The Vremde Mirror

Het enige betrouwbare medium uit Vremde buiten paragnostische Agnes

Net voor de verkiezingen gaat het over beleid: toeval?

‘Die timing is wel bijzonder toevallig,’ reageert Bart De Wever op al de berichten over het regeringsbeleid de laatste tijd. ‘Eerlijk gezegd, van De Standaard en De Morgen had ik niets anders verwacht.’

© Wikimedia Commons

Bart De Wever verwoordt een sentiment dat bij een groot deel van de N-VA-aanhang leeft. ‘Een blinde ziet dat dit georkestreerd is om N-VA te treffen. De weken voor de verkiezingen moet het plots over beleid, goed bestuur en politiek in het algemeen gaan.’

‘Is het de taak van de media om onze zwakke punten aan te vallen en – het moet toch weer lukken – links een cadeau te doen? In mijn ogen niet. Mijns inziens berichten media neutraal, over onze verwezenlijkingen bijvoorbeeld. Een onderzoeksjournalist van een bepaald kaliber vindt er zeker.’

‘Bovendien,’ besluit De Wever, ‘het regeringsbeleid is landelijke materie. Heb het liever over de afgrijselijke migratiecrisis in de Zuiderkempen, het Hageland en niet te vergeten het Land van Playsantiën.’

Toen we te rade gingen bij politiek journalist Ivan De Vadder wekte die een dinosaurus tot leven die herhaalde wat er al was gezegd. Zonde van uw tijd om deze dino te citeren.

Advertenties

Erwin: ‘Ik ben een neonazi, maar daarom niet boos’

Erwin (42) is het verwijt beu. ‘Velen denken dat ik een neonazi ben uit diepgewortelde frustraties en willen met mij praten. Leren ze het nooit? Ik ben niet voor rede vatbaar, ik ben een neonazi.’

‘Voor de allerlaatste en duizendste keer: ja, ik ben een neonazi. En nee, ik ben niet altijd boos. Dat ik neonazi ben staat geheel los van mijn gemoedstoestand. Ik ga niet Wouter Van Besien knuffelen wanneer ik goedgezind ben.’

‘Houd op met ons zwart te maken,’ roept Erwin op. ‘Neonazi’s zijn niet per se boos. Kwaadwillige framing. Waarom kan een mens niet zijn wie hij is? Accepteer het gewoon dat ik joden, moslims, homo’s, transgenders, communisten, journalisten en democraten wil vergassen. Het is 2018, deal with it.’

‘Vooroordelen maken veel kapot,’ zucht Erwin. ‘Het is een dagelijks gevecht, gelukkig ben ik een neonazi. Niettemin verontrust het gebrek aan ruimdenkendheid in de westerse samenleving mij ten zeerste.’

Erwin besluit op pakkende wijze. Tot huilens toe. ‘Leef en laat leven. Als je geen jood, moslim, homo, transgender, communist, journalist of democraat bent, doe ik je helemaal niets.’