Weekendinterview: Mark Rutte

door The Vremde Mirror

Ik neem plaats in de kantine van het asielcentrum van Broechem. Tegenover mij zit de Premier van Nederland Mark Rutte die zichtbaar geniet van het moment. ‘Oh kijk. Daar, een hongerstakende uitgeprocedeerde asielzoeker! Die loopt dag en nacht ongewassen rond zonder te eten. Zie je wel dat zo’n mensen geen bed, bad en brood nodig hebben.’

‘Maar ik heb geleerd diplomatisch te zijn,’ vertelt Rutte. ‘Vluchtelingen hebben ook gevoelens, zo heb ik met eigen ogen kunnen vaststellen. Je moet niet zeggen dat asielzoekers hier niet welkom zijn, ze vallen alleen niet gemakkelijk te integreren in de economische koers die Nederland in de nabije toekomst wil varen.’

‘Maar is dat niet hetzelfde zeggen als bol het af, vuil onkruid?’

‘Nee, onkruid is het niet. Dat is gemakkelijker te wieden. Ik ga ook niet zeggen dat de Partij van de Arbeid in Nederland een filiaal is van de VVD. Dat past niet. Dat wil niet zeggen dat ik gevoelige materie per definitie ontwijk. Je moet de dingen durven te zeggen zoals ze zijn zolang dat maar verbloemd kan. Euhm euhm. Ik ga niet de economische leefbaarheid van bibliotheken in Zuid-Ossetië erbij betrekken als dat niet nodig is. Maar als de gelegenheid zich aandient, ga ik het onderwerp zeker niet uit de weg.’

Terwijl Rutte zijn beleid aan het verdedigen is, klampt een asielzoeker Rutte aan. ‘Meneer, wat vindt u van de Armeense genocide?’

‘Wel, euhm euhm. Vaagheid is een levensstijl. Daarom heb ik zo’n bewondering voor Kris Peeters. Hij komt zeer geloofwaardig over en toch weet niemand wat hij zegt. Hij is zo goed in dingen zeggen die niemand verstaat dat hij zelf ook niet altijd meer weet wat hij aan het zeggen is. Je moet niet kwetsen om te kwetsen. Zo schrijven anderen steeds mijn achternaam zoals die van de voorzitster van de Vlaamse partij Open VLD. Dat zou ik nooit doen.’

‘Maar wat vindt u nu van de Armeense genocide?’

‘Euhm euhm. Wel zoals ik dus al zei: vaagheid is een levensstijl. De spin op de stoel heeft geen zin in een bord spaghetti, maar morgen bij zonsopgang na een nacht waarin het niet geregend heeft misschien wel.’

Advertenties