U was een goed publiek

Het doek valt.

De voltallige eenmansredactie is wijs en eindelijk tot de conclusie gekomen dat het leven te kort is om economen-die-van-alles-verstand-hebben en filosofen-met-deskundige-commentaren-inzake-amai-straf-ook-al-alles en media-die-heisa-om-de-heisa-verwarren-met-relevantie nog een blik waardig te gunnen.

Daarmee vallen onze gulste en nimmer aflatende inspiratiebronnen weg.

We hebben er altijd een zaak van gemaakt om naar boven te schoppen, een uitzondering maakten we voor politici en opiniemakers. We hebben de draak gestoken met voormalig rectoren van de KU Leuven, kerkjuristen en Rik Torfs. En we kunnen niet anders dan dankbaar zijn voor hun tweets die we soms maar letterlijk hadden te vertalen.

Inmiddels kunnen we de krant dagelijks zo goed als helemaal overschrijven, gemakkelijk is dat zeker, maar daarmee is veel plezier ook vergaan.

We beseffen goed dat we nooit betekenisvolle invloed hebben gehad, tenzij door een wrange glimlach op uw gezicht te toveren. Hadden we toegankelijkere of andere humor moeten brengen? We geloven van niet. De vrijheid en onafhankelijkheid om onze zin te doen en trouw te blijven aan de eigen idealen en opvattingen weegt niet op tegen een beetje meer lezers. Niet meer dan vanzelfsprekend.

Maar wanneer die zin omslaat in tegenzin en het gevoel dat we meedoen aan wat we bestrijden, in de vorm van maatschappijkritiek met als verzachtende omstandigheid, de bovenhand neemt is de tijd daar om eerlijk te wezen. Het aldoor en koste wat het kost de maat nemen van elkaar ten bate van het eigen grote gelijk gespeend van enige kennis en bij ieder rottend lijk een graantje proberen mee te pikken maakt de wereld niet beter. De opportunisten in hun hemd zetten schijnt niet te baten, dan maar doodzwijgen.

Dat we als toeschouwer-rapporteur de goedkopemeningencarrousel (één woord) verlaten betekent niets. U hebt wel invloed. Geef uw geld aan kleine journalistieke initiatieven, steun de vrijbuiters in het medialandschap, lees kritisch en gedifferentieerd en liefst stukken die overmorgen of over een week nauwelijks aan relevantie hebben ingeboet en mijd mediamolochen die niets met u inzitten en nog minder met hun freelancers. En ook: beloon integere politici, ze twitteren zelden dwangmatig.

Dus zeggen wij nu: adieu circus. Onze opdracht is momenteel volbracht. U was een goed publiek. Misschien tot later, misschien vinden we onszelf heruit, misschien ook niet.

The Vremde Mirror