The Vremde Mirror

Het enige betrouwbare medium uit Vremde buiten paragnostische Agnes

Man (48) die jeugd niet weerbaar vindt geschoffeerd door drieletterwoord in opiniestuk

Beledigd, gekrenkt, ontdaan, misnoegd, woedend, verbolgen, zwaarmoedig en zinneloos. Zo reageerde Johan (48), voorzitter van het Verbond voor een Weerbare Jeugd (VWJ), op een drieletterwoord in een opiniestuk.

Het gebeurde afgelopen dinsdag. Johans vrouw Ellen (46) doet het relaas. ‘Opeens liep hij stampvoetend en heftig huilend naar onze slaapkamer waar hij zich opsloot. Ik zag nog net dat hij een magazine meenam en hoorde het hem verscheuren, aangezien ik hem geen vuur wilde geven.’

‘Ik vroeg aan de deur wat er scheelde. Pas na herhaaldelijk aandringen, riep hij luid en menigvuldig ‘DNA’. Ze schrijven DNA. In een opiniestuk. Hierna schreide hij verder, doch poogde ik hem te bedaren zonder de afgrijselijke context te kennen.’

‘Misschien is het metaforisch bedoeld,’ zei ik dan maar. ‘Of als hyperbool. Wordt er letterlijk DNA beoogd zoals Gregor Mendel het bedoelt? En lees eens verder, misschien klaart er het een en ander op. Om onduidelijke redenen vertikte Johan verder te lezen. Ik wil echt niet weten wat hij gelezen heeft. Hij moet zich kennelijk aangesproken voelen. Anders reageer je zo heftig niet. Arm liefje.’

‘Intussen gaat het beter met Johan,’ vertelt Ellen. ‘Hij eet weer. Ook zelfstandig ademen lukt.’

Johan was na deze tragische gebeurtenis logischerwijs zelf niet in staat om te getuigen.

‘Zet allochtonen het land uit om racisme te bestrijden’

N-VA heeft schoon genoeg van racisme en stelt daarom een antiracismeplan voor. ‘Alle allochtonen buiten en racisme in onze maatschappij zal eensklaps verdwijnen.’

© Wikimedia Commons

‘Ik walg van racisme. Ellendig. Vunzig. Niet mijn normen en waarden,’ vertelt Theo Francken. ‘Of politici die tegen knokclubjes als Schild & Vrienden aanschuren. Bah. Bah. Bah. So sad.’

‘De racistische incidenten zijn niet alleen het probleem,’ weet Francken. ‘De reacties erop evenzeer. Ik ben weleens actief op Twitter en wat ik daar te lezen krijg!’

‘Neem nu de reportage van Pano. In plaats van dit ranzige gedrag af te keuren, voelen sommigen kennelijk de noodzaak om er een stevige ‘maar’ aan toe te voegen. Maar de sossen. Maar de vakbonden. Maar Arco. Maar de framing van de VRT. Maar ik wil nog weleens zien of de feiten kloppen. Dat ik op den duur begon af te vragen wie hier nu het slachtoffer is.’

‘Stuitend,’ vindt Francken. ‘Omdat dit bagatelliserend gedrag net de voedingsbodem is voor haat en racisme. Als je echt bekommerd bent om racisme, doe je dit niet. Ik durf zelfs stellen dat achter dit vergoelijkende toontje milde sympathie schuilt voor in dit geval Schild & Vrienden. Neem van mij aan: op Twitter verschijnt de opgekuiste versie van wat je denkt.’

‘Mensen met een vreemde naam zullen altijd onder een vergrootglas liggen,’ klinkt Francken pessimistisch. ‘Discriminatie op de huizenmarkt, in het onderwijs en door de politie zal altijd hun deel zijn als we nu niet ingrijpen. We moeten racisme bij de wortel aanpakken. Racisme past niet in mijn Vlaanderen.’

‘Hoeveel pijn dit ook doet, er zit niets anders op dan alle mensen van vreemde origine terug te sturen naar hun land van herkomst of het land waar hun ouders, grootouders of overgrootouders geboren zijn. Zeer jammer dat dit moet gebeuren.’