The Vremde Mirror

De Belgische Kerk schenkt de slachtoffers van seksueel misbruik vergiffenis voor hun betrokkenheid. De Kerk sluit daarmee het hoofdstuk af. ‘Door vergiffenis te schenken, geven we de slachtoffers de kans om in het reine te komen met wat er is gebeurd.’

‘We willen onze verantwoordelijkheid nemen’, aldus aartsbisschop Luc Terlinden. ‘Het is belangrijk om de bladzijde om te slaan en de slachtoffers niet langer te blijven aankijken op hun rol bij de gebeurtenissen. Dat vraagt om veel vergiffenis van onze kant, maar zo wil God het ook.’

‘Sommige slachtoffers waren nog bitter jong ten tijde van het misbruik. We kunnen hen daar moeilijk hun hele leven verantwoordelijk voor houden’, vertelt Terlinden. ‘Roddels, commissies, gerechtelijke procedures en ga zo maar door. Het leed dat ze ons hebben toegebracht, valt in geen woorden te beschrijven. Maar op een gegeven moment moeten we verder met ons leven en tot verzoening komen. Door vergiffenis te schenken, geven we de slachtoffers de kans om in het reine te komen met wat er is gebeurd.’

Kerkjurist Rik Torfs vreest dat de kerk slachtoffer wordt van haar moreel leiderschap, maar toont ook begrip. ‘Je moet zorgwekkend weinig empathie hebben om niet te voelen hoe confronterend het is om altijd die slachtoffers in de ogen te moeten kijken. Behalve voor de slachtoffers dan die permanent minimaliseerden hoe moeilijk het is om over te gaan tot nietszeggende compensaties en het onder de mat vegen van lastige waarheden. Mocht de Kerk niet zo grootmoedig zijn om vergiffenis te schenken, zou dit blijven aanslepen. Nu kan ze het zelf ook loslaten.’

De Kerk verwacht dat de slachtoffers haar daad van barmhartigheid met veel dank aanvaarden. Al rekent Torfs daar niet op. ‘Voor sommigen is het nooit genoeg, hoe groots de actie van de Kerk ook is. Ik vraag me ook af of de verkeerden nu niet winnen. De slachtoffers hebben wel erg snel hun zin: als er al een reden was, is er nu helemaal geen reden meer om mij in talkshows uit te nodigen waar ik op achterbaks empathische wijze hun leed erken, maar hen in feite compleet ridiculiseer en hun intenties verdacht maak.’