The Vremde Mirror

Het jaar kon beter beginnen voor Donald. Voor 2026 had hij zich plechtig voorgenomen om alleen democratische rechtsstaten binnen te vallen. ‘Het is praktisch onuitvoerbaar geworden om nog serieuze landen te vinden waar een sterke leider niet gewoon zijn zin mag doen,’ treurt Donald.

‘Venezuela komt nu in een slecht daglicht te staan’, beseft Donald. ‘Door mijn inval krijgt de wereld de indruk dat het land kampt met vrije verkiezingen, onafhankelijke rechters en ordediensten die zich netjes aan de regels houden. Ik heb gepraat met de president die onze waarden deelt. Echt een goede man die me op het hart drukte: Donald, dat zijn verwerpelijke dingen die ik nooit zou toelaten in mijn land.’

Dat neemt niet weg dat Donald ontgoocheld is dat zijn goede voornemen al in het water is gevallen. Al kan hij het ook verklaren: ‘Waar zijn er nog landen die iets voorstellen met vrije verkiezingen, onafhankelijke rechters en een vrije pers? Het wordt almaar moeilijker om zo’n land te vinden. Ik kan een land in Europa binnenvallen. Denemarken of zo. Maar dat is toch een beetje als jezelf voornemen om elke week je tanden te poetsen. Of als rector van een universiteit je speeches niet door AI te laten schrijven.’

Donald wil het positieve van de hele zaak onthouden: ‘De wereld is veel gevaarlijker dan ik dacht. Er zijn almaar minder democratische rechtsstaten die de instabiliteit van de internationale wereldorde bedreigen. Dat maakt mijn goede voornemen nagenoeg onuitvoerbaar. Neem nu de VS. Pakweg vijf jaar geleden zou ik er het parlement kunnen bestormen, maar nu zou ik mijn eigen land niet meer kunnen binnenvallen. Hoe kon dit zo snel gebeuren? Ongelofelijk eigenlijk.’