Iedereen heeft het lastig

In deze coronacrisis hebben heel wat mensen het lastig. Maar wie juist verdient er in deze moeilijke tijden al uw steun? Wij bieden u een volledig overzicht aan.

Mensen die in hun villa moeten blijven die zes slaapkamers telt, zeven badkamers, een Japans toilet, een indoorzwembad, een sauna, een indoorjungle met wilde dieren, een garage met twintig luxewagens, een archeologisch museum met Romeinse kunst, een bibliotheek met meer dan 20.000 boeken en een neogotische woonkamer van 3.700 m² met aanpalend aan deze woonst een uitgestrekt privédomein waartoe een oerbos, een zwemvijver, vier tennisterreinen, een voetbalveld en een dierentuin behoren en uit hun kot willen.

Mensen die niet naar buiten willen en niets hebben om over te zagen. Mensen die naar buiten willen, maar buiten niets hebben om te doen. Mensen die binnen artikels schrijven met tips om binnen te blijven en of ze nu binnen blijven of naar buiten gaan hoe dan ook een kutleven hebben.

Mensen die naar de supermarkt gaan en daar tot de gekmakende vaststelling komen dat van alle duizend merken van chocoladekoeken net hun lievelingsmerk er niet meer ligt.

Mensen die met iemand samenwonen, mensen die met niemand samenwonen, mensen die met iemand samenwonen die premier had willen worden.

Mensen die moeten luisteren naar mensen die het altijd over zichzelf hebben. Mensen die het altijd beter hadden gedaan maar naar wie nooit wordt geluisterd. Mensen die zich verplicht voelen opiniestukken te schrijven over dingen waar ze geen zinnig woord over te verkondigen hebben. Economen in het algemeen.

Mensen die een barbecue organiseren voor vrienden maar met meerdere afzeggingen te maken krijgen. Mensen die een barbecue moeten afzeggen omdat ze zelf een tuinfeest organiseren voor vrienden. Mensen die niet naar een tuinfeest kunnen gaan omdat ze aan het coronavirus overleden zijn.

Mensen die eindelijk de tijd hebben om te lezen en beginnen met de boeken van Dirk De Wachter. Mensen die eindelijk de tijd hebben om te lezen maar een grote vondst doen: ze hebben kinderen.

Mensen voor wie de overheid overbodig is en nu vanzelfsprekend rekenen op steun van de overheid. Mensen aan het hoofd van grote bedrijven die vrezen plots belastingen te moeten betalen. Mensen aan het hoofd van grote bedrijven die solidariteit verwachten.

En vooruit, om geen tere zieltjes tegen het hoofd te stoten: mensen die lange shiften in de zorg draaien, mensen die in de supermarkt werken en in wier gezicht klanten hoesten omdat de chocoladekoeken van hun lievelingsmerk op zijn en mensen die op intensive care liggen. Die ook.

(bericht wordt aangevuld)