The Vremde Mirror

Het stoort Tony (61) dat de media vrouwen opvoeren om over femicide te praten die er zelf geen slachtoffer van zijn. ‘Wat weten zij er nu van?’

Er valt Tony iets op. ‘Het maakt me ongerust dat wanneer het over femicide gaat alleen maar vrienden en nabestaanden van de slachtoffers aan het woord worden gelaten. Waar zijn de slachtoffers zelf? Ik zeg niet dat ze niet bestaan, maar ze houden zich wel erg stil. Waarom vinden zij het niet de moeite om hun verhaal te delen? Komt hun weergave van de feiten de media toevallig niet goed uit? Ik stel maar enkele vragen hardop.’

‘Dat is spijtig voor het debat’, vindt Tony. ‘Femicide is een te belangrijk maatschappelijk thema om zo eenzijdig te voeren. Waar zijn de mannen in dit debat? Waarom gaat het alleen over vrouwen? Just asking. Dat past helaas in een bredere trend. Het wordt steeds moeilijker om als man vrouwen nog gewoon te mogen uitleggen wat ze wel of niet meemaken.’

‘Sommige vrouwen vinden dat ik geen recht van spreken heb. Wie zijn zij om te bepalen wie ik recht van spreken moet gunnen en wie niet? Dat bepaal ik zelf wel.’ Tony schudt vermoeid het hoofd. ‘Wat als we allemaal zouden bepalen wie wat mag zeggen?’