11 manieren om te vertellen dat je uit Vremde komt

door The Vremde Mirror

Waar je ook komt, wie je ook ontmoet, het moment dat je moet uitleggen dat je uit Vremde komt is onvermijdelijk. En nee, met ‘Ik kom uit Vremde’ is de kous niet af. Dat leidt alleen maar tot meer vragende blikken, onbegrip en aapjes die ontsnappen uit de zoo om nootjes naar je te gooien. Wring je niet in haarspeldbochten om je achtergrond te verbloemen, maar breng dit tactvol aan.

  1. ‘Ik kom uit Vremde, je weet wel.’

Uiteraard, weet je wel. Iedereen weet waar Vremde ligt, een vanzelfsprekendheid. Of je moet zwakzinnig geboren zijn. En dan nog. Ja, wie nu nog durft te beweren Vremde niet te kennen, gaat plat op zijn gezicht in het bijzijn van al die anderen die Vremde evenmin kennen.

  1. ‘Geen spoilers!’

Roep dit wanneer je in een discussie over de Tweede Wereldoorlog bent verzeild. De impliciete boodschap komt sowieso aan: je bent zo iemand die uit Vremde komt.

  1. ‘Leg me het principe van openbaar vervoer nog eens uit.’

Toegegeven, klinkt razend interessant.

  1. ‘Wist je dat geur van koeienmest even ongevaarlijk als penetrant is?’

En dat je nog voor het midden van deze zin al tegen jezelf staat te praten?

  1. ‘Vremde. Boechout? Sfinks?? Millegem???????’

Wanneer je de vraag krijgt waar je woont, zeg dan ‘Vremde’. En omdat dit nog minder zegt dan Kevin Pauwels, vermeld meteen hierop het dichtstbijzijnde dorp, verduidelijk dat met het bestaansrecht van dat dorp en besluit om elk misverstand uit te sluiten de agglomeratie waartoe Vremde behoort. Belangrijk: doe dit met almaar meer ongeloof in je stem zodat je gesprekspartner zich wel achterlijk moet voelen. Dan krijg je iets als: ‘Vremde. Boechout? Sfinks?? Millegem???????’

‘Oh ja, Millegem. Van de kerk die in 1608 gedeeltelijk afbrandde met een klok die dateert uit 1805, ze zeggen de oudste uit de streek. Vandaar kom jij dus, wauw.’ Zie, dan gaat er meestal wel een belletje rinkelen. Soms al na Sfinks.

  1. ‘Mijn buurman is ook mijn papa, broer en nonkel.’

Gewoon een feitje.

  1. ‘Dit weekend met de hele straat naar Kapitein Zeppos gekeken bij meneer doktoor, terwijl meneer pastoor voor mijn kleine broertje zorgde.’

Genoeg, genoeg. Het is duidelijk zo, verdere details zijn overbodig.

  1. ‘Sorry dat jij in je eentje gisteravond alle zeilen moest bijzetten om ons groepswerk op tijd af te ronden, maar mijn internet liet het afweten.’

‘Je moet je niet excuseren, hoe je het daar uithoudt.’ Je kan op tonnen medelijden rekenen, want ja Vremde, waar ligt dat eigenlijk? Let wel op dat je die avond niet per ongeluk inlogt op Facebook. Voor de rest alleen maar voordelen om in Vremde te wonen. Oké, als het paard zijn dagje niet heeft, kom je geheid te laat op school of op je werk.

  1. ‘Sorry dat ik te laat ben. Ik ben pas eergisteren kunnen vertrekken.’

Je woont aan de uiterste rand van de aardbol, zoals al gezegd, dus wees maar zeker dat je hiermee wegkomt.

  1. ‘Dxkjeikjmook dijvnamodre, ghegheghe.’ (vrij vertaald: ‘Ik kom uit Vremde, echt waar’)

Jij mag dan wel uit Vremde komen, je spreekt wel vloeiend een sappig dialect, dat in tegenstelling tot alle omringende dialecten nog niet door uitheemse invloeden als het Antwerps en Martine Tanghe gecorrumpeerd is.

  1. Je zegt niks.

Je komt uit Vremde. Alles wat je doet is extra. Doe je niks, ook prima. Er is niemand die iets van je verwacht. Gewoon zijn is al een verwezenlijking op zich.

Advertenties