The Vremde Mirror

Het debacle met de premie voor mensen die een elektrische wagen kopen, blijft voor onrust zorgen in de Vlaamse regering. Minister van Mobiliteit Lydia Peeters (Open VLD) is schuldbewust: ‘We moeten beter nagaan of premies en subsidies echt gaan naar wie het niet nodig heeft.’

‘We moeten minder kwistig voordelen en premies uitdelen’, geeft Peeters toe. ‘Soms belandt er geld bij mensen die het goed kunnen gebruiken.’

De premie voor wie een elektrische wagen koopt, noemt ze een inschattingsfout. ‘Ik wil wel benadrukken dat de maatregel met de beste intenties is getroffen. Ik dacht dat het arme gepeupel alleen maar het openbaar vervoer nam, vandaar ook dat we snoeien in de bushaltes ten voordele van de aankoop van Tesla’s. Tot ik hoorde dat mijn werkloze buurman eraan dacht met de premie een elektrische wagen te kopen, omdat hij met De Lijn nergens meer geraakt. Dat laatste heb ik niet in de hand, maar toen wist ik wel dat de premie voor elektrische wagens zijn doel voorbijschiet.’

Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA) bevestigt dat de Vlaamse regering zich vanaf heden exclusief wil terugplooien op haar eigen historisch gegroeide kerntaken: ‘Boscoaches en Ineos.’

In een bericht aan de eigen leden excuseert Vlaams Belang zich voor de racistische uitspraken van Conner Rousseau. De partij ontziet de eigen verantwoordelijkheid niet: ‘We hebben jarenlang xenofobe haatdragende prietpraat gepromoot, maar dit kan nooit de bedoeling zijn. Dit soort uitspraken moeten altijd van ons komen.’

‘Het zijn verdomd moeilijke tijden om als extreemrechtse partij nog extreemrechts over te komen,’ stelt het persbericht. ‘We moeten eerlijk zijn: we hebben dat ook aan onszelf te danken. Door jarenlang de meest gore bagger te verspreiden over al wie ons beknopt verstand niet zint, zijn mensen oprecht gaan geloven dat dit beschaafde en democratische praatjes zijn, in die mate dat figuren uit een voormalige socialistische partij ons langs rechts voorbij sjezen.’

‘We snappen dat veel leden geschokt zijn de uitspraken uit de mond van Rousseau te horen en niet uit die van Van Grieken, Dewinter of Van Rooy. We hebben jarenlang een gevarieerd palet aan discriminatie gepromoot, maar dit is uiteraard nooit de bedoeling geweest. We staan op een kantelpunt nu. Misschien is ons werk wel af. Hoeveel verder dan Rousseau kunnen we nog gaan zonder dat wij ons oncomfortabel gaan voelen bij het racisme en de haat die we verspreiden?’

Het persbericht wil dat de leden nadenken over de toekomstige koers van Vlaams Belang en geeft zelf al een kleine hint. ‘We moeten blijven zoeken naar de gaten in de politieke markt. Een partij die opkomt voor de bestaanszekerheid van alle mensen, waarbij er gelijke kansen zijn voor iedereen om deel te nemen aan de samenleving en iedereen toegang heeft tot kwalitatieve zorg, gezond werk en goed onderwijs, maar ook een partij die solidair is met al wie het moeilijk heeft en dit alles binnen de contouren van een parlementaire democratie, zou wel revolutionair zijn.’

Je hoort er almaar vaker over praten in de media: natuur. Wij geven graag duiding bij dit vooralsnog onder de radar gebleven begrip.

Voor de meeste Vlamingen is natuur een nieuw concept. Opgelet, ze kenden het al wel: als toekomstig verhard gebied. Toch blijkt natuur geen verzinsel van antihavenhippies, volgens vooraanstaande historici is natuur zelfs ouder dan de Antwerpse haven. Wil dat zeggen dat we natuur niet mogen platwalsen ter ontwikkeling van de Antwerpse haven? Tuurlijk mag dat. Waar haalt de natuur het gore lef vandaan te denken de hele planeet te kunnen inpalmen?

Liefhebbers van natuur, natuurliefhebbers zogenaamd, trekken naar heinde en verre om natuur te proeven. Minder bekend is dat er ook dichter bij huis natuur te vinden is, ook in Vlaanderen. Het zorgt er zelfs voor werkgelegenheid: natuurcoaches.

De arrogantie van de natuur stuit niettemin begrijpelijkwijs velen tegen de borst. Als we spreken over natuur, spreken we over een bont allegaartje van bomen, heidegrassen, struiken, vlinders, bijen, insecten, libellen et cetera die denken dat ze belangrijker zijn dan een ethaankraker in de Antwerpse haven.

Om volledig te zijn, sommen we op wat deze verschillende natuurelementen zoal doen: zij zorgen voor CO2-opslag, voor zuurstof in de lucht, voor waterzuivering, voor voedsel, voor verkoeling, voor vruchtbare bodems en ze eten irritant zoemende muggen op. Maar de natuur ontpopt zich dus nu vooral als een verzameling lieve hebbedingetjes waardoor er in de Antwerpse haven nog altijd geen ethaankraker staat.

Conclusie: het wordt tijd dat de natuur haar plaats op deze planeet kent. Groeien en bloeien zonder rekening te houden met de mens maakt de planeet onleefbaar. De natuur niet als heer en meester van deze planeet, maar als onderdeel van de mens met wie zij omzichtig moet omspringen.

Is er dan toch een uitweg uit de stikstofimpasse gevonden? Boeren die hun varkensstal slopen en in de plaats een idyllisch ethaankrakertje bouwen, zullen zeventig procent van de kosten terugbetaald krijgen door de Vlaamse regering.

Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA) wil niet te vroeg jubelen maar meent toch dat dit de definitieve oplossing is voor de stikstofcrisis. ‘Beter kan niet: boeren hebben een mooie politiek beschermde toekomst en de Vlaamse regering geeft geld aan iets waar ze bij wijze van spreken uit vakantie voor terugkeert.’

Boer Jef uit Lo-Reninge maakt gebruik van de regeling. ‘Ik was toe aan iets nieuws. Plastic is de toekomst, zeggen ze. Ik ken het eigenlijk niet, maar soms moet je meegaan met je tijd. En ik was ook toe aan financiële tegemoetkomingen.’

‘Criticasters stellen zich onterecht vragen bij ethaankrakers’, aldus Jambon. ‘Niets beters dan lokaal geproduceerd hoogwaardig wegwerpplastic dat via beekjes en zeeën over de hele wereld wordt geëxporteerd en uiteindelijk rust zal vinden in de Antarctische sneeuw of in een bultrugmaag. En de technologie staat niet stil. Schaliegas wordt tegenwoordig gewonnen met respect voor de omgeving, zolang die omgeving een beetje uit de buurt blijft.’

Nu steeds meer voetballers uit Europa naar Saoedi-Arabië trekken, is het de vraag wat de gevolgen zijn voor de LGBTQ+-personen in Saoedi-Arabië. Mensenrechtenorganisaties vrezen logischerwijs het ergste.

Saoedische mensenrechtenorganisatie trekken aan de alarmbel. ‘Het duurde tot begin dit jaar eer er een profvoetballer op het hoogste niveau in Europa uit de kast kwam. Drie maanden later voelde hij zich mentaal en fysiek genoodzaakt te stoppen met voetballen. Deze toxische machocultuur dreigt nu ook ons land te overspoelen.’

De mensenrechtenorganisaties wijzen op de gevolgen: ‘Voor LGBTQ+-personen in Saoedi-Arabië wordt de klok eeuwen teruggedraaid. De normalisering van de Europese voetbalcultuur geeft het signaal dat LGBTQ+-personen in Saoedi-Arabië vogelvrij zijn en niet op bescherming moeten rekenen. De Saoedische rijken willen voetballers uit Europa, maar tegen welke prijs?’

Hoopvol nieuws? De Saoedische regering heeft al beloofd dat de massale instroom van voetbalvedetten uit Europa niet betekent dat het leven van LGBTQ+-personen in Saoedi-Arabië moeilijker wordt.

Onder de bezoekers op Tomorrowland dit weekend opvallend veel Antwerpenaren. Zij knepen ertussenuit om even niet geconfronteerd te worden met drugs.

‘Ik moest van mijn ouders naar Tomorrowland gaan’, vertelt Febe (16) die vlak bij Park Spoor Noord woont. ‘Ze maken zich zorgen over het feit dat ik van jongs af aan opgroei in een omgeving waar drugs zo genormaliseerd zijn. Daarom dat ze me trakteerden op een weekendje niet in Antwerpen zijn.’

‘Dit weekendje Tomorrowland heeft zeker zijn impact niet gemist’, aldus Febe. ‘De mensen waren er zo relaxed, onbezorgd en happy. Ik weet nu dat het anders kan. Jammer dat ik nu tot volgend jaar moet wachten om te achterhalen hoe Tomorrowlandgangers dat doen.’

‘Door al die ontploffingen doe je geen oog dicht’, vertelt Maria die woont in hartje Antwerpen. ‘Al die slapeloze nachten, gezond kan dat niet zijn. Daarom dat een mens zich herboren voelt na een weekendje Tomorrowland. En mooi meegenomen, ik vierde dit weekend mijn 87ste verjaardag.’

Om te beginnen een woordje van dank: dit artikel was nooit tot stand gekomen zonder de medewerking van de onderzoeksjournalisten van ’s lands grootste kwaliteitskranten. U zult bij het lezen wel begrijpen waarom.

– Pech voor Georges-Louis Bouchez. In De Standaard vertelt hij hoe hij helemaal naar Denemarken is gereisd om Het Egoland met een bezoekje te vereren. ‘Maar Legoland blijkt niet hetzelfde te zijn als L’Egoland.’

– Bart De Wever houdt het wat educatiever en maakt van de zomer gebruik gebouwen te bezoeken waar hij nog nooit binnen is geweest. Zo staat eigenlijk alleen het Vlaams Parlement op het programma.

– Om beter zicht te krijgen op de deals die de EU sluit met dictaturen trekt Theo Francken deze zomer naar de Libische woestijn. Hij wil het lot van vluchtelingen die worden gemarteld tot ze bijna of helemaal dood zijn een beetje nuanceren. Omdat de vluchtelingen door de martelingen niet meer kunnen praten en wanneer ze de identiteit van Francken achterhalen niet meer willen praten, wandelt Francken verder. Gelukkig ontmoet hij er ook een Vlaming die al dertig jaar als een nomade in de Libische woestijn woont, Francken herkent wanneer die in de Libische woestijn voorbij wandelt, Francken rennend achterna puft en bij hem zijn beklag doet over de gulheid van de Belgische staat.

– De Kamerfractie van Groen trekt op studiereis naar Spanje. De groenen willen daar toeristen bewust maken van de verwoestijning en hun ecologische impact op de regio. De dag wordt vanaf ongeveer 11 uur afgesloten met heerlijk aan het strand liggen.

– Tom Van Grieken maakt een roadtrip langs Marrakech, Beiroet en Istanbul. ‘Prachtige culturen die je in België helaas niet tegenkomt. Minpuntje van de reis: de vele grenscontroles. Belachelijk dat je niet zonder oponthoud van punt A naar punt B kunt reizen. Vooral Europa binnenkomen was een helse klus. Is dit nu het vrije Westen? Mijn tip: het leven is te kort om je tegen te laten houden door grenzen.’

– Cd&v’er Jo Brouns en Vooruit-voorzitter Conner Rousseau maken samen een weekuitstap. Het was even zoeken naar een compromis waarin beide heren zich konden vinden, maar uiteindelijk werd het de kinderboerderij. Brouns gaat voor de koeien, de geiten en de varkens en Rousseau voor de kinderen.

– Hebt u al gehoord van de Noord-Koreaanse boskever? Een specimen dat alleen in de binnenstad van Pyongyang voorkomt. Dat moet u ’s lands bekendste boskeverliefhebber, dan hebben we het uiteraard over Raoul Hedebouw, geen tweemaal zeggen.

– Filip Dewinter brengt zijn vakantie door in Antwerpen. De Moskoviet hoopt de twee weken te overleven zonder heimwee.

De grote vrees van vele voetballiefhebbers komt uit. Kylian Mbappé verkiest het grote geld boven zijn voetbalcarrière en start in België een politieke partij. De Saoedische club Al-Hilal noemt Mbappé een geldwolf.

Lange tijd leek het erop dat Mbappé zijn huidige club PSG zou verruilen voor Al-Hilal. De ontgoocheling bij Al-Hilal is logischerwijs groot. ‘Het is sneu dat sommige spelers geld belangrijker vinden dan in een mooie en uitdagende competitie te spelen in een land waar de mensenrechten van mannen die aan bepaalde voorwaarden voldoen steeds worden gerespecteerd. Waar is de ethiek gebleven?’

Al-Hilal is niet mals voor Mbappé en noemt hem een geldwolf. Mbappé zelf ontkent dat en reageert via een van zijn acht makelaars. ‘Er is meer in het leven dan voetbal alleen. Ik moet aan mijn kinderen denken en investeren in hun toekomst. Als ik met mijn eigen partij in 2024 de kiesdrempel haal, beheer ik binnen de kortste keren een megalomaan vastgoedimperium. Dat is de droom van elk jongetje.’

Politicoloog Carl Devos kijkt sceptisch naar de overgang van Mbappé naar de Belgische politiek. ‘Het is nog maar de vraag of hij in een harde wereld vol testosteronbommen zal kunnen aarden.’

Familie en vrienden kunnen opgelucht ademhalen. Tony (54) is veilig thuisgeraakt na een evacuatie op het Griekse eiland Rhodos dat getroffen wordt door zware bosbranden. Hij bekijkt het positief: ‘Nu ik een week vroeger thuis ben, heb ik extra tijd om online vluchtelingen te demoniseren.’

‘We waren amper twee dagen op Rhodos toen de bosbranden uitbraken’, doet Tony zijn verhaal. ‘Het was al snel duidelijk dat we er zo snel mogelijk weg moesten. En dus begon ik een vluchtplan uit te stippelen. Eerst probeerde ik onze reisorganisatie te overtuigen met een flinke som geld boven op wat we al betaald hebben om zeker een plaatsje te hebben op het vliegtuig, maar zij gaf niet thuis.’

Tony gaf niet op. ‘Natuurlijk niet. Als je leven in gevaar is, doe je er alles aan om jezelf in veiligheid te brengen. Ik heb dan de boot genomen richting het Griekse vasteland. De angst die ik heb gevoeld, kan ik nauwelijks beschrijven. Het klopt, mijn vrouw en mijn twee kinderen heb ik achtergelaten op Rhodos. Het is te gevaarlijk voor vrouwen en kinderen om per boot naar het Griekse vasteland af te reizen. Ik ga vanuit België ze proberen in België te krijgen.’

Tony zal nu bijna twee weken langer dan voorzien zijn vakantie beleven in België. Die tijd zal hij naar eigen zeggen nuttig invullen. ‘Ik ga achter mijn computer zitten en mijn kritische ingesteldheid over migratie verspreiden. Ik kan niet tegen dat opportunisme. Zo ken ik verhalen van mensen van ginderachter die smokkelaars een flinke som geld aanbieden boven op wat ze sowieso moeten betalen, om zeker maar een plaatsje te hebben op de boot. En je moet er maar eens op letten, het zijn altijd mannen die naar hier komen. Waar zijn de vrouwen?’

‘Misschien heb ik zelfs nog tijd over om van leer te trekken tegen de klimaatdrammers. Zelfs onschuldige bosbranden zouden nu het gevolg zijn van de klimaatverandering. Elk jaar dat ik op vakantie ging naar Rhodos waren er bosbranden.’

Of Tony nog naar Rhodos gaat, is maar de vraag. ‘Het zal wellicht de eerste en de laatste keer zijn.’

De Europese Unie heeft een migratideal gesloten met Tunesië. Een grote bezorgdheid is de slechte mensenrechtenreputatie van Tunesië. De EU verzekert dat alle martelingen mensenrechtenproof zijn.

Voorzitter van de Europese Commissie Ursula Von der Leyen wuift de kritiek op de migratiedeal met Tunesië weg. ‘We sluiten deze deal alleen maar omdat we zeker zijn dat Tunesië vluchtelingen dumpt in de woestijn zonder eten en drinken met respect voor de mensenrechten, vluchtelingen in de gevangenis martelt met respect voor de mensenrechten en de mensenrechten van vluchtelingen niet respecteert met respect voor de mensenrechten.’

‘De klopjachten op migranten eerder waren zeker problematisch’, geeft Von der Leyen toe. ‘Maar de EU heeft er sterk en zelfs veelvuldig op aangedrongen dat dit niet meer kan. Zulke klopjachten kunnen met meer manieren plaatsvinden. Lukt dat niet en duiken er beelden op van mensenrechtenschendingen, zullen we de deal moeten heronderhandelen.’

De Tunesische president Saied belooft effectieve maatregelen om de mensenrechtenzorg weg te nemen. ‘We investeren versneld in minder vrije pers en minder vrije rechtspraak en voeren levenslange celstraffen in voor wie filmt hoe vluchtelingen worden behandeld. Klinkt misschien drastisch, maar we willen niet ontgoochelen. De reputatie van Tunesië staat op het spel.’