The Vremde Mirror

Theo Francken en Peter De Roover maken zich zorgen. ‘Wat zegt het over de kwaliteit van ons onderwijs dat een ranzige en xenofobe partij de grootste partij in Vlaanderen is?’

Francken is zeker. ‘De kwaliteit van het onderwijs glijdt af naar nooit eerder verkende diepten. Hoe verklaar je anders onze populariteit? Wij zijn een bende botte imbecielen. Ik organiseer mijn eigen asielcrisis en ik word toegejuicht. Anke Van dermeersch is een intellectueel type als je hoort wat wij uitkramen. Wij mogen alles.’

‘Elitescholen kunnen jongeren communicatieve vaardigheden aanleren,’ stelt Francken. ‘Nu zie je alleen nog maar grofgebekt taalgebruik. Zelfs in de politiek. Maar we kunnen niet beter, eerlijk gezegd. Die oorzaak ligt ergens natuurlijk.’

‘En historisch besef,’ vult Peter De Roover aan. ‘Als ik hierover ga nadenken in de mate dat mijn domheid dat toelaat, is het toch niet te vatten dat extreemrechtse nationalistische partijen zo goed scoren? Ik ben er ook zeker van dat wij hetzelfde migratiepact hadden goedgekeurd indien Marrakech niet in Marokko lag, maar in Oostenrijk of Hongarije. Zo stompzinnig zijn we wel.’

De Roover besluit: ‘Wij maken aan de lopende band fouten en zijn geheel onbekwaam. De mensen verdienen beter. Gelukkig hebben ze hetzelfde onderwijs als wij gevolgd, dus zijn ze te dom om dat te snappen.’

Vandaag komen in Brussel 75.000 Belgische politici op straat. Hun chauffeur brengt hen naar Brussel-Noord, waarna ze richting de Wetstraat wandelen. Alvorens de Wetstraat te bereiken, pikt hun chauffeur hen op. Dit leidt tot niet meer verkeersdrukte dan anders. Ze hebben één boodschap: ‘Wij doen al genoeg voor het klimaat.’

© Wikimedia Commons

Gwendolyn Rutten wandelt met een groot spandoek waarop staat ‘Tijd voor actie na de volgende verkiezingen’. ‘Weet je hoe vermoeiend het is om ecologisch verantwoorde pleidooien te voeren voor ongebreidelde massaconsumptie en wild kapitalisme? Je wilt niet weten wat voor schizofrene toestanden en kortzichtige retoriek dat oplevert. Daarom zeg ik: tot de verkiezingen is niemand voor iets verantwoordelijk, niet de mensen, niet wij, gewoon doen en dan zien we wel weer. Of nee, liever niet, want de verkiezingen zijn misschien morgen al.’

Een verrassend gezicht op de betoging is dat van Joke Schauvliege. ‘Ik loop daar niet mee te koop, maar ik ben Vlaams minister van Leefmilieu. Ik schrik er soms ook van. Dat graadje of vier warmer? Met een beetje geduld komen we er wel! Ik kan toch niet alle bedrijven verplichten constant de verwarming aan te zetten?’

Ook Theo Francken wandelt mee. ‘Die opwarming van de aarde? Groene bangmakerij. Het zijn geen vijftig vluchtelingen die wij dagelijks in leven moeten houden hé. Of een zwarte piet die niet meer zwart mag zijn. Of een man in lingerie. Links mag alles.’

Alleen Marie-Christine Marghem ontbreekt. Zij had zich van dag vergist.

Club Brugge-voorzitter Bart Verhaeghe verdoezelt niet een bank te hebben beroofd. ‘Ik ben daar altijd eerlijk over geweest hoor. Ik heb een bank overvallen, met een pistool een bediende bedreigd en 550.000 euro gestolen. Meer moet men daar ook niet van maken.’

‘De bankoverval dateert uit de beginperiode van mijn voorzitterschap om de moeilijke onderhandelingen met potentiële sponsors te vermijden,’ vertelt Verhaeghe. ‘Ik heb daar altijd open kaart over willen spelen. Nu goed, ik kreeg nooit de vraag. Dan kan ik niet weten dat dit een interessant feit is. En kan men mij zeker geen achterkamertjespolitiek verwijten.’

‘Het is een tendens,’ merkt Verhaeghe op. ‘Mensen uit de voetbalwereld liggen onder een vergrootglas. Het zijn allemaal zakkenvullers en sjacheraars. Dat er tal van bonafide lieden zijn die een bankoverval plegen zonder bivakmuts en hierover transparant willen communiceren, vergeet men gemakshalve. Moraalridders van de verwerpelijkste soort.’

Verhaeghe zucht. ‘Al die heisa voor een bankoverval. Met de kennis van nu had ik het niet gedaan. 550.000 euro. Waar hebben we het over?’

In Boechout is Leontien Borremans (Groen) vanaf begin januari de nieuwe schepen van Doelloosheid, Gemoedsrust en Milde droefgeestigheid. ‘Ons bestaan is zinloos, mensen zijn druktemakers om niets en we leren er maar beter mee leven.’

© Wikimedia Commons

Leontien Borremans legt uit. ‘Mensen zijn altijd maar druk, druk, druk. Op zoek naar het Grote Geluk. En stoten hierbij aldoor op hun eigen betrekkelijkheid. Tijd om eerlijk te zijn als politici: alles is vergeefs. Ongelukkig toeval en algehele willekeur domineren onze nodeloze levens.’

‘Hebben we zogenoemd succes geloven we dat dit louter onze eigen verdienste is. Wie maar wat aanmoddert heeft dat uitsluitend aan zichzelf te wijten. Weerom eerlijk wezen: we zijn de speelbal van het grillige lot. Het lot dat wij als mens tragisch genoeg denken in handen te hebben.’

Borremans valt de hiërarchie gebaseerd op verbeelde gewichtigheid in onze samenleving aan. ‘De mensen die mensen in leven houden krijgen een hongerloontje. De speculanten, makelaars en managers het grote geld en aanzien. We hebben deze leegheid economie genoemd en hangen er derhalve onze zin, ziel en ons bestaansrecht aan vast. Hahahaha! Excuseer, ik vond geen betere uitdrukking.’

‘Een goede levenshouding is cruciaal,’ stelt Borremans. ‘Niet alles is controleerbaar. Het nut van onze handelingen is twijfelachtig. Elke bewijsdrang tot falen gedoemd. Probeer dan tenminste plezier te hebben. We zijn nietig. En wat we ook doen, we doen maar wat. En dat is prima zo.’

Ze krijgt op sociale media kritiek op de relevantie van haar ambt. ‘Waarschijnlijk weer droefgeestige types zonder levensdoel die zichzelf niet in de spiegel durven kijken. Ze kunnen de boom in.’

Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) blijft zich verzetten tegen het Marrakech-pact. In een exclusief dagelijks interview met VTM zei hij waar mogelijk de mensenrechten niet te schenden. ‘Als engagement kan dat wel tellen.’

‘Links mag alles,’ wist Francken. ‘Eerst de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens die een krachtdadig asielbeleid in de ogen van Vlaams Belang, Schild & Vrienden en andere Nazi’s onmogelijk maakt, nu dit pact van Marrakech.’

‘Ik heb ethische problemen met dit pact. Akkoorden sluiten met autoritaire regimes. De landen waarnaar we asielzoekers zonder pardon repatriëren zijn dictatoriaal en schenden de mensenrechten. Anders gezegd, geen mens verdient het om ginds te leven. Noem me principieel, maar met zulke regimes sluit ik geen deals.’

‘Mensenrechten zijn cruciaal’, duidde Francken. ‘Als Afrikaanse landen die respecteren, hoeven wij geen niet-naïef asielbeleid te voeren en geen mensenrechten te schenden. Maar ja, kun je dat van landen verwachten die met de waarden van de Verlichting een loopje nemen?’

Voorts meldde Francken dat het op sommige plaatsen in Oostenrijk reeds sneeuwt en in België niet. ‘We bekijken of dit een regeringscrisis waard is.’

Relschoppers betoogden gisteren in Brussel voor betere werkomstandigheden. Ze klagen over structurele onderbemanning, de politie die alles mag en de negatieve perceptie in de publieke opinie. Geruststellend: stakingen zijn vooralsnog niet aan de orde.

Robert (49) schopt al sinds zijn zestiende keet. Hij zag zijn vak gaandeweg veranderen. ‘In het begin was hooliganisme nog van gemoedelijke aard. Gezellig met een pintje naar voetbal kijken en daarna het stadion slopen.’

‘Het is almaar moeilijker geworden,’ zucht Robert. ‘We staan er te vaak helemaal alleen voor. Bovendien beschikt de politie over professioneler materiaal en een interessanter wettelijk kader, waardoor beloftevolle relschoppers op voorhand afhaken. Een oneerlijke strijd. Denk ook eens aan onze veiligheid. Gele hesjes uitdelen alleen is onvoldoende.’

Robert duidt ook de kwalijke rol van de media en het publiek. ‘Ze insinueren dat wij maar wat doen. Er zullen altijd enkelingen zijn die niet alleen BMW’s in brand steken of niet de juiste technieken beheersen om een etalage oordeelkundig te verbrijzelen. Maar om daarom alle relschoppers te misprijzen?’

‘Het is te veel,’ meent Robert. ‘Kijk naar mijn agenda. Sociale protesten, Sinterklaas, straks voetbal. Ik heb geen tijd meer om mijn ex te stalken of brand te stichten bij haar vriend. Blij dat deze betoging me de rust gunt om te reflecteren.’

De betoging gisteren verliep vreedzaam en zonder incidenten.

Pieter (7) is de heisa omtrent zijn zakgeld beu. ‘Ja, 1000,00 euro per week is veel. Maar ik pas gewoon de regels toe die ik zelf heb bedacht. Ik kan daar weinig aan veranderen.’

Ook een Pieter – © Wikimedia Commons

Eerder dit jaar besliste Pieter (toen nog 6) dat hij 1000,00 euro zakgeld int op wekelijkse basis en jaarlijks een nieuwe smartphone en playstation krijgt. Sindsdien ontvangt Pieter wekelijks dat bedrag.

‘Die regels zijn wat ze zijn,’ stelt Pieter. ‘Ik ben die verbintenis aangegaan, dus stel ik mij op als een loyale partner en neem ik op wat me toekomt en waar ik recht op heb. In dit geval 1000,00 euro per week. Deze regeling in twijfel trekken omdat ik er gebruik van maak, is plat populisme en getuigt van een onmetelijke afgunst.

‘Het is zeer veel geld,’ erkent Pieter. ‘Ik ben er zelf van geschrokken. Ik ga bekijken of er buiten snoep, elektronica en steekpenningen tijdens de examens nog mogelijkheden zijn om dit geld wel te besteden.’

De ouders van Pieter staan op de rand van het faillissement. ‘Wat kunnen wij doen? Die regels zijn er en dus moet onze Pieter zich daaraan houden. Soms stopt hij ons een briefje van 10,00 euro toe zodat we wat te eten hebben. Zo lief.’

Laura (27) keelde haar ex-vriend, zette een foto van zijn lijk op Instagram en voegde een aangrijpend stukje tekst toe. ‘Goed voor amper 176 likes,’ zucht Laura. ‘Wat moet ik nog meer doen?’

‘Hey lieve volgers. Dit is het lijk van mijn ex-vriend Marco. Net met een antiek zwaard onthoofd. Vergeef me dat ik een beetje emotioneel klink. Hiertoe was ik vorig jaar niet in staat, toen waren we nog een gelukkig koppel. Het belangrijkste: ik ben de uitdaging met mezelf aangegaan en ik heb gewonnen. #inspirational #proud #life #full #of #surprises’

Toch zijn maar weinig volgers onder de indruk. ‘Instagram is een veeleisend medium,’ beseft Laura. ‘Als ik één les mag meegeven: het is verleidelijk je te laten meeslepen door de verwachtingen die anderen stellen. Ik zeg: blijf jezelf trouw.’

‘Ik heb drie dagen in de put gezeten,’ getuigt een openhartige Laura. ‘176 likes. En dan nog negatieve commentaren over de belichting en het vele bloed. Anderen beweren dat de foto getrukeerd is of in scène gezet. Haters gonna hate.’

‘Dat is Instagram, vrees ik. Alles moet perfect zijn. De donkere kanten van het leven die zorgvuldig worden weggemoffeld. Trots dat ik dit taboe heb kunnen aankaarten.’

Niettemin blijven er vele vragen door Laura’s hoofd spoken. ‘Heb ik de foto van mijn vermoorde ex op een verkeerd tijdstip gepost? Is zijn hoofd herkenbaar genoeg? Was het de moeite? Enzovoorts.’

Laura beantwoordt die laatste vraag bevestigend. In een volgende post op Instagram zegt ze dit: ‘Ik had gedacht dat mijn vorige post veel likes zou krijgen. Een inschattingsfout. Toen zei ik tegen mezelf: wees jezelf. Ik ben een mens en iemand die fouten kan maken. Ik kan nog steeds leren, groeien en beter worden.’

‘4215 likes,’ jubelt Laura. ‘Soms verlies je, soms win je. Glimlachen, positief blijven en nooit opgeven. Morgen is een andere dag. Dat zijn drie van mijn 214 levensmotto’s.’

Vandaag doet de Sint zijn intrede in het land. Op sommige plaatsen een kinderfeest, maar op de meeste plaatsen gewoon een volwassenenaangelegenheid.

© Wikimedia Commons

Sander (6) is jaloers. ‘Als volwassen man Sinterklaas beleven. Dat moet fantastisch zijn. Hoe mama en papa zich over een fictief personage kunnen opwinden. Ze vinden het geluk van Sinterklaas haast even belangrijk als hun eigen geluk, om maar te zeggen.’

Sander mijmert al over later. ‘Protransgendersintdemonstranten anoniem uitschelden op Twitter, dreigbrieven sturen naar roetveegpieten en elkaar de hersens inslaan voor een verkruimeld letterkoekje. Er zijn toch geen stoute volwassenen, dixit de Sint. Wie weet word ik wel politicus en dan mag ik me te pleuris tweeten over de vermeende teloorgang van onze tradities. Ik val in herhaling: dat moet een fantastische tijd zijn.’

‘Maar eerst genieten van de bezieling bij mama en papa. Nu het nog kan,’ zucht Sander. ‘Daarom dat ik straks ga betogen. Onder het mom van gelijkheid willen sommigen een Sinterklaas voor kinderen. Compleet foute boel. De Sint is altijd iets voor volwassenen geweest, ik heb althans nooit anders geweten. Van onze tradities blijven ze af.’

Vlaanderen kampt met een tekort van 1.000 leerkrachten. Minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V) lanceert daarom een wervende vacature.

© Wikimedia Commons

Functieomschrijving

Als leerkracht organiseert u de opvang van kinderen van leerkrachten en mensen met zelfrespect.

In het verleden werd u verplicht om alleen maar over uw bestaan als leerkracht te praten, ook in bijzijn van niet-leerkrachten. Die monologen suggereerden dat het lerarenbestaan de geestelijke zwaarte van Rik Torfs wezen en de fysieke inspanning van goelagarbeid te Zelzate combineren. Breng ook de mooie kanten van het leerkracht zijn ter sprake zoals de jaarlijkse vakanties naar Korfoe, Cuba en de Malediven.

Profiel

Denkt u werkelijk een job te vinden die nauwer aansluit bij uw masterdiploma filosofie dan leerkracht chemie?

U bent administratief sterk, optioneel hoor.

U schrijft foutloos. God ja, foutloos schrijven. Zo belangrijk is dat nu ook weer niet.

Als leerkracht Frans kent u de vervoeging van être. Maar als u die kunt opzoeken, is dat ook oké. Leerkracht wiskunde en in een vorig leven minister van Begroting? Vallen wij niet over. Leerkracht geschiedenis en lid van Schild & Vrienden? Kan niet beter. U kunt uzelf bij de lessen over de jaren dertig van vorige eeuw opvoeren als levensecht illustratiemateriaal (na gebruik vernietigen). Oh ja, u combineert deze drie vakken moeiteloos. En welkom.

U heet niet Ivan Sonck, Stijn Meuris of Guy Van Sande. We mogen als overheid niet te kieskeurig zijn.

Pluspunt: u joeg een leven als dichter, schrijver of muzikant na, maar botste enerzijds op de grenzen van uw kunde en doorzettingsvermogen en anderzijds kunt u zelfstandig een Powerpoint starten.

Vereiste studies

Niet van toepassing.

Jobgerelateerde competenties

U verdraagt de tot vervelens toe terugkerende moppen over de vakanties van leraren.

U verveelt zich niet in de lange vakantiemaanden.

Aanbod

U komt in contact met levenslustige, idealistische en ambitieuze jongeren die later ook maar leerkracht worden. En niet te bescheiden, dat is mede dankzij u.

U bent sinds afgelopen maand beschikbaar. Nee serieus, de leerlingen van het vijfde en zesde middelbaar hebben die tijd geen Duits meer gehad en dat moet worden ingehaald.

U staat er niet alleen voor. Op de verscheidene oudercontacten verstrekken de ouders van Saar-Bloembloem, Kenji, Keano, Landerozi, Utsi-Utoe en Dries u gratis niet mis te verstaan advies.

Waar en hoe solliciteren?

Zend een mail zonder cv en met motivatiebrief (…/10) naar het Vlaams Ministerie van Onderwijs. Medewerkers stationeren u binnen de 24 uur ergens te lande. Om u te helpen hierbij een voorbeeld van een foutloze motivatiebrief: ‘Mijn leven is toch al een hel.’

Veel succes!