The Vremde Mirror

De naamswijziging van Open Vld heeft meteen gevolgen. Zoek niet meer naar het woord ‘anders’ in het woordenboek dat zichzelf besluit op te heffen: ‘Ik ben niet anders meer genoeg. Wie het nu nog over anders heeft, heeft het over iets anders dan anders.’

In een persbericht kondigt het woord ‘anders’ aan zichzelf per direct op te heffen. ‘Dat is het gevolg van een jarenlange semantische strijd waarbij iedereen me wil claimen. Als iedereen anders is, is niemand het nog. Dat mijn betekenis verwaterde, tot daaraan toe. Nu Open Vld zich permanent anders noemt, blijft er niets nog van mijn identiteit over.’

‘Het is ook een eerkwestie’, geeft anders toe. ‘Ik wou altijd een neutraal en functioneel woord zijn. Een woord dat mensen gedachteloos gebruiken en dat hun communicatie vooruithelpt. Nu ben ik eensklaps de risée van het woordenboek. Hoewel ik in mijn binnenste niets ben veranderd, is mijn geloofwaardigheid onherstelbaar aangetast. Dat kan ik taalgebruikers niet verwijten.’

Anders blikt niettemin positief terug op een fraaie lexicale carrière. ‘Ik hoop dat de mensen anders als een veelzijdig woord gaan onthouden. Ze hebben er misschien niet de sprankelendste herinneringen aan, maar generaties hebben me gebruikt zonder problemen of zonder misbruiken. Hoe ik mijn einde had voorgesteld? Goede vraag. In elk geval anders.’

Het is de vraag wie de leemte van anders zal invullen. Lexicologen sluiten niet uit dat anders vervangen wordt door een woord dat belooft echt anders te zijn. Anders sluit een naamswijziging uit en is niet bang te worden gemist. ‘Wie het nu nog over anders heeft, heeft het over iets anders dan anders. Ik heb genoeg synoniemen. En anders vindt de taalgebruiker wel alternatieven.’