The Vremde Mirror

Het enige betrouwbare medium uit Vremde buiten paragnostische Agnes

Het moment van Jan: principeloze voetbalanalisten

En dan is het nu tijd voor de momenten van de week. En we beginnen met Jan.

– Ja, ik wil het hebben over Marc Degryse, em. prof. dr. in de voetbalsjouwelarij, die een contract heeft getekend bij het commerciële tochtgat VTM. En dat doet ie niet omdat hij daar meer praatkansen krijgt. Of omdat VTM een logische stap is in zijn ontwikkeling als luchtmachine. Een man van middelbare leeftijd is op het toppunt van zijn kunnen als voetbalanalist. Die hoort op het hoogste niveau clichés te verkondigen, open deuren in te trappen en zichzelf tegen te spreken. Weet je wat hier zo ergerlijk aan is? Dat dit een trend wordt. Dat Marc niet de laatste ongevraagde voetbalvraagbaak is die naar Qatar, China of – ik krijg het bijna niet over mijn lippen – Vilvoorde trekt. Dat dit soort van opportunisten en huichelaars zonder enige voetbalpraathokliefde de voetbalsjouwelarij zal overspoelen. Die liever zeggen wat ze denken dat de supporters willen horen om hun marktwaarde op te drijven of hun imago te boetseren dan wat ze werkelijk vinden. Leer ze mij niet kennen. Cashen kan altijd nog. Als columnist. Als columnist. Of zelfs als columnist. Het gaat niet alleen over dat geld. Het gaat over hun geloofwaardigheid. Hoe kunnen deze charlatans nog kritiek uiten op ondoorzichtige transfers in het voetbal? Als moment van de week kies ik daarom dit moment waarbij ik de voetbalanalyseromantiek op zo sereen mogelijke wijze definitief ten grave draag.

– Ik heb horen waaien dat jij dezelfde transfer maakt. Klopt dat bericht?

– Kom op, gun die oude romanticus ook een keer wat. Hij wil zijn Johanna verwennen.

Advertenties

Emma (9) gooit flesjes cola op de grond: ‘Afvalberg in China en India al eens bekeken?’

Emma (9) vindt de kritiek aan haar adres omdat ze troep op de grond gooit onterecht en bijzonder selectief. ‘Wat maakt het uit hoe ik leef als in China en India het afval zich blijft opstapelen?’

© Wikimedia Commons

‘Linkse hysterie,’ zucht Emma. ‘Ik ben niet zo naïef dat ik denk een invloed te hebben op het milieu door mijn afval te sorteren en in de vuilnisbak te gooien. Zinloos om het hier netjes te houden zolang mensen in China en India niet minder consumeren.’

‘Ik ben het probleem niet,’ stelt ze. ‘Integendeel. Repressief optreden tegen mensen die hun rotzooi op straat gooien ontraadt consumeren, hetgeen onze concurrentiepositie met China en India fel verzwakt. Nog gezwegen van de werkgelegenheid die ik creëer voor straatruimers.’

Emma zal haar gedrag dan ook niet wijzigen. ‘Mijn inspanning om een vuilnisbak te zoeken, is niet evenredig met de impact die ik globaal heb. Als iemand mijn flesje cola opraapt en in een vuilnisbak dropt, houd ik die persoon niet tegen. Maar ik bind mij niet aan concrete acties. Ik ben niet gek. Het moet haalbaar blijven.’

‘Ik geloof liever heel hard in technologie. Die zal over enkele jaren een systeem bedacht hebben dat afval op de grond automatisch opspoort en transformeert in een betere versie van het oorspronkelijke product. Stop het doemdenken.’

Wil ze nog gezegd hebben: ‘Wat ik in één jaar op straat gooi, slingert de bevolking van Shanghai elke dag op de grond. Degoutant. En ik zou mijn gedrag moeten aanpassen.’