The Vremde Mirror

Marc (51) is er niet in geslaagd om de hoofdtabel te bereiken van de Panama Papers. In de voorronden bleek hij niet kapitaalkrachtig genoeg te zijn. Ook zijn cash flow liet het afweten op de cruciale momenten. En zijn solvabiliteit draaide nooit op volle toeren.

Marc werd vooraf nochtans getipt als een outsider voor de Panama Papers. Hij kwam geregeld met zijn miljarden in het nieuws, investeerde die in oppervlakkig vermaak en wielrennen en timmerde daarnaast opvallend fervent aan zijn imago.

Nu is geweten waarom. ‘Een op drijfzand gestoeld beeld dat moest verdoezelen dat hij goed genoeg wist dat hij zich nooit zou kwalificeren voor de Panama Papers. Het is een schande,’ meent Karel De Gucht (Open VLD). ‘Zo zand in de ogen strooien van jan en alleman. Wat een bedrieger,’ valt Jo Lernout hem bij.

Dat Marc de favorietenrol niet kon waarmaken, is in de eerste plaats een persoonlijk drama. Zijn drieëntwintig jaar jongere vrouw besloot al zonder onderling overleg hun samenwerking per direct stop te zetten en zich voltijds te concentreren op Gert Verhulst.

‘De tegenstand bleek taaier dan gedacht,’ geeft Marc nu toe vanuit zijn onderduikadres in een koningin der badsteden die hij niet nader wenst te preciseren. ‘Ik wilde me meten met de allergrootste kleppers en dat is uitgedraaid op een regelrecht fiasco. Een bittere pil om te slikken.’

Marc is ondernemer in hart en nieren en laat dus het hoofd niet hangen. ‘Er komen nog kansen. Ik neem nu de tijd om te herbronnen en ga me in alle rust voorbereiden op een volgende confrontatie. Het is te vroeg om me al af te schrijven.’

Tijdens de Ronde van Vlaanderen morgen zullen er op de Muur van Geraardsbergen noch televisiemotoren toegelaten zijn noch motoren van de wedstrijd zelf. Dit alles om Vlaanderens Mooiste rimpelloos te laten verlopen.

Het tragische overlijden van de jonge wielrenner Antoine Demoitié na een aanrijding met een motor laat diepe sporen na. Ook bij organisator van de Ronde van Vlaanderen Wouter Vandenhaute.

‘Ik wil geen dode op mijn geweten hebben wanneer de hele wereld toekijkt. Al het motorverkeer zal daarom een omleiding maken via drie keer de Oude Kwaremont en twee keer de Paterberg en Oudenaarde. Veiligheid boven alles is het devies.’

In die optiek is het niet verwonderlijk dat er tijdens de Ronde voor VIP-tenten en bij uitbreiding alle publiek een perimeter is ingesteld van tien kilometer om De Muur.

Mensen met een gemiddelde passie voor de koers stellen zich toch ernstig vragen. Gaat dit niet te ver? Is wielrennen zo nog een sport van het volk? Of zijn we hier getuige van een geënsceneerde panische angstreactie die een dubbele agenda moet verdoezelen van een gewiekst zakenman die sentiment en hartstocht met lucratieve businessmodellen denkt af te kopen?

Vandenhaute vindt die vragen tendentieus. ‘Het is oprecht met mijn portefeuille tegen het hart dat ik het zeg: de ongelukken met al dan niet schier noodlottige afloop zijn te talrijk. Je moet dan de renners beschermen en een kwetsbaar en cruciaal punt als De Muur met zo weinig mogelijk manschappen opzoeken en niet vaker dan nodig is.’

Zwitsers drievoudig winnaar Fabian Cancellara reageerde zich geviseerd te voelen door deze maatregel en twijfelt openlijk aan zijn deelname.

1 april. Je kan het onzin vinden, je kan ook zeggen dat het flauwekul is. Geen enkele dag rechtvaardigt het verspreiden van zulke nonsens, dat heeft alles met journalistieke deontologie te maken. En dus hebben wij in de plaats de belangrijkste aprilvissen in de landelijke media even op een rijtje gezet. Van flauw tot briljant, van voorspelbaar tot vergezocht.

Turkije duwt Syriërs terug over de grens (De Morgen)

Haha, wat een grapjassen bij De Morgen. Deze lugubere, directe linkse humor heeft ongetwijfeld fans. Smaakvol? In Syrië woedt er een verschrikkelijke oorlog die honderdduizenden slachtoffers maakt en miljoenen mensen op de vlucht doet slaan. Met die achtergrondkennis weet u: 1 april. Zo barbaars is niemand, deze mensen kunnen op alle empathie rekenen. Dat spreekt voor zich.

Zoekactie in Marke afgelopen, onduidelijk of er iets gevonden is (De Redactie)

Een aprilgrap zit soms verborgen in een klein hoekje. Sommigen vinden dit subtiel en geniaal, anderen gluiperig en misleidend. De ervaren mediaconsument weet uiteraard dat het hier ‘zoekactie naar Marke’ moet zijn.

Terrorisme: un Belge sur deux veut fermer les frontières (Le Soir)

Bij momenten is de grap zo geraffineerd dat ze nauwelijks tot niet opvalt. Le Soir maakt handig gebruik van het sentiment dat er heerst dat het sluiten van de grenzen een oplossing is voor alles, ja zelfs voor het bestrijden van terrorisme zo doet de krant nu uitschijnen. Meer nog, Le Soir brengt die boodschap zo authentiek dat naar schatting de helft van de Belgen dit daadwerkelijk gelooft.

Vandenhaute: “Ik heb de Ronde overgenomen vanuit passie, niet om geld te verdienen” (Het Nieuwsblad)

En toch. Sommige grappen zijn zo scabreus dat zelfs de grootste sceptici van 1 april ootmoedig moeten toegeven soms dubbel te liggen van het lachen.

Wij van het Westen vermaken zich opperbest wanneer een langharige schrijver zich afreageert op links, moslims en dat is het eigenlijk. Eindelijk eens iemand die zonder dt-fouten durft te zeggen wat we ganser dagen op sociale media reeds te lezen krijgen. Wij van het Westen vinden dat niet gemakzuchtig of clichématig, maar verfrissend en origineel, want ja, wij van het Westen zijn in het Westen geboren en wij hanteren hoge normen en maatstaven wat betreft cultuur, kunst en literatuur. Wij van het Westen zijn geciviliseerd. Derhalve bij voorbaat superieur. Wij van het Westen bezuinigen op bibliotheken en universiteiten en investeren in gevechtsvliegtuigen en kerncentrales. Wij van het Westen bombarderen streken plat, verwoesten levens en begrijpen niet dat er hierom onbegrip heerst. Wij van het Westen zijn Charlie als moslims geschoffeerd worden, maar wijten het aan onze ontwikkelde smaakpapillen wanneer we zelf diep gegriefd zijn door een volgende smakeloze cartoon. Wij van het Westen vinden mensenrechten best oké zolang ons materieel comfort zich maar vermenigvuldigt. Wij van het Westen zijn bevreesd dat moslims onze rechtsstaat uithollen, maar juichen wanneer advocaten fysiek worden aangevallen omdat ze mensen verdedigen en vinden dat niet ironisch. Wij van het Westen zijn niet hypocriet, alleen als het ons uitkomt. Wij van het Westen vinden dat iedereen gelijkwaardig behandeld moet worden zolang je maar één van ons bent. Wij van het Westen verwarren godsdienstkritiek nooit met een beschaafd debat, hoogstens met xenofobie en racisme. Wij van het Westen hebben de mond vol van normen en waarden, van beschaving, democratie, vrije meningsuiting, vooruitgang en Verlichting, maar als puntje bij paaltje komt zien we de lamp branden in de jaren zestig. Van de negentiende eeuw. Weet je wat het is? Wij van het Westen zijn te empathisch. Wij van het Westen zouden best wat harder mogen zijn, wat egoïstischer, wat meer het publieke debat domineren. Wanneer worden wij van het Westen eindelijk eens gehoord? En zeg niet dat wij van het Westen net als wij van links, wij van rechts of zij van het noordnoordoosten niet bestaan. Wij van het Westen houden nu eenmaal van knusse hokjes. Wij van het Westen mogen ons geen schuldgevoel laten aanpraten. Wij van het Westen kunnen er niet aan doen dat we het echte slachtoffer van deze tijd zijn. Wij van het Westen verkiezen zelfbeklag boven zelfreflectie. Wij van het Westen mogen best eens wat hoger van de toren blazen.

Een ogenschijnlijk zeer modale terrorist heeft gisteravond in het S.M.A.K. (Stedelijk Museum voor Actuele Kunst) te Gent een rugzak achtergelaten. Het kunstwerk zou een marktwaarde hebben van 9 miljoen euro.

De ene dag ben je nog een doodnormale terrorist die een hoedje draagt, de volgende dag laat je een rugzak achteloos achter in de vestiaire van het S.M.A.K. en word je geëerd om je conceptuele kunst en artistiek talent.

‘Zijn minimalistische manier van kunst maken slaat in als een bom. Met louter een banale rugzak laat hij mensen achter in verwarring, doet hij ze huilen, tieren, krijsen, in paniek slaan, weglopen, naar hun smartphone grijpen om te filmen. Onuitgegeven.’ Het S.M.A.K. is in een persbericht vol lof over de nieuwste aanwinst.

De rugzak is van de hand van een onbekende meester. De Banksy van de Lage Landen wordt hij weleens genoemd, omdat hij in Brussel reeds naam maakte in de metro en op de luchthaven. Andere bronnen menen dat hij slechts een onbeduidend deel vormt van een kunstenaarscollectief dat in de media opgeblazen wordt.

Volgens het S.M.A.K. heeft deze straatkunstenaar in ieder geval genoeg bewezen. ‘Een hedendaags kunstenaar wil impact hebben op de maatschappij. Actueel relevant zijn. Mensen uit hun comfortzone rukken. Velen hebben hier de mond van vol, alleen de crème de la crème van de kunstwereld slaagt hierin. Als hij maar de helft van de commotie kan teweegbrengen die zijn eerdere projecten veroorzaakten, zijn we al zeer tevreden.’

Om zich in te dekken tegen schade heeft het S.M.A.K. de rugzak voor enkele miljoenen verzekerd. Ook hangt er voor het kunstwerk een bordje met ‘niet aanraken’.

Het zou gaan om een zeer tijdelijke tentoonstelling. Snel zijn is dus de boodschap.

Nazi’s en fascisten uit het hele land eisen in een gezamenlijke verklaring meer respect. ‘Stop met ons uit te maken voor voetbalhooligans. We zijn een stuk beschaafder.’

Je ziet het wel vaker. Media die het hebben over voetbalhooligans, terwijl ze eigenlijk fascisten en nazi’s bedoelen.

Die laatsten zijn die imagoschade grondig beu. ‘Kwaadwilligheid. Linkse media willen onze reputatie besmeuren,’ aldus beroepsfascist Tjörven (38).

Het onderscheid met de huis-tuin-en-keukenvoetbalhooligan lijkt bij momenten subtiel. ‘We brengen de Hitlergroet. We verkondigen fascistoïde praatjes. We maken amok zonder na te denken over mogelijke consequenties, al doen we dat anders ook niet. Wat kunnen we nog meer doen?’ zucht Tjörven.

Voor collega Rolf (44) is het verschil duidelijk. ‘Een fascist heeft meer gevoel voor empathie. Na vijf oproepen om alle moskeeën plat te branden postte ik gisteren nog een foto van een schattig katje, zo met heel onschuldige oogjes, op Facebook. Dat zie ik een voetbalhooligan niet gauw doen.’

Daarom organiseerden nazi’s en fascisten gisteren in Brussel een gezamenlijke Mars voor meer Respect & Verdraagzaamheid jegens nazi’s en fascisten en verstoorden hierbij een serene herdenking. ‘Dit moet ons imago redden. We laten ons niet langer beledigen en stigmatiseren. Alleen N-VA en Vlaams Belang lijken die wens te respecteren. Maar alle steun, ook die uit verwachte hoek, doet deugd,’ besluit Rolf.

Onbekende drones met een Romeins kenteken hebben vanochtend en vannacht over het hele land behalve in Brussel verdachte pakketjes verloren. DOVO is massaal uitgerukt. Het terreurdreigingsniveau is verhoogd van 3 naar 4.

De ravage is enorm. Duizenden (voorlopig cijfer) tuinen van veelal gewone mensen zijn bezaaid met eivormige gekleurde objecten. Het ene al wat groter en bonter dan het andere. Ze liggen werkelijk overal, vaak op plaatsen waarvan je denkt: hoe verzin je het toch?

DOVO is ingeschakeld om deze verdachte voorwerpen gecontroleerd tot ontploffing te brengen. Om de onderbemanning bij DOVO te compenseren, worden er kinderen ingezet om alle verdachte pakketjes op te sporen. Zij kunnen door hun gestalte ook vaak in smalle ruimten. Het is voor kinderen ook zondag, klagen mensenrechtenorganisaties.

‘Een krater in mijn gazon, maar veiligheid voor alles. We kunnen weer verder met ons leven,’ vertellen de ouders van Emma (8) nadat DOVO langskwam. ‘De paaseieren zijn dit jaar heel goed verstopt. Helpen jullie mee zoeken?’ Emma roept vanuit de tuin haar ouders. ‘We komen eraan schat!’

Deze daden van terreur zijn nog door niemand opgeëist. Volgens bronnen binnen het onderzoek zouden de drones een Romeins kenteken hebben, wat kan wijzen op banden met de Italiaanse terreurgroep AnsaldoBreda, maar ook IS en de Boerenbond zijn nog in de running.

Minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) heeft al beloofd fors te reageren. ‘Wie de daders ook zijn, elk in het openbaar achtergelaten object levert ze een GAS-boete van 150 euro op voor sluikstorten.’

Er wordt vandaag geen Pasen gevierd in Brussel. Dat hebben Minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) en de kalendercommissie van de KBVB in onderling overleg beslist. Wanneer wel is nog onduidelijk.

‘De maatregel geldt alleen voor Brussel,’ legt Jambon uit. ‘Ik begrijp de emoties van de bevolking maar al te goed, ik deel zelf die emoties ook, maar ik vraag dat wie een christelijke feestdag wil vieren, dat op een later tijdstip doet.’

‘De beslissing is goed doordacht,’ aldus Jambon. ‘Veiligheid is een absolute prioriteit. In hun zoektocht naar gevreesde terroristen moeten onze politiediensten de paaseieren die ze vinden eerst opeten om te weten of deze geen explosieven bevatten. Dat kost tijd.’

‘Bovendien zie ik bij dreigingsniveau 3 liever geen ter dood veroordeelde religieuze figuren herrijzen. Dat risico is te groot. In het belang van het onderzoek kan ik daar niet meer over zeggen, maar het gaat in dit specifieke geval om een Oost-Vlaming die zijn jeugd doorbracht in Nazareth. Je ziet het vertrouwde patroon: eerst liet hij een baard groeien, vervolgens ronselde hij in het buitenland uitgerangeerde zielen om zijn radicale praatjes te verkondigen en tot slot stierf hij voor zijn geloof. Onze veiligheidsdiensten zijn druk bezig dit netwerk in kaart te brengen,’ stipt Jambon aan.

Wanneer men in Brussel nu Pasen zal vieren? Er is nog geen bepaalde datum voor ogen. Werkgevers stellen voor om Pasen te laten overlappen met een al bestaande vakantiedag. Volgens Jambon behoort Pinkstermaandag zeker tot de opties.

De misselijkmakende strategische spelletjes die politici en journalisten aan het spelen waren op de ruggen van de slachtoffers in Brussel werden vannacht grondig verstoord door een kort moment van sereniteit. Iedereen bleef opvallend rustig onder de gegeven omstandigheden.

‘De drie akeligste minuten van mijn leven.’ Een Staatssecretaris voor Asiel & Migratie die anoniem wenst te blijven beeft nog na. ‘Dit had nooit mogen gebeuren.’

Het was omstreeks 04.00 vannacht en geen verwijten, geen tweets, geen framing, geen banale opinies. ‘Het was alsof iedereen een moment van bezinning inlaste,’ vertelde VRT-journalist Ivan De Vadder vanochtend in het Extra Journaal van 04.45. ‘Mijn smartphone bewoog drie minuten niet.’

De Vadder maakte alles mee vanop de eerste rij. ‘Op het ogenblik zelf besef je niet direct dat je getuige bent van een historisch moment in de vaderlandse politiek. Je leeft als het ware verdoofd.’

‘Het is opmerkelijk hoe iedereen ondanks de sereniteit zo rustig bleef. De Wetstraat wordt hier gelukkig niet vaak door getroffen. Je verwacht dan eerder chaos en blinde paniek in plaats van kalmte,’ stipt De Vadder aan.

‘Pas na twee à drie minuten drong de ernst van de situatie tot politici en journalisten door. Die sereniteit speelt in de kaart van de terroristen, zij bepalen hoe wij leven. Er werd vol ongeloof gereageerd en geroepen alsmede werden er onverstandige tweets de wereld ingestuurd, analyses geschreven in wiens politieke kaart deze sereniteit speelt en werd de vraag gesteld wie er moet opstappen.’

De koning bood zijn ontslag al aan bij Ivan De Vadder, maar die weigerde dat pertinent.

Bondscoach van de Rode Duivels Marc Wilmots heeft zijn ontslag aangeboden, maar Marc Wilmots heeft dat geweigerd. ‘Marc heeft me uitdrukkelijk gevraagd aan te blijven. Zulk vertrouwen doet deugd.’

‘Ik zag het aankomen dat Marc zijn ontslag bij mij zou aanbieden,’ geeft Marc Wilmots toe. ‘Was er dan een specifieke aanleiding? Niet meteen. Maar een goede bondscoach voelt zoiets perfect aan.’

‘Mijn antwoord lag dan ook al klaar. Marc, zei ik, je maakt nooit fouten. Je levert voorbeeldig werk. Je bent te belangrijk voor de groep. Je bent een tactisch genie en een visionair. Denk aan de stabiliteit van het land. Een ontslag is niet aan de orde.’

Met dat antwoord kon Marc Wilmots leven. ‘Ik was het onmiddellijk met Marc eens. Ik ben te onmisbaar om het terrein nu te verlaten. Het land heeft me nodig. Echt verrast dat hij mijn ontslag weigerde, was ik niet. Ik ken Marc ondertussen al een beetje en weet dat hij aan mijn goddelijke volmaaktheid niet twijfelt.’

Toch aarzelde Wilmots nog heel kort. ‘Maar toen Marc zei dat ik en alleen ik de man ben om de Rode Duivels naar een vroegtijdige exit op het EK te loodsen, wist ik: ik blijf aan.’