Elk cliché is toch ergens een waarheid als een koe

door The Vremde Mirror

Na regen komt zonneschijn, denkt een in overgesubsidieerde bakfiets rondhuppelende linkse culturo uit Zurenborg wel eens op een blauwe maandag. Dat staat in schril contrast met dat luie PS-profitariaat uit de grijze arbeiderswijken van Marcinelle, dat de indringende geur van verroest staal maar moeilijk uit haar bij Spullenhulp verkregen kledij kan krijgen. Zij missen duidelijk het luisterend oor van een mental coach die hen na wat mentaal oplapwerk de nodige drive geeft om hen er een lap op te doen geven en grensverleggende uitdagingen aan te gaan, ook in de winters die toch niet meer zijn wat ze geweest zijn. Een kopje koffie kan er dan altijd in, zeker bij workaholics voor wie het vroeg dag is. In tegenstelling tot de jeugd van tegenwoordig dat studeert op de kap van de hardwerkende Vlaming en tot twaalf uur in haar nest ligt te stinken in Hotel Mama, waar ze leeft als God in Frankrijk. En dat terwijl mama ongetwijfeld twee dingen tegelijk aan het doen is omdat ze een vrouw is. Dat u met volle teugen aan het genieten bent van deze mustread wordt onherroepelijk gevolgd door een serieuze domper op de feestvreugde: er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan en de tijd van gaan is gekomen, want aan alle mooie liedjes komt een eind. Maar vergeet niet, na regen komt zonneschijn.

Advertenties