The Vremde Mirror

Wat een rustig begin van de donderdagnamiddag op kantoor moest worden, is uitgedraaid op ongebreidelde onlusten en etnische misverstanden waarna al snel alles weer rustig werd. Grote bron van onheil was Magda die vanuit het niets wist te melden het laatste boek te hebben gelezen van Svetlana Alexievich, de naar jaarlijkse traditie verrassende Nobelprijswinnaar voor Literatuur.

De lunchpauze werd ook dit jaar op vele plaatsen verstoord door de uitreiking van de Nobelprijs voor Literatuur.

Het incident speelde zich af omstreeks 13 uur vlak na de lunchpauze. ‘Ik had net mijn zes boterhammen verorberd, drie met kaas en drie met salami, toen ik op de radio hoorde dat Svetlana Alexievich de Nobelprijs voor Literatuur won.’ zo reconstrueert ouderdomsdeken Dirk de feiten.

‘Ik schonk er eigenlijk niet veel aandacht aan omdat ik geen grote lezer ben. Je komt thuis, je bent moe en je ziet je zetel en televisie staan en denkt aan de verrijkende tv-programma’s op VTM en VIJFtv, dan is een boek lezen niet meteen het eerste wat in een mens opkomt. Geen aandacht tot collega Luc de kat de bel aanbond.’

‘Klopt helemaal. Ik vroeg me luidop af of er iemand de Nobelprijswinnares kende, laat staan een boek van haar te hebben gelezen. Door het vele instemmende geknik dacht ik de namiddag onmiddellijk te beginnen met een groepscohesie bevorderende uitspraak. Ik maakte nog een grapje waar ik zelf heel hard om moest lachen, dat Nobelprijs staat voor nobele onbekende,’ vult Luc zonder schroom aan.

Dat was evenwel buiten één iemand gerekend. ‘Ik heb het laatste boek van Svetlana Alexievich gelezen, maar ik hoop dat de film beter is,’ gaf de 52-jarige Magda tussen neus en lippen toe.

‘Het was de manier waarop ze het zei. Het was niet snoeverig of pocherig, ze zei het alsof het de normaalste zaak van de wereld betreft. Ge moogt tegenwoordig van niks meer schrikken, maar ik had dit van Magda toch niet verwacht,’ geeft collega Gilberte toe. ‘Je gaat nu toch onbewust anders naar haar kijken, al haar uitspraken in een ander daglicht plaatsen en toch eens een intellectuele zeehondendocumentaire op National Geographic bekijken om me beter in haar leefwereld te kunnen verplaatsen.’

‘Uiteindelijk konden we toch weer gewoon aan het werk,’ analyseert Luc. ‘Maar gauw vergeten doe ik dit niet.’

Magda was niet bereikbaar voor commentaar. Haar advocaat zei dat ze al deze commotie niet gewild heeft en zich voor onbepaalde duur terugtrekt uit het maatschappelijke debat.

Van de in de faciliteitengemeente Linkebeek geteelde courgette die al sinds 1837 bron is van een communautair conflict, is dan toch soep gemaakt. Een chronologisch overzicht.

Aan ruim 178 jaar geredetwist over deze courgette is een eind gekomen.

11 mei 1837 Omdat courgettes in die tijd nogal taboe waren in Linkebeek en omstreken brak er die dag in Linkebeek geen communautair conflict uit over courgettes.

Mei 2007 Marianne (67) plukt in haar tuin een mooie, blozende courgette. Als net gepensioneerd leerkracht steekt ze tijdens het schoolfeest in de plaatselijke basisschool graag een handje toe, al is het maar bij het maken van de soep. Zo komt ze nog eens onder de mensen en denken de mensen niet dat ze ziek is omdat ze niet vaak meer onder de mensen komt.

Nog mei 2007 Marianne (67) vertelt over haar plannen aan de directeur van de plaatselijke basisschool om courgettesoep te maken op het schoolfeest. Die vindt dat een uitstekend idee.

Nog meer mei 2007 Zulk uitstekend idee dat Hubert (de directeur) zijn Vlaamse vrienden probeert warm te maken om ook te komen. Eén van hen, de anders relatief zwijgzame Albrecht, weet niet wat hij hoort en dreigt met het ontketenen van een communautair conflict als er niet ook van een Nederlandstalige groente soep wordt gemaakt. Hubert beargumenteert dat courgette zowel in het Frans als in het Nederlands vertaald wordt als courgette en houdt het been stijf.

De elf onbenoemde burgemeesters en twee overige gemeenteraadsleden van Linkebeek beslissen dat er op het schoolfeest dit jaar geen soep mag worden gemaakt zolang de Raad van State geen oordeel heeft geveld.

Juni 2011 Marianne overlijdt. Eigenlijk kampte ze al langer met suikerziekte, maar verborg ze dat omdat ze niet wist wat de mensen daarover zouden zeggen. Officieel is een overdosis kervelsoep de boosdoener. Uit haar testament blijkt dat ze de courgette afstaat aan de gemeenschap.

Maart 2012 De Raad van State verklaart zich onbevoegd.

April 2012 Directeur Hubert wil ter ere van Marianne soep maken van de door haar geplukte courgette op het schoolfeest. Albrecht eist dat er dan ook pompoensoep wordt gemaakt. Franstalige leden die zetelen in de gemeenteraad zien hierin een verdoken pleidooi voor het orangisme en verwerpen dit voorstel. In een potje courgettesoep zien ze geen graten.

Albrecht stapt tegen deze flagrante verfransing naar de Vlaamse regering waar in een spoedzitting beslist wordt dat directeur Hubert courgette zal moeten vertalen naar het Nederlands om het taalevenwicht te bewaren. Directeur Hubert voert ook hier aan dat courgette zowel in het Frans als in het Nederlands als courgette vertaald wordt en dit dus niet als overtreding van de taalwet kan gezien worden. Volgens de Vlaamse regering is dit een bewuste provocatie omdat courgette Franser klinkt dan Nederlands.

Mei 2012 Directeur Hubert trekt zich terug uit het openbare leven. Het was nooit zijn intentie een bom te leggen onder de communautaire vrede. Vlamingen zien hierin een verdachte demarche, waarom weten ze ook niet.

September 2015 De courgette ligt al die tijd in het Vlaams Parlement. Voorzitter Jan Peumans ontkent iets tegen courgettes te hebben, maar vindt de zichtbare aanwezigheid van courgettes niet opportuun in een parlement. De Vlaamse regering zoekt naar een eerbare uitweg voor de courgette en zal hierbij rekening houden met de communautaire gevoeligheden.

Oktober 2015 Liesbeth Homans vaardigt een decreet uit: de Nederlandse benaming van courgette is voortaan kortgete. Ze gooit meteen de kortgete ook in de soep waarna het Vlaams Parlement van een heerlijk bordje kortgetesoep smult.

Update: de soep was niet te eten. Een communautair conflict kan je wel bijna tien jaar opwarmen, weer invriezen en bewaren, met een courgette gaat dat iets moeilijker.

Een historische beslissing die van een ongeziene politieke moed getuigt. Zo omschrijven de EU-leiders het pact dat ze hebben gesloten. Publieke ruimtes zijn vanaf heden onbevoegd terrein. Zo moet de privacy van ieder individu binnen de EU te allen tijde beschermd blijven.

Verkeersbord dat overbodig is nu u zich niet meer op straat mag begeven om uw privacy te beschermen.

‘Een mijlpaal op het vlak van offline privacy.’ Duits Bondskanselier Angela Merkel schuwt de grote woorden niet. ‘Persoonlijke gegevens komen niet meer op straat te liggen. We konden de privacy van burgers in Europa onmogelijk blijven garanderen. Daarom is het zeer belangrijk dat we met alle EU-landen een signaal geven aan de publieke ruimtes dat dit zo niet langer kan.’

Voorzitter van de Europese Raad Donald Tusk vult aan: ‘Beveiligingscamera’s, signalen van gsm’s die gemakkelijk te traceren vallen en afluistermateriaal op de trein: het is maar het topje van de ijsberg. Je kan op straat mensen ontmoeten waardoor je privacy er erg kwetsbaar is, die mensen zien namelijk wat je doet, hoe je wandelt en zien met wie en horen over wat je aan het spreken bent. Op zulke flagrante manier in je integriteit aangetast worden, is niet meer van deze tijd.’

Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat mensen doelbewust elkaars privacy schenden. Een man spreekt een vrouw aan: ‘Waar is het station?’ De vrouw legt de weg uit, terwijl de man helemaal niet naar het station moet maar gewoon wil weten hoe de vrouw haar stem klinkt. De vrouw staat er op dat moment misschien niet bij stil, maar achteraf komt ze erachter dat ze flink in de maling is genomen. Algauw zal ze zich slachtoffer voelen en nooit meer herstellen van dit vreselijke trauma. Want stemgeluid is toch een stukje van je identiteit dat je alleen wenst te delen in intieme kring, of toch op zijn minst op een plaats waar je weet dat er geen misbruik van gemaakt wordt.

Slaan we niet te ver door in het vrijwaren van onze privacy? Social media expert Mark Zuckerberg deelt die angst niet. ‘Er zijn online nog mogelijkheden genoeg om gratis je privacy te laten schenden.’

Staatssecretaris voor Asiel & Migratie Theo Francken (N-VA) heeft twaalf prima redenen gevonden om toch in Syrië te blijven. Deze gooit hij in de strijd in een groots opgezette LinkedIncampagne die Syriërs moet ontmoedigen om naar België te komen. Franckens post op LinkedIn die u hieronder integraal en nu zonder schrijffouten en met minder uitroeptekens kan lezen, heeft ondertussen al drie eigen kabinetsmedewerkers bereikt en is nog door niemand geliket of gedeeld.

Blijf gvd eens ginder!!!

1. Het is hier echt niet tof soms. 

Echt waar. Maar ik meen dat dus hé. Dat is niet om jullie te misleiden of zo, maar je gemanipuleerde dieselwagen in een ondergrondse parking niet meteen terugvinden is gewoon niet fijn.

2. Er zijn wel knusse tentenkampjes, maar die zijn er zo heb ik me laten vertellen in en net buiten Syrië ook.

België heeft geen tentenkampencultuur, beter is dus om naar regionen met een ijzersterke reputatie op dat vlak als Libanon, Gaza en Rwanda te trekken.

3. En ik weet niet of je dat weet, maar als je komt, moet je uw eigen picknick meebrengen. 

Bokes met lekkere kip curry, maar dan doorweekt met water uit de Middellandse Zee. Een helse beproeving die je niet wil meemaken.

4. De Vlaamse gastvrijheid is zo warm en overweldigend dat het hartzeer zal doen om na jarenlang procederen, inburgeren en Nederlands leren teruggestuurd te worden.

Je moet als je dit weet goed gek zijn om hier nog een tweede verblijf na te jagen.

5. We passen onze gebruiken, riten en verering van Heilige Symbooldossiers op geen enkele manier aan.

Dat heeft niets te maken met kleinburgerlijkheid of hardvochtigheid, maar bedrijfswagens verdienen het nu eenmaal om aanbeden, geprezen, gekust, geadoreerd, vereerd, oraal bevredigd en van allerhande belastingen vrijgesteld te worden. Daar raakt niemand aan!!!!

6. Schapen worden altijd verdoofd geslacht. Nah. 

Of gekeeld in een erkend slachthuis dat dieren verwart met werknemers bij Amazon.

7. Er zijn hier drie gewesten, drie gemeenschappen, één Staatssecretaris voor Armoedebestrijding, Gelijke Kansen, Personen met een beperking, Grote Steden en Wetenschapsbeleid en ook zes parlementen. Een Federaal, een Waals, een van de Franse Gemeenschap (dus twee parlementen in de Walen!!!!), een van de Duitstalige gemeenschap, een Brussels Hoofdstedelijk en een Vlaams (maar één hier, omdat Vlamingen veel efficiënter en minder geldverslindend zijn dan die vadsige Walen!!!!). 

Maar ja, je moet in je leven een oorlog meegemaakt hebben om dat echt te kunnen begrijpen.

8. De Vlaming heeft het soms lastig met alles wat multicultureler is dan zijn Nederlandse of West-Vlaamse buren. Dat heeft ook niets met kleinburgerlijkheid te maken, dat begrijp je wel.

Of misschien niet, maar als je in Syrië blijft en niet naar Vlaamse krantensites surft op je hippe (waar heb je die gekocht, vertel me dat eens??!!??) smartphone heb je daar geen last van.

9. Je moet oppassen naar welke feestjes je gaat en wat je er zegt. Een ontslag loert altijd om de hoek.

Werkzekerheid heb je dus nooit.

10. Excuses zal je niet gauw krijgen.

Nog eerder een hotelkamer.

11. Als je per ongeluk op een behoorlijk populaire verkiezingslijst belandt, ben je voor je het weet Staatssecretaris van iets waarvan je voordien alleen nog maar in de HLN-commentaren hebt gehoord.

Een nachtmerrie. Ik weet niet hoe ik dat zo zeker weet, maar ik weet het zeker.

12. Joke Schauvliege

‘Antwerpenaren zijn bij wijlen een geniaal volk, maar er zijn limieten,’ aldus sprak rector van de KU Leuven Rik Torfs tijdens zijn toespraak bij de start van het academiejaar. ‘Het is geen populaire boodschap, maar eigenlijk is Antwerpen te klein voor één universiteit.’

‘Een diploma van een universiteit in Antwerpen is niet hetzelfde als het diploma van een universiteit, een diploma van een universiteit is dan weer niet hetzelfde als een diploma van de KU Leuven.’ Zo opende rector van de KU Leuven Rik Torfs zijn toespraak.’

‘We mogen niet zwichten voor valse dilemma’s,’ vindt Torfs. ‘We kunnen nu wel doen alsof Antwerpen een universiteit verdient of hierover eloquent debatteren, maar ieder mens met een beetje intellect weet dat een idyllisch haventje geen criterium is om een universiteit neer te poten. We mogen het wankele evenwicht van onze kenniseconomie niet in gevaar brengen door duizenden Antwerpse boerenkinkels plots te gaan beschaven. Er is niemand die hiervan de gevolgen juist kan inschatten behalve ik. Die zullen niet te overzien zijn.’

‘Dit is geen pleidooi tegen de democratisering van het hoger onderwijs,’ benadrukt Torfs. ‘Maar elk systeem heeft zijn uitwassen en die dienen bestreden te worden. We kunnen de grenzen niet blijven verleggen. Waarom moet je in godsnaam ook in een oord waar op verkeersborden tussen elk woord een liggend streepje staat omdat de plaatselijke inboorlingen het anders niet begrijpen een volwaardig diploma kunnen krijgen?’

Toch wil Torfs niet alle bruggen opblazen met Antwerpen. ‘In Antwerpen gaat dat ook nogal moeilijk,’ besluit hij.

Een trein die zeer vermoedelijk het doelwit was van een zwartrijder, is uit voorzorg door DOVO tot ontploffing gebracht. NMBS-baas Jo Cornu wil zo de kritiek voor zijn dat er in Nederland repressiever wordt opgetreden tegen zwartrijden dan in België.

Een Nederlandse zwartrijder wordt met de nodige omzichtigheid opgepakt. De NMBS wil zich spiegelen aan dit kordate beleid.

Een prille dertiger met getaande huid stond gisterennamiddag op het perron van Boechout klaar om een kwartier later de trein met bestemming Herentals te nemen. Een surveillerende ooggetuige merkte hem op en belde de politie: ‘Hij zag eruit als een man zonder vervoersbewijs.’

NMBS-baas Jo Cornu kan dit bevestigen. ‘Er waren concrete aanwijzingen dat in Boechout een man zonder vervoersbewijs zou opstappen. Dan is het zaak om doortastend en proactief te handelen. Het zekere voor het onzekere te nemen. Dat hebben we ook gedaan.’

‘De trein die de verdachte man op het oog had, was inmiddels vertrokken vanuit Antwerpen-Centraal. In het station van Antwerpen-Berchem hebben we de passagiers in alle discretie gesuggereerd uit te stappen omdat hun trein vijf minuten later tot ontploffing zou worden gebracht. Iedereen was zeer snel uit de trein,’ stelt een tevreden Cornu vast.

Cornu vervolgt zijn verhaal. ‘We hebben de ontruimde trein niet in, maar net voorbij het station van Antwerpen-Berchem tot ontploffing gebracht. Alleen de machinist kwam hierbij om het leven. We zijn aan iets veel ergers ontsnapt. De zwartrijder kon een grote ravage aanrichten. Zoals zich verschansen in een wagon, de conducteur proberen om de tuin leiden met een smoes waarbij een terrorist in dezelfde wagon van dit moment van onachtzaamheid profiteert om iedereen dood te schieten. Of erger nog, onopgemerkt Herentals bereiken zonder te betalen.’

Uiteindelijk bleek het om loos alarm te gaan. De geseinde man die in Boechout de trein zou nemen, wilde alleen maar naar het toilet.

Het jaarlijkse rapport van het VN-Comité voor de Uitbanning van Overbodige Tradities en Achterlijke Rituelen is duidelijk: Vlaanderen moet de files op haar grondgebied dringend terugdringen en op middellange termijn afschaffen. Dat stuit op hevig protest bij vele Vlamingen, die vrezen zo weerom een stukje van hun identiteit te verliezen.

De VN wil dat Vlaanderen de files afschaft. Een eeuwenoude traditie die gekoesterd moet worden, vindt men daar.

Het VN-rapport is duidelijk. Het feit dat een traditie diepgeworteld is, wil niet zeggen dat ze niet aan herziening toe is. Zelfs als het gaat om met zijn allen drie uur in de auto te zitten ergens tussen Antwerpen, Brussel en Gent. Een schijnbaar onschuldig lokaal gebruik dat desondanks nefast is voor milieu, VO2-max en cholesterol.

Voorzitter van N-VA Bart De Wever roept de VN tot de orde. ‘Files zijn een eeuwenoude traditie. Het wakkert het saamhorigheidsgevoel aan. Tegelijk foeteren en zuchten, de buitenlucht volpompen met schadelijke stoffen en naar Vlaams gebral op Radio 2 luisteren. Kan het mooier? Het bindt niet alleen, maar het onderscheidt de Vlaming ook. Wie niet dagelijks drie uur in de file staat, is geen echte Vlaming. Maar stilaan wil men vanuit allerlei hoeken onze cultuur afbreken tot er niks meer overblijft en de Vlaming zo vervreemdt van zichzelf dat hij de fiets neemt naar het werk. Wat heeft Vlaanderen nu met fietsen? Je mag van een Keniaan ook niet verwachten dat hij gaat speerwerpen.’

Filip Dewinter (Vlaams Belang) meent dat dit een eerste stap is richting kalifaat. ‘De zoveelste kaakslag. De ene na de andere Vlaamse traditie sneuvelt zonder dat het haast opvalt en wordt vervangen door een islamgebruik. Files staan niet in de Koran en zijn dus haram. Geen files bijgevolg halal.’

Vrijdagnamiddag om 14 uur zal er in Brussel geprotesteerd worden tegen dit VN-rapport. Honderdduizend mensen hebben op Facebook al toegezegd te komen manifesteren. Door de verwachte monsterfiles zullen er dat naar alle waarschijnlijkheid maar enkele tientallen zijn.

Mark Zuckerberg wil de conversaties op Facebook weer overzichtelijk maken. Die worden almaar vaker geteisterd door ellenlange reacties van mensen die hun mening niet kunnen vatten in één oneliner of saillante kreet. Dankzij de enerzijds, anderzijds-knop wordt hiermee komaf gemaakt en kunnen deze gebruikers blijk geven van een genuanceerd wereldbeeld, gewoon door op een duimpje te klikken.

De enerzijds, anderzijds-knop moet mensen met een genuanceerde mening de kans geven die te uiten zonder andere gebruikers te vervelen met ellenlange epistels.

U kent het vast ook wel. U zit op Facebook in een geanimeerd gesprek over de vluchtelingencrisis waar u een uitgesproken mening over heeft die u graag met de rest van de wereld deelt. Ophoepelen! Geen kalifaat, jihad of schapen-die-onverdoofd-worden-geslacht-geblaat in mijn straat maar het is al te laat!!!! Hier de grote Jan, maar niet durven vechten in hun eigen land, vuile lafaards! De likes stromen binnen voor uw gevatte en ongezouten reacties wat alleen maar een bevestiging is van uw eigen grote gelijk, zo vindt u.

Niets kan een geslaagde namiddag op het werk nog tegenhouden. Tot er een malloot een reactie van 800 woorden post onder het bericht dat u intussen heeft kunnen afbakenen als uw territorium. Strontvervelend. ‘Ja maar, er zijn ook vluchtelingen zonder kwalijke bedoelingen. Bovendien kunnen ze een meerwaarde…’ Hier haakt u af, groot is de kans dat hij ook nog eens uit wetenschappelijke studies begint te citeren. U klikt op zijn profiel, hij luistert naar muziekgroepen die u niet kent, blijkt aangesloten te zijn bij een links-liberale denktank en supportert voor de voetbalclub die u haat. Weg sfeer en prettige namiddag.

‘Mensen vragen om die reden al langer om een enerzijds, anderzijds-knop,’ zo erkent Facebook-baas Mark Zuckerberg. Hij hoopt zo ecologisten die voor N-VA stemmen en begrip tonen voor de situatie van vluchtelingen uit het Midden-Oosten naar Facebook te lokken. ‘Het is voor mensen met een complex wereldbeeld niet altijd even gemakkelijk om op de vind-ik-leuk-knop te klikken. Nu zitten ze vaak een uur hierover te tobben, waarna ze besluiten te reageren met een ellenlang epistel waarop niemand zit te wachten. Zeker de Facebookgebruiker niet die van kort maar krachtig houdt en gaandeweg begint af te haken.’

‘Niet alleen politieke discussies kunnen zo vlotter verlopen,’ vertelt Zuckerberg. ‘Stel: één uwer vrienden wordt papa of mama en zet foto’s van de kleine op Facebook. U bent blij voor uw vriend dat hij of zij nu ouder is, maar vindt de baby een lelijk, niet om aan te kijken gedrocht. Vroeger zou u diplomatiek op uw tong bijten of met een wrang gevoel op de vind-ik-leuk-knop klikken. Dankzij de enerzijds, anderzijds-knop kan u nu uw echte gevoelens tonen.’

Staatssecretaris van Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) is het grondig zat. ‘Aldoor krijgen politici in Europa de schuld van de opwarming van de aarde. Maar dan mag de toevoer van lucht uit Afrika ook weleens stoppen.’ Hij stelt daarom een push-back beleid voor dat deze warme lucht aan de Middellandse Zee moet tegenhouden. Anders overweegt Francken om de grenzen met Frankrijk en Luxemburg te sluiten.

Hoogst verongelijkt kijkt Theo Francken naar het weerbericht. ‘Het is weer niet om aan te zien. Met die regenbuien kan ik nog leven. Maar van waar komt de lucht? Goed gezien, uit Afrika en/of het Midden-Oosten. We kunnen die niet blijven opvangen in knusse tentenkampjes.’

‘Het is dweilen met de kraan open,’ zucht hij. ‘We zijn in Europa steeds op zoek naar nieuwe maatregelen om de opwarming van de aarde een halt toe te roepen, maar warme lucht uit Afrika kan hier dankzij het Schengenakkoord en de slappe controle aan de buitengrenzen gewoon Europa binnenwaaien en er zich vrij bewegen.’

Terwijl de kusthoreca pleit voor een spreidingsplan van die warme lucht heeft de staatssecretaris iets geheel anders in gedachten. ‘De enige manier om de klimaatcrisis het hoofd te bieden is een stringent push-back beleid. Lucht die zich wil laten strelen door het Europese vasteland, stoten we weer de Middellandse Zee op richting Afrika. Niet aanpassen, maar meteen opkrassen. Zo kunnen we de opwarming van de aarde in Europa gemakkelijk tegengaan en halen we de klimaatprotocollen moeiteloos,’ redeneert Francken.

‘Veel onheil had zo al vermeden kunnen worden,’ stipt Francken aan. ‘En dan heb ik het niet alleen over klimaatsongs van Nic Balthazar. Discussies over de afschaffing van bedrijfswagens zouden niet aan de orde zijn, de plaag van lieden met een bakfiets vol chiazaden in de stadsrand die zich om die reden moreel superieur wanen evenmin en voor het steenkolenengels van politici zouden geen dure emissierechten moeten betaald worden.’

Na in het hartje van Antwerpen een bank te overvallen, wilde P. J. nog wat drugs gaan dealen in Park Spoor Noord en er een wulpse, jonge deerne verkrachten. Hij kwam op het lumineuze idee om die verplaatsing per fiets te maken. De politie betrapte hem hierbij op heterdaad en trad kordaat op.

Op heterdaad betrapt.

‘Hier is sprake van een geïsoleerd geval,’ zo klinkt het in een persbericht van de lokale politie van Antwerpen. ‘De bewuste P. J. sloeg net op de vlucht na een bankoverval. Had hij te weinig parkeergelegenheid in de nabije omgeving om zijn vluchtauto klaar te zetten? Is het een groene anarchist die fabuleert over kristalhelder Scheldewater en kikkerpoelen bovenop Ringland? We weten het niet en het zijn sowieso geen excuses om de auto thuis te laten voor de fiets.’

‘De man liet een verwarde indruk na en beweerde een ik-ben-altijd-vriendelijk-voor-ik-wacht-wel-even-voor-het-rood-want-het-zebrapad-is-snel-gevonden-voetgangers-fietser te zijn. Onze agenten vroegen zich af of een opname in een psychiatrische instelling of een nachtje in de cel nodig was. Maar omdat hij er nogal blank uitzag, achtten ze dat niet opportuun.’

‘P. J. fietste op eigen houtje. Er was geen sprake van een tandem of van een gemotoriseerde tweewieler die hem voortsleepte of die zijn zog aanbood. Er lijken geen medeplichtigen in het spel, maar die piste kan pas na grondig onderzoek helemaal uitgesloten worden.’

‘We worden de jongste tijd wel vaker geconfronteerd met roekeloze weggebruikers. Het lijkt bij een bepaald deel van de bevolking zelfs een hype om zich al fietsend door Antwerpen te begeven, ondanks de hoge boetes die aan zulk vergrijp verbonden zijn.’

Het persbericht van de Antwerpse politie besluit: ‘Sensibilisering blijft daarom nodig. Een fietser in het Antwerpse straatbeeld kan een automobilist doen opschrikken. Levensgevaarlijk.’

De befaamde P. J. betaalde zonder morren zijn GAS-boete van €250 en mocht zijn tocht en leven voortzetten.