The Vremde Mirror

In een donker hoekje van het universum ontmoetten wij een man zonder oplossing om het niveau van het onderwijs op te krikken. Wij legden hem vakkundig op de rooster.

© Wikimedia Commons

De kwaliteit van ons onderwijs daalt. ‘Naar verluidt, ja. Is het echt zo dramatisch? Ik weet het niet. Mijn driejarig neefje houdt coherentere betogen dan menig zelfverklaard onderwijsexpert.’

Maar jouw driejarig neefje gaat niet naar school. ‘Klopt, oneerlijke vergelijking van mij. Schrap die maar.’

Je hebt echt geen idee. ‘U moet mij geloven. Ik ben niet lang naar school geweest. Niet dat ik hiermee wil zeggen dat ik wel een idee had gehad mocht ik langer naar school zijn geweest.’

Gesteld: ons onderwijs is een bouwval. Nooit aan de oorzaken gedacht? ‘Natuurlijk wel, ik ben ook maar een mens van opinies en presumpties. Ligt het aan de ouders? Wie weet. Aan de leerkrachten? Niet ondenkbeeldig. De politiek? Altijd een mogelijke factor. Zijn we onze smartphone als tweede brein gaan beschouwen en hechten we daarom bewust of onbewust minder belang aan kennis? Lastig te zeggen. En hoe nuttig is deze kennis dan? Voer voor discussie. En zit de ware intelligentie niet in de vaardigheden en creativiteit om een gebrek aan kennis te camoufleren? Misschien is er geen duidelijke verklaring? Misschien zijn er wel verklaringen, maar gaan die ons bevattingsvermogen te boven? Omdat het onderwijs vroeger kinderen maar leerde omgaan met één waarheid? Of om wat anders? Ik weet het echt niet, sorry.’

Dit zijn alle opties? ‘Dat wil ik niet gezegd hebben. Voor hetzelfde geld is de economisering van onze maatschappij het probleem. Hypothetisch hé. Wordt er minder geïnvesteerd in richtingen die geen economisch rendement opleveren. Want jobs, jobs, jobs. En dringt van jongs af aan dat economische denken door in de geest van kinderen die zich de vraag stellen: wat ben ik hier later mee? Literatuur, moet ik niet kennen als accountmanager. Talen, oninteressant als accountmanager. Begrijpend lezen, overbodig als politicus. Het zou zomaar kunnen.’

De oplossing dan? ‘Goed geprobeerd. Zonder eenduidige enkelvoudige of meerlagige oorzaak onmogelijk om hier een uitspraak over te doen. Haha, stel je ook voor.’

De heraanleg van enkele tientallen kruispunten en gevaarlijke punten in Brussel is voor onbepaalde duur uitgesteld. Brussels minister-president Rudi Vervoort (PS): ‘Zolang er niemand sterft, kunnen wij niets doen.’

Vervoort is formeel. ‘De Brusselse wetgeving staat het niet toe om een verkeerssituatie aan te pakken indien er het voorbije jaar geen weggebruiker stierf binnen de dertig dagen na betreffend ongeluk.’

We trekken met hem naar een berucht kruispunt in Schaarbeek. ‘We staan als politiek machteloos,’ zucht Vervoort. ‘Vorig jaar bezweek hier nog een peuter 31 dagen na een aanrijding met een vrachtwagen. Helaas telt april dertig dagen. Dat was dikke pech.’

‘Ook op dit punt sprong vorige week een voetganger net op tijd weg toen een auto tegen 130 kilometer voorbij sjokte. Deed die dat niet, lag hier allang een nieuw kruispunt. Het is niet alleen de verantwoordelijkheid van de politiek.’

Vervoort stipt ook de gewijzigde wetgeving aan. ‘Om een onveilig punt aan te pakken, was het tot 2012 voldoende dat er het afgelopen jaar een ongeluk plaatsvond, als er maar een slachtoffer een been of arm verloor. Dat bleek onhoudbaar. We kunnen niet ineens heel Brussel leefbaar maken voor trage weggebruikers.’

Manu, vader van Zoë (9), Claire (7) en Mathis (4), woont vlakbij. ‘Zit er niets anders op dan één van mijn drie kinderen onder een vals voorwendsel naar de andere kant van de straat te sturen om de overige twee te redden. Claire heeft toch een rotkarakter. Helemaal haar moeder.’

De Colombiaanse stad Medellin wil inwoners de kans geven kennis te maken met het verleden van de stad. Medellin organiseert daarom deze zomer historische rondleidingen in Antwerpen.

© Wikimedia Commons

Een brochure van de toeristische dienst van Medellin beschrijft de hele tocht. ‘Startplaats is Medellin. We duiken onder in een container, omdat dit nu eenmaal de gemakkelijkste manier is om Antwerpen te bereiken.’

‘In de Antwerpse haven is het tijd voor een eerste nostalgisch momentje. Daar kopen de deelnemers een douanier om. Benieuwd of dit lukt zonder moeite.’

‘Een gids leidt rond, maar dat wil niet zeggen dat er geen mogelijkheid is tot interactie met de omgeving. De deelnemers zijn getuige van een bomauto die ontploft, ze raken zwaargewond bij een granaataanval, ze belanden in een vuurgevecht tussen rivaliserende bendes en voor de waaghalzen is er tussendoor een yogasessie gepland.’

‘Als eindpunt degusteren we in ’t Fornuis verschillende drugssoorten onder begeleiding van de lokale havenschepen. Totaalbeleving staat kortom centraal. Het zal voor velen als thuiskomen aanvoelen zonder ooit eerder in Antwerpen te zijn geweest.’

Voor burgemeester van Antwerpen Bart De Wever (N-VA) de bevestiging dat de ‘War on Drugs’ werkt. ‘We zien nieuwe soorten van toerisme ontstaan die zich zonder desastreus drugsbeleid nooit hadden kunnen ontwikkelen.’

Een leraar geschiedenis uit het Sint-Gabriëlcollege te Boechout is in opspraak gekomen toen hij in een van zijn lessen bevestigde dat de Holocaust plaatsvond. De school heeft hem berispt, maar niet ontslagen.

Het was een leerling van het Sint-Gabriëlcollege die op Instagram de bal aan het rollen bracht. ‘Linkse indoctrinatie in de praktijk. Leraar X. gaat er gemakshalve van uit dat de Holocaust een feit is en niet zijn politiek-correcte mening. Stop dit machtsmisbruik! Stop deze verderfelijke manipulatie van onschuldige kinderbreinen!’

In een persbericht laat de school weten verveeld te zitten met de zaak. ‘Uiteraard keuren wij het brainwashen van leerlingen niet goed. Lessen dienen niet om je eigen ideeëngoed te verkondigen. En het is duidelijk dat leraar X. zijn mening probeerde op te dringen. Het is niet aan hem om Hitler eenzijdig af te schilderen als massamoordenaar. Zulke uitingen behoren tot de privésfeer.’

‘Een leraar hoort politiek neutraal te blijven,’ gaat de school verder. ‘We kunnen door zijn stellingname zeggen dat leraar X. niet op N-VA of Vlaams Belang stemt. Dit neigt naar stemadvies. Dat kan niet.’

‘We hebben een pittig gesprek gehad. Leraar X. bezoedelt het imago van onze school, maar had het moeilijk thuis en toont nu berouw. Hij belooft in de toekomst nooit nog aan recuperatie te doen van historische figuren. En te zijner verdediging: leraar X. liet altijd in het midden of hij de Holocaust een goede zaak vindt of niet.’

En dan is het nu tijd voor de momenten van de week. En we beginnen met Jan.

– Ja, ik wil het hebben over Marc Degryse, em. prof. dr. in de voetbalsjouwelarij, die een contract heeft getekend bij het commerciële tochtgat VTM. En dat doet ie niet omdat hij daar meer praatkansen krijgt. Of omdat VTM een logische stap is in zijn ontwikkeling als luchtmachine. Een man van middelbare leeftijd is op het toppunt van zijn kunnen als voetbalanalist. Die hoort op het hoogste niveau clichés te verkondigen, open deuren in te trappen en zichzelf tegen te spreken. Weet je wat hier zo ergerlijk aan is? Dat dit een trend wordt. Dat Marc niet de laatste ongevraagde voetbalvraagbaak is die naar Qatar, China of – ik krijg het bijna niet over mijn lippen – Vilvoorde trekt. Dat dit soort van opportunisten en huichelaars zonder enige voetbalpraathokliefde de voetbalsjouwelarij zal overspoelen. Die liever zeggen wat ze denken dat de supporters willen horen om hun marktwaarde op te drijven of hun imago te boetseren dan wat ze werkelijk vinden. Leer ze mij niet kennen. Cashen kan altijd nog. Als columnist. Als columnist. Of zelfs als columnist. Het gaat niet alleen over dat geld. Het gaat over hun geloofwaardigheid. Hoe kunnen deze charlatans nog kritiek uiten op ondoorzichtige transfers in het voetbal? Als moment van de week kies ik daarom dit moment waarbij ik de voetbalanalyseromantiek op zo sereen mogelijke wijze definitief ten grave draag.

– Ik heb horen waaien dat jij dezelfde transfer maakt. Klopt dat bericht?

– Kom op, gun die oude romanticus ook een keer wat. Hij wil zijn Johanna verwennen.

Emma (9) vindt de kritiek aan haar adres omdat ze troep op de grond gooit onterecht en bijzonder selectief. ‘Wat maakt het uit hoe ik leef als in China en India het afval zich blijft opstapelen?’

© Wikimedia Commons

‘Linkse hysterie,’ zucht Emma. ‘Ik ben niet zo naïef dat ik denk een invloed te hebben op het milieu door mijn afval te sorteren en in de vuilnisbak te gooien. Zinloos om het hier netjes te houden zolang mensen in China en India niet minder consumeren.’

‘Ik ben het probleem niet,’ stelt ze. ‘Integendeel. Repressief optreden tegen mensen die hun rotzooi op straat gooien ontraadt consumeren, hetgeen onze concurrentiepositie met China en India fel verzwakt. Nog gezwegen van de werkgelegenheid die ik creëer voor straatruimers.’

Emma zal haar gedrag dan ook niet wijzigen. ‘Mijn inspanning om een vuilnisbak te zoeken, is niet evenredig met de impact die ik globaal heb. Als iemand mijn flesje cola opraapt en in een vuilnisbak dropt, houd ik die persoon niet tegen. Maar ik bind mij niet aan concrete acties. Ik ben niet gek. Het moet haalbaar blijven.’

‘Ik geloof liever heel hard in technologie. Die zal over enkele jaren een systeem bedacht hebben dat afval op de grond automatisch opspoort en transformeert in een betere versie van het oorspronkelijke product. Stop het doemdenken.’

Wil ze nog gezegd hebben: ‘Wat ik in één jaar op straat gooi, slingert de bevolking van Shanghai elke dag op de grond. Degoutant. En ik zou mijn gedrag moeten aanpassen.’

Michel heeft 54 jaar nooit een sigaret gerookt tot hij een antirookcampagne zag. Van de weeromstuit begon hij de ene sigaret na de andere te paffen. ‘Zie je, rookpreventie werkt niet.’

© Wikimedia Commons

‘Ik geloofde niet dat antirookcampagnes werken. Om te bewijzen dat deze betutteling een averechts effect heeft, moest ik roken. En nu kan ik niet stoppen. Oh zie, ik steek weer een sigaret op en nog een en nog een en nog een. Bewezen: preventiecampagnes zijn verloren geld.’

‘Ik ben altijd een vrijdenker geweest,’ geeft Michel toe. ‘Ik laat mij niet zomaar door de overheid indoctrineren en dicteren wat ik wel en niet mag. Ik blijf te allen tijde kritische vragen stellen. Roken is ongezond, maar is het dat ook?’

‘Dat linkse wetenschappers in de vooringenomen media zich gretig scharen achter deze antirookpropaganda maakt me extra wantrouwig. Wat zit hierachter? Ja, je krijgt van sigaretten kanker, maar dat wil nog niet zeggen dat je van sigaretten kanker krijgt.’

Is Michel zelf geen longarts? ‘Ik word dagelijks met de vreselijke gevolgen van roken geconfronteerd. Hallucinant dat tabak nog verkocht wordt. En wat doet de overheid? Niets. Ze zou de mensen toch kunnen waarschuwen voor de gezondheidsrisico’s?’

Olieproducent ExxonMobil belooft per jaar $5.000.000.000 te investeren in lobbyisten. En dit gedurende vijf jaar. ‘Alleen zo kunnen we de gevolgen van de klimaatverandering verzachten.’

© Wikimedia Commons

In een persbericht licht ExxonMobil de verbintenis toe. ‘We krijgen dikwijls het verwijt dat we de opwarming van de aarde niet ernstig nemen. Onzin natuurlijk. We merken de gevolgen iedere dag: weifelende investeerders en het duurt gemiddeld anderhalve dag tot twee dagen langer om politieke gunstmaatregelen af te dwingen.’

‘Kortom een hardnekkig misverstand dat we alleen met onszelf bezig zijn. Alsof we dan miljarden dollars zouden pompen in lobbyisten om de gevolgen van klimaatverandering terug te draaien. Hoeveel multinationals maken zulke bedragen vrij voor het klimaat?’

‘Kunnen we met dit geld niet beter een nieuwe olieraffinaderij bouwen? Is het klimaat dan zo belangrijk? Wij als ExxonMobil menen van wel. Bovendien is dit een investering. Wat we nu besteden aan klimaat verdienen we later in veelvoud terug. Doen we nu niets, zullen we later tegen torenhoge en onbeheersbare kosten aankijken.’

Ook raakte bekend dat ExxonMobil voor $80.000.000 aan lobbyisten investeert in ons land. ‘Deze langetermijnvisie onderscheidt ons van andere bedrijven,’ stelt Jeff (kersvers lobbyist ExxonMobil België). ‘Ik kijk ernaar uit om politici de afweging te laten maken: geen foto’s met hun minnares in de pers of de toekomst van hun nazaten?’

Vlaams minister-president Geert Bourgeois juicht het engagement van ExxonMobil toe. ‘Het klimaat is te urgent om over te laten aan politici, academici en betogers. Bedrijven die investeren moeten beloond worden. Jeff, vertel maar. Hoeveel subsidies willen jullie? Is €50.000.000 voldoende? Of verlangen jullie meer? Geen probleem hé.’

Niet weinig waarnemers roemen de Nederlandse politicus Thierry Baudet om zijn lef. Is hij in feite de eerste politicus met lef? Blijkt uit eigen onderzoek van niet. Wij doken de geschiedenisboeken in en troffen vijf voorgangers aan.

© Wikimedia Commons

1. Léon Degrelle

Liet ontegenzeggelijk een ander geluid horen. Degrelle had het lef om dingen te zeggen die je niet kon zeggen. Hij hekelde het partijkartel, nam geen afstand van rassentheorieën en regelde ontmoetingen met politieke figuren die bij gutmenschen weerstand opriepen.

2. Adolf Hitler

Hij vermoordde zes miljoen joden. Dat lag toen misschien niet zo gevoelig als nu, maar je moet het toch maar durven.

3. Peter De Roover

Hij durft te zeggen wat elk weldenkend mens te ranzig vindt, hij riskeert zijn leven door zich te verzetten tegen niet-bindende pacten en is zo brutaal om Tom Lenaerts tegen te spreken in Van Gils en gasten. God, beseft Vlaanderenland wel hoe gezegend het is met dit soort van koene manskerels die je alleen in sprookjesboeken of speeches van Vlaams-nationalisten vindt?

4. Jozef Stalin

Joeg miljoenen mensen de dood in terwijl dat destijds not done was. Boog niet voor de drammende politiek-correcte elite en zette consequent zijn eigen willetje door tot er van een drammende politiek-correcte elite niet langer sprake was.

5. Benito Mussolini

Mussolini vond democratie en intellectuelen maar niets, hij handelde ook als iemand die democratie en intellectuelen maar niets vindt. Dat zorgde nu en dan voor frictie, evenwel verkeerd gedacht dat hij zich hierdoor liet afschrikken.

Viel net naast de boot: Veerle Wouters, coauteur van het Grendelboek dat de Vlamingen op een haar na bevrijdde van het juk der Walen!

De partij Forum voor Democratie is in de Nederlandse Eerste Kamer met dertien zetels de grootste partij geworden. Partijleider Thierry Baudet spreekt van groteske manipulatie door de hooghartige linkse elite om hem klein te krijgen.

© Wikimedia Commons

‘Al enige tijd proberen de door links aangestuurde media van Forum voor Democratie de grootste partij te maken. Hun aandacht voor mij bleef ziekelijk, ook al deed ik niets anders dan reactionaire nonsens en misleidende prietpraat verkopen.’

Ook verdenkt Baudet links ervan bewust en massaal op hem te hebben gestemd. ‘Gezien het hoge stemmenaantal lijkt me dat logisch of er moet geknoeid zijn met de stemmen.’

‘De linkse media, de corrupte elite, de oikofobe politiek-correcte grachtengordeldieren en de subsidieslurpende academici hebben van ons de grootste partij willen maken met als doel ons te kunnen opeten. Om ons bij hun eliteclubje in te lijven, zodat wij de elite niet meer kunnen aanvallen zonder onszelf aan te vallen. Trap er niet in, mensen.’

‘Het merendeel van het volk moet van deze manipulaties niets weten en heeft niet op ons gestemd. Door hen voel ik mij gesterkt,’ haalt Baudet tot slot aan.

Thierry Baudet ontving al steunbetuigingen van Dries Van Langenhove.