In memoriam: Evert Verbraeck (1958-2018)

door The Vremde Mirror

Gisteren overleed regiojournalist Evert Verbraeck op zestigjarige leeftijd. Hij laat een vrouw na van wie hij reeds dertig jaar gescheiden is.

Verbraeck begon zijn carrière bij Het Volk en stapte in 1995 over naar Gazet van Antwerpen waar hij tot zijn overlijden regiocorrespondent was in Sint-Katelijne-Waver, hoewel hij een goed verhaal uit Duffel of Rumst niet per se afsloeg.

Verbraeck werd geroemd om zijn zelfkennis, zo denken we te mogen vermoeden. Het grote nieuws scheen hem onverschillig te laten. Was te hoog gegrepen, zou men hardop opperen, mocht hij nu gisteren niet zijn overleden.

Van regiojournalisten wordt gezegd dat ze gebuisde journalisten zijn. Van journalisten dat ze gebuisde romanauteurs zijn. Van romanauteurs dat ze gebuisde dichters zijn. En van dichters wordt gezegd dat ze werk moeten zoeken. (in deze keten wordt de regiojournalist slechts voorafgegaan door de sportjournalist, maar dat is een andere kwestie)

We kennen de boutade en Verbraeck ook. Hij trok het zich niet aan en behandelde elke lokale wetenswaardigheid alsof het mondiaal voorpaginanieuws betrof.

Parkiet gevallen in vijver gered door kat. Dorpsbewoners verwarren avant-gardistisch kunstwerk met broodautomaat. Dorpsbewoners in schuldbemiddeling na onbewust vernielen avant-gardistisch kunstwerk. Dit soort nieuws.

Hij leidde een prima leven tot op een dag. Wat hem bezielde? Was het toch beroepseer? De drang om alsnog iets na te laten en de tijd die geen genade kent? We zullen het nooit met zekerheid weten vanwaar die plotse interesse voor de Bende van Nijvel eind vorig jaar.

Of die speurtocht hem fataal werd, valt moeilijk te zeggen. Verbraeck stierf volgens De Rijkswacht die als eerste ter plaatse was een natuurlijke dood.

Advertenties