The Vremde Mirror

Vele kinderen zitten met de handen in het haar. Een van hen is de achtjarige Alexia. ‘Hoe leg ik in godsnaam aan mama en papa uit dat Sinterklaas’ knechten voortaan geen racistische kenmerken vertonen? Vooral papa was daar zeer aan gehecht.’

Sinterklaas, een feest voor jong en oud. De kinderen de cadeautjes. Papa en mama de raciale stereotyperingen.

Zeven jaar geleden verscheen Zwarte Piet ineens zonder afgehakte handen ten tonele. Hevige protesten volgden. Een ongelukje in de schoorsteen, aldus de ene. Duidelijk een verwijzing naar de koloniale roots van Zwarte Piet, oordeelde de andere. Te ver gezocht, aldus weer die ene. Kortom, reuring.

‘Papa heeft toen erg diep gezeten, zo vernam ik later van mama. Hij vertrouwde niets of niemand meer. Papa werd zelfs zo paranoïde dat hij even heeft gedacht dat Sinterklaas niet echt een oude knar is die met zijn paard galoppeert over de daken. Dan weet je het wel,’ vertelt Alexia (8).

Nu het Sinterklaasfeest niet langer onnodig kwetsend zal zijn, vreest Alexia het ergste. ‘Ik weet niet of papa dit zal overleven. Die racistische elementen zijn een traditie en van onze tradities blijven ze met hun vuile fikken af. Ja, dat is zijn argument. Je moet het intellect van volwassenen niet overschatten. Vooruitgang maakt hen bang. Maar dat is logisch voor die leeftijd. Ik hoor gelijksoortige verhalen bij leeftijdsgenootjes.’

‘Rest die ene vraag: kunnen we het feest van onze ouders afnemen?’ Alexia gunt papa ter compensatie elke avond een halfuurtje zwartepietendiscussie op sociale media. ‘Dat lucht zichtbaar op. In die tijd mag hij met zijn voorhoofd het toetsenbord rammen met de handen op de rug gebonden. Het mag een beetje genuanceerd blijven.’

Heel wat Amerikakennerkenners gingen gruwelijk de mist in met hun voorspellingen over de voorspellingen van Amerikakenners. Hun rol in het maatschappelijke debat en hun bekwaamheid wordt nu in vraag gesteld.

Amerikakennerkenners dachten aanvankelijk dat Amerikakenners Trump een redelijk hoge kans zouden geven op de overwinning. Dat bleek compleet mis.

Om hun gezicht te redden onderschreven Amerikakennerkenners vervolgens massaal de voorspelling van Amerikakenners dat Hillary Clinton zou winnen. Ook dat was veeleer incorrect.

Amerikakennerkennerkenner Rik T. zag het zo gebeuren. ‘Het was vooral wishful thinking. Het is niet omdat je vrouwen louter een lustobject vindt, je meent dat homo’s thuishoren op de brandstapel en migranten een minderwaardig volkje zijn dat je een slechte president van alle Amerikanen bent. Trump is Paul Magnette niet.’

Amerikakenner R. Torfs stelt zich vragen bij de plotse opkomst van alle zelfverklaarde Amerikakennerkenners. ‘In die hoedanigheid is het gemakkelijker om op televisie te verschijnen dan als rector van een bescheiden universiteit. Ik zie vooral mediageilheid.’

Alsof dat nog niet volstaat bleek ook de voorspelling dat Amerikakenners hun missers deemoedig zouden toegeven volledig van de pot gerukt, want uiteindelijk hadden alle Amerikakenners gewoon gelijk.

Amerikakennerkenner R. T. was uitzonderlijk niet bereikbaar voor commentaar.

Heel wat Amerikanen ontvluchten hun thuisland en spoelen via de Atlantische route in Syrië aan. Dat land kan al deze politieke vluchtelingen geen volwaardig bestaan garanderen en trekt nu aan de alarmbel.

Alleen water scheidt Amerika van Syrië. Dat zet Amerikaanse gelukszoekers aan het dromen. Met wat slordig bijeengebonden hout zetten zij vanuit de Amerikaanse oostkust koers richting Syrië. De Atlantische route is het populairst om in Syrië te geraken. Nauwelijks hindernissen onderweg. Andere Amerikanen verkleden zich als militair om via Turkije Syrië te kunnen binnendringen.

De Syrische president Bashar al-Assad heeft de internationale gemeenschap gesmeekt om de Atlantische Oceaan af te sluiten. ‘Syrië kan de massale golf van Amerikaanse politieke vluchtelingen niet slikken. Waar vangen we die mensen op? Er is wel wat leegstand in Aleppo, maar de kwaliteit van de huisvesting is niet van die aard om er vluchtelingen en hun leed te herbergen.’

Daarom heeft Assad de noodtoestand uitgeroepen. ‘Syrië wordt onleefbaar. We stevenen regelrecht op een humanitaire ramp af. Er is nu al zo weinig werkbaar werk, voor velen is leven overleven. En dan zwijg ik nog over de onderhuidse spanningen tussen de verschillende bevolkingsgroepen. Enfin, nogal wat gedoe.’

Europa vindt dat Syrië niet zo egoïstisch moet doen.

De stembusgang georganiseerd door de heemkundige kring van Amerika is een eclatant succes geworden. ‘Doel bereikt. De Verenigde Staten staan nu echt wel op de kaart,’ jubelt een zeer trotse voorzitter.

Met een benefiet of een eigen atoomprogramma val je tegenwoordig niet meer op. De heemkundige kring van Amerika zocht daarom naar iets origineels.

‘De stembusgang overtrof alle verwachtingen. Plots stond Amerika maandenlang in de publieke belangstelling. De hele wereld weet Amerika nu liggen. Dat lokale media als de New York Times en CNN interesse zouden tonen, oké. Maar een Extra Journaal met Hanne Decoutere om zes uur ’s ochtends?’

De heemkundige kring van Amerika denkt al aan een vervolg. ‘Over vier jaar doen we het opnieuw. Wie weet al drie jaar en elf maanden voordien.’

Is Donald Trump echt de ideale schoonzoon? De voorbeeldpresident waar Amerika naar smacht? Of is ook dit liedje te mooi om waar te zijn? Een vrouw die nooit door hem is betast brengt hem voor het eerst in verlegenheid.

Volgens media rijdt Trump een haast vlekkeloos parcours. Een leugentje om bestwil, ja, wie zonder zonde is etc. De verkiezingsuitslag niet aanvaarden, we doen het allemaal weleens. Een ongelukkige racistische of seksistische uitspraak? Het overkomt de beste. Zijn consequente houding maakt Trump enorm populair. Geen vrouw laat hij met rust.

Maar wat als hij niet zo consequent blijkt? Dat hij toch niet zo misogyn is als hij wil lijken? Blijft hij dan nog steeds die gezellige oom? Dat is de vraag nu de FBI een mailconversatie oprakelt waaruit blijkt dat hij een zekere H. C. (69) nooit heeft betast.

‘Als Trump dan toch niet zo consequent is als hij zelf beweert, waarom kan hij dan geen narcistische zot zijn die xenofobe praatjes verkoopt terwijl hij zijn honden voedt met de lichaamsdelen van in mootjes gehakte factcheckers? Je weet het nu nooit zeker,’ brengen zijn felste tegenstanders aan.

Trump spreekt van een complot tegen zijn persoon. ‘Dat de FBI deze mails net vlak voor de verkiezingen openbaar maakt. Moet ik meer zeggen?’

Voor Lisa (27) hoeft de Boekenbeurs dit jaar niet. Dat laat ze op Facebook weten. ‘Te druk, te veel volk, dat komt op hetzelfde neer hetgeen nogmaals mijn gelijk bevestigt, te veel BV’s en te warm, zeg gerust drukkend warm.’

Toch heeft Lisa haar agenda de komende anderhalve week vrijgehouden. ‘Om niet naar de Boekenbeurs te gaan.’

Lisa somt op. ‘Betalen om naar boeken te mogen kijken, vertel het mijn bakker niet. Gezichten van schrijvers. De handtekeningen van auteurs die het bewijs moeten vormen dat ze kunnen schrijven, iets dat ik zo ook wel geloof in uitzonderlijke gevallen. Die diepe miserie dat het bezoekersrecord niet sneuvelt. Boeken die nooit verkocht geraken. Boeken die te vlot verkocht geraken. Kookboeken. Het laatdunkende gejeremieer over kookboeken. Met een overvolle zak boeken in het donker de in Willebroek geparkeerde wagen zoeken. Wachten, zo lang wachten dat je niet meer weet op wat je aan het wachten bent, weltschmerz, zelf een roman schrijven, niet lachen naar fotografen, met een getormenteerde blik naar de hemel turen omdat alleen de sterren, het heelal en de zon met je kunnen wedijveren, eventueel met je kin die op de duim en wijsvinger van jouw linkerhand rust, een intellectueel zijn, doffe ellende. Ann De Bie. De stand van bol.com.’

Dat niet alleen. Lisa heeft ergens gelezen dat mensen die naar de Boekenbeurs trekken tot 68% meer kans lopen om een roman van Griet Op de Beeck te kopen dan gewoon mild tot hevig depressieve vrouwen tussen 29 en 52.

Nog? ‘Pascale Naessens die je blijft aanklampen om een handtekening. Cameraploegen die cameraploegen filmen ter demonstratie hoe druk het is. Neerslachtige auteurs die voor een signeersessie voor het eerst sinds de vorige signeersessie besmet geraken met menselijk contact. Poëzieliefhebbers. Over de koppen lopen. En heb je die berg strijk al bekeken?’

‘Tot slot dat ellendige gezaag over de drukte, over de warmte, zeg gerust de drukkende warmte. Blijf dan thuis. Wat kunnen mensen toch cynisch zijn.’

Hij scheldt, hij tiert, hij vecht. Jordy (7) is een ontzettende klier, aldus iedereen. Maar wat diezelfde iedereen niet weet is dat zijn leven in het teken staat van één nobele strijd, de strijd tegen het establishment. Maak kennis met Jordy, de idealist.

Meesters scheldt hij uit voor Jean-Claude Juncker, zijn juf voor Hillary Clinton en de directeur is de ene dag een ordinaire belastingontduiker, de andere dag meer specifiek Karel De Gucht. ‘Ik maak kuthoeren niet voor mijn plezier uit voor Hillary Clinton,’ beklemtoont Jordy.

Jordy lijkt cru, ook een tikkeltje onbeleefd, maar hij wil zo het democratisch deficit aanklagen. ‘Zie je ooit een negenjarige voor de klas staan? Het zijn altijd volwassenen die boven onze hoofden dingen beslissen. En wij moeten ons maar naar hun wensen en gevoeligheden schikken. Ik vind dat leerlingen het recht hebben om in een referendum te bepalen door wie hun toekomst wordt verknald. Komaan zeg, het is 2016.’

‘Door ons te onderrichten behoudt de oude garde de controle over wat wij wel en niet leren. Zo houdt de heersende klasse zichzelf in stand.’ Uit protest leert Jordy noch lezen, noch schrijven, maar speelt hij wanneer hij geen leraar uitscheldt computergames. ‘Ik laat me niet indoctrineren.’

Alleen voor papa en mama heeft Jordy respect. Vader een gewone politicus zoals opa en overgrootvader en moeder een gewone manager van een multinational. A propos, Jordy, waarom zijn je ouders niet op het oudercontact aanwezig? ‘Ze kunnen niet. Ze moeten naar de loge.’

In het voorjaar van 2017 is er een hoofdrol weggelegd voor Rik Torfs in een nieuw duidingsmagazine op Canvas. Hij gaat er in discussie met zichzelf en na twee uur heeft één van de twee gelijk. ‘Als kijker kun je gewoon niet wegzappen voor je weet wie. Zo verslavend is het,’ verzekert men bij Canvas.

‘Rik Torfs heeft een mening over zaken van allerlei aard, hoewel je het hem niet geeft dat hij van al die markten thuis is,’ leidt Rik Torfs zijn vaste gast Rik Torfs in. ‘Ik geef enkele voorbeelden: mediageile publieke figuren en CETA.’

In een persbericht stelt Canvas dat de naam voor het nieuwe duidingsmagazine ‘Torfs & Torfs’ meteen op papier stond. ‘Vervolgens begon de zoektocht naar een geschikte presentator en gast. Er moest tussen beide reeds een zekere dynamiek aanwezig zijn. Na een grondige screening kwamen we uit bij Rik Torfs en bij Rik Torfs. Rik Torfs ziet zichzelf heel graag en dat is geheel wederzijds.’

Canvas garandeert dat alles in het werk wordt gesteld om Rik Torfs te redupliceren. Een voorrecht dat de zender zelfs Adolf Hitler nooit gunde.

‘De KU Leuven, waar ik als alumnus en nog om een andere reden die me niet schielijk te binnen schiet onderhand een kleine voet tussen de deur heb, houdt zich bezig met mijn reproductie. Het Canvas-publiek krijgt anders mogelijk de indruk naar een twee uur durende monoloog te kijken,’ duidt Torfs.

Geraakt Rik Torfs niet tijdig gereproduceerd, zal het programma zonder gast zijn. ‘Maar ook dat vormt geen probleem,’ aldus Torfs. ‘Ik heb niemand anders nodig om mezelf tegen te spreken.’

Inwoners van Mosul (Irak) hebben het vast al gemerkt. Hun stad is onderwerp van een grootschalige terreuroefening geproduced door IS. ‘Het is net echt,’ getuigen inwoners die dat nog kunnen.

Voor dagjestoeristen die naar Mosul willen, is het raadzaam om op tijd te vertrekken. De in- en uitvalswegen zijn geblokkeerd voor onbepaalde duur. Aanleiding is een terreuroefening van IS die voor enige overlast zorgt.

Over het script van de oefening heerst veel onduidelijkheid. ‘De ene dag gebeurt er een tijd niets, waarna ogenschijnlijk de hel losbarst. Mensen worden gemarteld, gebruikt als menselijk schild en neergeknald, ook op IS-strijders wordt er gevuurd. Het is allemaal heel chaotisch. Mensen durven door al dit gedoe niet meer de straat op. Ook toeristen schrikt dit af. Want het moest maar eens echt zijn,’ zegt lokale middenstander Kareem El-Etvet.

De broer van Salih kwam vorige week om door een ontplofte oefengranaat. ‘Het was best schrikken omdat niemand ons hierover eerst had ingelicht. Ook de oefenbom op de oefenbegrafenis viel compleet uit de lucht. Moeten rennen voor mijn oefenleven. Net echt. Des te beter natuurlijk. Je kunt nooit te goed voorbereid zijn op bloedige terreur.’

Tarik Werdo, rector van de universiteit van Mosul, heeft Abu Bakr al-Baghdadi van IS reeds vergeleken met Paul Magnette.

‘Beledigingen zijn weinig constructief,’ merkt opperhoofd Al-Baghdadi op die eveneens de snerpende kritiek weerlegt. ‘Ik geef toe dat er knallen te horen zijn. Zowel overdag als ’s nachts om het nog waarachtiger te doen lijken. En dat het openbare leven hinder kan ondervinden. Zelfs dat gewone burgers niet altijd even vlot op hun werk geraken, zoiets valt gewoonweg niet uit te sluiten. Alsof terroristen met plannen om aanslagen te plegen hiermee rekening houden. Zo naïef wil ik niet zijn.’

Steeds meer stomdronken automobilisten voelen zich niet veilig op de baan. Vlaams minister van Verkeer Ben Weyts (N-VA) erkent het probleem en voert daarom een aparte rijstrook in voor ladderzatte chauffeurs.

Op de rechterrijstrook rijden dronkaards, op de linkerrijstrook nuchtere chauffeurs.

‘Wie zich niet veilig voelt in het verkeer, zal zich onzeker voelen. Wie zich onzeker gedraagt, gaat fouten maken. Daarom is het belangrijk om het veiligheidsgevoel voor elke automobilist te doen stijgen.’

Door een aparte rijstrook te ontwikkelen voor enerzijds stomdronken, ladderzatte en beschonken chauffeurs en anderzijds nuchtere, denkt minister Weyts het aantal verkeersongevallen sterk te kunnen terugdringen.

‘Het is schrijnend dat deze maatregel een noodzaak is,’ vindt zuipschuit Marlies (35). ‘De roekeloosheid van nuchtere autobestuurders is werkelijk ongezien. Waar ze maar rechtdoor kunnen rijden, rijden ze rechtdoor. Ik wijk nooit van mijn zigzaglijn af.’

‘Beter laat dan nooit,’ stelt collega-alcoholist Gilbert (59). ‘Soms denkt een mens dat er eerst doden moeten vallen. Noem me een angsthaas, maar er waren dagen dat ik eraan twijfelde om achter het stuur te kruipen. Zover moest het dus komen.’