The Vremde Mirror

Het enige betrouwbare medium uit Vremde buiten paragnostische Agnes

Dit artikel klikt u niet aan

De titel is gelogen.

Stammenoorlog teistert Bos van Moretus

Boechout | In het Bos van Moretus woedt een hevige stammenoorlog. De internationale gemeenschap weigert vooralsnog in te grijpen.

Niet voor gevoelige kijkers: één van de vele weerloze slachtoffers in de hevige stammenoorlog in het Bos van Moretus.

Niet voor gevoelige kijkers: één van de vele weerloze, onschuldige slachtoffers die zijn gevallen in de hevige stammenoorlog in het Bos van Moretus.

De gevechten tussen verschillende stammen in het Bos van Moretus hebben het afgelopen weekend minstens 85 bomen geveld. Deze cijfers kunnen intussen al opgelopen zijn vermits de informatie maar mondjesmaat binnensijpelt. Zo werden humanitaire organisaties door bewapende stammen het bos ingestuurd toen ze toegang probeerden te krijgen tot het oorlogsgebied.

De oorlog woedt al langer dan dit weekend, maar is nu wel in alle hevigheid losgebarsten. Het conflict kent een complexe historie. De mainstreammedia zien door de bomen het bos niet meer en zwijgen deze stammenoorlog daarom dood. Ook de wereldleiders met op kop de Amerikaanse president Barack Obama, die anders wel eens een boompje durft op te zetten over waarden en idealen, geven niet thuis in dit gruwelijke conflict dat Boechout en haar buurdorpen in een wurggreep houdt.

Het begon allemaal vier jaar geleden. Een zijtak van de Kerlingastam werd verleid door de stam van de Houtkerels om over te lopen. De Kerlingastam kon dat maar moeilijk verkroppen en begon op eigen houtje een oorlog tegen de Houtkerels. De internationale gemeenschap dreigde er toen mee om de Kerlingastam als lid van de VN te schorsen, maar dat baatte niet. Beide stammen leven sindsdien op gespannen voet.

Toen afgelopen zaterdag de Kerlingastam wortel begon te schieten en in deze schietpartij de stam van de Houtkerels zware verliezen leed, was het hek helemaal van de dam. De stam van de Houtkerels wist van geen hout pijlen te maken en begon dan maar aan een blind offensief met als enige bedoeling om de Kerlingastam met tak en wortel uit te roeien.

Een Wapenstilstand is niet voor morgen. Eerdere onderhandelingen verliepen al moeizaam. De onderhandelende stammen sprongen alsmaar van de hak op de tak. Hout vasthouden, maar het lijkt er niet op dat beide partijen snel met hun getwist zullen kappen. De woordvoerder van de Kerlingastam nam in een officiële persmededeling vanochtend geen blad voor de mond: ‘Wij blijven van onze tak maken tot de Houtkerelstam zich aan ons onderworpen heeft.’

 

 

 

Herdenking 50 jaar WOI herdacht

Universum | Het is dit jaar exact vijftig jaar geleden dat men 50 jaar WOI herdacht. Zoiets mag niet vergeten worden. Daarom wordt dit nu over de hele wereld herdacht.

100jWOI_

‘Alsof het gisteren was,’ vertelt Konrad uit Chemnitz, voorheen het Oost-Duitse Karl-Marx-Stadt. ‘Er was in 1964 voor het eerst sinds de bouw van de Berlijnse Muur een rek voor meer dan een kwart gevuld in de plaatselijke supermarkt. Zoiets vergeet je natuurlijk niet gauw.’

Ook Amedée uit Mannekensvere vindt het terecht dat er uitgebreid wordt stilgestaan bij de herdenking van 50 jaar WOI. ‘Het was echt indrukwekkend hoe sereen WOI in 1964-1968 herdacht werd. Er werd met geen woord over gerept onder de kameraden in de fabriek waar ik werkte, geen letter werd erover geschreven in de gazet en ook op de radio was er geen woord te horen over WOI. Dat blijft toch in het geheugen gegrift.’

Verspreid over de hele wereld wordt op passende wijze de herdenking van 50 jaar WOI herdacht. Nergens doet men dat echter met zo veel overtuiging als in Gaza. Schitterende acteurs spelen er het conflict na, dat weliswaar in een eigentijds jasje is gestoken. Dit belet niet dat de barbaarse wreedheden perfect tot uiting komen. Vooral de Israëlische acteurs worden bewonderd om hun glansrijke acteerprestaties. De overtuiging waarmee ze hun rol spelen, is zelden gezien.’

Ook The Vremde Mirror herbeleeft de herdenking van 50 jaar WOI, staat stil bij keerpunten in de herdenkingsperiode 1964-1968 met grote en kleine verhalen, verrassende getuigenissen en unieke bronnen, strategische analyses en anekdotische kronieken over het burgerleed van elke dag. De herdenkingszomer, alsof u er zelf bij was.

Wat gebeurde er op 11 augustus 1964?

1. Ondanks de dichte bewolking regende het in Vlissingen niet.

2. In een café in Kortenaken drinkt een man twee glazen bier, betaalt, gaat naar huis en doet daar een akelige ontdekking waarover verder elk detail ontbreekt.

3. Men vierde de tweede dinsdag van de maand.

Bart De Wever correct geciteerd

Antwerpen | In een interview met het schier onbekende dagblad De Morgen werd Bart De Wever (N-VA) niet verkeerdelijk geciteerd. Het voorval deed zich twee weken geleden voor, maar komt door de beperkte oplage van De Morgen nu pas aan het licht.

‘Ik verslikte me in mijn koffie toen ik vanochtend mijn mails las,’ vertelt een verbouwereerde Bart De Wever. ‘Een medewerker wees me op een interview in De Morgen waarin ik op een vraag van een journalist letterlijk antwoordde: geen commentaar. En wat schrijft die journalist nu wat ik zei? ‘Geen commentaar.’ De letterlijke bewoordingen die ik gezegd heb, zijn ook zo in de media verschenen.’

‘Het is de zoveelste keer dat de pers haar boekje te buiten gaat,’ vervolgt De Wever. ‘Waar is die politieke neutraliteit? Die journalist weet maar al te goed door mij correct te citeren dat hij mij een kans ontzegt om in het verweer te gaan in de studio’s van De Zevende Dag, Café Corsari, Wakker Op Zondag, Reyers Laat, de Mia’s, Terzake en het VTM-nieuws. Dit kost mij kiezers. Het is godgeklaagd dat dergelijke lieden zonder notie van enige deontologie journalistiek mogen bedrijven.’

Politicoloog Carl Devos ziet onmiskenbaar een kentering in de geesten en spreekt van een uniek moment. ‘De traditie wordt hier in vraag gesteld. Normaliter worden De Wevers woorden niet getrouw weergegeven, hij haalt vervolgens een week zwaar uit in de media en ik schrijf er een onleesbaar opiniestuk over. Nu wordt De Wever buitenspel gezet, want hij kan zijn beproefde en succesvolle tactiek niet bovenhalen. Je kan er gewoon niet onderuit: na mijn eerste tv-optreden, de eerste, tweede, derde, vierde, vijfde en zesde staatshervorming en mijn eerste college van het nieuwe academiejaar is dit toch wel de belangrijkste politieke gebeurtenis in het naoorlogse België.’