The Vremde Mirror

Het enige betrouwbare medium uit Vremde buiten paragnostische Agnes

Fietser in shock nadat automobilist hem voorrang verleent

In het landelijke Kessel beleefde een 16-jarige fietser de schrik van zijn leven. Deze namiddag omstreeks 13 uur wilde hij een kruispunt oversteken, terwijl de auto komende van links niet doorreed, zelfs stilstond. De brandweer moest de fietser van zijn fiets sleuren. Die werd zwaar in shock naar het ziekenhuis van Lier overgebracht.

Uit respect voor het slachtoffer wordt de fiets onherkenbaar in beeld gebracht.

Uit respect voor het slachtoffer wordt de fiets onherkenbaar in beeld gebracht.

Het spijtige voorval deed zich voor terwijl vele schoolgaande jongeren zich naar huis verplaatsten. Zij kunnen allemaal rekenen op psychologische bijstand of een spuitje van het CLB.

Volgens de wetsdokter volgde de fietser de gangbare redenering om het verkeer anno 2016 te overleven, die zegt dat alle automobilisten impotente hufters zijn met de verstandelijke ontwikkeling van een eencellige amoebe en dat je daar best rekening mee houdt. Zeker op kruispunten waar je officieel voorrang hebt. Dat breekt hem ironisch genoeg zuur op.

‘We zijn aan iets heel ergs ontsnapt,’ beseft ooggetuige Jef. ‘Voor hetzelfde geld krijgt die jongen een beroerte van het schrikken. Dat hij maar een beetje van zijn melk is, toont zijn mentale sterkte aan. Ik duim voor hem.’

‘Nipt een menselijk drama vermeden,’ oordeelt Ludwig die het ook zag gebeuren en zelf een ervaren fietser is. ‘Ik heb het vijftien jaar geleden ook eens meegemaakt. Ik reed op een fietspad en een auto die zijn oprit wilde oprijden, deed dat pas nadat ik gepasseerd was. Was het bewust of niet, dat is nog steeds een raadsel. Maar ik weet dus wat het is. Sterkte aan het slachtoffer, zijn familie en vrienden.’

De 16-jarige fietser die veel hartverwarmende reacties krijgt verkeert gelukkig niet in levensgevaar. De op de rechterrijstrook ongelukkig geparkeerde wagen werd meteen weggetakeld.

 

Matthias vertrouwt blind op Buienradar en nu is hij zeiknat

Wat een idyllisch fietstochtje moest worden over beloken fietspaden langs met lintbebouwing bezaaide Vlaamse steenwegen, is voor een zekere Matthias uitgedraaid op een nachtmerrie. Het zoveelste bedrog van Buienradar dat nu door kwatongen ervan verdacht wordt een socialist te zijn.

buienradar

Buiten stortregende het, overstroomden riolen en deelde de Civiele Bescherming zandzakjes uit, binnen checkte Matthias Buienradar. Die gaf sporadisch lichte regen weer.

En dus kroop Matthias zijn fiets op als een koene flandrien. ‘Het viel me vrij snel op dat het stortregende, ook de straten stonden behoorlijk blank. Dat zie je niet elke dag. Toen de jeansbroek en sweater die ik droeg aan mijn lijf kleefden en ik plots 5 km/uur sneller ging fietsen door het gunstige aerodynamische effect begon ik pas echt onraad te ruiken,’ meldt hij in een persbericht.

Droeg hij dan geen regenjas? ‘Dat is een principieel gevoelige kwestie,’ blijft Matthias vaag.

Feit is wel dat de inhoud van zijn tas de strijd niet ongeschonden heeft overleefd. Behalve enkele middeleeuwse boeken (eerste druk) en een gescheurd pak oploskoffie (250 gram) vervoerde hij ook talloze vingerafdrukken. ‘De boeken hebben al meer oorlogen meegemaakt, maar de weggespoelde vingerafdrukken vallen zeer moeilijk te restaureren,’ betreurt hij.

‘Matthias geeft ruiterlijk toe dat hij ondanks eerdere negatieve ervaringen Buienradar iets te optimistisch interpreteerde. Maar dit heeft alles met vertrouwen te maken. Het is nu aan Buienradar om de vertrouwensbreuk in de vorm van een morele schadevergoeding te herstellen,’ laat zijn advocaat nog weten.

Volgens een enkeling is Matthias een kalf, volgens de meesten een onbaatzuchtige held die ze zelf hadden willen zijn. Volgende week krijgt hij voor al zijn verdiensten van de KU Leuven een eredoctoraat. Dat zegt wel genoeg.

In het leven van Lars is alles hilarisch

Een koffiekan tegen de grond? De hoofdstad van Koeweit verwarren met een plant uit de duizendknoopfamilie? Een citytrip naar Gentbrugge? Geert Hoste? In de file op de E40? Op klaarlichte dag beroofd worden of een elektriciteitsfactuur in de bus krijgen? Hilarisch!

Niks hilarisch aan, vindt Lars.

Niks hilarisch aan, vindt Lars.

Lars’ leven is een lolletje. A fortiori lachen, gieren, brullen. Meer specifiek: hilariteit alom.

Die ene keer toen hij zichzelf erop betrapte alleen Scandinavische bands te liken met minder dan 8000 fans of toen tante Chantal ladderzat verscheen op de begrafenis van zijn zoontje of toen het winteruur werd en hij ’s nachts opstond om de klok een uur vooruit te zetten, de volgende dag met de trein naar het werk ging en maar tien minuten te laat was. Lachen was dat. Zeg gerust hilarisch.

Of toen Lars te horen kreeg dat hij naar de gevangenis moest, kort nadat hij Monopoly speelde met een professor filosofie. Tranen met tuiten. Nee, hi-la-risch!

Zijn kat die hem schattig aankijkt of oh zo geschrokken reageert wanneer de tosti in de broodrooster klaar is. Ook zo hila… Nee, dat is gewoon zijn kat. Een ordinair dier. ‘Onderscheid hoort er te zijn. Je moet met adjectieven niet overdrijven,’ vindt Lars.

Volgens zijn beste vriend Marco respecteert Lars gewoon het leven zoals het komt. ‘Ik weet nog goed hoe hij de laatste trein miste in het station van Vilvoorde, daar moest overnachten en er tyfus en kinkhoest kreeg. Geniaal!’