The Vremde Mirror

Er lijkt een compromis in de maak voor het energievraagstuk dat de federale regering al lange tijd splijt. Tegen 2040 komt er in België geen nieuwe, maar een oude kerncentrale.

Minister van Energie Marie-Christine Marghem (MR) is trots op het resultaat. ‘Met de brokstukken van de kerncentrales in Doel en Tihange bouwen we in Doel tegen 2040 een oud exemplaar.’

Marghem ziet alleen voordelen. ‘Inzake versleten kerncentrales heeft België mettertijd onbetaalbare ervaring opgedaan, het zou zonde zijn die onbenut te laten. We hebben gezien dat we de levensduur van bouwvallige kerncentrales onbeperkt kunnen verlengen, zonder extra in veiligheid en infrastructuur te investeren. Hoeveel landen weten dat?’

‘Een gloednieuwe kerncentrale daarentegen is peperduur, laat zich niet bouwen op één dag en vraagt te veel onderhoud.’

Ook vicepremier Kris Peeters (CD&V) reageert opgetogen. ‘Ik heb altijd gezegd dat er geen nieuwe kerncentrale komt. Ik heb me nooit verzet tegen een oude kerncentrale. Integendeel. Als we een kerncentrale bouwen met scheurtjes, hoeven we ons hierover niet langer zorgen te maken, want we weten dat die scheurtjes er altijd al zijn geweest.’

‘Soedanese vluchtelingen die aan de basis liggen van de Belgische regeringscrisis zullen eens in hun thuisland streng gestraft worden,’ belooft het Soedanese regime. ‘Dit is niet voor herhaling vatbaar en zij zijn ronduit nefast voor ons imago.’

Omar al-Bashir, president van Soedan, is er het hart van in. ‘Dat mijn landgenoten de Belgische regering in vieze papieren brengen, is nefast voor het imago van Soedan. Ik verzeker u: het zijn individuen die het voor de rest verpesten. Maar het kwaad is zo wel geschied. Dit straalt af op alle Soedanezen. Zowel binnen als buiten de gevangenissen waarin mijn politieke tegenstanders gemarteld worden.’

‘Strenge straffen zullen volgen,’ verzekert al-Bashir. ‘Ik zeg dit niet om indruk te maken. Het zal geen reprimande pro forma betreffen, wel stokslagen, folteringen en levenslange ontberingen. Hoewel we de neiging hebben sancties intern af te handelen, zullen we de bewijzen aan de Belgische ambassade in Caïro overhandigen. Wij zijn van goede wil.’

Een Soedanese vluchteling getuigt anoniem. ‘Het was verschrikkelijk egoïstisch van me om te vluchten, gewoon omdat ik in mijn eigen land vervolgd werd. Ons land kent geen mensenrechten, maar dat bleek niks vergeleken met de onlusten in België om tientallen enkelingen die een grasperkje in een park innemen. Ik heb België nooit in deze diepe crisis willen storten.’

Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) laat weten verheugd te zijn dat Soedanezen die hun land ontvluchten bij terugkeer gestraft worden. ‘Een pluim voor het Soedanese regime dat niet laks optreedt. Kunnen andere landen nog van leren.’

Het klinkt misschien gek, maar het is echt. Skigebieden zijn voorzien op sneeuw. Tekst gaat verder onder de foto.

Man op sneeuw.

We herhalen. Skigebieden zijn voorzien op sneeuw. Ook in de winter. Wanneer het koud is. En de temperatuur onder het vriespunt duikt. Wanneer de vloeistof die uit de lucht valt ter aarde niet langer regen is, maar neerslag die bestaat uit ijskristallen. Dat noemen we sneeuw. Hier vind je een link naar de Wikipediapagina over sneeuw.

Skigebieden zijn gebieden waar mensen skiën. (zie foto: een man die skiet, kortweg een skiër) Nemen we de betekenis erbij van skiën zoals door Van Dale gedefinieerd: zich op ski’s voortbewegen. Kennelijk een dood spoor. Komen we echter uit bij de betekenis van het woord ski, lezen we ook in Van Dale: lange, platte lat waarop je je op sneeuw kunt voortbewegen. Samengevat: zonder sneeuw geen skiën. 

Wist je dat?! Wanneer er tijdens de kerstdagen sneeuw valt, spreken we van een witte kerst. (verklaring: de kleur van sneeuw is wit, kerst verwijst naar Kerstmis) (de discussie of wit al dan niet een kleur is buiten beschouwing gelaten)

Het is veel informatie in één keer. We hebben onthouden dat sneeuw valt wanneer het koud is en dat je sneeuw nodig hebt om te skiën. Maar daarom zijn de skigebieden toch nog niet voorzien op sneeuw? Skigebieden leven cru gesteld van sneeuw (correcter: van de skiërs, maar die komen pas wanneer er sneeuw ligt) en liggen daarom op plaatsen waar de kans op sneeuw het grootst is. Zonder sneeuw met andere woorden geen skiërs.

Het klinkt misschien ongerijmd, maar dit moet afdoende verklaren waarom skigebieden voorzien zijn op sneeuw. We mogen zelfs stellen – en we zeggen dit niet louter om u te choqueren – dat sneeuw in skigebieden niet uitzonderlijk is, maar zelfs veeleer ordinair.

Gisteren blies Sévérine Sevranckx haar laatste adem uit, dat meldde haar familie aan het persagentschap Belga.

Sevranckx gaat de geschiedenis in als diegene die desinformatie voor gewone burgers toegankelijk maakte. Zo bracht ze in de jaren zestig en zeventig onder meer naar buiten dat Deense wetenschappers een waterbron op de zon hebben ontdekt, dat wielrenner Davide Rebellin voor de eerstvolgende eeuwwisseling zijn fiets aan de haak zou hangen en dat Hitler in 1945 niet naar Argentinië is gevlucht, maar zelfmoord pleegde in zijn bunker.

Geen van die onthullingen bleken te kloppen. Ze vond het principe van krantensites uit, reeds jaren voor er sprake was van het internet: het maakt niet uit wat je schrijft, zolang het maar sensationeel en dramatisch oogt.

Toen ze de Bende van Nijvel in 1987 hoogstpersoonlijk oprolde, werd ze geveld door haar reputatie. In 1990 bleek dat Sevranckx het bij het rechte eind had. Een meer dan spijtige ontwikkeling. We mogen er niet aan denken welk onheil België bespaard was gebleven, mocht ze onmiddellijk zijn geloofd.

In intieme kring liet ze zich ontvallen: ‘Als je lang genoeg uit je duim zuigt, verzin je onvermijdelijk een keer de werkelijkheid.’

Om haar te rehabiliteren werd Sevranckx speechschrijver voor minister van Buitenlandse Zaken Mark Eyskens (CVP) die evenwel moest aftreden toen hij in een toespraak voor de VN openlijk verkondigde dat de zoon van de toenmalige Amerikaanse president George H.W. Bush een reactionaire wapengek is.

‘Une grande dame is niet meer. Ze was de verpersoonlijking van le journalisme d’égout, de klassieke Franse school in de journalistiek waarbinnen duidelijke normen en waarden gelden. Die klinken nu ongetwijfeld als hopeloos ouderwets, maar je wist tenminste wat je eraan had,’ aldus Mia Doornaert.

‘Ze verstond de kunst om verzinsels waarachtig te brengen. Dat poog ik al heel mijn leven vergeefs te kopiëren,’ meent Siegfried Bracke.

En @torfsrik twittert: ‘De verbeelding is vandaag uitgestorven, al is dat moeilijk in te beelden.’

In 2004 werd Sevranckx al eens dood verklaard. Dat bleek naderhand een stunt van haar die veel kwaad bloed zette. Maar nu is haar dood echt, zo verzekerde ze zelf in een videoboodschap vlak na haar overlijden.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 stond ze in geboortedorp Rumst op een lijst van N-VA en sinds 2011 leed ze aan dementie. Sévérine Sevranckx zou volgende week 87 worden.

Het gaat niet goed met de lokale inteelt: het Vlaams Belang schommelt rond amper 10% in opiniepeilingen. Kopstuk Filip Dewinter wil dat de Europese Unie maatregelen treft.

‘Mensen emigreren naar de andere kant van de Schelde, ze trekken uit hun geboortedorp voor ze toe zijn aan kinderen of vluchten uit de stad. Dit kosmopolitisme aangewakkerd door de kerk van ruimdenkendheid is uiterst nefast voor de lokale inteelt,’ waarschuwt Dewinter.

Extra landbouwsubsidies zijn volgens Dewinter noodzakelijk. ‘Lokale boeren kunnen nu niet leven van hun inteelt. Beginnen met inteelt is een doodgeboren kindje. Vele boeren opteren bijgevolg voor de traditionele gewassen- of veeteelt.’

‘Het is overigens een misverstand dat inteelt alleen op het platteland lukt. Kijk naar Vlaams Belang Antwerpen.’ En tipt Dewinter: ‘Spreek je ouders aan wanneer je hele familie een achterhaald wereldbeeld en een hazenlip heeft, maar jij en je zus niet. Ik voel me net te jong voor ze, maar mijn dochters kennen hun stamboom. Hoe dichter bij het heden, hoe beter. Meer kan ik ze niet meegeven.’

Concludeert Dewinter sloganesk: ‘Plant je zaad in een familielid eerste graad.’

Een klinkende overwinning voor Paul Gheysens van Ghelamco. Na een lange periode van onzekerheid en procedureslagen heeft hij zijn vergunning beet voor de maquette van het Eurostadion. ‘We mogen eindelijk beginnen knutselen.’

De maquette van de maquette van het Eurostadion laat zien hoe de maquette van het Eurostadion er ongeveer zal uitzien.

Vlaams minister van Omgeving Joke Schauvliege (CD&V) ziet geen graten in het dossier. ‘Goed onderbouwd, helder geformuleerd, breed draagvlak, efficiënt gebruik van de beschikbare ruimte, geen milieubezwaren, maar laat ons wel wezen: het is maar een maquette.’

De maquette van het Eurostadion wordt neergepoot op een parking in Grimbergen, de oppervlakte bedraagt 100.000 m² en de stad Brussel subsidieert het maquettekarton voor een bedrag van 200 miljoen euro. De maquette is niet verplaatsbaar, telt 60.000 zitplaatsen en bevat naast winkels en kantoren ook een ondergrondse parking.

Mits de aanwezigheid van 2 voetbalteams kun je er volgens Ghelamco ook voetballen.

De Nederlandse hiphopbeziger Boef noemde vrouwen hoeren. Een uitspraak die kwaad bloed zet. Tot onvrede van Patrick (49): ‘Wat mogen we nog wel zeggen?’

‘Ik ken Boef niet, ik heb hem nooit gezien, maar ik prijs zijn moed om zich op te werpen als hoeder van het vrije woord en de westerse waarden, net als zijn onvoorwaardelijke inzet om de verstikkende politieke correctheid ten gevolge van de multiculturele samenleving en de oprukkende feminisering die de teleurgang van het Avondland inluidt een halt toe te roepen.’

‘Dat Boef een schuilnaam moet gebruiken om niet belaagd te worden, gewoon omdat hij zijn mening verkondigt, is veelzeggend,’ aldus Patrick.

‘Vroeger mochten we vrouwen nog afranselen, onderdrukken en dergelijke. Nu gaat een spitse formulering zelfs te ver. Ja, soms verlang ik naar de tijd dat vrouwen onderdanige wezens waren en mannen nog mannen mochten zijn.’

‘Vrouwen willen onderdrukt en overmand worden, niet met te veel respect behandeld worden. Dan moeten ze niet klagen wanneer een man dat zonder dralen doet. Of moeten er nog meer slachtoffers vallen dan Bart De Pauw? God hebbe zijn ziel.’

‘Wat zegt u? Boef is geboren als Sofiane Boussaadia?’

‘De manier waarop moslims vrouwen bejegenen, is ronduit walgelijk en verwerpelijk. Als objecten als het ware. Onverenigbaar met onze normen en waarden. Vrouwen zijn geen minderwaardige wezens. We moeten daarin duidelijk zijn: culturen waarin de vrouw onderdrukt wordt, horen hier niet thuis. Boef illustreert de achtergestelde rol van de vrouw in de islam. Onmiddellijk het land uit, zeg ik.’

Gisteren overleed Frits-Frederik Philippen, door vriend en vijand omschreven als de voornaamste entomo-oncoloog na de Tweede Wereldoorlog, die zijn leven onmiskenbaar tekende.

Zijn vader collaboreerde beroepshalve en zijn moeder bleef thuis en hield de voetjes van Duitse soldaten warm, zo ging dat in die tijd.

Dat de jonge Frits-Frederik is opgegroeid te midden van kakkerlakken bleef niet zonder gevolg. Hij ontwikkelde een buitengewone interesse voor ongedierte en specialiseerde zich metterjaren in insecten.

Philippen was 16 toen hij zich in een brief richtte aan Godfried Bomans en hem op 73 fouten wees in Erik of het klein insectenboek. Bomans antwoordde prompt dat hij niet zo moet mierenneuken, maar corrigeerde ze bij de volgende herdruk wel alle 73.

Philippen bleef echter hard aan de weg timmeren. In 1956, hij was net 27, voltooide hij cum laude zijn doctoraat over de effecten op het mesosternum bij huisvliegen wanneer die geplet worden door een boek van 288 pagina’s. De conclusie luidde dat de effecten van een boek (288 pagina’s dik) op het mesosternum bij vliegen gelijkaardig zijn als op het mesopleuron, metasternum en prescutum, waarnaar door de vermaarde Zweedse dokter Gustafsson (1888-1953) al uitgebreid onderzoek was verricht.

Twee vliegen in één klap: Philippen had zijn doctoraat beet en zijn ontdekking leidde logischerwijs tot een schokgolf in menig huiskamer met dien verstande dat mensen tot voor kort bij het doodmeppen van een huisvlieg het mesosternum poogden te ontzien, maar dat dit klaarblijkelijk tot niets diende.

In 1964 boekte Philippen een enorme doorbraak in de behandeling van tumoren aan de binnenzijde van vleugels bij muggen. Inspuitingen met antilichamen vertragen de groei van de tumoren met 50 à 65%, de levensverwachting van de mug steeg hierdoor met anderhalve dag en deze specifieke vorm van muggenkanker werd een chronische ziekte wat de levenskwaliteit merkelijk verbeterde.

Philippen werd hiervoor in 1965 bekroond met de prestigieuze Moettaëcht-prijs.

Sindsdien is Philippen een graag geziene gast in talkshows op radio en televisie als het over kanker bij insecten gaat, zonder hierbij zijn werk als academicus te veronachtzamen. Zo legde hij als eerste het verband tussen insectenincest en voelsprietkanker bloot.

Iedereen is vol lof over Philippen. Michel Wuyts noemt hem hardop de grootste entomo-oncoloog aller tijden.

‘Philippen heeft de verdienste de entomo-oncologie in Vlaanderen op de kaart te hebben gezet. Bovendien was het een zeer innemende en gedistingeerde man die geen vlieg kwaad deed,’ getuigt lauwelijkenexpert Mia Doornaert.

‘Een monument is niet meer. Hij deed voor velen het licht branden, in Eindhoven en ver daarbuiten,’ twittert Joke Schauvliege.

Aan het eind van zijn professionele leven verraste Philippen alleman door een tweede carrière als onco-entomoloog na te jagen. ‘De onco-entomologie is mijn tweede grote passie. Een jeugddroom die in vervulling gaat,’ zo sprak hij. Die droom liep echter af op een sisser en ontgoocheld trok hij zich terug uit het publieke leven.

De jarenlange inzet voor kanker bij dieren die sowieso niet lang te leven hebben, werd in 2005 met een 334^ste plaats beloond in de verkiezing van de Grootste Belg.

Frits-Frederik Philippen overleed op 88-jarige leeftijd na een slepende ziekte.

Lange tijd waren wetenschappers ervan overtuigd dat de mens aan het einde van het jaar niet in staat is een gesproken of geschreven zin te bouwen zonder het naderende nieuwe jaar erbij te betrekken. De mens kan dat wel, althans in theorie.

‘Een linguïstische doorbraak van jewelste en dat nog net voor het nieuwe jaar begint,’ zo kopt The New York Times. Om maar te zeggen dat de ontdekking van Vlaamse linguïsten verbonden aan de UA niet zomaar een fait divers is en de beste wensen voor het nieuwe jaar.

‘Het was aanvankelijk louter bedoeld als frivool gedachte-experiment om het jaar mee af te ronden. Maar al snel bleek dat we met 2018 voor de deur nog iets op het spoor waren. Ik hoef in deze zin niet te verwijzen naar het nieuwe jaar, maar toch doe ik het. Het is met andere woorden geen verplichting iets te zeggen over het nieuwe jaar,’ legt Reinhild Vandekerckhove, docent taalkunde aan de UA, uit.

Vandekerckhove duidt het fenomeen: ‘Onze voorouders verwezen al aan het eind van het jaar naar het nieuwe jaar als knipoog, maar we zijn mettertijd het vermogen kwijtgeraakt zinnen te maken zonder vermelding van het jaareinde. We dachten lang dat de oorzaak een verandering in het spraakorgaan was, maar het blijkt nu toch cultureel bepaald en ik ga je al zoenen voor het nieuwe jaar.’

De taalwetenschappers aan de UA denken dat hun theorie ook in de praktijk klopt: ‘We hopen dit snel te bewijzen, maar dat zal iets voor volgend jaar zijn.’

Het gaat niet goed met nonkel Theo. Al een tijdje niet. Hij gedraagt zich als een klein kind, ijlt soms ook. Op het werk vlot het evenmin. Collega’s moeten hem bijsturen met zachte hand. Ontslag willen ze nonkel Theo niet aandoen, of beter gezegd zichzelf niet. Redenen genoeg, maar wie vertelt het hem? Volgens nonkel Theo gaat het goed met hem, maar verkeerd met de wereld. Ten bewijze volgende pakkende kersttafelmonoloog.

‘Mag ik even, mensen? Ja? Even iets over mezelf. Er wordt beweerd dat ik in mijn professionele leven niet het goede nastreef, maar datgene wat heilzaam is voor mijn populariteit, desnoods ten koste van mensenlevens. Laat deze kwatongen raaskallen.’

‘Ik wil eigenlijk stilstaan bij iets anders. Bij de kern van het kerstverhaal als het ware. Er zijn nog nooit zoveel mensen het land uitgezet, ik ken de cijfers toevallig, als het moet gedeporteerd naar staten waar foltering hun deel is. Dat is iets om trots op te zijn.’

‘Een persoonlijke noot terzijde. Laatst gehoord: mijn retoriek zou te hardvochtig zijn. En ik zou uit eigenbelang de impact van mijn woorden ontkennen. Ik wijk niet van mijn communicatielijn af. Als dat het verwijt is, tja.’

‘Laten we dit kerstfeest hierdoor niet vergallen. Er is ook veel mooi nieuws. De publieke opinie wordt steeds vijandiger ten opzichte van zeg maar gelukszoekers en opportunisten die een oorlogje of een hongertje aangrijpen om hier de sociale zekerheid te beroven.’

‘Nog iets over mezelf. Ik kruip zogezegd altijd in de slachtofferrol. Voor eens en altijd: is niet waar. Ik ben hier het slachtoffer van een lastercampagne.’

‘Maar ik moet de kern van het kerstverhaal nog onthullen. Wij, beste mensen, zijn de herbergiers uit het kerstverhaal die hun economische voorspoed consequent verdedigen en niet bezwijken voor het medelijden dat vluchtelingen oproepen. Moesten maar elders geboren zijn. Oh, een hondje.’

‘Wat mensen ook over me beweren: ik ben vol van mezelf, ik vertel graag over mezelf en ik heb een ziekelijke drang naar bevestiging. Belachelijk. Like als je me gewoon leuk vindt. Hartje als je me heel leuk vindt.’

‘Doe dus je plicht en wees onverbiddelijk. Het is niet eenvoudig met mensenhandelaars als Artsen Zonder Grenzen. En je kunt tegenwoordig ook niks meer zeggen.’

Iemand onderbreekt nonkel Theo en vraagt: ‘Is dat zo?’

‘Excuseer? Typisch links om de waarheid te negeren. Bewezen: je kunt tegenwoordig niks meer zeggen. RT deze boodschap.’ En bozig beent nonkel Theo weg, waarna het 5 minuten doodstil blijft. Tot iemand aan tafel zijn mond durft te openen: ‘Denkt zeker dat hij minister is.’