The Vremde Mirror

Vremde | De zeden worden alsmaar losser. Ook Vremde ontsnapt niet aan de dans. Wat een onschuldig potje Rummikub moest worden, is uitgedraaid in een ordinaire kaartavond. Een hiervoor in het leven geroepen onafhankelijke onderzoekscommissie moet uitzoeken hoe dit is kunnen gebeuren.

Zondag 9 november omstreeks 19u30. Een schijnbaar rustige zondagavond die nog lang in het collectieve geheugen gegrift zal staan bij de inwoners van het anders zo vredige Vremde. Het is het tijdstip dat Vremde definitief haar onschuld verloor. En het is maar de vraag of ze die onschuld ooit zal terugwinnen. Generaties en generaties zullen met de schuldvraag moeten leven en zullen hieronder gebukt gaan. Gewoon door één noodlottige beslissing.

Ten huize Claeys wordt er nu al dertig jaar om de twee weken op zondag een rummikubavond gehouden. Vaste aanwezigen zijn Georgette (83) en Jean (81) Claeys. Al dertig jaar komen Ghislain (84) en Irma (80) over de vloer om hen gezelschap te houden. Een traditie zoals er nog maar weinig tradities zijn. Een van de laatste onverwoestbare bastions in postmoderne tijden waar alles aan verandering onderhevig is. Alsof de tijd is blijven stille staan.

Wat weer een doordeweekse avond vol gezelligheid beloofde te worden, is uitgedraaid in een tragedie. Wat hierna volgt is een gedetailleerde reconstructie van de feiten. Niet geschikt voor gevoelige lezers.

Ghislain en Irma bellen aan bij de familie Claeys. Twintig seconden later zwaait de voordeur open. Na hen hartelijk begroet te hebben, geïnformeerd te hebben naar de gezondheid, naar de kleinkinderen – Georgette toch, die hebben ze niet – een mens wordt vergeetachtiger met de jaren en de weerstoestand alsook de algehele malaise in de wereld becommentarieerd te hebben, haalt Georgette de doos Rummikub boven.

Alles lijkt nog peis en vree. Tot Jean plots de volgende woorden uitspreekt: ‘Hebben jullie eens geen goesting om te kaarten?’ Van verbazing vallen alle valse gebitten uit, pardoes op de grond. Maar niemand die aanstalten maakt ze op te rapen, de verbazing is zo groot dat niemand het zelfs opmerkt.

Tot Georgette een eind maakt aan de beklemmende stilte. ‘Jean, doe niet dwaas.’

‘Allez Jean, wat zegt gij nu?’ valt Irma haar bij.

‘Awel ja, tijd voor revolutie. Al 30 jaar spelen we nu op zondagavond Rummikub. Het is tijd voor verandering,’ verheldert Jean zijn controversiële stellingname.

Voor het eerst laat ook Ghislain van zich horen: ‘Jean heeft gelijk. Een mens leeft maar één keer. En verandering van spijs doet eten.’

‘Ja, als ge het zo bekijkt. We kunnen het natuurlijk altijd eens proberen. Wat denkt ge Georgette?’

‘Oké, maar als het me niet bevalt, haal ik onmiddellijk weer de doos Rummikub boven.’

‘Jean, haal de boek kaarten maar.’

En de rest is geschiedenis.

Vremde | Omdat de kosten van de herstelling van de kerk van Vremde niet min zijn, vraagt het gemeentebestuur nu aan de inwoners van Vremde om het dak van hun eigen kerk te crowdfunden. Des te meer geld er in het laatje komt, des te meer dak de kerk van Vremde krijgt.

Het dak van de kerk van Vremde blijkt in erbarmelijkere staat te zijn dan gedacht. Zo erbarmelijk zelfs dat het onmogelijk is het dak te restaureren zodoende men het dak nu moet afbreken. De kerkhaan kan wel blijven staan.

Omdat de kosten van de afbraak en de bouw van een dak van een kerk aardig kunnen oplopen, zal het nodige budget door de inwoners van Vremde via crowdfunding moeten vergaard worden. Geen geld, geen dak.

Wat kan solidariteit hartverwarmend zijn.

Met de collectebus trekken vrijwilligers ongeacht de gure weersomstandigheden door Vremde. Zoals uit bovenstaande tabel blijkt, was de eerste crowdfundingsronde meteen een schot in de roos. De solidariteit met de getroffen kerkgangers die nu dreigen in een kerk met open dak hun geloof te moeten belijden, is dan ook groot.

Als het dak dan bekostigd is, is er hopelijk nog wat budget over voor de aankoop van een paar ton mos en onkruid zodat de kerk helemaal in haar oorspronkelijke staat kan hersteld worden.

Vremde | Er ging een hardnekkig gerucht rond dat Sven Nys iemand uit Vremde zou kennen. Met dit stigma kon de Belgische kampioen veldrijden niet leven en hij stuurde om die reden verontwaardigd een tweet de wereld in: ‘Even een roddel de grond indrukken. Alle respect voor Vremdelingen. Maar ik er één kennen! Nee, nu niet, vroeger niet, nooit niet.’

Een mokerslag. De roddel dat Sven Nys een persoon uit Vremde zou ontmoet hebben, er een praatje mee heeft gemaakt van drie minuten en een half om vervolgens na een min of meer hartelijke begroeting weg te fietsen, blijkt gestoeld op niets.

Volgens Sven Nys-kenner Michel Wuyts is het goed dat Nys zich zo openlijk en krachtig uitspreekt tegen deze roddels. ‘Het is slecht voor zijn imago om zich te associëren met Vremdelingen. Terwijl de rest van de maatschappij keihard werkt, liggen zij werkloos toe te kijken, ze krijgen daar dan ook nog eens een uitkering voor en ze hebben op de koop toe in de slotronde van een cross niet dezelfde demarrage in de benen als Nys. Een superprof als Nys laat liever niets aan het toeval over en wil het liefst zo ver mogelijk uit de buurt van dergelijke sujets blijven. Je weet maar nooit of ze besmettelijk zijn.’

In Vremde reageert men vol afschuw op de tweet van Sven Nys. ‘Wereldvremd,’ vindt veldritfan Luc (48). ‘Ik was een groot bewonderaar van Sven Nys, maar deze tweet maakt alles kapot. Ik ga nu maar voor Klaas Vantornout supporteren. Die rijdt al een heel seizoen goed.’

Vremde | ‘Tractorparkeergarage’ is het Vremds Woord van het Jaar 2014 geworden. Dat maakte Van Dale gisteren bekend. De ‘garage waar uitsluitend tractors voor korte duur worden geparkeerd’ gaat ‘vremfie’ en ‘drieslagstelsel’ vooraf in de top drie. Vorig jaar was ‘boekdrukkunst’ nog het Woord van het Jaar.

Van Dale is er vroeg bij dit jaar. Maar door de recente ontwikkelingen is het zelfs begin november al overduidelijk wat het Vremds Woord van het Jaar 2014 hoort te zijn. De bouw van de ondergrondse tractorparkeergarage in het centrum van Vremde heeft zo’n grote impact op het leven van alledag dat dit ook op linguïstisch vlak zijn repercussies heeft.

Zoals dat gaat bij verkiezingen zijn er ook altijd enkele nevenklassementen. Zo is er ook een Vremds Woord van het Jaar in de categorieën ‘jongerentaal’, ‘politiek’, ‘kerk & religie’, ‘landbouw’ en ‘gotische glascontainers’. Een overzicht.

Maar hoe word je nu Woord van het Jaar? Wees modern, wees relevant en heb een impact. Want het valt op dat als het gaat over de laureaten in elk van bovenstaande categorieën het veeleer woorden betreft die zaken representeren die pas recentelijk hun stempel zijn beginnen drukken op de samenleving in Vremde.

In de categorie ‘gotische glascontainers’ is ‘swag’ Woord van het Jaar 2014 geworden.

Verwacht wordt dat Vremde nu andere dorpen zal inspireren, want ook in Bokrijk, Herstappe en Roesbrugge-Haringe ligt ‘tractorparkeergarage’ in poleposition om Woord van het Jaar 2014 te worden. Niet in Boechout. Daar is vorige week ‘Vremde’ al uitgeroepen tot Woord van het Jaar, een woord zonder eenduidige betekenis dat in Boechout voor augustus 2014 nog onbekend was. Maar sindsdien een enorme opmars kende: het exotische karakter van het woord en de kordate opeenvolging van twee lettergrepen deed menig jurylid en stemmer overstag gaan.

Vremde | Het ebolavirus rukt op in de geesten van de mensen. Maar waar heerst er in Vremde nu daadwerkelijk ebola? Een handige overzichtskaart.

Vremde | Het licht gaat onherroepelijk uit deze winter. Het belooft een ware hel te worden om deze barre periode te overleven. Daarom wordt er opgeroepen om zuinig om te springen met energie. De voordelen zijn tweeërlei: u verbruikt minder elektriciteit wat u een lagere energierekening oplevert en de kans dat elders in het land het licht uitgaat vermindert zienderogen. Maar hoe energie besparen? Een vraag die velen bezighoudt. Gelukkig zijn wij er nog om u te overladen met 13 unieke tips.

Hahaha, geef maar toe: u was er ingetuind. Elektriciteit moet in Vremde nog uitgevonden worden zotteke. En lijstjes, wie houdt er zich daar nu ook mee bezig? Dus die tips, die zult u elders moeten gaan zoeken.

Aan de vooravond van Allerheiligen trekt de belangenvereniging voor overledenen Mortoria aan de alarmbel: dode mensen zijn met uitsterven bedreigd. Mortoria eist nu dat de politiek ingrijpt en quota invoert om meer dode mensen in leidinggevende functies van bestuurlijke en politieke organen te krijgen.

Allochtonen, vrouwen, homo’s, mensen met een bakfiets, filatelisten met hoogtevrees, ze hebben allemaal wel hun eigen belangenorganisaties die te pas en te onpas hun belangen behartigen. Er is zelfs een Unie voor Zagende Ondernemers. Je verzint het met andere woorden zo gek nog niet, of het bestaat.

Een groep die gemakkelijk over het hoofd wordt gezien, zijn de doden. ‘Men negeert ze stelselmatig,’ vindt Do T. Van Asch, voorzitter van belangenvereniging Mortoria. ‘Het is gemakkelijk ook, men stopt ze in de grond en klaar. Het zijn altijd maar levende mensen die de plak zwaaien, het beleid uittekenen en als maatstaf worden genomen. Onlogisch en een aberratie in ons denkvermogen. Over de gehele geschiedenis bekeken, is een mens wel meer dood dan levend.’

Van Asch moet tegen vele vooroordelen vechten: ‘De clichés zijn hardnekkig: dode mensen rotten weg na een tijdje, ze zijn communicatief niet meer even vaardig als toen ze levend waren en bovenal zijn ze economisch even irrelevant als de gemiddelde mens met een universitair diploma Filosofie. Dat klopt niet, dode mensen zijn nog steeds economisch relevanter dan mensen met een universitair diploma Filosofie.’

Mortoria is zolang de maatschappij geen zelfcorrigerend gedrag vertoont om die reden voorstander van quota, die ervoor moeten zorgen dat de dode medemens op een constructieve wijze zijn steentje kan bijdragen aan de opbouw van een warme maatschappij. ‘We leven in 2014, een dood iemand verdient een waardige en prominente plaats in de samenleving,’ vindt Van Asch. ‘Zie maar naar de politiek. In de Vlaamse Regering wordt de zielloze medemens alleen maar door Geert Bourgeois vertegenwoordigd. Een schande.’

In politieke kringen is men zich van geen kwaad bewust. ‘Er vallen elk jaar bij de opmaak van de begroting genoeg lijken uit de kast,’ klinkt het daar.

Vremde | Overmorgen start in de parochiezaal van Vremde de eerste Boekverbrandingsbeurs. Mensen kunnen er tegen een schappelijk prijsje hun boeken laten verbranden om vervolgens wat ervan overblijft te laten signeren door hun favoriete auteur. Slogan van de eerste Boekverbrandingsbeurs: ‘Terwijl u een boek leest, had u de economie kunnen redden.’

Terwijl de economie moet gered worden, zijn er nog mensen die zich bezigen met het lezen van boeken. De organisatie van een Boekverbrandingsbeurs is een belangrijke stap om wanpraktijken als deze, die in het warme Vlaanderen anno 2014 onacceptabel zijn, te bezweren.

Het moet gezegd dat het niet gemakkelijk is om in tijden van economische crisis een evenement als een Boekverbrandingsbeurs te organiseren. Omdat de Vlaamse Regering de economie wil stimuleren en het lezen van boeken mensen afhoudt van hun dagelijkse economisch relevante activiteiten, subsidieert ze de eerste Boekverbrandingsbeurs. Minister van Cultuur Sven Gatz (Open VLD) heeft maar liefst een slordige €500.000 aan subsidies uitgetrokken. ‘De cultuursector heeft deze keer absoluut niet te klagen als het over cultuursubsidies gaat. Prachtige initiatieven die analfabetisme en intellectuele achterstelling in de hand werken, verdienen een financieel duwtje in de rug. Zo houden we het volk dom en kunnen politici blijven doen waar ze zin in hebben.’

De eerste Boekverbrandingsbeurs mag meteen een aantal grote namen verwelkomen: vooral Pieter Aspe, Kristien Hemmerechts en Joy-Anna Thielemans beloven publiekstrekkers te worden. Daarnaast zijn er ook tal van lezingen waarin de historische achtergrond en de economische meerwaarde van boekverbrandingen centraal staan alsook de meest idyllische locaties om je boeken te verbranden. Alsof dit alles nog niet genoeg is, pakt de Boekverbrandingsbeurs ook uit met een pakkende slogan: ‘Terwijl u een boek leest, had u de economie kunnen redden.’

In Vremde zit men al lang te wachten op een Boekverbrandingsbeurs. Zo ook Louisa (81). ‘Vroeger was er van lezen geen sprake en denkt ge dat wij onze plan niet konden trekken? De jeugd van tegenwoordig, dat zit maar te lezen en te lezen, maar echt werken dat kunnen ze niet meer. Je kan eens een boek lezen, maar toch geen twee boeken in één jaar?’

De eerste Boekverbrandingsbeurs loopt van 31 oktober tot en met 11 november in de parochiezaal van Vremde. Voor een toegangsticket moet u een briefje van vijf euro ophoesten dat door een specialist ter zake meteen zal verbrand worden.