen die in aanmerking komen voor een GAS-boete. Het gaat onder andere over:
Bomen in een park die voor bladerval zorgen op de parking van het park
Bomen waarvan de wortels een SUV-parkeerplaats beschadigen
Bomen die op een plaats staan die een parkeerplaats had kunnen zijn
Bomen die in de winter voor schaduw zorgen
Bomen die in de zomer niet voor schaduw zorgen
Bomen waarin een stuk Palestijnse vlag wappert
Bomen die niet jaarlijks in een overzichtelijke Excel-tabel rapporteren hoeveel CO2 en toxische stoffen ze uit de lucht halen en hoeveel economische meerwaarde ze bieden
Bomen die hun duurzaamheidsdoelstellingen niet halen of hun economische meerwaarde niet kunnen bewijzen
Bomen die onderdak geven aan insecten, kwetterende vogels en ander ongedierte
Bomen die mensen als zo onmisbaar beschouwen voor hun welzijn en levenskwaliteit dat ze zouden beginnen protesteren, mocht er ooit iemand het plan hebben om deze bomen te kappen (klinkt ondenkbaar en hypothetisch dat iemand zulke bomen wil kappen, maar als stadsbestuur zijn we liefst te volledig)
…
Een oude Antwerpse eik vreest dat de meeste bomen zullen vertrekken. ‘Dat geef ik je op een blaadje.’ Op het Operaplein was geen enkele boom beschikbaar om commentaar te leveren.
Sinds Lisanne (24) een wearable draagt die meet hoeveel stress ze krijgt van wearables dragen, heeft ze pas echt een idee van wie zij is. ‘Ik ben echt geschrokken hoeveel stress een wearable dragen me bezorgt.’
(c) Wikimedia Commons
‘Kijk, zie je dat rode getal 120? Dat is mijn actuele stressniveau veroorzaakt door het dragen van een wearable’, legt Lisanne uit. ‘Ik had er geen idee van dat ik hier zo onder lijd. Ik heb nooit een wearable gedragen, tot een vriendin me aanraadde om een wearable te dragen, alleen om specifiek te meten wat dat met me doet. Ik ben haar erg dankbaar hiervoor. Wat als ze dat nooit had gedaan? Dan had ik hier geen besef van.’
De wearable kan nog een hoop andere dingen meten zoals je slaap, je calorieverbruik en je actuele ontvankelijkheidsniveau om over te gaan tot de aanschaf van een fatbike. Voor regeringsleden is er zelfs een speciale optie om je moreel kompas te meten. Al is die vooralsnog ongebruikt.
‘Ik gebruik geen van die functies’, zegt Lisanne. ‘Ik meet alleen hoeveel stress ik krijg van een wearable dragen. Je kunt je door al die scores alleen maar gek laten maken. Je zou jezelf nog een probleem aanpraten. Zo ver wil ik het echt niet laten komen.’
Na een intensief coachingstraject van twaalf individuele sessies heeft ze nu gelukkig de oplossing voor haar probleem: ‘Geen wearables dragen en een vervolgcoachingstraject.’
De Vlaamse fitnesswereld reageert geschokt op de beelden uit Gaza. ‘De lege voedselrekken verraden dat veel Gazanen hun protein goals niet halen. Dag na dag. Hoe overleef je dit?’
(c) Wikimedia Commons
Fitfluencer Amélie geeft toe dat ze eerst jaloers was op de mensen in Gaza. ‘Ideale omstandigheden om op korte tijd lekker lean te worden.’
‘Maar wel onhandig als je net in een periode zit dat je moet bulken’, weet fitluencer Christophe. ‘Om spieren op te bouwen, heb je oefening nodig en proteïnen. Dat eerste doel halen ze: de meeste Gazanen lopen naar hun voedsel en voor hun leven. Maar dan heb je wel die 200 gram proteïnen op een dag nodig. En voor een perfect summer body zelfs 250 gram. Als je dan niet dagelijks potten kwark eet met een sticker op ‘met extra proteïnen’, hoor je je spieren in duizend stukjes breken.’
Fitfluencer Christophe snapt er niks van: ‘Hoe functioneren zij zonder hun dagelijkse proteïnen?’ Al is het volgens hem ook een kwestie van mentaliteit. ‘Veel mensen verwaarlozen in oorlogstijd hun protein goals. Mens, waar leef je dan voor?’
Ook fitfluencer Fabrice is er het hart van in. ‘Ik kan niet stilzitten als ik al dat onrecht merk. Dan wil ik die mensen helpen. Daarom lanceer ik exclusief voor de mensen in Gaza een online cursus in tijden van oorlog voldoende proteïnen binnenkrijgen. Een traject op maat voor slechts 349 euro per persoon. Wees er snel bij, want vol is vol!’
Verantwoording van de redactie: in een eerdere versie van dit bericht werd het woord ‘eiwitten’ gebruikt in plaats van proteïnen, meer bepaald tot onze redactie het aangename bezoek kreeg van een groep (breedgeschouderde) fitfluencers.
U begrijpt dat er weinig hardere levens bestaan dan die van de columnist. Daarom was ik toe aan vakantie. Maar uit een verantwoordelijkheidsgevoel dat sommigen ongelukkig genoeg met ziekelijke zelfoverschatting verwarren, kan ik u ook deze week niet alleen laten. Ik vroeg aan zeven van mijn trouwste lezers, in het dagelijkse leven beter bekend als mijn zeven lezers, hoe ze hun vakantie hebben beleefd. Laat u inspireren door hun mooie vakantieverhalen!
Mia ging op vliegvakantie naar Tuvalu nu dat nog niet is gezonken
‘Mensen staan er niet bij stil hoe verwoestend de klimaatverandering al om zich heen grijpt. We leven er maar op los alsof er geen morgen is. Ik besloot daarom om in mijn weekje vrij naar Tuvalu te vliegen om met mijn eigen ogen te zien wat de impact van de klimaatverandering is. En inderdaad, veel land was er niet te zien. Om wat uit te rusten van de lange vliegreis heb ik de eerste drie dagen op het strand gelegen, daarna was het al tijd om naar het lokale vliegveld te trekken. Wist je trouwens dat Tuvalu deze eeuw nog onder water verdwijnt? En we laten dat zomaar gebeuren, ongelofelijk toch.’
Georges-Louis had meer van de architectuur en gastronomie in Gaza verwacht
‘Er wordt veel onzin verkocht over Gaza en ik wou mijn gelijk bevestigd zien. Het reisbureau had een bijzondere verrassing in petto. Ik werd rondgeleid door Gaza in een toeristenbus in de vorm van een tank met een Israëlische vlag op. Ik mocht zelfs een keer schieten. Topervaring! Ik ging er zo in op dat ik niet veel heb meegekregen van de cultuur. Al lag dat niet alleen aan mij. De lokale bevolking stoof meteen weg wanneer ze ons zag in plaats van toeristen een warm welkom te geven. En als ik dan nog een puntje van kritiek mag geven: ik had meer verwacht van de gebouwen en de gastronomie. Maar met wat meer ondernemingszin kan het toerisme in Gaza in korte tijd floreren!’
Stefan vond de natuurbrandenbeleving in Rhodos indrukwekkender dan in Portugal
‘Ik moet zeggen zoals het is: ik had meer van de natuurbranden verwacht toen ik naar Portugal vertrok. Door de ervaringen in Rhodos in 2023 waren de verwachtingen van mijn vrouw en mezelf wellicht wat te hooggespannen. Nu is ons hotel uit voorzorg wel ontruimd, maar dat bleek ook nog eens voor niets omdat ons hotel niet in de fik is gegaan. Rhodos was daarentegen een totaalervaring waar we nog lang over kunnen stoefen op het werk. Ik heb het reisbureau ook laten weten dat we volgend jaar een onvergetelijke natuurbrandenvakantie verwachten of dat het anders de laatste keer is geweest.’
Theo kwam op vakantie tot rust met extra tijd voor zelfprofilering op X, Facebook en Instagram
‘Vakantie is voor mij kwalitatieve me-time. Eens even lekker alleen aan mezelf denken. Het liefst doe ik dat door berichten te posten op sociale media. Opgelet, ik neem mijn geloofwaardigheid serieus en daarom beperk ik me volledig tot de dingen waar ik verstand van heb: alles wat er in de wereld gebeurt. Maar doe dat dan wat vaker wanneer het geen vakantie is, hoor ik u hardop denken. Mijn job neemt helaas zo veel tijd in beslag dat ik minder met zelfprofilering bezig kan zijn dan ik zou willen.’
Axelle was voor haar persoonlijke groei beter naar Tadzjikistan gegaan dan naar Oezbekistan
‘Het was een lange geestelijke kwelling, maar uiteindelijk moet je zoiets ook gewoon durven loslaten. Aanvankelijk was ik helemaal excited om naar Tadzjikistan te gaan tot ik op Insta een post zag over de troeven van het Oezbeekse hinterland. Toen ik er was, bleek dat toch vooral te bestaan uit gras, stenen en gruis. Ik heb me toen twee dagen rotslecht gevoeld dat ik niet voor Tadzjikistan heb gekozen, maar op de derde dag transformeerde ik wonderbaarlijk en kwam ik tot het inzicht dat ik niet ontgoocheld moet zijn, maar moet proberen het mooie in te zien van het weinige dat er ook is. Nu ik terug ben, wil ik die boodschap ook andere mensen meegeven en verlaat ik mijn job als HR-medewerker om fulltime spirituele coach te worden. In dat opzicht is het toch geen totale maat voor niets geweest.’
Lenny beantwoordde om te deconnecteren zijn werkgerelateerde mails principieel niet binnen het kwartier
‘Normaal beantwoord ik in vakanties gewoon mijn mails. Ik besefte dat dat niet gezond is en daarom heb ik een out of office ingesteld dat ik aan het genieten ben van een deugddoende vakantie en dat ik niet onmiddellijk reageer. De vorige vakanties deed ik dat ook, maar toen belandde mijn antwoord nog altijd sneller in hun mailbox dan de automatische out of office. Dat was deze vakantie anders. Als ik een mailtje kreeg, wachtte ik altijd een kwartier om het te beantwoorden. Het is belangrijk om je grenzen te stellen, in het verleden vergat ik dat weleens.’
Tom en vriend Dries hebben zich cultureel verrijkt in Istanbul
‘Het deed goed om eens uit die ratrace te stappen en me onder te dompelen in een andere wereld. Ik moet zeggen: zowel mijn goede vriend en reisgezel Dries als ikzelf zijn als een ander mens huiswaarts gekeerd. Een heerlijke smeltkroes van bevolkingsgroepen, talen, tradities en culturen leeft in Istanbul in één en dezelfde multiculturele metropool. Ik hoop een beetje van deze tolerantie naar Vlaanderen te brengen. Hier hebben we soms last van een bekrompen kerktorenmentaliteit waarmee we onszelf alleen maar tekortdoen! Het leven heeft veel te veel potentieel om geen onbekende dingen te verkennen, maar te mokken op wat je veronderstelt dat de ander heeft en jij niet.’
Nadat de Europese voetbalfederatie UEFA voor de Europese Supercup uitpakte met een groot spandoek waarop het zich uitspreekt tegen geweld, kan de wereldvoetbalbond FIFA niet achterblijven. Die lanceert spandoeken die spandoeken veroordelen die geweld veroordelen.
(c) Wikimedia Commons
Tijdens de eerstvolgende interlands zal in elk stadion een spandoek worden getoond dat spandoeken aanklaagt die geweld veroordelen: ‘Stop de spandoeken die geweld veroordelen’. Opmerkelijk is dat omdat de FIFA zich als politiek neutraal beschouwt.
‘De spandoeken tegen geweld in voetbalstadions laten niemand onberoerd’, verantwoordt FIFA-voorzitter Gianni Infantino zich. ‘Op zo’n moment kun je niet onverschillig staan toekijken en als FIFA wilden we ons ook uitspreken: tot hier en niet verder.’
‘Vredelievende statements horen niet thuis in een voetbalstadion’, aldus Infantino. ‘Die druisen in tegen de ethische waarden van voetbal en alles waar voetbal voor staat. Dat is een lijn die we streng moeten bewaken. De reputatie van voetbal staat meer dan ooit op het spel.’
Het is niet de eerste keer dat de FIFA een politiek standpunt inneemt. Veelbesproken is de banner die de FIFA vijf jaar geleden lanceerde met als opschrift ‘Zeg in sommige gevallen nee tegen racisme, maar we moeten ook niet te moeilijk doen over mensenrechten, zeker niet in landen die ons omkopen om het WK voetbal te kunnen organiseren, want die nuance ontbreekt te vaak en dat is wel een beetje spijtig’.
Met de slogan ‘Met minder meer content’ wist Booking.com heel wat mensen te verleiden tot een verblijf in een Belgische cel. In de praktijk kwam er hierbij misleiding aan te pas.
De op booking.com erg populaire gevangenis van Sint-Gillis (c) Wikimedia Commons
Het is niet eenvoudig om een plekje in een Belgische cel te bemachtigen. Voor veel mensen blijft het een verre droom. Van die situatie maakte Booking.com misbruik door consumenten het gevoel te geven dat ze de deal van hun leven sloten. Booking.com beloofde elke consument een plekje in een Belgische cel op slechts één voorwaarde: een wanbedrijf of misdaad naar keuze plegen.
De praktijk bleek minder fraai. Zo verzon Booking.com consequent schaarste. Het communiceerde dat 150% van de gevangenissen in België vol zit, terwijl dat in werkelijkheid maar 120% is. Ook meldde het dat er eigenlijk geen cellen meer beschikbaar zijn, terwijl in bijna de helft van de Belgische cellen nog één persoon tot 1,50 meter op de grond kan liggen.
Klachten zijn er ook over de duur. Sommige consumenten moesten jaren aan een stuk in een accommodatie verblijven, terwijl ze maar voor een week hadden geboekt. Ze moesten ook al die jaren voor elke dag de volle pot betalen, een bedrag dat integraal ging naar Booking.com. Anderen (weliswaar een grote minderheid) kregen een enkelband of moesten in hun vrije tijd onbetaalde arbeid verrichten en hebben nooit de binnenkant van een gevangenis gezien. Ook hierover meldde Booking.com niets in de voorwaarden.
Ook beloofde Booking.com dat je een verblijf in een Belgische gevangenis gratis kunt annuleren. Vaak bleek dat je na het begaan van een wanbedrijf of misdaad toch gedwongen werd om te genieten van de geboekte accommodatie via Booking.com. En u raadt het al, in zowat alle gevallen voor een veel langere dan de geboekte termijn.
Door mensen te lang in een cel te laten zitten, zwengelde Booking.com ook de schaarste aan en dreef het de prijzen kunstmatig op. Het weigerde om alternatieven aan te bieden zoals kleinschalige detentiecentra.
Ook de beloofde ervaring bleek weinig te maken te hebben met de realiteit. De vaste gevangenisbewoners spreken van een onleefbare drukte veroorzaakt door mensen die denken dat ze op vakantie zijn, in die mate zelfs dat ze aan vluchten denken. De klanten van Booking.com hebben het over een claustrofobisch gevoel en schendingen van hun mensenrechten, terwijl ze hadden gedacht een weekje te onthaasten in een knus hoekje van twee tegels op twee tegels groot.
Booking.com begrijpt de klachten over het claustrofobische gevoel en de mensenrechtenschendingen in Belgische cellen niet: ‘Het is alsof je een vakantie in Zuid-Spanje boekt, maar het je dan beklaagt dat de zon schijnt.’
Uit vrees voor nog meer reputatieschade biedt Booking.com vanaf heden niet langer Belgische cellen aan. Het zal zich concentreren op haar core business: het verhuren van accommodaties van Israëlische kolonisten op de Westelijke Jordaanoever.
The Vremde Mirror 