The Vremde Mirror

Het enige betrouwbare medium uit Vremde buiten paragnostische Agnes

Boechout kan toevloed N-VA-vluchtelingen niet aan

Een noodkreet uit de Antwerpse rand. Mensen uit Edegem, Kontich, Lier, Wommelgem en andere nabijgelegen gemeenten overspoelen Boechout-Vremde. Stuk voor stuk niet-N-VA-stemmers.

kaart vrtnws

Schrijnende beelden in Boechout. Bakfietsmoeders uit Edegem en Lint rollebollen vechtend over straat om een villa met privépark te mogen betrekken. De quinoavoorraad daalt zorgwekkend. En Filip Peeters (’t Dorp) dreigt met een acteerprestatie wanneer een ingeweken Hovenaar hem verslaat bij een partijtje tennis. Kortom, ellende.

Uittredend en toekomstig burgemeester Koen T’Sijen (Pro) legt uit: ‘Vluchtelingen uit Schoten krijgen conform de VN-regelgeving sowieso opvang. Na deze drie mensen zijn bewoners van gemeenten die grenzen aan Boechout aan de beurt. We bieden iedereen onderdak, maar dat kost tijd.’

Oppositiepartij N-VA viseert het beleid gevoerd de afgelopen zes jaar. ‘Een meerderheid van de mensen woont hier graag, waardoor zij niet op ons hebben gestemd. Deze exodus is dus de schuld van het gemeentebestuur.’

T’Sijen pareert de kritiek. ‘We hebben nochtans genoeg fouten gemaakt. Kan ik eraan doen dat de oppositie zo zwak is?’

N-VA vreest dat het niet zal beteren. ‘Al deze inwijkelingen zullen over zes jaar ook op Pro stemmen en Boechout zal weer een vluchtelingengolf slikken.’ Vele Boechoutse N-VA’ers hebben daarom reeds gepoogd asiel aan te vragen in buurdorpen, maar blijken vooralsnog in geen enkele omliggende gemeente welkom.

Advertenties

Kris heeft niet op Kris gestemd, maar wie dan wel?

‘Ik voel me de morele overwinnaar van deze verkiezingen,’ juicht Kris Peeters (CD&V). ‘Ik heb niet op mezelf gestemd, dus moet iemand anders dat hebben gedaan. Werkelijk geen idee wie.’

© Wikimedia Commons

‘Nee, echt niet. Ik heb niet op mezelf gestemd. Ik ben zelf ook verrast. Maar goed, wat mij betreft een duidelijk mandaat. De kiezer heeft beslist. Wie dat ook moge zijn. Ik mag zijn vertrouwen de komende jaren niet beschamen. Ik ga op een constructieve manier en tevens onverwijld aan de slag om een coalitie op de been te brengen.’ Et cetera, et cetera.

‘Volgens onze getuigen heeft er in Antwerpen niemand op Kris Peeters gestemd, aldus Ivan De Vadder. ‘Ofwel is een menselijke telfout de oorzaak, wat mij zeer onmogelijk lijkt, ofwel vertelt er iemand niet geheel de waarheid.’

‘Dat zou zeer spijtig zijn, mocht er iemand niet de waarheid verkondigen,’ reageert Kris Peeters. ‘Het is namelijk geen schande om een politicus te steunen die naar de kiezer is getrokken met een constructief, positief, mensengericht, verbindend, leuk en krachtdadig project. Ik zou het meteen erkennen mocht ik op mezelf stemmen, maar goed, dat is nu niet het geval.’ Et cetera, et cetera.

Relaas van een journalist die Bart De Wever een vraag kon stellen (maar het niet deed)

Pieterjan is een getalenteerd VRT-journalist. Kritisch en niet verlegen om door te vragen. Niettemin zette hij zijn hele reputatie op het spel door een godganse dag op de huid van Bart De Wever te kleven. U zou denken, VRT springt spaarzaam om met dit talent. Maar nee, Pieterjan was niet in te tomen. Hij zou een vraag stellen aan De Wever.

Nadat Pieterjan ging joggen met Bart De Wever in gezelschap van een dubbelgangster van zijn vrouw, urenlang de deur van De Wevers vroegere woonst barricadeerde en De Wever vervolgens zag vertrekken naar God Weet Waar, verstreken de uren traagzaam.

Pieterjan doodde de tijd met het bedenken van vragen voor De Wever, rekening houdend met alle scenario’s. Zo niet mijmerde hij over zijn impact op de verkiezingscampagne. Hoe hij dat ene kopstuk van Groen in Gent haast ridiculiseerde. Weg geloofwaardigheid. Zo pijnlijk. Dat zou hem niet overkomen.

Wij maken een sprong in de tijd. We zien dat een optocht van glimmende en zatte beren naar een sjofel podium is ingezet. We zoeken Pieterjan. Waar is Pieterjan? Nu moet hij toeslaan. Daar kijk. En wat doet hij? Niets. Helemaal niets!

Een beetje van slag door de feiten contacteren wij Pieterjan. ‘Wat kon ik doen?’ vroeg hij zich af. ‘In het beste geval duw ik een plopkap in de mond van Annick De Ridder.’

‘In een reëler scenario word ik bij elke poging De Wever wat te vragen vernederd door een kudde ongeschikte boeren die mettertijd te hard in zichzelf zijn gaan geloven. Dat blijft me jaren achtervolgen. Louter voor die ene allesvernietigende vraag: ‘Meneer De Wever, bent u blij?’ Mijn geloofwaardigheid! Ik moet die politici nog jaren interviewen. Niet vergeten.’