The Vremde Mirror

Het enige betrouwbare medium uit Vremde buiten paragnostische Agnes

Trump benoemt dit schattig katje tot minister van Buitenlandse Zaken

Van een opvallende stijlbreuk met zijn campagne gesproken. Donald Trump benoemt geen achterhaald oerconservatief fossiel dat de evolutietheorie, de klimaatverandering en de dubbele negatie ontkent tot minister van Buitenlandse Zaken, maar dit schattig katje.

cat

Internationale waarnemers kijken vooralsnog de kat uit de boom. Een schattig katje dat een van de belangrijkste functies mag bekleden: voor de beeldvorming is het belangrijk dat Trump zijn toon lijkt te matigen. Doch rest de vraag welk garen hij hierbij denkt te spinnen.

Amerikakenner Rik Torfs weet dat dit schattig katje belang hecht aan een consequente koers. ‘Mexico, miauw. Syrië bombarderen, miauw. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, miauw. Kernbommen op Rusland, miauw. Je kunt over sommige standpunten discussiëren, maar we mogen toch spreken van een consistentie die zelden gezien is in de politiek en ver daarbuiten.’

Criticasters denken vooral dat dit schijn is. Een listige tactiek van Trump om te doen alsof hij helemaal niet zo radicaal is.

Trump weerlegt dit en spreekt van een kleine wederdienst aan een trouwe vriend. ‘Er vallen nooit harde woorden tussen ons. We voelen elkaar perfect aan. Dat kom je haast nooit tegen in de politiek. Dat is de ware reden. Buitenlandse Zaken heeft alleen maar baat bij stabiliteit wanneer we her en der een atoomoorlogje ontketenen.’

Advertenties

‘Zullen we Hitler nog lang blijven viseren?’

‘Steeds wordt zijn verleden opgerakeld. Zijn fascistische ideetjes, zijn opruiende toespraken, zijn selectieve moordpartijen, zijn antisemitisme, zijn lelijke schilderijen.’ Historici menen dat Adolf Hitler hierdoor nooit een faire kans heeft gekregen om uit te groeien tot een sprookjesfiguur zoals Leopold II.

hitler2

Hij wordt vergeleken met Trump, kortom al het uitschot van deze wereld. Hij deed extreme uitspraken, loog, stigmatiseerde bevolkingsgroepen en liet zich ook weleens betrappen op een genocide, maar verstuurde geen e-mails.

‘Adolf Hitler (1889-1945) heeft er nooit om gevraagd meer dan zeventig jaar na zijn dood op te treden in discussies, opiniestukken en manke vergelijkingen,’ betoogt menig historicus.

‘Zullen we hem nog lang blijven koeioneren? vragen ze zich af. ‘En wat brengt dat bij? Het is toch logisch dat Hitler de koe bij de hoorns vatte na zijn verkiezingsoverwinning. Hoe zou je zelf zijn?’

‘Hitler heeft nooit een eerlijke kans gekregen om zich in de luwte te ontwikkelen tot een sprookjesfiguur. Je kunt niet Godwin roepen zonder dat iemand voorafgaand Hitler erbij heeft gesleurd. Om maar te zeggen.’

Historici zijn duidelijk. ‘Gun hem het voordeel van de twijfel. Het kan best meevallen. Het is dom om met het vingertje te blijven wijzen. Dat getuigt van een enorm dedain jegens de mensen die op hem in 1933 hebben gestemd. Alsof zij niet weten wat goed voor hen is. Typisch de verwaande elite. Dat maakt het volk ongehoorzaam en iedereen heeft gezien in Amerika waartoe dat kan leiden.’