The Vremde Mirror

Ruben Van Gucht maakt zich zorgen over het snel groeiende succes van Pommelien Thijs. ‘In deze fase van haar carrière is het belangrijk dat ze ‘nee’ leert zeggen. Voor je het weet zit je overal.’

‘Ze zingt. Ze acteert. Dan denk ik: Pommelien, wordt dat allemaal niet wat veel?’ Aan het woord is Ruben Van Gucht. ‘Opgelet, ik begrijp het wel. Je bent jong, alles lukt en je denkt dat je op alles ‘ja’ moet zeggen. Ze mag niet overmoedig worden. Je moet daar echt je grenzen leren stellen. Voor je het weet zit je overal.’

‘Ik vraag me af wat al die media-aandacht doet met een mens, maar gezond kan het niet zijn’, vreest Van Gucht. ‘Ik ben benieuwd of ze hiermee om kan gaan. Mensen gaan zeggen hoe je je moet gedragen en zullen je gedrag beoordelen. Ik vind dat ze moet opletten geen karikatuur van zichzelf te worden. Het belangrijkste is dat je jezelf blijft. Dat je niet overal zomaar opduikt omdat het kan. Mensen prikken daar op den duur doorheen.’

Van Gucht ziet parallellen met zichzelf: ‘Pommelien is heel goed bezig.’ Al kunnen die parallellen volgens Van Gucht tijdelijk zijn. ‘Als ze de juiste keuzes maakt, is het niet uitgesloten dat ze mijn succes benadert. Maar dan zal ze die keuzes wel moeten maken. Dat betekent dat je mensen moet ontgoochelen en zelf minder zichtbaar wordt. Het alternatief is dat je ingaat op dingen waar je eigenlijk geen talent voor hebt zoals koken, deejayen en wielercommentaar geven.’

‘Je moet je afvragen: voegt dit iets toe aan mijn leven? Dat is een reflex die je gaandeweg ontwikkelt. Met het ouder worden zal ze dat nog wel leren, weliswaar met vallen en opstaan.’ Van Gucht wijst op het belang van rolmodellen. ‘Pommelien mag zich gerust spiegelen aan mij. Ik ben zelf nog nooit in de situatie gekomen dat ik achteraf spijt had dat ik op iets ‘ja’ had gezegd. Ik wil haar altijd wel wat tips geven, uiteraard. Ze mag zelf kiezen in welk televisieprogramma. Als ze slim is, zegt ze ‘ja’.’