The Vremde Mirror

De FIFA haalt zwaar uit naar de Internationale Wielerunie UCI. Volgens internationale waarnemers van de FIFA ontbreekt elk bewijs dat er arbeidsmigranten zijn gestorven tijdens de voorbereiding van het WK wielrennen in Rwanda.

‘In deze wereld kan het blijkbaar altijd nog moreel verknipter’, zucht FIFA-voorzitter Gianni Infantino. ‘Onze internationale waarnemers die toezicht houden dat er voldoende mensenrechten worden geschonden in aanloop van een sportkampioenschap, hebben zelfs geen bewijs gevonden voor dode arbeidsmigranten. Op die manier kan elk land met een zak geld een sportkampioenschap organiseren.’

‘Hoe kan de UCI een geloofwaardige sportbond zijn als ze de elementaire basisregels voor de organisatie van een WK niet eens naleeft?’ vraagt Infantino zich af. ‘Alsof dat nog niet genoeg is, hebben onze waarnemers de UCI ook gewaarschuwd dat er een rapport met deze bevindingen zat aan te komen. Toch zijn ze niet omgekocht. Voor FIFA is het daarom helder: het is te vroeg om dit WK in Rwanda te houden. We hadden nochtans veelbelovende dingen over het land gehoord.’

Rwanda zegt zich niet te herkennen in het beeld dat de FIFA van Rwanda schetst. ‘De FIFA sluit haar ogen voor de genocide in Oost-Congo en wekt zo de indruk dat Rwanda geen land is om een WK te houden. Al zijn we ook niet blind voor de kritiek dat die genocide meer aandacht verdient. Helaas zijn de landgenoten die hier publiekelijk over praten, inmiddels allemaal vermist of gewoon vergiftigd.’

‘Israël zal Palestina niet erkennen’, deelt de Israëlische premier Benjamin Netanyahu mee. ‘Het is te klein en te versnipperd en dat lijkt er ook niet beter op te worden.’

‘De erkenning van Palestina is voorbarig’, vindt Netanyahu. ‘Wat erken je eigenlijk? De grenzen van wat sommigen Palestina noemen, fluctueren elke dag. Wie weet wat er over enkele maanden nog maar van overblijft. Neem nu de Westelijke Jordaanoever. Zo versnipperd. Mocht dat nu één gebied zijn, oké. Maar nu kun je dat toch onmogelijk een land noemen?’

‘Of de Gazastrook. Dat zou ook deel uitmaken van Palestina. Wij kunnen er niet aan doen dat dit kleine stukje gebied dag na dag nog kleiner wordt’, aldus Netanyahu. ‘En noem me gerust een doemdenker, maar expansie zit er niet meteen in. Eerder zelfs integendeel.’

Netanyahu voelt zich allesbehalve geïsoleerd met zijn standpunt. ‘Ook de staatshoofden en regeringsleiders van landen zoals Palau, de Marshall Eilanden, Micronesië en Nauru denken er volledig hetzelfde over.’

Dat ging maar net goed. Een man die werd verdacht van antifascisme, hing een celstraf van 2 jaar boven het hoofd. Hij redde zijn vel door de rechter in elkaar te timmeren, toen die zijn vonnis wou voorlezen.

Tijdens de zitting was de rechter hard voor de man, die op geen enkele wijze kon bewijzen geen antifascist te zijn en daarom de bui al voelde hangen. Om de rechter van het tegendeel te overtuigen, klopte hij hem in elkaar tot hij de rechter met nog een paar tanden in de bek hoorde murmelen dat hij zich heeft vergist.

MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez is niet te spreken over deze gang van zaken: ‘De man zei ondubbelzinnig dat totalitarisme beter is dan democratie dat wel een gevaar vormt voor onze vrije samenleving. Wat wil de rechter nog meer? Laten we eerlijk zijn. Dit is een politiek proces. De rechter wist dat de man een vreedzame en onschuldige antiantifascist is en wou hem doelbewust in de cel krijgen. Het bewijs dat de echte antifascisten nog altijd diepe wortels hebben in de hele maatschappij.’

Het spreekt voor zich dat de rechter, toen die zijn fout inzag, de man prompt vrijsprak en zijn excuses aanbood voor de bijna-vergissing. De man krijgt excuses van de staat en een lintje. De rechter dan weer is werkonbekwaam verklaard tot hij op pensioen gaat.

Joseph, Mary en hun drie kinderen voelen grote trots en opluchting. ‘We zijn trots dat we de Vlaamse begroting mee in evenwicht houden en opgelucht dat er geen subsidies voor de fossiele industrie worden geschrapt.’

Malawi is verantwoordelijk voor 0.015% van de wereldwijde CO2-uitstoot, goed voor 0.27 ton per persoon (een Belg meer dan 7 ton per persoon). Tegelijk is Malawi een van de landen die het hardst wordt getroffen door klimaatverandering. De ontwikkelingshulp voor Malawi ging onder meer naar klimaatslimme landbouw.

‘We hebben gebeden dat er snel een begrotingsakkoord zou komen, zonder dat wie echt steun nodig heeft in de steek wordt gelaten’, zeggen Joseph en Mary. ‘We hebben ons afgevraagd wat wij meer kunnen doen en zijn blij dat we ons steentje kunnen bijdragen. Wist je dat Malawi 5 miljoen euro ontwikkelingshulp per jaar kreeg en dat nog tot 2028? Weet je wat dat is? Met de drie jaar steun voor Malawi die nu wordt ingetrokken, kan de Vlaamse regering één jaar ExxonMobil subsidiëren. We slapen nu een stuk rustiger.’

‘Op school leren we dat rijke landen arme landen moeten helpen’, zegt dochter José (8). ‘Maar ik heb nu geleerd dat begrotingsdiscipline ook belangrijk is. Het schrappen van ontwikkelingshulp om mensen te helpen tegen de gevolgen van de klimaatverandering waar ze niets aan kunnen doen en die je zelf mede veroorzaakt of een fossiele industrie zonder overheidssteun? Dan is de keuze logischerwijs snel gemaakt.’

‘We mogen dankbaar zijn’, zegt Mary. ‘Dat is ook een les die we aan onze kinderen meegeven. We denken dat wij het soms moeilijk hebben omdat ons leven afhangt van een werkende irrigatiepomp. Maar we zijn zo gefocust op ons eigen overleven dat we vergeten hoe moeilijk het is om minister te zijn in de Vlaamse regering.’

Suske en Wiske willen moderniseren. Daarom vatten hun verhalen vanaf nu nog meer dan voorheen de tijdsgeest. Dat offensief gaat gepaard met maar liefst vijf nieuwe titels. Ontdek ze hier exclusief! Opgelet, deze column bevat spoilers.

Socialist Suske

Op een gegeven dag wordt Suske door een wildvreemde aanzien als een socialistisch politicus. Suske gaat naar professor Barabas om te vragen wat socialistisch is. De professor zegt dat socialisme een ooit heel belangrijke politieke stroming is geweest die in Vlaanderen inmiddels niet meer bestaat. Na een paar lessen ideologische onderbouw van professor Barabas besluit Suske een socialistische partij op te richten. Echt groeien doet zijn partij niet, tot Suske zich op café racistisch uitlaat. Beschaamd geeft hij het stokje van de partij door aan Wiske. Maar uit opiniepeilingen blijkt dat de populariteit van Suske door het dak aan het gaan is, zodat hij algauw weer aan het roer van de socialistische partij staat. Hoe het verhaal verdergaat, verklap ik niet. Maar in het volgende album wordt Suske verweten geen echte socialist te zijn en de titel van dat album is ‘De Kokende Conner’.

De maligne manosphere

Jerom heeft al scrollend op TikTok ontdekt dat hij om sterk te worden veel proteïnen moet eten. Ook moet hij elke week zeven keer naar de fitness. Hij schaft zich een fitnessabonnement aan, maar bij zijn eerste bezoek vermorzelt hij onbedoeld elk toestel. Wiske, bezorgd om Suskes obsessie met Andrew Tate, zegt dat Jerom zelf manfluencer moet worden. Hij zou een goed rolmodel zijn door een realistisch mannelijkheidsbeeld te scheppen. De filmpjes waarin Jerom met zijn blote vuist een tunnel graaft, een rots in tweeën splijt met zijn rechterpink en een tienduizendcalorieënchallenge in tien minuten vervult (waarvan hij zes minuten moest schijten op het toilet), halen miljoenen kijkers. Het verdere verloop verklap ik niet. Maar Jerom vindt het niet leuk dat Acid hem wegzet als een aandachtszieke freak.

Baert versus Barabas

Door een technisch probleem flitst professor Barabas met zijn teletijdmachine Suske en Wiske vier jaar vooruit in de tijd waarbij ze terechtkomen in Bar Baert. Dat is de op dat moment populairste talkshow van het land, die wordt gepresenteerd door Stijn Baert met als belangrijkste gast Stijn Baert. Om hen a) niet te traumatiseren en b) dit onheil te voorkomen, flitst de professor Suske en Wiske terstond terug naar het heden. Ze smeden het plan om de alleswetende Stijn Baert uit de talkshowprogramma’s te weren met de nogmeerdanalleswetende professor Barabas. Helaas voelt de professor inwendige blokkades om over letterlijk alles zijn zegje te doen. Hij vindt daarom een schroomschraper uit, dat is een heel knappe machine die ervoor zorgt dat mensen hun schroom verliezen. En inderdaad, professor Barabas publiceert het ene na het andere opiniestuk over de meest uiteenlopende onderwerpen waarvan hij was vergeten dat hij ze ooit had bestudeerd. Zo wordt hij algauw een veelgevraagd talkshowgast en komt hij oog in oog te zitten met Stijn Baert die zijn meningenimperium in gevaar ziet. Hoe het verhaal verdergaat en of dat intellectueel hygiënisch gebeurt, verklap ik niet. Maar Stijn Baert kent nog een obsceen twitterende kerkjurist.

Krimson in het Cremlin

Na een mislukte putsch in Duitsland neemt de baas van het Cremlin Krimson aan vanwege zijn bewezen incompetenties als kabinetschef. Hij krijgt de opdracht om een beleid te ontwikkelen dat ervoor zorgt dat mensen met een niet-Vlaams klinkende naam worden gesaboteerd. Dat gaat goed tot de Zwarte Madam zich probeert te domiciliëren in het dorp van de baas van het Cremlin en Suske en Wiske hier lucht van krijgen. Hoe het verhaal zich ontwikkelt, verklap ik niet. Maar het is het eerste stripverhaal met een rol voor een forensisch auditeur van Audit Vlaanderen.

De boelzoekende boomer

Lambik (@tamtambik123) plaatst op X een contextloos filmpje waarop twee mensen vechten en zet erboven ‘Dit is Brussel elke dag’, aangevuld met enkele flinke krachttermen. Hoewel inmiddels is geweten dat het filmpje uit een fictiereeks komt, wordt het bericht gedeeld door de grote baas van X met miljoenen volgers. Wat volgt, laat zich raden. Lambik krijgt de ene na de andere uitnodiging om in de media zijn verhaal te doen. Wanneer een journalist toch even iets opmerkt over de authenticiteit van het filmpje, gaat Lambik vol in de tegenaanval. Hij zegt dat het een bezorgdheid is die bij veel mensen leeft en dat het typisch de linkse leugenpers is die de aandacht wil afleiden. Logischerwijs wordt hij vervolgens in talkshows uitgenodigd waar hij al snel over alles een mening blijkt te hebben. Hij begint zelfs een eigen podcast, om maar te zeggen. Hoe dit verhaal eindigt, verklap ik niet. Maar Stijn Baert heeft een mes vast.

Matthias Vangenechten

De Vlaamse regering treft heel wat maatregelen om de begroting niet te laten ontsporen. Zo zoekt ze budgettaire ruimte door de Septemberverklaring te verkopen aan Netflix en via een legebrooddozentaks en start de Commissie voor Leefmilieu, Natuur, Ruimtelijke Ordening en Energie een account op OnlyFans. Vind hier de 7 lucratiefste maatregelen!

Vlaams minister-president Matthias Diependaele licht de verschillende maatregelen toe.

• Septemberverklaring verkopen aan Netflix

‘De onderhandelingen met Netflix moeten nog starten, maar het moet lelijk tegenvallen als dit niet enkele miljoenen oplevert. Ik heb dit jaar minder van mijn papiertje afgelezen dan vorig jaar en de uitdagingen waar we voor staan als Vlaanderen […] realistisch.’

• De legebrooddozentaks

‘Het principe is heel eenvoudig. Kinderen met een lege brooddoos moeten een taks van 4 euro betalen. Dit zet ouders ertoe aan om de brooddoos van hun kind te vullen met een verlepte sandwich van 0,69 euro, zeker omdat 4 euro die mensen in diepe ellende kan storten. Dat heeft als gevolg dat er geen lege brooddozen meer zijn en dat we als Vlaamse regering geen miljoenen meer moeten uitgeven aan gratis warme schoolmaaltijden.’

• Geen producten aankopen die extra eiwitten bevatten

‘Misschien wel de grootste besparingspost. Koffie met melk of koffie met melk met extra eiwitten in. Het is een wezenlijk verschil, maar als regering zelf moet je ook inspanningen leveren. We hebben er lang over gediscussieerd, maar dit geldt ook voor eiwitrijke producten die uit Israël komen.’

• Commissie voor Leefmilieu, Natuur, Ruimtelijke Ordening en Energie krijgt account op OnlyFans

‘We stelden ons de vraag hoe we deze commissie relevant kunnen maken.’

• Alleen steun voor wie het echt nodig heeft

‘Daarmee bewijzen we dat hoe moeilijk de tijden ook zijn, Vlaanderen de multinationals in de Haven van Antwerpen niet in de steek laat.’

• Het begrip ‘hardwerkende middenklasse’ is alleen van toepassing op Luc uit Buggenhout

‘We hebben beloofd dat we de hardwerkende middenklasse zouden sparen en daar houden we ons ook aan. Als er geld moet worden gezocht, houden we de optie open om het begrip ‘hardwerkende middenklasse’ op nog minder mensen van toepassing te laten zijn. Bovendien, werkt een account manager echt hard?’

• Genoeg aan ontwikkelingssamenwerking gedaan

‘Al het geld voor ontwikkelingssamenwerking gaat nu naar landen waar we nooit op vakantie gaan. Alleen linkse ngo’s komen daar. Wanneer krijgen wij eens iets terug? Is dat solidariteit?’

Met Julien (101) is de laatste Brusselaar overleden die een Brusselse regering heeft meegemaakt. De laatste tien jaar van zijn leven leefde hij in ballingschap in Vilvoorde, nadat hij een poging ondernam om na 85 jaar de regeringsonderhandelingen (2024-2030) herop te starten.

Julien zag het levenslicht in maart 2024, drie maanden vooraleer de laatste Brusselse verkiezingen plaatsvonden. Er volgden onderhandelingen van enkele jaren die op niets uitdraaiden. De dan nog huidige Brusselse regering bleef nog elf jaar in lopende zaken, maar uiteindelijk ontbond die ook zichzelf.

Het leven van Julien stond in het teken van de onvermoeibare strijd om dit vergeten stukje Brusselse geschiedenis levendig te houden. Hij kon honderduit vertellen hoe een Brusselse regering bestond uit een meerderheid binnen twee taalgroepen, circa negen partijen telde en dat die regering eigen bevoegdheden had die conflicteerden met andere bestuursniveaus en de regering functioneerde als een soort overkoepelend geheel van negentien gemeenten en zes politiezones.

Zijn boodschap was glashelder: nie wieder! Jarenlang waarschuwde hij voor de verleiding om een regering te vormen, wat logischerwijs tot een totale onbestuurbaarheid van Brussel zou leiden. Het is al moeilijk genoeg om Brussel zonder regering te besturen. Mettertijd vervaagde de herinnering aan dit verleden en werd Julien als een fantast beschouwd, zeker omdat hij verzonnen entiteiten erbij betrok zoals de gemeenschappelijke gemeenschapscommissie.

Is het omdat langzaam almaar minder mensen zijn zorgen over een nieuwe Brusselse regering serieus namen? Er is niemand die weet wat Julien bezielde toen hij tien jaar geleden van kant veranderde en de regeringsonderhandelingen besloot herop te starten. Die lagen inmiddels 85 jaar stil. Hij stierf eenzaam in Vilvoorde.

Waar Julien minder graag over vertelde, is dat de laatste regeringsonderhandelingen in Brussel aan de basis liggen van een gitzwarte familietragedie. Zijn vader was betrokken bij deze onderhandelingen en die leverden hem zo veel bekendheid op dat hij voorzitter werd van Open Vld.

Er rijzen ethische vragen over de toekenning van het WK wielrennen aan Rwanda, nu blijkt dat een lid van de Internationale Wielerunie UCI zijn diploma sportswashing heeft vervalst.

Onderzoekswerk van een Nederlandse journalist bewijst dat een lid van de UCI niet echt zijn diploma sportswashing heeft bemachtigd. Cassant detail: het lid maakte deel uit van de ethische commissie van de UCI. De vraag is nu of het WK wielrennen wel terecht aan Rwanda is toegekend. De UCI beklemtoont dat de procedurele integriteit nooit in gevaar is gekomen.

Toch zit de UCI verveeld met de zaak. ‘We begrijpen dat er vraagtekens worden gezet bij de geloofwaardigheid van onze hypocrisie. Maar de financiële overtuigingskracht van Rwanda was echt indrukwekkend. Dat neemt niet weg dat we geschokt zijn door zijn bedrog. Je merkte het aan niets. Recent gaf hij nog gloedvol een presentatie over het optionele karakter van mensenrechten bij infrastructuurbouw en burgers onderdrukken buiten het blikveld van journalisten.’

De Rwandese president Paul Kagame is onthutst over de corruptie: ‘De UCI zet de reputatie van Rwanda op het spel. Wij hebben, zoals het een sportkampioenschap betaamt, dit WK gekocht met heel veel geld dat we hebben verworven door in Congo slachtpartijen aan te richten en daar grondstoffen te roven om te verkopen aan bedrijven gespecialiseerd in duurzaamheidscampagnes in de hele wereld. Ons valt dus niets te verwijten.’

Toch blijft ook Kagame met een vraag achter: ‘Hoe kon die journalist vrij en levend rondlopen?’

G.V., een Belgische talkshowpresentator, nam het zekere voor het onzekere. Om niet in het vizier te komen van de Amerikaanse president Trump, vermomde hij zich als een doorgedraaide wapengek om Amerika binnen te mogen.

In de VS is er kritiek ontstaan, omdat je te eenvoudig het land binnenkomt. De kritiek komt er nadat een Belgische talkshowpresentator zwaaide met een machinegeweer op de luchthaven van New York, waarna het aanwezige personeel hem vriendelijk welkom heette. Zijn fascistische leuzen blaffende hond mocht echter het land niet in, omdat hij na een domme verspreking non-binair bleek.

‘Het bewijs dat onze grenspolitiek werkt’, bijt Trump van zich af. ‘Links activistisch woke uitschot komt er niet in. Normale mensen die de Amerikaanse waarden uitdragen zijn welkom.’

Trump ontkent dat G.V een talkshowpresentator is. ‘Ik heb met de man gepraat. Hij zei een talkshow te presenteren. Hij zei ook dat hij een mediamagnaat is in Nederland en nog een ander land. Die man, really? Hij begon vervolgens over een kabouter, een pop als clown en een pratende hond. En over al zijn boten en pretparken. Ik houd van dat onbeschaamde zelfvertrouwen. Heel Amerikaans. Maar hij is geen talkshowpresentator. Vraag me niet hoe en niemand doet het me na, maar ik doorprik opscheppers zo.’

Schoorvoetend zwelt de kritiek aan op het optreden van Israël in Gaza. Ook voor de Vlaamse regering is de maat nu meer dan vol: ‘Israël had een vergunning nodig om Gaza te slopen. Hebt u ergens een geel plakkaat gezien?’

‘Iedereen zit te hameren op internationale verdragen en op mensenrechten, maar dat is natuurlijk de essentie niet’, zegt Vlaams minister-president Matthias Diependaele. ‘Hier heb je om een kippenren af te breken een omgevingsvergunning en een MER-studie nodig. In Gaza gaat het ene na het andere appartement tegen de vlakte zonder dat er maar een papiertje is ingevuld.’

‘Dat is nefast voor het Vlaamse ondernemingsklimaat. In Israël kan alles en hier houden ondernemers zich braaf aan de regeltjes.’ Diependaele beseft dat zijn aantijgingen aan het adres van Israël ferm zijn, maar hij is zeker van zijn zaak. ‘Hebt u ergens in Gaza een geel plakkaat gezien?’

De Israëlische regering begrijpt de kritiek niet: ‘We hebben Gaza een upgrade gegeven door van grijze appartementsblokken ruïnes te maken die over vijf jaar werelderfgoed zijn en die op dat moment moeten worden beschermd tegen drommen westerse toeristen. Buurtbewoners waren goed op de hoogte en konden zich voorbereiden. Het is niet dat we onze plannen stiekem doordrukken wanneer de Gazanen op vakantie zijn. Dat is hier Antwerpen niet.’

‘Ik wil niet te streng klinken’, sust Diependaele tot slot. ‘Israël kan de overtredingen nog altijd regulariseren en dan is er niks aan de hand. Dit is een technische discussie zonder morele termen en gaat louter over het feit dat Israël basale ruimtelijke regelgeving aan zijn laars lapt. Maar goed, tot wat ben je dan nog meer in staat?’