The Vremde Mirror

Een groot drugsproces in Brussel vat vandaag aan zonder advocaten. De rechtbank wil zo een eerlijk proces en de veiligheid van de beklaagden garanderen. ‘Onze rechters zijn zo zeker dat ze zelf ook eens aan het woord kunnen komen.’

Het persbericht van de Brusselse rechtbank dat onze redactie na twee dagen (en nachten) wist te ontcijferen, kondigt aan dat advocaten niet toegelaten zijn. Een drugsproces is niet voor doetjes, beseft de rechtbank, maar dat wil niet zeggen dat alles moet kunnen. Door hun advocaten te weren, creëren we een veilige plaats voor de beklaagden en zijn onze rechters zeker dat ze zelf ook eens aan het woord kunnen komen. Het proces wordt naar verluidt ook betrouwbaarder: ‘Je zult meteen zien dat dat ertoe leidt dat onze rechters veel minder worden tegengesproken.’

Een drugscrimineel ziet wel voordelen. ‘Met onze advocaten duurt het proces zo lang dat we bij de uitspraak al weer bijna vrij zijn. Dat taalgebruik en die leugens, ik heb het er moreel moeilijk mee. Maar het ergste zijn die zielige verhaaltjes over mijn jeugd. Al die jaren van werk aan mijn stoere en onoverwinnelijke imago in één pleidooi weggeveegd. Zonder advocaten hoef ik mijn eigen jeugd niet te herbeleven. Dat neemt niet weg dat het verlies van een teddybeer op 5-jarige leeftijd maatschappelijk nog zwaar wordt onderschat.’

Een advocaat gespecialiseerd in drugszaken vreest voor een hellend vlak: ‘Wat is het volgende? Niet meer mogen optreden bij echtscheidingen of verkeersdelicten? Straks mogen we alleen nog maar grote fiscale zaken doen. Zo wil ik mijn geld niet verdienen.’ Pol Vandemeulebroucke wijst op zijn beurt erop dat sommige advocaten zo niet op hun eigen proces aanwezig kunnen zijn.

Voor de meeste advocaten verandert er hoe dan ook niets. Zij voeren hun pleidooien gewoon verder in de pers.