The Vremde Mirror

Het enige betrouwbare medium uit Vremde buiten paragnostische Agnes

Maand: augustus, 2019

Voor u vertaald: de startnota

Is zo: wij hebben de startnota van Bart De Wever niet gelezen. Redenen: verschrikkelijk goede. Omdat wij niet willen dat u verstoken blijft van evenwichtige duiding, hebben we een vertaalbureau ingehuurd dat bovendien uitblinkt in teksten herleiden tot de essentie. Hieronder het resultaat.

‘Mannekes, de wereld verandert, is niet plezant. We kunnen dat niet aan, we kunnen dat niet veranderen, maar we kunnen dat zo niet zeggen. Als we nu eens zeggen dat de wereld een boze plaats is waar de Vlaming zich van moet afschermen, tenzij het is om centjes te schrapen. Dat klinkt al beter.

Er is meer goed nieuws: we kunnen ontkennen dat de wereld verandert en dat is exact wat we de komende legislatuur gaan doen.

Als we nu eens doen alsof de Vlamingen een fantastisch volk zijn dat van buitenaf wordt lastiggevallen en daardoor het soms wat lastig heeft om superieur te zijn. Belangrijk is dat we de Vlaming wijzen hoe hij superieur kan zijn: elke dag naar en van het werk in de file staan en ’s avonds pompaf in slaap vallen voor zijn tv bij grootse Vlaamse producties zoals Loslopend Wild.

Werk is alles. Voor wat moet de Vlaming anders leven? Als die het in zijn hoofd krijgt dat leven meer is dan werk en mentaal bezwijkt (gemengd bloed waarschijnlijk), dan zeggen we ‘niet flauw doen’ en ‘iedereen heeft het weleens moeilijk’ en ‘drinkt een pint en stopt met zeveren’. De Vlaming is fors! De Vlaming is sterk!

De invloeden van buitenaf gaan zich moeten bewijzen. Ze moeten Vloms klappen, doen zoals iedereen en zich de Vlaamse identiteit toe-eigenen. Wat heel gemakkelijk is, daar de Vlaamse identiteit uit drie afvinkbare eigenschappen bestaat: boreaal, bekrompen en Jacques Vermeire & Ruben Van Gucht.

Door het woord ‘racisme’ niet te vermelden, is er de komende vijf jaar geen racisme in Vlaanderen. Dat heeft de laatste verkiezingsuitslag ook wel geleerd. Racisme bestaat niet.

Ook belangrijk: cultuur. Nee, wacht. Ik zie u al denken. Niet die cultuur. Van dat modern gedoe moet ik ook niks hebben. Dode schilders, vage schrijvers uit het interbellum die het Vlaanderen van weleer missen en mijmerend oostwaarts kijken en de speeches van Geert Bourgeois op 11 juli op DVD. Dat is cultuur. Dingen van vroeger, heel herkenbaar.

Over de scholen: de slimme kindjes zo weinig mogelijk in aanraking laten komen met de domme kindjes, je weet nooit of dat besmettelijk is. En de Europese Unie. Goed als het is om de boeren subsidies te geven en onze bedrijven te laten renderen. Maar voor de rest moet ze de Vlaming niet zeggen hoe die moet leven.

Al die veranderingen. Moet ons dat nu overkomen? Waaraan hebben we dat verdiend? We doen gewoon alsof er niks aan de hand is, oké? En als dat niet lukt luid ‘innovatie’ roepen. Dat klinkt modern. Hebben ze niks van terug.

Ter besluit. We zeggen dat middelmatigheid onze vijand is, maar ons hart begint te schokken van schrik als de dingen een beetje anders gaan dan voorheen. De Vlaming moet weer een cliché van zichzelf zijn. De Vlaming is perfect. Is af. Alles wat nog komt is spijtig.’

Alexandre zit altijd vooraan in de wagen voor het klimaat: ‘Hoeft mijn chauffeur minder ver te rijden’

Op wat miskende pennenridders voor online schertsvodden en op sociale media na weten we nu allemaal: we moeten snel ingrijpen om de aarde te redden. Zo ook Alexandre, die altijd vooraan in zijn Rolls-Royce plaatsneemt. ‘Minder ver rijden is de aarde sparen.’

© Wikimedia Commons

‘We krijgen allemaal te maken met de klimaatverandering,’ vertelt Alexandre die in het dagelijkse leven een belangrijke functie bekleedt, hoewel er niemand snapt wat hij doet, hijzelf niet in het minst, wat we zouden beschouwen als een goede zaak mochten we ons bekommeren om zijn geestelijk welzijn.

‘En dus stelde ik mezelf de vraag: wat kan ik zelf bijdragen? Ik kwam er al snel achter: in feite niet zo veel meer, op één bijzonderheid na. Door vooraan te zitten, hoeft mijn chauffeur minder ver te rijden om mijn bestemming te bereiken. Je kunt dat een grote geste vinden. Je kunt je afvragen of dit veel voorstelt. Ik denk vooral dat het belangrijk is dat iedereen doet wat binnen zijn mogelijkheden ligt.’

‘Ik leef zo inmiddels een jaar,’ aldus Alexandre. ‘Dat gaat natuurlijk niet vanzelf. Oude gewoonten verleer je niet gemakkelijk. Ik zat meestal schuin achter mijn chauffeur. Maar na enige tijd went het wel. Lijkt het alsof het nooit anders is geweest. Op den duur ga je jezelf een beetje schamen dat je vroeger zo onverschillig was.’

‘Bewust leven, ik kan het iedereen aanraden. Het geeft een fantastisch gevoel. En aan een klimaatvriendelijk leven zijn wel meer voordelen verbonden. Je kunt je motor al eens een halfuurtje langer laten draaien of zonder je gemoed te verstoren je chauffeur doelloos laten cruisen met je Rolls-Royce door de sociale woonwijken in Sint-Joost-ten-Node.’

We vergezellen Alexandre naar zijn bestemming. (we zitten op de achterbank #noshame) ‘Ik ben ook vrijwilliger bij Natuurpunt. Vlinders tellen op zaterdagvoormiddag, heerlijk. Parkeer maar even verder, James, hier is er geen fietspad.’

Islamofoob reist elk jaar naar Saudi-Arabië om vrouwen te onderdrukken

Reinhardt (39) is net terug van zijn reis naar Saudi-Arabië en wil alweer terug. ‘Prachtig land, heerlijke cultuur, geen gedoe met vrouwenrechten, jammer van de islam.’

‘Een vrouw in België openlijk onderdrukken, zorgt voor boze reacties,’ zucht Reinhardt. ‘In Saudi-Arabië is men veel ruimdenkender. Daar doet men daar niet moeilijk over.’

‘Concreet voorbeeld. Wist je dat vrouwen nog maar sinds een jaar mogen autorijden in Saudi-Arabië? En dat de politiek-correcte linkse activistes met een grote muil die hebben geijverd hiervoor, gewoon in de cel zitten? Mocht Theo dit in ons land doen, krijgt hij een hoop wereldvreemde moralistische NGO’s op zijn dak die zich druk maken over het respecteren van mensenrechten.’

‘Je hebt in Saudi-Arabië als gewone man ook veel meer vrijheid,’ stipt Reinhardt aan. ‘Als een vrouw wil werken, moet ze dat eerst vragen aan een man. En doet ze dat niet, zweepslagen. Al wil men op dat vlak nu de klok terugdraaien. Maar zweepslagen kunnen altijd. Een man kan er ook zijn vrouw verplichten om een boerka te dragen. Moet je in België niet proberen.’

België zou beter een voorbeeld nemen aan Saudi-Arabië,’ concludeert Reinhardt. ‘Een groot struikelblok zijn de moslims, die onze superieure westerse normen en waarden niet respecteren en een gevaar vormen voor onze liberale democratie.’

‘Racisme Trump niks met racisme te maken’

In zijn fantasieën tot in de lengte der tijden Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken haalde op Twitter uit naar de criticasters van de Amerikaanse president Donald Trump. ‘Het racisme van Trump heeft niks met racisme te maken.’

Voor de camera’s van de VRT verklaarde Francken zijn standpunt. ‘Men leest wat men wil lezen. Als Trump iets racistisch zegt, pakt men hem aan op zijn racisme. Dat hij bezig is aan een tactisch politiek meesterwerk dat niemand kan vatten, op Carl Devos na, lijkt niemand te snappen.

‘Ik trek die verruwing van de politiek me erg aan,’ zucht Francken. ‘Omdat een president van Amerika zegt dat Mexicanen criminelen en verkrachters zijn, is hij onmiddellijk een racist. En zo kan ik nog meerdere voorbeelden aanhalen. Trump laat zich racistisch uit, tegenstanders maken hem uit voor racist. Zo veralgemenend, zo polariserend.’

‘Het is niet aan mij om Trump te verdedigen, al moet dit me nog van het hart. Als Trump de recente schietpartijen had gewild, schoot hij zelf wel. Had hij er nog iets aan. Heeft hij niet gedaan, hij heeft nog nooit een massamoord gepleegd. Dus wat kun je hem dan in feite aanwrijven?’

‘Ik kan maar beter zwijgen. Voor je het weet schrijven de kranten weer dat ik racisme goedpraat, terwijl ik alleen wil zeggen dat het racisme van Trump hoegenaamd niks met racisme te maken heeft. Heel eenvoudig.’

Crombez kiest voor oppositieleiderschap in Rusland

John Crombez stapt op als voorzitter van de sp.a en wordt oppositieleider in Rusland. ‘Ik moet aan mijn gezin en mijn gezondheid denken.’

© Wikimedia Commons

Crombez laat aan persagentschap Belga weten dat het voorzitterschap hem getekend heeft. ‘Onderschat dat niet, partijvoorzitter zijn van een partij in Vlaanderen die ettelijke procenten boven de kiesdrempel uittorent. Het is tijd om wat gas terug te nemen.’

Zijn transfer naar Rusland komt voor velen als een verrassing. ‘Het oppositieleiderschap in Rusland boeit me al langer. Ik beland in een prikkelende omgeving en geniet tegelijk van aanzienlijkere overlevingskansen. Ik heb een leeftijd bereikt dat mijn gezin en mijn gezondheid op de eerste plaats komen.’

‘Mijn leven wordt een stuk ongecompliceerder, wat niet wil zeggen dat ik plots minder ambitieus ben. Zorg is een thema waarop ik blijf hameren. De nazaten van voorgangers zeiden me dat de kwaliteit van Russische ziekenhuizen ondermaats is. Als eerste daad zal ik enkele ziekenhuizen bezoeken om de proef op de som te nemen.’