Dat er niemand begrijpt dat het M HKA zijn statuut van museum verliest, is volgens Vlaams minister van Cultuur Caroline Gennez net de bedoeling. ‘Mocht iemand het wel begrijpen, zou het geen moderne kunst zijn. Het M HKA verdwijnt overigens niet, het wordt alleen conceptueel onzichtbaar.’
(c) Wikimedia Commons
‘Baanbrekende kunst lokt nu eenmaal controverse uit’, reageert Gennez op ‘De Verdwijning van het M HKA’ (2025). ‘Het kunstwerk situeert zich op het kruispunt van diepe performatieve symboliek, abstracte bestuurlijke patronen en politieke onkunde. De verwarring kun je de makers niet verwijten. Dat niemand het begrijpt, maakt net dat het moderne kunst is. We mogen trots zijn dat dit meesterwerk in Vlaamse handen is.’
‘De kracht van het werk zit in het feit dat iedereen er iets anders in ziet’, beseft Gennez. ‘Zelf zie ik een gelaagde ode aan de vergankelijkheid die zich veruitwendigt in een meerstemmige dialoog tussen materiële lichamen en de etherische beleidsmatige immaterialiteit. Anderen zien er een museum in dat wordt wegbezuinigd, terwijl ik zou zeggen dat het conceptueel onzichtbaar wordt. Nog anderen zien er werkloosheid en armoede in.’
‘We moeten beseffen dat zulk sterk staaltje administratief-performatieve esthetiek veel voorbereiding vergt’, aldus Gennez. ‘Het symboliseert de moeilijke acceptatie dat we deel zijn van een groter geheel buiten ons bewustzijn. Een gebouw neerpoten, de werking van het museum financieren, de kunstenaars die dachten dat het om hun kunst ging, de bezoekers die dachten dat ze naar kunst gingen kijken van deze kunstenaars … Eigenlijk waren we deel van een decennialang zorgvuldig gepland performatief werk dat pas na de sluiting van het museum zijn definitieve vorm krijgt.’
‘Toch beroert het daarom niet alleen zo’, vermoedt Gennez. ‘Waarom nog? Omdat het niet alleen over de verdwijning gaat, maar ook over de ongrijpbare manier waarop. Dat laat zien dat de makers werkelijk aan alles hebben gedacht.’
Trump die de Nobelprijs voor de Vrede wint? Zelf zou hij dat beschamend vinden: ‘Die prijs is niets waard als Roger Housen dit jaar niet wint.’
(c) Wikimedia Commons
‘Roger Housen is een goede vriend van mij’, zegt Trump. ‘Hij betekent veel voor de wereld. We delen veel mooie dingen: we verkopen zonder blos op de wangen de grootste zever, een prachtig kapsel enzovoort. Maar weet je hoeveel kranten die man leest per dag? Acht. Ongelooflijk. Ik zou hem zo minister maken in Gaza. Als hij de Nobelprijs voor de Vrede niet wint, dan weiger ik de Nobelprijs in ontvangst te nemen.’
Velen zijn verbaasd dat Trump Housen heeft genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede. Er is welgeteld één iemand die dit wel zag aankomen. ‘Ik denk dat Roger Housen die emotie wel begrijpt’, aldus Roger Housen. ‘Roger Housen weet dat hij een onvergetelijke indruk nalaat. Hij is bijzonder flexibel in zijn visie en standpunten over oorlog en daarmee is hij de grootste inspiratiebron voor de president van Amerika.’
‘Het zegt ook veel over Trump’, zegt Housen. ‘Trump is meer lucide dan we in Europa soms aanvaarden. Hij laat verstaan dat we op de Amerikanen kunnen rekenen wanneer er echt wat op het spel staat. Trump weet wie hij te vriend moet houden. Leiderschap is andermans groot leiderschap herkennen. Al valt een stukje opportunisme niet uit te sluiten. Als Trump Roger Housen in het echt wil ontmoeten, kan hij dat gewoon vragen aan Roger Housen. Hij moet gewoon zelf de camera’s regelen.’
Housen hoopt dat het Nobelprijscomité het signaal van Trump heeft opgepikt. ‘Door te doen wat Trump vraagt, kunnen we veel onheil voorkomen.’ Een journalist legt de reactie van Roger Housen voor aan Trump. ‘Roger? Wie is Roger? Ik heb nog nooit van een Roger gehoord.’
Er zijn Russische drones gesignaleerd in het Belgische luchtruim. Ze vlogen richting het NAVO-hoofdkwartier, maar kwamen niet verder dan de Brusselse Ring.
(c) Wikimedia Commons
Vanochtend zijn vijftien Russische drones gesignaleerd boven de Brusselse Ring. Ze probeerden urenlang terreinwinst te boeken in de richting van de binnenstad, maar bleken niet opgewassen tegen een in uitlaatgassen dampende claxonnerende meute van rijstrook naar rijstrook schuifelende opgejaagde forenzen. Uiteindelijk gaven ze in Groot-Bijgaarden de strijd op, hun thermos met koffie was dan al een uur leeg.
Omdat het federale ministerie van Defensie, het Brusselse ministerie van Mobiliteit, het Waalse ministerie van Mobiliteit en het Vlaamse ministerie van Mobiliteit nog aan het bediscussiëren zijn wie voor de camera’s de overwinning mag opeisen, laten we oud-kolonel Roger Housen aan het woord.
‘Mijn eerste vraag was ook waarom Poetin het op Brussel heeft gemunt’, aldus Housen. ‘Uit goede bron weet ik dat het NAVO-hoofdkwartier er staat. Het NAVO-hoofdkwartier is een belangrijk gebouw voor de NAVO en door dat te viseren, lijkt Poetin een signaal te willen geven dat hij de NAVO niet genegen is. Uit eigen ervaring weet ik dat dat ook zo is.’
‘Wie zich zoals ik al heeft verdiept in de psyche van Poetin, weet dat hij geen opgever is’, waarschuwt Housen. ‘Het is niet omdat ons afweersysteem nu werkt, dat Poetin het niet blijft uittesten. Daarom is het belangrijk dat we blijven investeren in pijlen en verkeersborden die elkaar tegenspreken waardoor je Brussel niet binnenkomt. Zo wil ik de automobilisten ook geruststellen: voor hen verandert er dus niets.’
Het is niet de eerste nederlaag van Poetin in België. ‘Eerder volgden vijf Russische drones op weg naar de Antwerpse Haven een wegomlegging en kwamen boven een Belgisch militair terrein in Elsenborn uit.’
Federaal minister van Asiel en Migratie Anneleen Van Bossuyt verdraagt de kritiek niet dat ze een onmenselijk asielbeleid voert. Om dat te bewijzen, gaat ze de trottoirs in Brussel oplappen. ‘Mijn moederhart breekt bij het idee dat er kinderen moeten slapen op een trottoir vol putten en scheve tegels.’
(c) Wikimedia Commons
‘Scheuren, diepe putten, losliggende tegels en zo kan ik nog een eindje doorgaan. De toestand van de Brusselse trottoirs is werkelijk abonimabel’, legt Van Bossuyt uit. ‘Het idee dat asielzoekers op hobbelige voetpaden de nacht moeten doorbrengen, is een land als België dat mensenrechten hoog in het vaandel draagt onwaardig.’
Van Bossuyt loodst ons mee door Brussel en wijst herhaaldelijk naar de trottoirs. ‘Kijk hier nu. De tegels liggen zo scheef dat het onmogelijk is om de slaap te vatten. Zeker voor jonge kinderen die nog aan het groeien zijn, is het echt slecht dat ze dag en nacht op zo’n scheve harde tegels moeten zitten of liggen. Hier moeten we echt wat aan doen. Zo kun je geen mens te slapen leggen. Zelfs geen asielzoeker wat mij betreft.’
‘In tegenstelling tot wat sommigen beweren, laat ik asielzoekers niet aan hun lot over’, fulmineert Van Bossuyt. ‘Ik ben de eerste minister die iets aan de trottoirs in Brussel doet. Ik vind het belangrijk dat je als minister niet al je menselijkheid verliest. Ja, de middelen zijn schaars. Maar de dag dat ik mijn principes of erger nog die van een rechtsstaat negeer, dan houd ik ermee op.’
Een groot drugsproces in Brussel vat vandaag aan zonder advocaten. De rechtbank wil zo een eerlijk proces en de veiligheid van de beklaagden garanderen. ‘Onze rechters zijn zo zeker dat ze zelf ook eens aan het woord kunnen komen.’
Het persbericht van de Brusselse rechtbank dat onze redactie na twee dagen (en nachten) wist te ontcijferen, kondigt aan dat advocaten niet toegelaten zijn. Een drugsproces is niet voor doetjes, beseft de rechtbank, maar dat wil niet zeggen dat alles moet kunnen. Door hun advocaten te weren, creëren we een veilige plaats voor de beklaagden en zijn onze rechters zeker dat ze zelf ook eens aan het woord kunnen komen. Het proces wordt naar verluidt ook betrouwbaarder: ‘Je zult meteen zien dat dat ertoe leidt dat onze rechters veel minder worden tegengesproken.’
Een drugscrimineel ziet wel voordelen. ‘Met onze advocaten duurt het proces zo lang dat we bij de uitspraak al weer bijna vrij zijn. Dat taalgebruik en die leugens, ik heb het er moreel moeilijk mee. Maar het ergste zijn die zielige verhaaltjes over mijn jeugd. Al die jaren van werk aan mijn stoere en onoverwinnelijke imago in één pleidooi weggeveegd. Zonder advocaten hoef ik mijn eigen jeugd niet te herbeleven. Dat neemt niet weg dat het verlies van een teddybeer op 5-jarige leeftijd maatschappelijk nog zwaar wordt onderschat.’
Een advocaat gespecialiseerd in drugszaken vreest voor een hellend vlak: ‘Wat is het volgende? Niet meer mogen optreden bij echtscheidingen of verkeersdelicten? Straks mogen we alleen nog maar grote fiscale zaken doen. Zo wil ik mijn geld niet verdienen.’ Pol Vandemeulebroucke wijst op zijn beurt erop dat sommige advocaten zo niet op hun eigen proces aanwezig kunnen zijn.
Voor de meeste advocaten verandert er hoe dan ook niets. Zij voeren hun pleidooien gewoon verder in de pers.
In zijn toespraak voor de Verenigde Naties in New York heeft premier Bart De Wever en titelvoerend burgemeester van Antwerpen zich uitgesproken tegen een erkenning van Parking door Antwerpen.
(c) Wikimedia Commons
‘Het is te vroeg om Parking te erkennen’, zegt De Wever. ‘We weten niet wie daar woont, wat daar gebeurt, welke gebruiken ze daar hebben en hoe hun omgangsvormen zijn. Ook is onvoldoende duidelijk hoe groot Parking is. Volgens sommigen is dat de rest van Vlaanderen of België, volgens volbloed Antwerpenaren de rest van Europa. We hebben meer informatie over dit gebied nodig.’
‘Ook hebben we weet van stadsbewoners die de afgelopen jaren op expeditie naar Parking zijn vertrokken en nooit meer zijn teruggekeerd’, aldus De Wever. ‘Dat kan maar op één ding wijzen: Parking houdt ze gevangen om ook een beetje Vlaams subsidiebudget te krijgen. Door Parking te erkennen, belonen we dus mogelijk terreur. Dat mag nooit de bedoeling zijn.’
‘Mensen beseffen onvoldoende dat een erkenning impliceert dat West-Vlamingen of Limburgers gelijkwaardig zijn aan burgers die wonen op Het Zuid’, waarschuwt hij. ‘Of erger nog: Gentenaren.’
De Wever is zeker dat de Antwerpenaar Parking niet wil erkennen. ‘Zeker niet als die weet wat er allemaal van Parking komt: Jan Peumans. Er wordt verteld dat daar zelfs nog CD&V’ers zitten.’
Omdat steeds minder Vlaamse studenten hun bachelordiploma binnen de vooropgestelde duur behalen, heeft de Vlaamse overheid een studiewijzer uitgebracht die beginnende studenten helpt om de opleiding te kiezen die exact bij hen past. Welke studierichting past bij jou? Ontdek het hier!
1. Biologie, Chemie en Fysica en alles wat daar op gelijkt
Je kunt het quorum-sensing mechanisme van bioluminescente mariene bacteriën verklaren, maar niet waarom iedereen van je wegloopt. Je hebt in je urenlange monoloog nochtans geen enkel detail over het hoofd gezien. Je begint aan deze studie als een geëngageerde jongeling die onze samenleving klimaatneutraal wil maken en je eindigt deze in een job bij een multinational in de fossiele industrie voor wie je in je vrije tijd een duurzaamheidscampagne die volledig klimaatneutraal is, op poten mag zetten.
2. Economie
Je wordt gruwelijk bekwaam in het verklaren waarom je een economische recessie niet hebt kunnen voorspellen. Wanneer iemand je vermogensbeheerder noemt, word je heel boos omdat dit een aanval is op je integriteit, ook al heb je in interviews eerder gezegd dat je dat bent. Houd er rekening mee dat een talkshow je kan uitnodigen wanneer Stijn Baert in het buitenland zit of vakantie heeft.
3. Een studie met het woord ‘gender’, ‘klimaat’ of ‘diversiteit’ in
Je lieve oom die je ooit hebt ontvriend op Facebook (je kunt je de aanleiding niet meer herinneren) zal op elk familiefeest jou aanspreken dat straks de lettertjes van het alfabet op zijn, dat hij niks tegen homo’s heeft maar dat ze er niet zo te koop mee moeten lopen, dat hij toch ook niet achter een heterovlag loopt en wanneer is het mannendag? Wanneer politici het hebben over de staatsgevaarlijke extreemlinkse woke ideologie die onze kinderen indoctrineert, hebben ze het over jou omdat het woord feminisme in de ondertitel van je scriptie staat. Of erger nog: intersectionaliteit. Het nut van je studie is dat je aan het eind ervan perfect het nut van je studie kunt verdedigen. Andere studies zijn je dankbaar omdat ze een keertje niet in het vizier komen (zie niet per se in het bijzonder Filosofie).
4. Filosofie
Na je Filosofiestudie ben je helemaal klaar om koffie te serveren met een metafysisch laagje schuim of om als callcentermedewerker je jarenlange oefening van twijfelen over de zin van het leven dagelijks in de praktijk om te zetten. Oké, we moeten eerlijk zijn. Dit is alleen voor de geluksvogels weggelegd. In het meest realistische geval vervang je de rest van je leven wiskundeleraars met een burn-out. Zou je niks anders kiezen? Geschiedenis bijvoorbeeld.
5. Geneeskunde
Je schrijft je thesis over de gevolgen van chronische slaapdeprivatie op de cardiovasculaire homeostase bij jongvolwassenen. Die verdedig je na een shift van 48 uur op je stageplaats. Al een geluk heb je na een studie van twaalf jaar geen notie meer van tijd en ruimte. Besef dat je geluk hebt: geneeskunde is een hoog aangeschreven studie. Logisch ook. Bij een gecompliceerde leveroperatie weet jij perfect hoeveel tabbladen je open moet hebben staan.
6. Geschiedenis
Je bouwt al snel ervaring op hoe het voelt om een avondje te netflixen zonder vrienden. Dat heeft heus niets te maken met je tirades over kandelaren in de achtergrond die uit ten vroegste de zevende eeuw na Christus dateren, terwijl jullie naar een serie kijken over het Rome onder Caesar. Of toch niet alleen. Je bent slecht met getallen, aldus je bankrekening. De Slag bij Vézeronce vond plaats in 525 na Christus, die bij Revolax in 1808 en Napoleon versloeg de Oostenrijkers in de Slag bij Wagram op 5 en 6 juli 1809, zeg je? Ik geloof je zo dat de jaartallen kloppen, dat zijn inderdaad ook getallen. Zou je toch echt niks anders kiezen? Filosofie bijvoorbeeld.
7. Ingenieurswetenschappen
In tegenstelling tot een normaal gesprek kun je de ingewikkeldste bruggen en gebouwen construeren. Waarom zou je ook gesprekken moeten voeren? Als ingenieur weet je het altijd beter. Het keuzevak hoe dat empathisch overbrengen heb je helaas overgeslagen. We zetten dit stukje tekst later nog om in een abstract rekenkundig model zodat ook jij begrijpt wat hier staat.
8. Pol en Sok
Er wordt geregeld misprijzend over je gedaan. Onterecht. Als socioloog kun je dat misprijzen perfect identificeren als een performatieve interactieorde waarin symbolisch kapitaal zich reproduceert via subtiele uitsluitingsmechanismen, waarbij het alledaagse oordeel fungeert als een vorm van cultureel geweld die de latente hegemonie van dominante betekeniskaders bevestigt en zo de stratificerende logica van laatkapitalistische waardenregimes bestendigt. Geloof de horrorverhalen over politicologen niet! Slechts een enkeling schrijft wekelijks altijd dezelfde column met altijd dezelfde gemeenplaatsen in Het Laatste Nieuws. En nog minder dan een enkeling belandt tegenwoordig op een kabinet van Open Vld.
9. Psychologie
Je leert in de ziel van een ander kijken. Maar jezelf begrijpen? Ho, maar! Zulke bijzondere of complexe persoonlijkheid heb je nochtans niet. Anders had je wel iets anders gekozen dan Psychologie. Hoeveel manieren zijn er om te zeggen dat iemand een onverwerkt jeugdtrauma meesleept? Heel veel, zal je in de studie Psychologie ontdekken.
10. Rechten
Je studeert vijf jaar en in de praktijk zeven jaar voor iets wat de gemiddelde influencer uit Blankenberge zo kan. Opgelet, er zijn verschillende specialisaties mogelijk. Als fiscaal jurist draag je rechtvaardigheid hoog in het vaandel. Je kijkt erop toe dat bedrijven die in staat zijn om je te betalen, niet meer worden belast dan rechtvaardig is, of het nu in België is of op de Kaaimaneilanden. Je adviseert niet alleen bedrijven, maar in dienst van een consultancybureau werk je ook mee aan belastingregelgeving die je vol achterpoortjes propt die alleen jij en je collega’s kennen. Als specialist in het omgevingsrecht leer je al de afwijkingen op de vrijstellingen in het Zakboekje Ruimtelijke Ordening (1310 pagina’s, klein lettertype) optimaal te benutten om de Vlaamse welvaart te saboteren ter bescherming van de gespikkelde rugstreeppad. En als strafrechtadvocaat doe je mee aan tv-formats die per ongeluk voor de testfase al uitgezonden worden of – erger nog – zit je op procesdagen in talkshows.
11. Taal- en Letterkunde
Voor je aan de lerarenopleiding begint, leer je de intertekstualiteit ontdekken tussen een kattebelletje van een zeventiende-eeuwse Hongaarse auteur die het Roemeense naturalisme beïnvloedde en enkele nu nog onbekende contemporaine Senegalese schrijvers die daardoor diepgaand zijn geraakt. Nog altijd niet overtuigd? Sorry, maar dan ligt het echt aan jou.
12. Wiskunde
Jij kunt echt alles. Alleen de formule voor een sociaal leven blijkt onoplosbaar.
Vlaams minister-president Matthias Diependaele geeft toe dat het gerucht klopt: de burgemeester van Zulte heeft hem in de gemeentelijke feestzaal van Zulte betrapt met een Excel-tabel.
(c) Wikimedia Commons
Het was de burgemeester van Zulte zelf die Diependaele op een donderdagnacht in de gemeentelijke feestzaal betrapte. ‘Ik controleerde er of alle deuren gesloten waren. Plots merkte ik een man op met in de ene hand zijn smartphone. Ik kwam geruisloos dichterbij en zag mijn vermoedens meteen bevestigd: hij is door Excel-tabellen aan het scrollen.’
‘Natuurlijk is onze feestzaal niet de plaats waar God zich het snelst laat zien’, zegt de burgemeester. ‘Toch wilde ik liever geen ruchtbaarheid geven aan het incident. Het is niet goed voor het beeld van onze feestzaal. Het belet mensen om rustig te genieten van hun garnaalkroket, omdat ze zich gaan afvragen wat voor obsceens er nog meer gebeurt achter het podium.’
Diependaele zegt zijn daad niet te willen goedpraten. ‘Het was een heftige periode. Het waren begrotingsvoorbereidingen en ik had een verzetje nodig. Ik geef toe dat ik uit de bocht ben gegaan en een voorafgaande toestemming had moeten vragen. Maar als dit naar buiten zou komen: welk beeld zouden de mensen dan van mij krijgen?’
De vraag blijft wat Diependaele daar juist te zoeken had. Naar eigen zeggen was hij aan het berekenen hoeveel een uurtje excellen in de gemeentelijke feestzaal kost.
De FIFA haalt zwaar uit naar de Internationale Wielerunie UCI. Volgens internationale waarnemers van de FIFA ontbreekt elk bewijs dat er arbeidsmigranten zijn gestorven tijdens de voorbereiding van het WK wielrennen in Rwanda.
(c) Wikimedia Commons
‘In deze wereld kan het blijkbaar altijd nog moreel verknipter’, zucht FIFA-voorzitter Gianni Infantino. ‘Onze internationale waarnemers die toezicht houden dat er voldoende mensenrechten worden geschonden in aanloop van een sportkampioenschap, hebben zelfs geen bewijs gevonden voor dode arbeidsmigranten. Op die manier kan elk land met een zak geld een sportkampioenschap organiseren.’
‘Hoe kan de UCI een geloofwaardige sportbond zijn als ze de elementaire basisregels voor de organisatie van een WK niet eens naleeft?’ vraagt Infantino zich af. ‘Alsof dat nog niet genoeg is, hebben onze waarnemers de UCI ook gewaarschuwd dat er een rapport met deze bevindingen zat aan te komen. Toch zijn ze niet omgekocht. Voor FIFA is het daarom helder: het is te vroeg om dit WK in Rwanda te houden. We hadden nochtans veelbelovende dingen over het land gehoord.’
Rwanda zegt zich niet te herkennen in het beeld dat de FIFA van Rwanda schetst. ‘De FIFA sluit haar ogen voor de genocide in Oost-Congo en wekt zo de indruk dat Rwanda geen land is om een WK te houden. Al zijn we ook niet blind voor de kritiek dat die genocide meer aandacht verdient. Helaas zijn de landgenoten die hier publiekelijk over praten, inmiddels allemaal vermist of gewoon vergiftigd.’
‘Israël zal Palestina niet erkennen’, deelt de Israëlische premier Benjamin Netanyahu mee. ‘Het is te klein en te versnipperd en dat lijkt er ook niet beter op te worden.’
(c) Wikimedia Commons
‘De erkenning van Palestina is voorbarig’, vindt Netanyahu. ‘Wat erken je eigenlijk? De grenzen van wat sommigen Palestina noemen, fluctueren elke dag. Wie weet wat er over enkele maanden nog maar van overblijft. Neem nu de Westelijke Jordaanoever. Zo versnipperd. Mocht dat nu één gebied zijn, oké. Maar nu kun je dat toch onmogelijk een land noemen?’
‘Of de Gazastrook. Dat zou ook deel uitmaken van Palestina. Wij kunnen er niet aan doen dat dit kleine stukje gebied dag na dag nog kleiner wordt’, aldus Netanyahu. ‘En noem me gerust een doemdenker, maar expansie zit er niet meteen in. Eerder zelfs integendeel.’
Netanyahu voelt zich allesbehalve geïsoleerd met zijn standpunt. ‘Ook de staatshoofden en regeringsleiders van landen zoals Palau, de Marshall Eilanden, Micronesië en Nauru denken er volledig hetzelfde over.’