Het gemeenteblad: een literaire analyse (de herkansing)

door The Vremde Mirror

Het Literaire Universum | Juicht ende jubelt! Recent zat het gemeenteblad ook in uw brievenbus. Als het daartoe de kans al kreeg tenminste. Toen u de postbode zag aankomen, griste u het gemeenteblad al uit zijn handen vooraleer hij het in uw brievenbus had gestoken. U las het één keer, twee keer, drie keer, u fluoresceerde de belangrijkste passages net als u intussen het woord vooraf van meneer de burgemeester uit het hoofd kan opdreunen alsook de openingsuren van de bib van Vremde.

boechout3

Maar goed, dergelijke gezaghebbende bladen verdienen het natuurlijk om kritisch onder de loep te worden genomen. Dat deden we eerder al met het gemeenteblad editie juli/augustus.  We uitten gefundeerde kritiek, deden aanbevelingen en hoopten zo het literaire gehalte van ’t Forum op een hoger niveau te tillen. Nu is het als kritische waakhond uiteraard onze taak om te zien of onze aanbevelingen zijn opgevolgd en of het gemeenteblad zich eindelijk naast de werken van de grote literatoren der aarde als Vladimir Nabokov, Marcel Proust en Joy Anna Thielemans mag plaatsen.

Het antwoord is neen. Desondanks beginnen we met het goede nieuws. De plaatselijke sportvedettes worden in de spotlights gezet. Niet meer dan terecht. Sport is een belangrijke bindende factor in onze maatschappij. Zonder sport was er geen sport geweest. Op pagina 30 en 31 kan u een interview vinden met de Boechoutse sportieve trots. Dat doet het onheilsbericht op de laatste bladzijde dat er in het containerpark tot maar 15 minuten voor sluitingstijd toegang is meteen vergeten.

Maar belangrijker nog is het om te kijken wat er met onze aanbevelingen is gedaan. Weinig. De plot is en blijft warrig. Op het voorblad staan twee topsportende medemensen die pas aan het einde van het verhaal aan bod komen. Nu ja, verhaal. Het gaat van jubilarissen tot afgeschafte nachtbussen om vervolgens het te hebben over armoede, azalea’s kopen en een overzicht van de bezigheidstherapie voor linkse culturo’s in de maand september. De overgang van het ene thema naar het andere verloopt bruusk, zonder samenhang en doet de lezer algauw het vermoeden krijgen dat dit geen materiaal is dat kan meedingen naar de Nobelprijs voor Literatuur, hoogstens naar de Libris Literatuurprijs.

Een belangrijk punt waar we het niet over gehad hebben in onze vorige literaire analyse van het gemeenteblad zijn de Vremderquota. Van bladzijde 17 tot en met 25 wordt er gewag gemaakt van 23 culturele of sportieve activiteiten.  U begrijpt even goed als ons dat er in Vremde meer te doen valt dan alleen maar een familiedag van de Scouts van Vremde en wat meelopen met een olympisch vlammetje. Zoals euhm dingeskes hé ge weet wel. Voilà. Het is dan ook een schande dat hier niet meer melding van wordt gemaakt. Het gemeenteblad heeft aldus ook nog eens jammerlijk gefaald in het halen van de Vremderquota.

Voorts vallen er weinig hoogstandjes te melden op literair vlak. Park Party is een mooie alliteratie, maar verdient een bredere uitwerking zodoende de stilistische capaciteiten van de auteur te bevestigen. Een literair werk moet een meerwaarde bieden, de lezer wakker schudden en hem in vervoering brengen. Sinds Gewoon Joy ligt de lat op literair gebied een stuk hoger, toch wil dat niet zeggen dat het gemeenteblad zich hier zomaar moet bij neerleggen. Het moet zich durven vernieuwen en de strijd durven aangaan met literaire meesterwerken als Gewoon Joy.

Die meerwaarde kan ook geboden worden via humor, een suggestie die we de vorige keer al maakten is een satirische rubriek. Maatschappijkritiek en humor verweven in één tekst, beter wordt het niet gauw denkt een weldenkend mens dan. Al zijn, zo hebben we ons laten vertellen, schrijvers van satire vaak niet de goedkoopste en al zeker niet de gemakkelijkste mensen die er op deze aardbol rondlopen. Gelukkig is de kans bitter klein dat u vaak satire leest, laat staan dat u zo iemand kent die het schrijft.

En dan hebben we het schokkendste nog voor het laatst gehouden. We citeren even een passage op bladzijde 10: ‘Samenaankoop groene stroom’ luidt daar de titel. Een onbegrijpelijke, maar vooral zeer pijnlijke titelkeuze. Door te kiezen voor het woord ‘samenaankoop’, kiest hij (hoministen zullen dit seksisme vinden en opwerpen dat het ook een zij kan zijn, omdat niet alleen mannen blunders maken en gelijk hebben ze) niet voor ‘groepsaankoop’ en laat de auteur een geniale alliteratie liggen. Dit bewijst nogmaals op flagrante wijze hoe de fundamentele literaire inzichten bij de auteur van het gemeenteblad ontbreken.

Conclusie

Sport verkoopt altijd, maar het leidt de aandacht af van het feit dat er voor de rest inhoudelijk en stilistisch nog veel werk aan de winkel is. Park Party is de meest gevleugelde alliteratie die er in 32 bladzijden gemeenteblad te vinden is. Maar ook inhoudelijk mag er meer samenhang zijn. De belangrijkste aanbeveling blijft evenwel dat het gemeenteblad als het zich wel verheffen tot literatuur een satirische rubriek mist. Net als wat halfnaakte vrouwen en volledig naakte vrouwen. Maar in hoofdzaak toch die naak… satirische rubriek.