The Vremde Mirror

Minister van Asiel en Migratie Anneleen Van Bossuyt snapt niet waarom dertien Gazaanse studenten in België zouden moeten studeren. ‘Israël heeft ook goede universiteiten. Het is bovendien lekker dichtbij en ze kunnen in het weekend naar huis pendelen.’

‘Waarom moeilijk doen als het ook gemakkelijk kan?’ vraagt Van Bossuyt zich af. ‘We moeten beter kijken naar de mogelijkheden die de regio zelf biedt. Zo ligt Israël vlak naast Gaza. Lekker dichtbij en je kunt ’s weekends je vuile was bij mama en papa droppen. Ik zie echt geen enkele reden waarom ze niet in Israël naar de universiteit kunnen.’

Volgens Van Bossuyt heerst er een onrealistisch positief beeld over België. ‘Het is hier op sommige plekken erg onveilig. Dat blijkt moeilijk om Gazanen duidelijk te maken. Weten ze dat aan het stadhuis van Antwerpen een Israëlische vlag wappert? En dat je nooit weet hoe de lokale veiligheidsdiensten reageren als je daartegen protesteert? Dan kun je beter een uitwisseling dichter bij huis nastreven.’

Van Bossuyt vreest wel één ding: ‘De studenten zitten al twee jaar met hun vingers te draaien in afwachting van mijn toestemming. Welke universiteit in Israël gaat hen nog willen?’ Al ziet ze nog één groot voordeel: ‘Verschillende Israëlische universiteiten hebben nog samenwerkingen lopen met Belgische universiteiten. Zo zijn ze toch nog een beetje in België.’

Het schokkendste PISA-resultaat is in de meeste media tot dusver onbenoemd gebleven. Amper één op drie van de 15-jarigen is in staat om zelfstandig een LinkedIn-post met AI te schrijven. Onderwijsduiders vrezen dat een hele generatie niet klaar zal zijn voor het grotemensenleven.

‘De resultaten zijn nog zorgwekkender dan ik dacht’, aldus Vlaanderens enige arbeidseconoom Stijn Baert. ‘Als je niet in staat bent om elke banale werkgebeurtenis zelfstandig met AI om te zetten in een zielloze persoonlijke reflectie over groei, dankbaarheid en ondernemerschap, loop je een cruciale competentieachterstand op in je carrière als professional.’

‘Een hele generatie dreigt de aansluiting met de arbeidsmarkt te missen’, vreest Vlaanderens enige arbeidsexpert Stijn Baert. ‘Het is een kerncompetentie om oppervlakkige teksten te produceren waaruit werkgevers niets kunnen afleiden. Dat getuigt van professionaliteit. Die achterstand start nu. Een leerling die een hele vakantie stage heeft gelopen ter hoogte van een kopieerapparaat en niet met trots kan terugblikken op een bijzonder waardevolle ervaring dankzij al die fijne collega’s die hij nooit heeft gezien, heeft eigenlijk geen stage gedaan.’

Tot slot laten we ook een van de vele Vlaamse onderwijsexperts aan het woord. Stijn Baert is zo iemand. ‘Het probleem is dat nog altijd het idee leeft dat lezen en schrijven leuk moeten zijn en dat je door veel te lezen en schrijven ook complexer leert denken. We moeten terug naar de basis. Kinderen moeten vooral begrijpen waarvoor taal echt dient. Maar ja, onbekend is onbemind. Daar ligt een vergeten taak voor de ouders. Hoeveel ouders lezen hun kind ’s avonds een met AI gegenereerde LinkedIn-post voor? Dan gaan kinderen vanzelf beseffen hoe belangrijk het is dat ze zelfstandig met AI kunnen schrijven.’

Al even zorgwekkend is dat uit de PISA-resultaten blijkt dat amper 97% van de 15-jarigen taalvaardig genoeg is om voor een nieuwswebsite te schrijven. Dat is nog nooit zo laag geweest.

‘President van Amerika zijn houdt meer in dan jezelf verrijken’, betoogt de Amerikaanse president Trump. Volgens hem stelt Gianni Infantino de job te eenzijdig voor.

‘Gianni wil me graag opvolgen als president van Amerika,’ weet Trump. ‘Ik vind Gianni een uitermate geschikte kerel. Ik zou het hem als mens erg gunnen. Hij staat graag in de schijnwerpers, dat is een belangrijke eigenschap. Maar Gianni lijkt soms te vergeten dat het presidentschap van Amerika meer is dan jezelf verrijken. Hoe breng ik hem dat aan het verstand?’

‘Hij heeft ervaring met controverses, dat is goed’, aldus Trump. ‘Alleen is hij veel te nederig om Amerikaanse president te zijn. Als alle bondgenoten zich verweren tegen een beslissing van hem, durft hij zijn plannen bijsturen in plaats van handelstarieven op te leggen. Dat is een president van Amerika onwaardig.’

‘Ik weet dat Gianni het niet zo nauw neemt met de regels’, bewierookt Trump hem. ‘Maar goed, zou hij dat ook doen om oorlogen te starten, mensen te deporteren en kritische stemmen monddood te maken of is dat alleen om zichzelf te verrijken? Hij wint altijd de FIFA-verkiezingen. Wat als hij ze verliest? Legt hij er zich dan bij neer of trekt hij de resultaten in twijfel? Daar hebben we het raden naar.’

Trump sluit evenwel niet uit dat Infantino hem toch opvolgt. ‘Hij heeft uiteindelijk nog tot 2032 de tijd om zijn kandidatuur voor het presidentschap voor te bereiden.’

Verschillende media maken er zich druk over dat een zure woke linkiewinkie een nazigroet weer maar eens negatief interpreteerde. De man in kwestie waagde het om op X een AfD-aanhanger te verdenken van nazisympathieën, louter en alleen op basis van het brengen van een nazigroet.

Een zure woke linkiewinkie is in het middelpunt van een mediastorm beland. Hij bracht op X een nazigroetbrenger in verband met de nazi’s. ‘Een oneerlijke conclusie’, aldus Het Laatste Nieuws. ‘Je kunt niet zomaar iemand veroordelen omdat hij als AfD-sympathisant een nazigroet brengt. Het past niet bij onze journalistieke normen en waarden om een nazigroetbrenger van een nazigroet te beschuldigen. Misschien heeft hij recent een gasfactuur niet kunnen betalen. Daar hebben nazi’s in de regel geen last van.’

Voor een opiniemaker van De Telegraaf is dit het zoveelste bewijs hoe polariserend links is. ‘Het is typisch woke links om een nazigroet te framen als iets kwaadaardigs. Misschien bedoelt hij er gewoon mee dat alle migranten moeten worden gedeporteerd, dat de rechterlijke macht aan banden moet worden gelegd en de pers mag bestaan zolang ze een radicaal rechts geluid laat horen. Maar ja, ook daar maakt links een probleem van. Kun je nagaan.’

‘Links gaat over lijken voor het eigen grote gelijk’, aldus een Duitse analist. ‘Zelfs een nazigroetbrenger van eenvoudige komaf is niet meer veilig. Links verbindt daar onmiddellijk een politieke en zelfs negatieve connotatie aan. Ik wil niet afglijden naar een samenleving waarin we het normaliseren om zomaar negatieve betekenissen te projecteren op iemands armgebaren. Het is typisch voor dat moreel verheven vingertje van links om te bepalen welke betekenis de juiste is.’

Dat de AfD-aanhanger naderhand daadwerkelijk nazisympathieën bleek te koesteren, verandert volgens analisten niets aan het feit dat we waakzaam moeten zijn voor de boodschappen van zure woke linkiewinkies. ‘Op het moment van zijn X-bericht kon hij onmogelijk vermoeden dat de nazigroetbrenger nazisympathieën koestert. Door dom geluk komt hij er deze keer goed van af: de nazigroetbrenger bleek in dit heel specifieke geval toevallig een nazi.’

Ondernemer Marc Coucke heeft een lichtgrof brood gekocht bij een lokale bakkerij. Het gaat om een brood van ongeveer 800 gram. De exacte overnameprijs is niet bekend. Hoewel de overname ruim een maand geleden plaatsvond, bereikte het nieuws nu pas de redactie van Het Laatste Nieuws.

‘Het is een cruciale volgende stap in mijn diversificatiestrategie’, aldus Marc Coucke, die verder geen details wil prijsgeven over de overname die op grote persbelangstelling kan rekenen. Volgens financieel analist Jan Bakelants is deze transactie een strategisch briljante zet. ‘Het opent deuren voor andere investeringen zoals confituur, choco, boter en charcuterie. Die markten liet hij tot dusver onbenut omdat hij wist dat hij iets miste in zijn portefeuille: een lichtgrof brood.’

Wat Coucke met het brood gaat doen, is nog onbekend. Bakelants sluit de optie niet uit dat hij het brood gaat verkopen met een aanzienlijke meerwaarde. ‘Mocht hij de smaak te pakken krijgen, zie ik hem wel vaker een lichtgrof brood kopen. Bovendien zijn er nog tal van andere soorten brood. Die inlichtingen zal Coucke ook wel hebben. Hij laat zich doorgaans goed informeren.’

Het is niet de eerste keer dat Coucke recent zijn imperium uitbreidt. ‘Dit weekend kocht hij een ticket voor een voetbalmatch van Anderlecht. Het bewijs dat hij de risico’s niet schuwt’, aldus Bakelants.

VRT Canvas pakt dit najaar opnieuw uit met een aangrijpende reeks over kinderen die zijn opgegroeid in niet te evidente omstandigheden. ‘Kinderen van politici’ telt acht afleveringen en is vanaf vanavond elke week te zien.

In de eerste aflevering van ‘Kinderen van politici’ komt Marcel De Roover aan bod. ‘Ons mama heeft wel een punt wanneer ze zegt dat moeders moeten stoppen met zagen hoe zwaar ze het hebben. Hun kinderen hebben het zwaar.’

‘De baas van mijn nanny, ik mag dus mama zeggen, gaat op Instagram op zoek hoe zwaar andere moeders het hebben’, gaat Marcel verder. ‘Ons mama heeft recht op een hobby en ik ben blij dat ze een hobby heeft waar ze zielsgelukkig van wordt. Moet dat echt wanneer het tijd is voor mijn papje? Soms laat ze me een interview met haar zien. Ik houd mijn hart vast wanneer ik kan lezen.’

In de tweede aflevering getuigen de kinderen van premier De Wever. ‘Het probleem is dat zijn grapjes likes krijgen. We smeken: stop met hem te voederen. We hebben thuis een beurtrol voor wie moet figureren in zijn grappen op sociale media. Soms zeggen we: geen goed idee. En dan zoeken we zoals laatst een veiligere grap zoals een offer brengen aan de weergoden in Japan terwijl in België duizenden mensen doodgaan van de hitte. Maar dat lukt niet altijd.’

‘Kinderen van politici’ laat ook de kinderen van Tom Van Grieken aan het woord, zij het met een onnozele smiley voor hun gezicht. ‘Dat doet ons papa ook altijd. We vragen ons af, als hij zich schaamt voor ons, waarom we dan op sociale media moeten. Ja papa, iedereen gaat naar school. Maar hij wil gewoon laten zien dat hij ijverig werkt aan de voortplanting van het blanke Vlaamse ras. Meer zit daar niet achter.’

‘We krijgen door ons papa wel veel mediakansen’, geven ze toe. ‘Hij denkt dat we, later als we groot zijn, in dit soort programma’s nog gaan mogen getuigen. Wanneer we groot genoeg zijn om te weten wat collaboratie betekent, bijvoorbeeld.’

Politieke analisten halen opgelucht adem. ‘Het is een ongelofelijke meevaller dat de extreemrechtse politicus Ulrich Siegmund zo charismatisch is. Anders zouden we ons moeten afvragen waarom een politicus met zulke gevaarlijke ideeën zo populair kan zijn.’

Vandaag vinden in Saksen-Anhalt deelstaatverkiezingen plaats. Ulrich Siegmund en zijn charisma zijn samen goed op weg naar een absolute meerderheid voor de extreemrechtse AfD, schrijft Het Nieuwsblad. Ook andere media is het opgevallen: Siegmund is charismatisch, een toffe vent en hij glimlacht zo mooi. Ook een aardige man. Op de keper beschouwd de ideale schoonzoon.

‘Hij heeft iets’, aldus een Duitse politiek analist. ‘Hij lacht veel, heeft gevoel voor humor en maakt gemakkelijk een gezellig praatje met mensen. Dat verklaart ook meteen zijn succes. Zonder zijn charisma zouden we het moeten hebben over waarom mensen zich massaal aangetrokken voelen tot zijn ideeën. Dat zijn toch ongemakkelijke vragen die we nu gelukkig niet hoeven te stellen.’

‘Hoewel charisma iets subjectief is, zijn alle media het eens dat hij charisma heeft’, gaat de analist verder. ‘Dat zegt wel iets. Al is dat maar één deel van de verklaring van zijn succes: hij verkocht vroeger parfums. Daar heeft hij geleerd dat mensen tevreden zijn als iets dat stinkt toch fris ruikt, ook al is de bron van de stank niet aangepakt.’

‘Hij is erg toegankelijk’, aldus een journalist die een campagnebijeenkomst bijwoonde. ‘Ik kon Siegmund niet spreken, maar kon zijn aanhangers wel vragen waarom hij zo populair is. Ze begonnen te vertellen over zijn ideeën over mens en maatschappij. Maar wanneer ik vroeg naar zijn charisma, was zijn charisma het eerste wat zij aanhaalden als verklaring voor zijn populariteit. Het is heel opvallend dat, zodra je naar zijn charisma vraagt, mensen spontaan over zijn charisma beginnen. Dat zegt natuurlijk veel.’

Antwerps burgemeester Els van Doesburg maakt zich zorgen over het beeld dat op sociale media en in de media ontstaat van politici. Volgens haar lijkt het soms alsof politici tegen elkaar opbieden over hoe weinig voeling ze hebben met het dagelijkse leven van gewone mensen.

‘Het beeld van politici op sociale media en eigenlijk in alle media mag niet het universele beeld van politici worden’, aldus Van Doesburg. ‘Mensen met weinig geld moeten maar wat harder werken, zieke mensen kunnen gewoon werken en moeders moeten maar wat meer kinderen maken. Je leest er wat, hoor.’

Volgens Van Doesburg moeten we opletten om te gemakkelijk conclusies te trekken. ‘Hun wereldvreemde gedrag is niet zomaar een individuele keuze, maar zegt iets over de maatschappelijke realiteit waarin politici functioneren. Je kunt niet zomaar zeggen: ‘Doe eens wat minder wereldvreemd.’ Als politici voortdurend wereldvreemde dingen zeggen, moeten we ons afvragen waarom dat gebeurt.’

‘Als politica volstaat het niet om problemen gewoon aan te wijzen: we moeten echter een realiteit creëren waarin politici zich minder wereldvreemd gedragen’, beseft Van Doesburg. ‘Je kunt moeilijk verwachten van mensen die jarenlang in dezelfde bubbel zitten dat ze weten hoe het buiten die bubbel is. Er moet meer gepraat worden met politici in plaats van over hen. In plaats van hen aan hun lot over te laten, moeten we tijd in politici investeren om uit te leggen hoe het echte leven in elkaar zit.’

‘Ik heb zelf, lang geleden, ook geworsteld met de gedachte dat mijn ervaringen representatief zijn voor de hele bevolking’, geeft Van Doesburg toe, die na even nadenken nog één tip heeft voor collega’s. ‘Train je empathische communicatie. Dat gaat je veel onheil besparen in interviews over je persoonlijke leven. Ik heb daar al veel aan gehad. Dat is eigenlijk het belangrijkste.’

De Vlaamse partij Groen kijkt teleurgesteld terug op de afgelopen zomer. ‘We hadden op meer gehoopt. De hittegolven, bosbranden en watertekorten zijn gewoon niet extreem genoeg om kiezers te overtuigen.’

De zomer heeft nog niet gebracht waarop Groen had gehoopt. ‘De hittegolven, natuurbranden en droogvallende rivieren waren niet van die aard om kiezers achter ons klimaatverhaal te krijgen’, vat een anonieme bron binnen de partij het samen. ‘De bosbranden in het zuiden van Frankrijk leken een geschenk. Maar dat is toch al snel meer dan acht uur met de auto. Daar kunnen we hier niets mee.’

In eigen land was er een oversterfte van tweeduizend mensen door de hittegolf in juni en de grootste natuurbranden ooit vonden plaats. ‘Dat is zeker waar’, aldus de partijbron. ‘Maar het is ook niet dat er mensen gesommeerd werden naar achteren te gaan tijdens een concert waar ze nooit naartoe zouden gaan. We moeten onze agenda dus wel een beetje in perspectief plaatsen.’

‘Al is niet alles negatief. Er wordt over ons geschreven dat we in tijden van klimaatverandering amper relevant zijn. Zo brengen we het klimaat wel degelijk in het nieuws’, aldus de partijbron die vooral realisme predikt. ‘We hebben op zijn minst een ongeëvenaarde natuurramp per week nodig om tien procent te halen. Nu is het klimaat toch iets wat zich vooral elders afspeelt zoals in Spanje, Frankrijk, Griekenland en de Hoge Venen. Niets aan te doen. Volgende zomer beter!’

Onderzoeker Nathan Cofnas heeft zich in een podcast nadrukkelijk gedistantieerd van de nazi’s: ‘Ik word in een bepaald hoekje geduwd waar ik niet thuishoor. Zij trokken conclusies over menselijke rassen zonder beroep te doen op onafhankelijke reviewers. Dat is natuurlijk geen wetenschap.’

‘Ik wil het niet te persoonlijk maken, maar ja, ik ben boos op de nazi’s’, vertelt Cofnas. ‘Sinds zij zich met rassenleer hebben beziggehouden, worden rassenexperts als ik gestigmatiseerd en zit het hele vakgebied in een verdomhoekje. Door de nazi’s heeft de rassenleer een eeuw achterstand opgelopen. En ik zou met hen te maken willen hebben?’

Cofnas vindt de kritiek op de rassenleer van de nazi’s terecht. ‘Hun onderzoek was methodologisch gewoon zwak. Ze trokken veel te snel conclusies en lieten zich daarbij beïnvloeden door hun politieke overtuigingen. Dat heeft natuurlijk weinig met wetenschap te maken.’

‘Dat staat los van de vraag of hun overtuigingen juist of fout waren. Ik heb het over de wetenschap’, benadrukt Cofnas. ‘Hun methodologie was niet alleen slecht. Er was niet eens deftige peer review. Zo doe je toch niet aan rassenleer?’ Cofnas schudt het hoofd. ‘En weet je wat de ironie is? Als ze hun methodologie op orde hadden gehad en een deftige peer review hadden gedaan, waren ze geheid tot dezelfde onderzoeksresultaten gekomen. Daar ben ik zeker van.’

Door zich van de nazi’s te distantiëren, hoopt Cofnas dat hij zich volledig kan toewijden aan zijn onderzoek. ‘Het is nu aan mij om te laten zien hoe je rassenleer wel op een wetenschappelijke manier aanpakt zonder een heel onderzoeksdomein in diskrediet te brengen. Dat is het enige wat ik kan doen om de controverse achter mij te laten.’