The Vremde Mirror

Het enige betrouwbare medium uit Vremde buiten paragnostische Agnes

Maand: september, 2019

Antwerpse politie vindt granaat in lading cocaïne

In een vrachtwagen die coke vervoert, trof de Antwerpse politie gisteren een granaat aan. De vondst doet de vraag rijzen of ladingen cocaïne beter gecontroleerd moeten worden.

© Wikimedia Commons

De Antwerpse politie reageert op Facebook vol lof over het eigen optreden. ‘Tijdens een verkeerscontrole hielden we een cocaïnecamion tegen. Routineus naar de papieren van de chauffeur gevraagd. Alles in orde, normaal gezien mag die dan doorrijden. Dat was buiten agent Luc gerekend, die in een ongewoon oplettende bui was en de lading cocaïne wilde doorzoeken. En ja hoor, prijs! Een granaat.’

Het gebeurt almaar vaker dat levensmiddelen als dekmantel dienen om oorlogsmateriaal van de haven naar de binnenstad te vervoeren. Antwerps burgemeester Bart De Wever (N-VA) heeft al strengere controles van de gangbare drugstransporten aangekondigd.

De lokale drugsmaffia reageert ontdaan. ‘Dit zijn enkelingen die de boel verzieken voor de reguliere drugskoeriers. Wij vrezen oponthoud, ontevreden klanten en lagere winsten. Zo dwing je onze mensen tot criminele praktijken om er nog wat aan over te houden.’

De drugsmaffia dreigt er daarom mee om een week en desnoods langer geen drugs af te leveren aan het Antwerpse stadhuis.

Influencer onder puin vergeet ontploffing te filmen

In Antwerpen deed er zich vanmiddag een allesverwoestende explosie voor. Daarbij is een influencer die onder het puin belandde de ontploffing vergeten te filmen.

De influencer van 20 miste de kans van zijn leven om viraal te gaan, toen hij in zijn woonkamer werd weggeblazen door een explosie. De influencer deelde op Instagram een video vanuit zijn ziekenhuiskamer, maar dat is natuurlijk niet hetzelfde.

Uit dat bericht valt af te leiden dat hij nog vergeefs onder het puin naar zijn smartphone grabbelde, maar dat een houten balk en een plafond op problematische wijze in de weg zaten. Alsof het ongeluk niet groot genoeg is, begaf hij zich net naar zijn smartphone die hij enkele tellen op de keukentafel had laten liggen. Iets wat hem naar eigen zeggen niet meer dan jaarlijks overkomt.

De influencer sluit af met een inspirerende boodschap voor zijn fans. ‘Een paar seconden kunnen beslissen of je Instafamous wordt of niet. Laat nooit je smartphone los, vergeet te leven.’

Het hoeft geen betoog dat deze post over een gemiste virale post viraal is gegaan. Al zijn niet alle commentaren lovend. De influencer ligt vooral onder vuur omdat zijn drang naar aandacht niet walgelijk genoeg is om een influencer te zijn: ‘Als je jezelf niet filmt terwijl je levensgevaarlijk gewond onder het puin ligt te kermen van de pijn, dan doe je niet alles voor de likes.’

Dramatisch interview met kind dat voor het eerst naar school gaat

Vandaag trekken er heel wat peuters voor de eerste maal naar school. Traditioneel levert dat slechte interviews op met veel gesnotter en gemakkelijk drama. Wij stuurden daarom Bie, onze stagiaire van 24 die zich een ander leven had voorgesteld, naar een school in het Mechelse met als bijzonder verzoek Vince (2,5) te interviewen.

© Wikimedia Commons

Vince, hoe kijk je naar je eerste schooldag?

Als deel van een onvermijdelijk groeiproces. Wil ik me ontwikkelen als een individu, zal ik de gemeenschappelijke vorming die scholen aanbieden moeten omarmen. Dat mag me niet beletten om persoonlijke accenten te leggen.

Niet leuk hé school?

Ik heb eerlijk gezegd geen idee. Ik ben nog nooit naar school gegaan. Het zou oneerlijk zijn tegenover al de leerkrachten om hun werk op basis van informele getuigenissen af te branden. Het lijkt me voorbarig om negatieve ervaringen op school te veralgemenen. Het is straks ook nog te vroeg om zelf conclusies te trekken. Verwacht een eerste evaluatie van mij eind december.

Andere kindjes, gepest worden, mama missen.

Ik zie opportuniteiten. Netwerken, diplomatische stappenplannen uittekenen, verhoogde autonomie. Het is geen zwart-witverhaal.

MAMA MISSEN.

Net als papa, pluspapa, kleine zus… Ik kan het blijven herhalen: het hoort bij het proces. En zonder mama de dag doorkomen is een belangrijke tussentijdse target om volwassen te worden.

Volwassen zijn. Weet je wat volwassen zijn is? Dat is onbetaalde stages doen, dat is kinderen interviewen die maar niet willen wenen, dat is het schurende besef dat je dromen nooit je bestaan zullen zijn, dat is anderen verantwoordelijk stellen voor je eigen frustraties en niet langer te ontkennen tekortkomingen, dat is volwassen zijn. 

Ik geloof niet in de hype, ik geloof niet in drama. Hitler is ooit volwassen geweest, et alors? Zelfs Peter De Roover is een volwassen persoon, maar dat wil nog niet zeggen dat alle volwassenen ook Peter De Roover zijn. Als ik blijf geloven in het proces komen de resultaten vanzelf.

Kutkind, doe niet zo uit de hoogte. Je vindt het best spannend.

Als we naar de cijfers kijken, zien we dat er heel veel kinderen voor mij naar school zijn geweest. Soms met goede afloop, soms met slechte afloop, vrijwel altijd worden het grijze muizen die hun bestaantje diep vanbinnen verafschuwen. Ofwel probeer je dat te ontstijgen, ofwel leer je daarmee omgaan. Ik geloof dat onderwijs daartoe kan bijdragen op voorwaarde dat het blijft inzetten op de jeugd en jij zelf blijft geloven in het proces.

Wat heb ik jou misdaan? 

Huil niet. Moet je een knuffel? Het komt allemaal wel goed. Dat zegt het proces.

Hannelore (6) ontroerd dat werkgeversorganisaties en politici bezorgd zijn om haar persoonlijke toekomst

Hannelore (6) begint morgen aan het tweede leerjaar. ‘Politici, werkgeversorganisaties en functieloze opiniemakers zijn allemaal zo bezorgd om mijn persoonlijke toekomst. Echt heel lief.’

© Wikimedia Commons

‘Al weken zijn belangrijke grote mensen aan het discussiëren wat het beste is voor mijn toekomst. Zo belangrijk vinden ze die. Ik zou geen mens zijn mocht het niets met me doen,’ aldus Hannelore.

‘Verwarrend is het wel. De ene wil dat ik ’s ochtends spontaan uit volle borst de Vlaamse Leeuw aanhef en alleen met witte kindjes speel, de ander vindt dat meester Tommy weer moet lesgeven en nog een ander vindt dat ik net wel met bruine kindjes moet spelen. Dat getuigt van veel onwetendheid, daar er alleen maar witte kindjes zijn op mijn school en we rekening moeten houden met de verstandelijke capaciteiten van meester Tommy.’

‘Spijtig, want ik wil niet alleen met witte kindjes spelen. Al mogen we natuurlijk niet overdrijven met gelijke kansen, want voor je het weet wordt er een Afrikaan minister of een moslim. En dat kan voor deukjes zorgen in de zo al broze Vlaamse eigenwaarde. Ik snap dat wel.’

Toch weigert Hannelore streng te zijn. ‘Ik kijk naar de intenties. Politici en werkgevers willen dat ik later slim genoeg ben om de jobs uit te voeren die de economie nodig heeft, want daarvoor leef je toch uiteindelijk, om de jobs te verrichten waar de economie om vraagt. Maar ze willen ook niet dat ik te slim word, want dan zou ik hen tegenspreken en hun leugens blootleggen, wat kan leiden tot onrusten op de financiële markten.’

‘Wat een toeval. Mijn papa heeft net met eigen commentaar een opiniestuk van Jean-Marie Dedecker gedeeld over de lamentabele staat van ons onderwijs heden ten dage en de briljante staat van het onderwijs vroeger. Jammer van papa’s dt-fout in de eerste zin en de twee grammaticale fouten in de tweede en laatste zin. Zes uitroeptekens vind ik ook wat veel. Zal ik het hem zeggen?’