Archeologen stoten op internetverbinding

door The Vremde Mirror

Vremde | Bij opgravingen in het park Biesenwijcke te Vremde zijn archeologen behalve op antieke distels en middeleeuwse eenden gestorven aan botulisme ook op een internetverbinding gestoten. Volgens eerste schattingen is deze 2000 à 2500 jaar oud en daarmee met voorsprong de oudste opgegraven internetverbinding.

‘De ontdekking van de 21ste eeuw,’ roepen archeologen in koor. ‘Vremdelingen worden beschouwd als een achterlijk en conservatief volkje, afgescheurd dat ze zijn van de buitenwereld. Deze archeologische vondst plaatst dat nu toch in een ander daglicht. In Vremde loopt men niet achter, maar loopt men juist 2000 à 2500 jaar vòòr op de rest van de menselijke beschaving. Het feit dat men in het Oude Vremde al gebruik maakte van internet en elders niet bewijst dat.’

Voor de donkere middeleeuwen aanbraken, was er in Vremde sprake van de Digitale Oudheid. Volgens mensen die het zouden kunnen weten en Prem Radakishun is het nu de vraag waarom Vremdelingen tot op de dag van vandaag geen internet hebben, maar 2000 à 2500 jaar geleden wel. Weten zij iets over nadelige gevolgen van het internet dat de rest van de mensheid nog onbekend is? Waren ze niet tevreden over hun flitsende Inbelverbinding dat ze het internet definitief geboycot hebben? Of was internet gewoon irrelevant omdat er met buurdorpen, die nog helemaal overgeleverd waren aan gele briefkaart en fax, niet kon gecommuniceerd worden via mail, facebook of Google+ en het oliedom is om met de buurman twee hoeves verder te chatten als je hem rechtstreeks in het gezicht kan uitlachen? Allemaal vragen zonder antwoord.

In Vremde loopt men niet achter, maar loopt men juist 2000 à 2500 jaar vòòr op de rest van de menselijke beschaving.

Louis (99), een Vremdeling die de Digitale Oudheid net niet meer heeft meegemaakt, is ontroerd door de vondst van de eerste internetverbinding. ‘De verhalen en legendes over verre voorouders die enkel nog via internet met elkaar communiceerden en daardoor van elkaar vervreemd geraakten, blijken dus echt te kloppen. We mogen niet in dezelfde val trappen als in het verleden gebeurd is en ons weer inlaten met virtuele snufjes die de echte levenskwaliteit ondermijnen. Iemand op de brandstapel in het echt zien in vlammen opgaan is natuurlijk veel intenser dan wanneer dat in een computerspelletje gebeurt, hoe levensecht het ook moge lijken. Net als iemand persoonlijk uitkafferen veel leuker is dan via chat en dreigbrieven met wit poeder via mail versturen een onmogelijke opdracht is.’

Advertenties