The Vremde Mirror

Om de voeling met de realiteit niet te verliezen, praat Gert Verhulst elke dag met zijn zoon. ‘Dat doet me beseffen dat iedereen in deze samenleving kan worden wat hij wil.’

‘We klagen in Vlaanderen vaak over kansenongelijkheid, maar kijk eens naar Viktor’, vertelt Verhulst in De Verhulstjes. ‘Als je ziet wat die jongen allemaal heeft kunnen bereiken, besef je pas echt in wat voor prachtige samenleving we leven. Iedereen kan blijkbaar gewoon worden wat hij wil.’

‘Dat maakt me enorm dankbaar. Dat je de vrijheid hebt om je eigen pad te kiezen, ongeacht je capaciteiten, en dat je zo in de entertainmentsector kunt belanden’, aldus Verhulst. Ik vind het mooi dat we in een maatschappij leven waar je afkomst niet zomaar je geluk vastlegt. Dat is de enige mogelijke conclusie: als je ziet dat iemand als Viktor zijn weg vindt in het leven, dan weet je dat het systeem werkt.’

Verhulst heeft het moeilijk met mensen die zeggen dat niet iedereen dezelfde kansen krijgt. ‘Wat ik dan altijd doe, is dat ik in het kader van een van mijn televisieprogramma’s Viktor voor de camera’s haal en dan vraag hoe het gaat met hem. Dat relativeert toch een en ander.’

‘Voor ik een berg kritiek over me heen krijg: natuurlijk zijn er mensen die minder kansen krijgen’, aldus Verhulst. ‘We staren ons blind op mensen bij wie het niet lukt, maar we mogen ook kijken naar mensen die wel een blij leven hebben. Als je ziet waar Viktor vandaag staat, dan denk ik: daar mogen we als samenleving best trots op zijn. Op hoeveel andere plaatsen zou dat kunnen?’