The Vremde Mirror

Een driejarige kleuter uit Boechout is klinisch dood verklaard nadat hij in aanraking is gekomen met een kleurboek voor volwassenen. Zijn mama had dat achteloos op de salontafel laten rondslingeren. Dat heeft het parket bevestigd. De ouders zijn in shock overgebracht naar het ziekenhuis.

Authentiek beeld van een gezond kind dat nog nooit in aanraking is gekomen met kleurboeken voor volwassenen.

Deze tragische gebeurtenis speelde zich gisterennamiddag af. Nadat zijn mama Robbie (3) in bleekwater had gewassen, verplaatste deze zich naar de woonkamer. Daar zag hij een kleurboek voor volwassenen liggen. Hij bladerde erin en werd niet veel later plots hevig ziek. Hij begon te braken, kreeg blauwe plekken op zijn lichaam en wilde nordic walken. Nog voor de ambulance de kans kreeg te arriveren, zeeg hij neer.

‘Het is niet omdat je kind deze symptomen vertoont, dat hij in aanraking is gekomen met een kleurboek voor volwassenen,’ zo benadrukken experts. ‘Maar als je er één in huis hebt, is de kans wel donders groot.’

‘Niet de eerste maal dat een kleurboek voor volwassenen een jong slachtoffer eist,’ zo waarschuwen ze. ‘Ouders denken dat het een kleurboek is. Dat is maar deels juist. Het is een kleurboek voor volwassenen. Het bevat kleine niet-ingekleurde partikeltjes die gemakkelijk kunnen ingeslikt worden. Bovendien is de kans groot dat kleuters bezwijken onder zoveel onzin.’

Volksgezondheid heeft logischerwijs beslist dat het alle kleurboeken voor volwassenen per direct uit de rekken haalt.

Het parket van Antwerpen onderzoekt de oorzaak van de coma waarin een drugsverslaafde is verzeild. Zij was in een dancing in Lier plots ziek geworden en is in allerijl met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Volgens omstanders werd er door een onbekende feestganger drinkwater in haar drankje gegooid.

Onbezonnen jeugdigheid of in de luren gelegd door een maligne feestganger? Drinkwater op feestjes wordt een steeds groter probleem.

U kent het vast wel. U bent aanwezig op een aangelegenheid waar u verplicht uitgelaten hoort te doen en begint te dansen. U krijgt dorst van al die fysieke vermoeienis en wil aan uw drankje lurken. Maar dan bedenkt u zich net op tijd. Misschien heeft er iemand achter uw rug terwijl u vrolijk stond te huppelen wat drinkwater in uw drankje gedaan. Heel vervelend. U kiepert uw te nuttigen glas in de toiletten leeg, snuift er nog een lijntje, maar intussen is uw hele avond wel verpest.

‘We hadden haar nog zo gewaarschuwd,’ getuigen vrienden. ‘Experimenteer niet met drinkwater.’

De reeds op jonge leeftijd drugsverslaafde Lise lijkt naar ze geluisterd te hebben, maar ligt nu wel in coma. ‘Had ze maar drugs gebruikt,’ zuchten haar vrienden nu, want volgens ooggetuigen is ze slachtoffer geworden van een feestganger met kwalijke intenties.

Het is nog wachten op het toxicologisch onderzoek, maar toxicologen achten het plausibel dat haar drankje met drinkwater werd gemengd. ‘We zien het steeds vaker,’ bevestigen die. ‘Jongeren willen op een feestje gewoon lekker een drankje consumeren met alleen een onbekend poedertje in, maar kappen zonder het te beseffen een overdosis drinkwater naar binnen.’

‘Drinkwater betreft een afgeleide van H2O, dat in zuivere vorm nauwelijks te drinken is, en aangelengd wordt met kalk, streptokokken en coliforme bacteriën. Bovendien is het kleur- en smaakloos en kan het sporen van gluten bevatten wat het extra gevaarlijk maakt,’ waarschuwen de toxicologen nog.

De socialisten trekken aan de alarmbel. Ze voelen zich steeds meer gepasseerd nu alles de schuld van de VRT blijkt te zijn. ‘Het is toch vooral onze schuld, laten we dat niet vergeten,’ roepen ze in koor.

Volgens een recente peiling is nog maar 54% van de dingen de schuld van de sossen. Een nipte absolute meerderheid, terwijl ze begin vorige maand nog een stalinistische score van 98.5% haalden. Grote slokop is de VRT dat de Belgische arbitrage en verkeerd afgestelde chakra’s voorbijsteekt en afklokt op 44%.

Er is veel werk aan de winkel, zo beseft voorzitter van sp.a John Crombez. ‘We moeten het straat op en onze verwezenlijkingen beter uitdragen. Zeggen tegen de mensen: kijk, dit en dit is onze schuld. We hebben in het verleden de schuld weleens in iemand anders schoenen proberen schuiven. Dat was overmoedig en fout.’

Kan Crombez enkele voorbeelden geven? ‘De defecte koelkast in de keuken van Antoine. Onze schuld. Eclatante verkiezingsoverwinningen van rechts. Onze schuld. Ranzige lezersreacties. Onze schuld. Dat alles de schuld is van de VRT. Onze schuld.’

‘Ik ben geen slechte verliezer,’ benadrukt Crombez. ‘Maar je kan niet zomaar de schuld opeisen van alles zoals de VRT nu doet. Schuld moet je verdienen. En de VRT surft nu mee op onze successen. Het kan zich vrijelijk profileren als rode burcht, dus hun schuld is eigenlijk onze schuld.’

Om de teloorgang tegen te gaan, grijpt Crombez drastisch in. Hij strikte Bart Schols. Die verlaat de VRT en trekt naar de sp.a om er spindoctor te worden nadat Johan Vande Lanotte de omgekeerde beweging al eerder maakte.

Het internetverkeer is vanochtend sterk verstoord als gevolg van een algemene staking van reaguurders in het hele land. Ook het internationale internetverkeer kan ernstige hinder ondervinden. De reaguurders klagen over een te hoge werkdruk, een moordende onderlinge concurrentie en eisen betere arbeidsomstandigheden. Anders zullen er nog meer acties volgen.

De reaguurders zijn het gebrek aan respect spuugzat. Ze organiseren daarom een 24-urenstaking over het ganse internet. Noch in commentaarsecties van krantenwebsites, noch op social media als Twitter of Facebook laten ze vandaag hun stem horen. N-VA pleit voor een open dialoog en hoopt dat haar social media team zo snel mogelijk weer aan de slag gaat.

Een van de stakers is Ludo (56), die al sinds jaar en dag de Facebookpagina van krantensites bezwangert met bevlogen en erudiete gedachtegangen die naar eigen zeggen te complex zijn voor de reguliere media.

‘In het dagelijkse leven ben ik maar een simpele arbeider bij een koekjesfabriek, maar dat is om me volledig te kunnen toeleggen op mijn rol als reaguurder. Ik lees me in over alle mogelijke onderwerpen, denk daar vervolgens niet over na en leg in één vlotte beweging creatieve verbanden die elders niet worden gemaakt. Dat heeft me al veel likes en positieve feedback opgeleverd.’

‘Zo kwam ik er pas achter dat al dat stakerscrapuul niet aan het werken is, vluchtelingen niet werken en vuile geslachtsziekten als TBC uit het oerwoud van Syrië naar hier brengen en alle stakers dus vuile geslachtsziekten hebben.’ Is dat niet te kort door de bocht? ‘Reaguurders zijn streng waar nodig, maar kunnen ook mild en ruimdenkend zijn. Haat, seksisme en racisme zien we graag door de vingers.’

Ook collega in de commentaarsectie van HLN Kurt (49), beter gekend onder zijn artiestennaam Gene Sos, luidt aan de alarmbel. ‘Wij leveren ambachtelijk werk waar veel studiewerk aan voorafgaat. Om consequent dt-fouten te kunnen maken, moet je de dt-regel ook onder de knie hebben. Maar er wordt niet naar ons geluisterd. Wij mogen alleen betalen en moeten voor de rest ons vuil bakkes houden. Wel, eens zien hoe lang het land nog overeind blijft als we zwijgen.’

Theo (37) hoopt stiekem dat de staking niet te lang zal duren. ‘Mijn werk is toch ook deels mijn passie. Maar goed, ik ben een loyale soldaat die solidair is met zijn collega’s.’ Valt een voltijdse baan als gevierd reaguurder te combineren met het opvangen van asielzoekers? ‘Het is niet altijd evident, belangenvermenging loert altijd om de hoek, maar balans is het toverwoord.’

Het ABVV ontkent bij monde van Rudy De Leeuw iets met deze 24-urenstaking te maken te hebben en noemt het sabotage en chantage die niet ongestraft mag blijven.

Het 18 uur-journaal van afgelopen woensdag op Eén blijft de gemoederen verhitten. Hierin werden expliciete beelden van kinderporno getoond. De VRT benadrukt dat het om een vergissing gaat. Het Vaticaan vindt het een vergissing dat de VRT dit als een vergissing kwalificeert en snapt de verontwaardiging over de beelden niet.

‘Geen choquerende beelden.’

De kritiek van paus Franciscus is niet mals. ‘Ik heb het beeldmateriaal eens rustig bekeken, teruggespoeld en een vertraagde weergave ervan geanalyseerd. Het ging hier gewoon om minderjarigen die seksuele betrekkingen hebben met meerderjarigen. Niets meer, niets minder. Geen buitensporig geweld, geen gebruik van condooms. Het zou ook kunnen dat ik nu aan het verwarren met andere gelijkaardige beelden, maar ik ben er relatief zeker van.’

‘Er wordt in dit filmpje van nauwelijks twintig seconden ook geen abortus gepleegd, er vliegen geen pedofiele priesters de gevangenis in, laat staan dat er homo’s in het huwelijksbootje treden. Dus ik zie het probleem niet,’ licht de paus toe.

‘Ik weet niet of ik progressief ben omdat ik deze alledaagse beelden niet choquerend vind, maar laat het wel een les zijn,’ concludeert de paus. ‘We moeten minder bekrompen durven zijn, open staan voor de dingen en onze blik verruimen, in plaats van altijd oude denkbeelden te cultiveren. Het is dan ook bijzonder kwalijk dat een staatszender terugkrabbelt en meesurft op deze golf van conservatisme.’

Wat een rustig begin van de donderdagnamiddag op kantoor moest worden, is uitgedraaid op ongebreidelde onlusten en etnische misverstanden waarna al snel alles weer rustig werd. Grote bron van onheil was Magda die vanuit het niets wist te melden het laatste boek te hebben gelezen van Svetlana Alexievich, de naar jaarlijkse traditie verrassende Nobelprijswinnaar voor Literatuur.

De lunchpauze werd ook dit jaar op vele plaatsen verstoord door de uitreiking van de Nobelprijs voor Literatuur.

Het incident speelde zich af omstreeks 13 uur vlak na de lunchpauze. ‘Ik had net mijn zes boterhammen verorberd, drie met kaas en drie met salami, toen ik op de radio hoorde dat Svetlana Alexievich de Nobelprijs voor Literatuur won.’ zo reconstrueert ouderdomsdeken Dirk de feiten.

‘Ik schonk er eigenlijk niet veel aandacht aan omdat ik geen grote lezer ben. Je komt thuis, je bent moe en je ziet je zetel en televisie staan en denkt aan de verrijkende tv-programma’s op VTM en VIJFtv, dan is een boek lezen niet meteen het eerste wat in een mens opkomt. Geen aandacht tot collega Luc de kat de bel aanbond.’

‘Klopt helemaal. Ik vroeg me luidop af of er iemand de Nobelprijswinnares kende, laat staan een boek van haar te hebben gelezen. Door het vele instemmende geknik dacht ik de namiddag onmiddellijk te beginnen met een groepscohesie bevorderende uitspraak. Ik maakte nog een grapje waar ik zelf heel hard om moest lachen, dat Nobelprijs staat voor nobele onbekende,’ vult Luc zonder schroom aan.

Dat was evenwel buiten één iemand gerekend. ‘Ik heb het laatste boek van Svetlana Alexievich gelezen, maar ik hoop dat de film beter is,’ gaf de 52-jarige Magda tussen neus en lippen toe.

‘Het was de manier waarop ze het zei. Het was niet snoeverig of pocherig, ze zei het alsof het de normaalste zaak van de wereld betreft. Ge moogt tegenwoordig van niks meer schrikken, maar ik had dit van Magda toch niet verwacht,’ geeft collega Gilberte toe. ‘Je gaat nu toch onbewust anders naar haar kijken, al haar uitspraken in een ander daglicht plaatsen en toch eens een intellectuele zeehondendocumentaire op National Geographic bekijken om me beter in haar leefwereld te kunnen verplaatsen.’

‘Uiteindelijk konden we toch weer gewoon aan het werk,’ analyseert Luc. ‘Maar gauw vergeten doe ik dit niet.’

Magda was niet bereikbaar voor commentaar. Haar advocaat zei dat ze al deze commotie niet gewild heeft en zich voor onbepaalde duur terugtrekt uit het maatschappelijke debat.

Van de in de faciliteitengemeente Linkebeek geteelde courgette die al sinds 1837 bron is van een communautair conflict, is dan toch soep gemaakt. Een chronologisch overzicht.

Aan ruim 178 jaar geredetwist over deze courgette is een eind gekomen.

11 mei 1837 Omdat courgettes in die tijd nogal taboe waren in Linkebeek en omstreken brak er die dag in Linkebeek geen communautair conflict uit over courgettes.

Mei 2007 Marianne (67) plukt in haar tuin een mooie, blozende courgette. Als net gepensioneerd leerkracht steekt ze tijdens het schoolfeest in de plaatselijke basisschool graag een handje toe, al is het maar bij het maken van de soep. Zo komt ze nog eens onder de mensen en denken de mensen niet dat ze ziek is omdat ze niet vaak meer onder de mensen komt.

Nog mei 2007 Marianne (67) vertelt over haar plannen aan de directeur van de plaatselijke basisschool om courgettesoep te maken op het schoolfeest. Die vindt dat een uitstekend idee.

Nog meer mei 2007 Zulk uitstekend idee dat Hubert (de directeur) zijn Vlaamse vrienden probeert warm te maken om ook te komen. Eén van hen, de anders relatief zwijgzame Albrecht, weet niet wat hij hoort en dreigt met het ontketenen van een communautair conflict als er niet ook van een Nederlandstalige groente soep wordt gemaakt. Hubert beargumenteert dat courgette zowel in het Frans als in het Nederlands vertaald wordt als courgette en houdt het been stijf.

De elf onbenoemde burgemeesters en twee overige gemeenteraadsleden van Linkebeek beslissen dat er op het schoolfeest dit jaar geen soep mag worden gemaakt zolang de Raad van State geen oordeel heeft geveld.

Juni 2011 Marianne overlijdt. Eigenlijk kampte ze al langer met suikerziekte, maar verborg ze dat omdat ze niet wist wat de mensen daarover zouden zeggen. Officieel is een overdosis kervelsoep de boosdoener. Uit haar testament blijkt dat ze de courgette afstaat aan de gemeenschap.

Maart 2012 De Raad van State verklaart zich onbevoegd.

April 2012 Directeur Hubert wil ter ere van Marianne soep maken van de door haar geplukte courgette op het schoolfeest. Albrecht eist dat er dan ook pompoensoep wordt gemaakt. Franstalige leden die zetelen in de gemeenteraad zien hierin een verdoken pleidooi voor het orangisme en verwerpen dit voorstel. In een potje courgettesoep zien ze geen graten.

Albrecht stapt tegen deze flagrante verfransing naar de Vlaamse regering waar in een spoedzitting beslist wordt dat directeur Hubert courgette zal moeten vertalen naar het Nederlands om het taalevenwicht te bewaren. Directeur Hubert voert ook hier aan dat courgette zowel in het Frans als in het Nederlands als courgette vertaald wordt en dit dus niet als overtreding van de taalwet kan gezien worden. Volgens de Vlaamse regering is dit een bewuste provocatie omdat courgette Franser klinkt dan Nederlands.

Mei 2012 Directeur Hubert trekt zich terug uit het openbare leven. Het was nooit zijn intentie een bom te leggen onder de communautaire vrede. Vlamingen zien hierin een verdachte demarche, waarom weten ze ook niet.

September 2015 De courgette ligt al die tijd in het Vlaams Parlement. Voorzitter Jan Peumans ontkent iets tegen courgettes te hebben, maar vindt de zichtbare aanwezigheid van courgettes niet opportuun in een parlement. De Vlaamse regering zoekt naar een eerbare uitweg voor de courgette en zal hierbij rekening houden met de communautaire gevoeligheden.

Oktober 2015 Liesbeth Homans vaardigt een decreet uit: de Nederlandse benaming van courgette is voortaan kortgete. Ze gooit meteen de kortgete ook in de soep waarna het Vlaams Parlement van een heerlijk bordje kortgetesoep smult.

Update: de soep was niet te eten. Een communautair conflict kan je wel bijna tien jaar opwarmen, weer invriezen en bewaren, met een courgette gaat dat iets moeilijker.

Een historische beslissing die van een ongeziene politieke moed getuigt. Zo omschrijven de EU-leiders het pact dat ze hebben gesloten. Publieke ruimtes zijn vanaf heden onbevoegd terrein. Zo moet de privacy van ieder individu binnen de EU te allen tijde beschermd blijven.

Verkeersbord dat overbodig is nu u zich niet meer op straat mag begeven om uw privacy te beschermen.

‘Een mijlpaal op het vlak van offline privacy.’ Duits Bondskanselier Angela Merkel schuwt de grote woorden niet. ‘Persoonlijke gegevens komen niet meer op straat te liggen. We konden de privacy van burgers in Europa onmogelijk blijven garanderen. Daarom is het zeer belangrijk dat we met alle EU-landen een signaal geven aan de publieke ruimtes dat dit zo niet langer kan.’

Voorzitter van de Europese Raad Donald Tusk vult aan: ‘Beveiligingscamera’s, signalen van gsm’s die gemakkelijk te traceren vallen en afluistermateriaal op de trein: het is maar het topje van de ijsberg. Je kan op straat mensen ontmoeten waardoor je privacy er erg kwetsbaar is, die mensen zien namelijk wat je doet, hoe je wandelt en zien met wie en horen over wat je aan het spreken bent. Op zulke flagrante manier in je integriteit aangetast worden, is niet meer van deze tijd.’

Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat mensen doelbewust elkaars privacy schenden. Een man spreekt een vrouw aan: ‘Waar is het station?’ De vrouw legt de weg uit, terwijl de man helemaal niet naar het station moet maar gewoon wil weten hoe de vrouw haar stem klinkt. De vrouw staat er op dat moment misschien niet bij stil, maar achteraf komt ze erachter dat ze flink in de maling is genomen. Algauw zal ze zich slachtoffer voelen en nooit meer herstellen van dit vreselijke trauma. Want stemgeluid is toch een stukje van je identiteit dat je alleen wenst te delen in intieme kring, of toch op zijn minst op een plaats waar je weet dat er geen misbruik van gemaakt wordt.

Slaan we niet te ver door in het vrijwaren van onze privacy? Social media expert Mark Zuckerberg deelt die angst niet. ‘Er zijn online nog mogelijkheden genoeg om gratis je privacy te laten schenden.’

Staatssecretaris voor Asiel & Migratie Theo Francken (N-VA) heeft twaalf prima redenen gevonden om toch in Syrië te blijven. Deze gooit hij in de strijd in een groots opgezette LinkedIncampagne die Syriërs moet ontmoedigen om naar België te komen. Franckens post op LinkedIn die u hieronder integraal en nu zonder schrijffouten en met minder uitroeptekens kan lezen, heeft ondertussen al drie eigen kabinetsmedewerkers bereikt en is nog door niemand geliket of gedeeld.

Blijf gvd eens ginder!!!

1. Het is hier echt niet tof soms. 

Echt waar. Maar ik meen dat dus hé. Dat is niet om jullie te misleiden of zo, maar je gemanipuleerde dieselwagen in een ondergrondse parking niet meteen terugvinden is gewoon niet fijn.

2. Er zijn wel knusse tentenkampjes, maar die zijn er zo heb ik me laten vertellen in en net buiten Syrië ook.

België heeft geen tentenkampencultuur, beter is dus om naar regionen met een ijzersterke reputatie op dat vlak als Libanon, Gaza en Rwanda te trekken.

3. En ik weet niet of je dat weet, maar als je komt, moet je uw eigen picknick meebrengen. 

Bokes met lekkere kip curry, maar dan doorweekt met water uit de Middellandse Zee. Een helse beproeving die je niet wil meemaken.

4. De Vlaamse gastvrijheid is zo warm en overweldigend dat het hartzeer zal doen om na jarenlang procederen, inburgeren en Nederlands leren teruggestuurd te worden.

Je moet als je dit weet goed gek zijn om hier nog een tweede verblijf na te jagen.

5. We passen onze gebruiken, riten en verering van Heilige Symbooldossiers op geen enkele manier aan.

Dat heeft niets te maken met kleinburgerlijkheid of hardvochtigheid, maar bedrijfswagens verdienen het nu eenmaal om aanbeden, geprezen, gekust, geadoreerd, vereerd, oraal bevredigd en van allerhande belastingen vrijgesteld te worden. Daar raakt niemand aan!!!!

6. Schapen worden altijd verdoofd geslacht. Nah. 

Of gekeeld in een erkend slachthuis dat dieren verwart met werknemers bij Amazon.

7. Er zijn hier drie gewesten, drie gemeenschappen, één Staatssecretaris voor Armoedebestrijding, Gelijke Kansen, Personen met een beperking, Grote Steden en Wetenschapsbeleid en ook zes parlementen. Een Federaal, een Waals, een van de Franse Gemeenschap (dus twee parlementen in de Walen!!!!), een van de Duitstalige gemeenschap, een Brussels Hoofdstedelijk en een Vlaams (maar één hier, omdat Vlamingen veel efficiënter en minder geldverslindend zijn dan die vadsige Walen!!!!). 

Maar ja, je moet in je leven een oorlog meegemaakt hebben om dat echt te kunnen begrijpen.

8. De Vlaming heeft het soms lastig met alles wat multicultureler is dan zijn Nederlandse of West-Vlaamse buren. Dat heeft ook niets met kleinburgerlijkheid te maken, dat begrijp je wel.

Of misschien niet, maar als je in Syrië blijft en niet naar Vlaamse krantensites surft op je hippe (waar heb je die gekocht, vertel me dat eens??!!??) smartphone heb je daar geen last van.

9. Je moet oppassen naar welke feestjes je gaat en wat je er zegt. Een ontslag loert altijd om de hoek.

Werkzekerheid heb je dus nooit.

10. Excuses zal je niet gauw krijgen.

Nog eerder een hotelkamer.

11. Als je per ongeluk op een behoorlijk populaire verkiezingslijst belandt, ben je voor je het weet Staatssecretaris van iets waarvan je voordien alleen nog maar in de HLN-commentaren hebt gehoord.

Een nachtmerrie. Ik weet niet hoe ik dat zo zeker weet, maar ik weet het zeker.

12. Joke Schauvliege

‘Antwerpenaren zijn bij wijlen een geniaal volk, maar er zijn limieten,’ aldus sprak rector van de KU Leuven Rik Torfs tijdens zijn toespraak bij de start van het academiejaar. ‘Het is geen populaire boodschap, maar eigenlijk is Antwerpen te klein voor één universiteit.’

‘Een diploma van een universiteit in Antwerpen is niet hetzelfde als het diploma van een universiteit, een diploma van een universiteit is dan weer niet hetzelfde als een diploma van de KU Leuven.’ Zo opende rector van de KU Leuven Rik Torfs zijn toespraak.’

‘We mogen niet zwichten voor valse dilemma’s,’ vindt Torfs. ‘We kunnen nu wel doen alsof Antwerpen een universiteit verdient of hierover eloquent debatteren, maar ieder mens met een beetje intellect weet dat een idyllisch haventje geen criterium is om een universiteit neer te poten. We mogen het wankele evenwicht van onze kenniseconomie niet in gevaar brengen door duizenden Antwerpse boerenkinkels plots te gaan beschaven. Er is niemand die hiervan de gevolgen juist kan inschatten behalve ik. Die zullen niet te overzien zijn.’

‘Dit is geen pleidooi tegen de democratisering van het hoger onderwijs,’ benadrukt Torfs. ‘Maar elk systeem heeft zijn uitwassen en die dienen bestreden te worden. We kunnen de grenzen niet blijven verleggen. Waarom moet je in godsnaam ook in een oord waar op verkeersborden tussen elk woord een liggend streepje staat omdat de plaatselijke inboorlingen het anders niet begrijpen een volwaardig diploma kunnen krijgen?’

Toch wil Torfs niet alle bruggen opblazen met Antwerpen. ‘In Antwerpen gaat dat ook nogal moeilijk,’ besluit hij.