The Vremde Mirror

De 62-jarige Sylvain zal Kerstmis volledig aan zich voorbij laten gaan. Hij zal zich noch in het openbaar noch in intieme kring vertonen. Dit nieuws deelde hij mee op zijn Facebookpagina. ‘Kerstmis past niet in mijn voorbereiding op Maria Lichtmis,’ laat hij daar weten.

Kerstmis moet het dit jaar zonder Sylvain stellen. Een aderlating.

Bij het grote publiek slaat het nieuws in als een bom. Maar voor mensen die Sylvain al langer volgen, is dit geen verrassing.

‘Als Sylvain voelt dat hij tegen Kerstmis maar voor 99% in vorm geraakt, dan verlegt hij liever zijn doelen. Dat is Sylvain, geen man van half werk,’ verklaart zijn boezemvriend Georges (61).

Toch zou dit maar ten dele de ware toedracht vormen omtrent zijn verstek. Er wordt druk gegist of dit de voorbode is van een voortijdige exit van Sylvain.

‘Vroeger kwam Sylvain elke zondag stipt om halfacht ’s ochtends langs om drie rozijnenkoeken en zes pistolets. Maar twee maanden geleden is dat plots gestopt. Nu komt alleen nog zijn vrouw hier over de vloer,’ getuigt een bakkersvrouw die liever niet bij naam genoemd wil worden.

Ook voor de rest van zijn naaste omgeving is het al langer duidelijk dat Sylvain de laatste tijd niet in grote doen is, er wordt gefluisterd dat hij kampt met een slepende ziekte, maar dat wil niemand hardop gezegd hebben.

Zijn manager wil die kwalijke roddels en insinuaties de kop indrukken. ‘Dit is noch hipstergedrag van zie mij Maria Lichtmis eens verkiezen boven Kerstmis, zo is Sylvain niet, noch een vlucht om iets te verbergen. Maar een weloverwogen keuze. Sylvain hoeft nu niet ganser dagen Facebook te checken om op de hoogte te blijven van het wereldnieuws in en buiten de familie louter om met de kerstdagen een rol van betekenis te spelen. Maar hij kan ver van alle schijnwerpers toeleven naar Maria Lichtmis.’

‘Ook nieuwjaar past niet in zijn schema,’ bevestigt zijn manager. ‘Het is toch elk jaar hetzelfde, zo relativeert Sylvain, die overgang van gisteren naar vandaag. Toch blijft het jammer. Zonder een publiekstrekker als Sylvain is Kerstmis toch ook maar de dag dat Jezus geboren werd.’

Er is nog geen vervanger voor Sylvain opgeroepen.

Na de ophef rond Bevergem-acteur Zouzou Ben Chikha steekt de Gentse politie de hand in eigen boezem: ‘Terwijl meneer Zouzou conform de lokale gebruiken gefouilleerd werd, wandelde er aan de overkant van de straat een Marokkaan zo vrij als een vogel. Ons racisme is nog te vaak pure willekeur.’

‘We moeten racisme nog consequenter in de praktijk omzetten,’ oordeelt de Gentse politie.

In een persbericht laat de politie van Gent weten dit incident te betreuren. ‘We hadden die Marokkaan nooit zomaar mogen laten gaan. Hij had geen baard, waarschijnlijk om onverdacht over te komen wat extra verdacht is, was gehaast en droeg een zak met God weet wat in. Het is onze job om zulke individuen tegen de grond te smijten dat hun tanden eruit vallen.’

‘Maar er is een context. We waren druk bezig met de potentiële terreurdreiging van meneer Zouzou in te schatten. Onze mannen dronken voor de zekerheid alle Leffe leeg die hij bij zich had en vervolgens doorzochten ze zijn sokken op explosieven. Vooral de kap die hij droeg tegen de regen, deed bij onze agenten alle alarmbellen tegelijk afgaan. Tot dusver deden ze al hun werk volkomen volgens het boekje, maar ze schonken geen aandacht aan de Marokkaan aan de overkant van de straat.’

‘Dat moet in de toekomst anders. Bij de Marokkaan in kwestie mag dan nadien wel een huiszoeking zijn gebeurd, waarbij niets is gevonden waardoor hij nu in een cel zit tot hij bekent waar hij iets verbergt, het was geen consequent gedrag van ons. We hadden hem onmiddellijk moeten vatten, eventueel versterking inroepen. Zien we in de toekomst een persoon met migratieachtergrond op straat wandelen, dan houden we hem meteen onder schot. Zo vermijden we willekeur en onnodige misverstanden.’

Burgemeester van Gent Daniël Termont (sp.a) is verheugd dat zijn politiekorps zichzelf corrigeert en bijstuurt waar nodig. ‘Dat is het verschil tussen Gent en Antwerpen.’

De 62 Syrische jongeren tussen 12 en 18 jaar die momenteel onderwijs genieten, hebben in het kader van een actie van verschillende hulporganisaties brieven geschreven naar treinreizigers in België. Met deze brieven willen ze hun solidariteit betuigen en hopen ze hun leed voor zover dat kan althans een beetje beter te begrijpen.

Dit ondraaglijke lijden moet stoppen, zo vinden Syrische scholieren.

Eén van de briefschrijvers is Aziz (13) uit Raqqah. ‘Omdat de Syrische jongeren te onverschillig zijn voor al het lijden en verdriet in de wereld.’

‘Dat veel van mijn leeftijdsgenoten en ikzelf bij al dit onrecht niet stilstaan, is gevaarlijk,’ beseft Aziz. ‘Syrië groeit zo uit tot een hardvochtige maatschappij waarin geen plaats is voor empathie. En wanneer de ellende van de Belgische treinreizigers dan ter sprake komt, heerst er in hoofdzaak afwijzing en vijandigheid hoewel we nauwelijks kunnen bevatten wat zij moeten doorstaan. Ook ik reageerde weleens vol onbegrip, zo erg zal het allemaal niet zijn. Tot je de schrijnende, hartverscheurende tweets verstuurd vanop hun iPhone 6S leest. Leefden mijn ouders nog, hadden ze me voor dit gedrag zeker berispt.’

Enkele aangrijpende passages 

‘Ik ben eigenlijk in België geboren, maar zit op Erasmus bij de jezuïeten van IS. Het is mooi dat ik nu mijn verbondenheid met mijn broeders kan uitdrukken, die door de wispelturigheid van de NMBS niet met de trein op de vlucht kunnen slaan, laat staan dat al die onzekerheid ze in staat stelt deftig een treinkaping voor te bereiden.’ (Ahmed)

‘Ik speel ganser dagen verstoppertje in de schuilkelder. Hopelijk hebben jullie ondanks alle vertragingen nog tijd om leuke spelletjes te spelen.’ (Bashar)

‘Ik leef zeer met jullie mee. Jullie problemen relativeren toch ook wel onze kopzorgen en de banaliteiten van alledag, waarmee ik jullie zelfs niet durf te vervelen. Vroeger ergerde ik me soms aan de kogelgaten in de muren van het klaslokaal of aan een leraar die niet kwam opdagen omdat hij ontvoerd werd alsmede de keel overgesneden, nu ben ik al blij dat ik hier nog zit.’ (Malik)

Historisch. Nooit meegemaakt. Dat moet ik later aan mijn kleinkinderen vertellen. De reacties van de politici die uit verveling een akkoord hebben gesloten, spreken voor zich. ‘We improviseerden maar wat. Het overtreft de stoutste verwachtingen.’

Politici sluiten akkoord uit verveling. Over wat is nog een twistpunt.

Wat begon als een onbezonnen plan waarvan de gevolgen geheel onvoorspelbaar zijn, is uitgemond in een succes waar men in binnen- en buitenland de mond vol van heeft.

Eén van de politici aan de onderhandelingstafel neemt geen blad voor de mond. ‘We stevenden weer af op een zoveelste dag op rij vol onenigheid en gebakkelei. Je zag aan de gezichten dat dit begon te vervelen. De anders zo onvoorwaardelijke overgave om stokken in elkaars wielen te steken, was nu totaal afwezig. Het been stijf houden en elkaar afblaffen was niet meer dan routine.’

Het leek een dag en nacht als een ander te worden tot één van de politici aan tafel zei: ‘Kunnen we eens niets anders doen?’

‘Tja, waarom niet eigenlijk? Iedereen was het daarover eens. Gewoon om eens te voelen hoe het voelt. Kijk, toen hadden we een akkoord.’

‘Het duurde even voor dat besef volledig doordrong,’ geeft een rechtstreeks betrokken politica toe. ‘Maar toen dat besef er was, gooiden we het op Twitter en konden we een uurtje vroeger naar huis. Dit maak je niet elke dag mee.’

Door de uitsluitend positieve commentaren is er al sprake van een vervolg waarbij vakbonden en werkgevers worden betrokken. ‘We moeten oppassen voor overdreven euforie,’ klinkt het bij de politici van dit historisch akkoord in koor. ‘Laat ons maar eerst ten volle genieten van dit moment.’ 

Het is nog een twistpunt waarover de politici nu een akkoord hebben bereikt. Volgens de meest optimistische prognoses zullen de onderhandelingen hierover nog enkele maanden duren.

‘We moeten niet rond de pot draaien,’ meent Antwerps burgemeester Bart De Wever (N-VA). ‘Verkeersregels zijn voor automobilisten te veel last. Daarom is het de enige juiste beslissing ze voor deze nietige groep weggebruikers af te schaffen.’

We merkten dat sommige automobilisten wat terughoudend waren om op het fietspad te parkeren. Die onzekerheid is nu weg.

‘Automobilisten zijn zeer kwetsbaar,’ oordeelt De Wever. ‘Er is niemand die voor zijn plezier voor een overstekende bejaarde stopt omdat die voorrang heeft. Dat duurt en dat duurt en tussentijds kon je wel de economie gered hebben, maar daar mag je niet aan denken of je wordt gek wat onze economie alleen maar meer schade berokkent.’  

‘Kortom, er gebeurt altijd wel wat,’ stelt De Wever. ‘Dus weg met die verkeersregels voor automobilisten. Het is een maatregel die de leefkwaliteit van ons allen ten goede komt. We pakken de parkeerproblematiek aan. Fietspaden worden nu toch maar op enkele momenten van de dag ten volle benut. En automobilisten zullen zich beter kunnen concentreren. Want ze moeten niet meer met en fietsers en voetgangers en hun smartphone tegelijk rekening houden.’

Lucien (59), trotse bezitter van een Mazda (16), is de bemoeienissen van buitenaf al langer beu. ‘Ik wil zelf kiezen of ik een fietser aanrijd of dat pas doe na hem eerst voorrang te verlenen. En hoe ik daarop reageer als hij schijnbaar morsdood blijft liggen. Verhaal ik de schade aan mijn wagen op de nabestaanden of reken ik alleen de kosten voor de behandeling van mijn trauma aan? Ik vind dat zoiets tot de privésfeer behoort.’

Bij sommige inwoners heerst er ongerustheid over het plan van hun burgemeester. Zij vrezen mogelijke chaos. De Wever sust hen. ‘Voor Antwerpen verandert er dus niks.’

Is het nog van deze tijd om als West-Europees land geen kolonie in Afrika te bezitten? Over deze vraag buigt de regering-Michel zich.

Het is Belgisch premier Charles Michel (MR) zelf die een lans breekt voor Congo. ‘De wereld verandert. We moeten vooruit denken, anticiperen op de toekomst en goed in het oog houden waar ons nageslacht het meest bij gebaat is. België vervult op dat vlak al een voortrekkersrol, maar we moeten blijven innoveren. Nog niet alle geesten zijn er rijp voor, maar we horen ernstig na te denken over onze koloniale toekomst.’

Volgens internationale waarnemers zijn er geregeld onregelmatigheden bij verkiezingen in Congo. Ook zouden er weleens mensenrechten geschonden worden. Mag België een land met zo’n slechte reputatie uitbuiten, als een dweil uitwringen en de bevolking tot in het diepste van haar ziel vernederen?

‘We mogen niet in de val trappen op elke slak zout te leggen. Het is te allen tijde van essentieel belang om het evenwicht tussen ethische principes en economische belangen te bewaren,’ oordeelt Michel.

Een onafhankelijk studiebureau heeft in opdracht van de regering al berekend dat de totale oppervlakte van Congo mits de nodige kapvergunningen groot genoeg is om er exact één megalomaan winkelcomplex neer te poten.

In Molenbeek zijn er opnieuw huiszoekingen uitgevoerd naar aanleiding van de aanslagen in Parijs. Hierbij is Sinterklaas gearresteerd. Het Snelle Respons Team (SRT) knalde drie van zijn zwarte handlangers neer uit voorzorg. Zij overleden schier onmiddellijk aan hun verwondingen. Minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) spreekt van een groot verlies voor de terroristen.

‘Een grote vangst in de strijd tegen terrorisme,’ aldus Jambon.

Het is een verheugde Jan Jambon die zich tot de pers wendt. ‘Op 14 november werd Sinterklaas voor het eerst gesignaleerd in ons land. Sinds zijn aankomst is hij voortvluchtig met enkele van zijn handlangers. Ondanks een klopjacht van politie en leger konden we hem maar niet vatten.’

‘Zijn er fouten gemaakt?’ vraagt Jambon zich af. ‘Dat is te vroeg om over te oordelen. Maar wat we zeker weten, is dat we hier met een vernuftig brein te maken hebben. Naar verluidt is hij langs het water België binnen geraakt, terwijl hij dankzij het Verdrag van Schengen ook gewoon over land kon gaan. Zulk onverwacht manoeuvre konden we onmogelijk voorzien.’

‘Toen we op de hoogte waren van zijn aanwezigheid in België gingen we meteen over tot actie,’ vervolgt Jambon. ‘Een tamelijk urgente vraag is waarom Sinterklaas na een omweg over het water en net nu in België onderduikt. Heeft hij soms iets te verstoppen? Er waren eerder geen voortekenen dat hij zou komen. Dat hij de dag na de aanslagen in Parijs zich in ons land verbergt, doet alleen maar het ergste vermoeden over zijn betrokkenheid.’

‘België is aan veel ellende en gruwel ontsnapt,’ onderstreept Jambon. ‘Via informanten bereikten ons talrijke aanwijzingen dat Sinterklaas rond 6 december op velerlei plaatsen zou toeslaan, maar dankzij het adequate optreden van onze inlichtingendiensten hebben we dat nu toch maar mooi vermeden.’

België pakt op de Klimaattop in Parijs uit met een onvervalste primeur. Voor het eerst zal een land een Minister van Klimaatministers afvaardigen. En omdat ons land de Klimaattop zeer ernstig neemt, stuurt het meteen drie van die ministers.

Door uit te pakken met een Minister van Klimaatministers wil België laten blijken dat het niet lacht met de opwarming van de aarde, zelfs geen klein beetje.

Een Minister van Klimaatministers vervult niet zomaar een kleine rol, maar moet van alle markten thuis zijn. Deze heeft gevoel voor taal, kan het verschil tussen voltooid verleden tijd en toekomende tijd in kindertaal uitleggen. Hij moet ook geduldig zijn, maar weet in tegenstelling tot de klimaatministers zelf dat de Klimaattop in Parijs niet te vergelijken valt met een excursie naar de Condroz.

Het is met andere woorden een zware bevoegdheid met een aanzienlijk takenpakket. Daarnaast moet de Minister van Klimaatministers de ministers op dezelfde lijn krijgen over moeilijke thema’s en gordiaanse knopen doorhakken. Gaan de klimaatministers met de auto of met het vliegtuig naar Parijs?

Michel Vaillant, prins Laurent en Wouter Deprez leken de grootste kanshebbers om Minister van Klimaatministers te worden. Maar over wie het nu zou worden, was er lange tijd onenigheid. Daarom stuurt België ze alle drie naar Parijs.

Behalve drie Ministers van Klimaatministers stuurt België naar Parijs ook een resem klimaatministers. Die zijn allemaal een bevoegdheid van Michel Vaillant. Uitgezonderd Joke Schauvliege, over wie Wouter Deprez en prins Laurent zich ontfermen.

Klimaatexperts hebben in aanloop van de Klimaattop in Parijs een historisch voorakkoord bereikt. Er is afgesproken dat 15°C vanaf volgend jaar 12°C wordt, 6°C wordt dan weer π°C. De experts stippen aan dat er dan nog nauwelijks sprake is van een aarde die opwarmt. Regeringsleiders reageren verheugd.

Aanvankelijk heerste er veel scepticisme over de Klimaattop in Parijs die in het teken zou staan van schijnmaatregelen, slappe compromissen en lijdzame lankmoedigheid.

Klimaatexperts lijken nu een doorbraak geforceerd te hebben. Waarom hemel en aarde bewegen om de uitstoot van CO2 terug te dringen als we de temperatuurschaal kunnen corrigeren?

De kritiek op Graden Celsius zwelt al een tijdje fors aan. De temperatuurschaal zou gedateerd zijn. Niet de tering naar de nering zetten. Er werd in het verleden al met sancties gedreigd, maar Graden Celsius bleef excessief gedrag vertonen. 30°C, 40°C, of meer. Het kon gewoon niet op. Met een stevige inflatie als gevolg waar de hele wereld voor moet boeten.

Vlaams Minister van Leefmilieu Joke Schauvliege (CD&V) legt uit. ‘Graden Celsius was aan het radicaliseren. Hij gaf niet meer de echte, maar een veel hogere temperatuur weer en we hadden lange tijd niks in de gaten. We gingen zelfs denken dat de opwarming van de aarde onze schuld is en dat we duurzamer moeten leven. Dat was naïef. We moesten gewoon Graden Celsius meteen herijken.’

‘Een belangrijke les voor de toekomst,’ weet Schauvliege. ‘Door Graden Celsius consequent om te zetten naar de normale waarden voor de tijd van het jaar, blijkt de gemiddelde temperatuur over gans de wereld normaal te zijn voor de tijd van het jaar. En is de opwarming van de aarde geen issue meer.’

Nu het op de aarde merkbaar enkele graden kouder wordt, wordt verwacht dat de ijskappen zullen groeien, de zeespiegel zal zakken en transportbedrijven weer zonder probleem in natuurgebied mogen uitbreiden.

De UNESCO heeft de scheurtjes in de kernreactor van Doel 3 eindelijk erkend als werelderfgoed. Tegenstanders vrezen nu dat het desolate karakter van het dorpje Doel in gevaar komt door de verwachte toeloop van hoofdzakelijk Japanse toeristen.

Zeer de vraag of Doel de massa Japanse toeristen zal kunnen opvangen.

Het is op aandringen van Electrabel dat de scheurtjes in de kernreactor van Doel 3 op de werelderfgoedlijst zijn terechtgekomen. ‘Er is altijd wel druk van buitenaf om de scheurtjes te dichten. Dat kost handenvol geld. Nu kunnen we gewoon laten begaan.’

De federale regering trekt zes miljoen euro uit om de scheurtjes in stand te houden, te restaureren wanneer nodig. ‘Een bedrag dat we met plezier ophoesten,’ vertelt Minister van Energie Marie-Christine Marghem (MR). ‘De scheurtjes zijn de metafoor voor de geschiedenis van een heel land. De communautaire breuklijnen, de politieke versplintering, het ondoordachte energiebeleid. Het is niet meer dan logisch dat ze na al die jaren een beschermde status genieten.’

Ook de UNESCO is lovend en ziet nog tal van andere redenen om de scheurtjes van Doel 3 op de werelderfgoedlijst te plaatsen. ‘Doel 3 vertegenwoordigt de best bewaarde scheurtjes in een Europese kernreactor sinds Tsjernobyl. Het is niet alleen erfgoed met een uniek, maar ook met een historisch waardevol karakter dat uitnodigt tot introspectie. De scheurtjes geven blijk van hoe krampachtig mensen soms het verleden niet kunnen loslaten, sterker nog er hun toekomst in zoeken, ondanks alle gevaren en noodlottige consequenties van dien. Die boodschap mag niet verloren gaan.’

De scheurtjes in de kernreactor van Doel 3 zijn elke dag tussen 10u en 17u vrij te bezichtigen. Uitgezonderd op zon- en feestdagen.