The Vremde Mirror

Suske en Wiske willen moderniseren. Daarom vatten hun verhalen vanaf nu nog meer dan voorheen de tijdsgeest. Dat offensief gaat gepaard met maar liefst vijf nieuwe titels. Ontdek ze hier exclusief! Opgelet, deze column bevat spoilers.

Socialist Suske

Op een gegeven dag wordt Suske door een wildvreemde aanzien als een socialistisch politicus. Suske gaat naar professor Barabas om te vragen wat socialistisch is. De professor zegt dat socialisme een ooit heel belangrijke politieke stroming is geweest die in Vlaanderen inmiddels niet meer bestaat. Na een paar lessen ideologische onderbouw van professor Barabas besluit Suske een socialistische partij op te richten. Echt groeien doet zijn partij niet, tot Suske zich op café racistisch uitlaat. Beschaamd geeft hij het stokje van de partij door aan Wiske. Maar uit opiniepeilingen blijkt dat de populariteit van Suske door het dak aan het gaan is, zodat hij algauw weer aan het roer van de socialistische partij staat. Hoe het verhaal verdergaat, verklap ik niet. Maar in het volgende album wordt Suske verweten geen echte socialist te zijn en de titel van dat album is ‘De Kokende Conner’.

De maligne manosphere

Jerom heeft al scrollend op TikTok ontdekt dat hij om sterk te worden veel proteïnen moet eten. Ook moet hij elke week zeven keer naar de fitness. Hij schaft zich een fitnessabonnement aan, maar bij zijn eerste bezoek vermorzelt hij onbedoeld elk toestel. Wiske, bezorgd om Suskes obsessie met Andrew Tate, zegt dat Jerom zelf manfluencer moet worden. Hij zou een goed rolmodel zijn door een realistisch mannelijkheidsbeeld te scheppen. De filmpjes waarin Jerom met zijn blote vuist een tunnel graaft, een rots in tweeën splijt met zijn rechterpink en een tienduizendcalorieënchallenge in tien minuten vervult (waarvan hij zes minuten moest schijten op het toilet), halen miljoenen kijkers. Het verdere verloop verklap ik niet. Maar Jerom vindt het niet leuk dat Acid hem wegzet als een aandachtszieke freak.

Baert versus Barabas

Door een technisch probleem flitst professor Barabas met zijn teletijdmachine Suske en Wiske vier jaar vooruit in de tijd waarbij ze terechtkomen in Bar Baert. Dat is de op dat moment populairste talkshow van het land, die wordt gepresenteerd door Stijn Baert met als belangrijkste gast Stijn Baert. Om hen a) niet te traumatiseren en b) dit onheil te voorkomen, flitst de professor Suske en Wiske terstond terug naar het heden. Ze smeden het plan om de alleswetende Stijn Baert uit de talkshowprogramma’s te weren met de nogmeerdanalleswetende professor Barabas. Helaas voelt de professor inwendige blokkades om over letterlijk alles zijn zegje te doen. Hij vindt daarom een schroomschraper uit, dat is een heel knappe machine die ervoor zorgt dat mensen hun schroom verliezen. En inderdaad, professor Barabas publiceert het ene na het andere opiniestuk over de meest uiteenlopende onderwerpen waarvan hij was vergeten dat hij ze ooit had bestudeerd. Zo wordt hij algauw een veelgevraagd talkshowgast en komt hij oog in oog te zitten met Stijn Baert die zijn meningenimperium in gevaar ziet. Hoe het verhaal verdergaat en of dat intellectueel hygiënisch gebeurt, verklap ik niet. Maar Stijn Baert kent nog een obsceen twitterende kerkjurist.

Krimson in het Cremlin

Na een mislukte putsch in Duitsland neemt de baas van het Cremlin Krimson aan vanwege zijn bewezen incompetenties als kabinetschef. Hij krijgt de opdracht om een beleid te ontwikkelen dat ervoor zorgt dat mensen met een niet-Vlaams klinkende naam worden gesaboteerd. Dat gaat goed tot de Zwarte Madam zich probeert te domiciliëren in het dorp van de baas van het Cremlin en Suske en Wiske hier lucht van krijgen. Hoe het verhaal zich ontwikkelt, verklap ik niet. Maar het is het eerste stripverhaal met een rol voor een forensisch auditeur van Audit Vlaanderen.

De boelzoekende boomer

Lambik (@tamtambik123) plaatst op X een contextloos filmpje waarop twee mensen vechten en zet erboven ‘Dit is Brussel elke dag’, aangevuld met enkele flinke krachttermen. Hoewel inmiddels is geweten dat het filmpje uit een fictiereeks komt, wordt het bericht gedeeld door de grote baas van X met miljoenen volgers. Wat volgt, laat zich raden. Lambik krijgt de ene na de andere uitnodiging om in de media zijn verhaal te doen. Wanneer een journalist toch even iets opmerkt over de authenticiteit van het filmpje, gaat Lambik vol in de tegenaanval. Hij zegt dat het een bezorgdheid is die bij veel mensen leeft en dat het typisch de linkse leugenpers is die de aandacht wil afleiden. Logischerwijs wordt hij vervolgens in talkshows uitgenodigd waar hij al snel over alles een mening blijkt te hebben. Hij begint zelfs een eigen podcast, om maar te zeggen. Hoe dit verhaal eindigt, verklap ik niet. Maar Stijn Baert heeft een mes vast.

Matthias Vangenechten