The Vremde Mirror

Moet de Pokémonjacht verboden worden of niet? Als het van Vlaams minister van Leefmilieu Joke Schauvliege (CD&V) afhangt alvast wel. Minister van Dierenwelzijn Ben Weyts (N-VA) bestudeert de materie nog en wist na een lange nacht een Pikachu te vangen.

‘Er is geen wetgeving omtrent het vangen van Pokémons, bovendien is het ook hoogst onduidelijk hoeveel van die beestjes er zijn omdat ze onzichtbaar zijn voor het oog van de mens,’ verkondigt Schauvliege.

De minister wil daarom de Pokémonjacht verbieden totdat natuurkundigen alle Pokémons hebben geteld in Vlaanderen en alle soorten in kaart zijn gebracht.

‘Virtuele beestjes in het wild zijn een gemakkelijke prooi voor jagers. Het ecosysteem en de biodiversiteit komen zo onder zware druk te staan. Bovendien staan we te weinig stil bij het dierenleed. Het is niet omdat de beestjes virtueel zijn dat ze niet echt zijn,’ stipt Schauvliege aan.

Hoewel de minister alleen steun krijgt uit de hoek van mensen met een leven is ze zeker van haar stuk: ‘Onze kleinkinderen zullen ons herinneren als de generatie die zonder gêne bomen kapte in natuurgebied en klopjachten hield op beestjes die niemand kwaad doen. Niet als het aan mij ligt.’

Om ze te behoeden van uitsterven wil minister Weyts alvast een kweekprogramma opstarten voor zeldzame Pokémons.

Het zijn verwarrende tijden. Ook voor René (62) die moeilijk kan inschatten vanaf wanneer racistisch en ander aanstootgevend, enfin totaal onfatsoenlijk gedrag op sociale media veroorloofd is. Daarom kijkt hij altijd eerst wat Theo Francken heeft getwitterd.

‘Wanneer ga ik over de scheef en wanneer niet? Voor een gewone bruggepensioneerde is dat vaak onduidelijk. Gelukkig heeft Theo Francken gestudeerd en weet die altijd raad.’

René heeft elf Twittervolgers. Die duidt hij liefst zo accuraat mogelijk. ‘Ik kan moeilijk zeggen dat alle vluchtelingen verkrachters zijn als Theo Francken zegt dat het moordenaars zijn. Daarom wacht ik liever zijn standpunt af. Je kunt nooit voldoende geïnformeerd zijn.’

Ook op Facebook heeft René een hoop vrienden. ‘Tweeëndertig. Daar kan ik al eens nuanceren: een uitroepteken meer gebruiken. Het gebeurt dat ik de tweets van Theo Francken op Facebook deel. Soms krijg ik het echt niet beter verwoord.’

René is niet alleen. Voor Twitterfenomeen Annick geldt Theo, na enig aandringen mag ze Theo zeggen, als lichtend voorbeeld. ‘Ik heb veel van hem geleerd. Hij kan zo open en oprecht mensen haten en stigmatiseren zonder de neiging te hebben om als een beschaafde westerling over te komen, hetgeen je misschien van een staatssecretaris zou verwachten. Maar zo is hij niet. Later word ik zoals Theo.’

In een 2060 jaar geleden verspreide videoboodschap die nu pas opduikt heeft IS de moord op Gaius Julius Caesar opgeëist. Historici spreken niet van een verrassing.

Volgens historici is het al langer een publiek geheim dat IS achter de moord op Caesar zat. ‘De aanslagen van IS zijn opvallend doeltreffend en veelbesproken. De 23 dolksteken geven blijk van een intentie om te doden. Ook de moord op Caesar was in die tijd best een nieuwsfeitje. Die parallel is te frappant dat toeval valt uit te sluiten. Het duidt op de typische werkwijze van IS.’

Dat de moord op Caesar nog steeds tot de verbeelding spreekt is geen toeval. Ze was de aanzet om de ingang van de Romeinse Senaat met metaaldetectoren te beveiligen.

Kenners van de Klassieke Oudheid verklaren. ‘Het is algemeen geweten dat Caesar nooit over de islam sprak, alsof die niet bestond. Dat bezorgde de aanhangers van IS genuanceerd gemengde gevoelens die hen tot het schrijven van opiniestukken dreef en gewoon hevige woede. De rest is geschiedenis.’

In de videoboodschap die helaas pas recent is opgedoken waarschuwt een zekere Al-Brutus voor nog meer zaken: de opkomst van Mia Doornaert en de gevaren van een hijgerige en slordige berichtgeving over geweld in de publieke ruimte met een verziekte samenleving tot gevolg.

(klik hier voor een leesbaar formaat)

Nancy, trouwe lezer van Het Nieuwsblad, heeft haar abonnement opgezegd. ‘Ik kan de krant niet meer openslaan zonder dat er nieuws in staat.’

‘Op de voorpagina een bloedbad in een plaats waar Kristel nooit Josje heeft ontvolgd (München, nvdr.) op Instagram. Wat is dan de relevantie? De maat is vol.’

Nancy voelt zich besodemieterd. ‘Dat begint met een zinnetje nieuws, een maand later zijn dat al vijf regels en voor je het goed en wel beseft staat er op een hoekje op pagina 28 een bericht over enkele duizenden doden door noodweer ergens waar Josje nog nooit is geweest.’

Ze verdenkt kranten ervan mensen te willen informeren zodat ze op verkiezingsdagen niet het geluid van hun rommelende buik volgen. ‘Pure indoctrinatie. Regimepers. Wie weet hoe lang dit al gaande is. En niemand die wat zegt.’

Nancy wordt haast nostalgisch. ‘De chihuahua van Tanja Dexters, het haar van Karen Damen, Rik Torfs die over politiek praat. Maar nee, de journalisten van tegenwoordig denken dat ze informatief moeten zijn.’

Ook Het Nieuwsblad online vindt Nancy niet veel beter. ‘Veel mensen zijn verslaafd aan actualiteit en kranten spelen daar handig op in. Het gaat allemaal om de clicks.’

De kritiek dat ze hardvochtig en onverschillig is wuift ze weg. ‘Wat is nu zo’n aanslag? Bij een volgende aanslag spreken we er toch niet meer over. Nee, wil ik duiding lees ik wel Het Laatste Nieuws.’

Het was geen alledaags zicht. Een man in een winterjas met uithangende draden op een trein tussen Antwerpen en Brussel. Er brak even paniek uit, maar die bleek naderhand onterecht.

Mensen verbrijzelden ruiten, liepen gillend van de ene kant van de wagon naar de andere, vertrappelden elkaar, er was ook iemand die veel te luid telefoneerde. Kortom, er brak kortstondig een paniek uit die je alleen bij lang op voorhand aangekondigde treinstakingen ziet.

Lobke (21) keek hoofdschuddend toe. ‘Het is niet omdat je je verdacht gedraagt dat je per se banden hebt met de UGent. Mensen kunnen soms toch zo kortzichtig zijn.’

En inderdaad. De man kon de overgebleven passagiers en het aanwezige treinpersoneel van zijn goede bedoelingen overtuigen toen hij zei verbonden te zijn aan de URaqqa en wifi-straling in NMBS-treinen te onderzoeken.

Door dit voorval kwam de trein met negen minuten vertraging aan in Brussel. Het is nog onduidelijk of de student en de URaqqa voor deze onvoorziene kosten moeten opdraaien.

De Europese Unie weigert de Turkse president Erdogan te erkennen als dictator. Die is te democratisch verkozen om aanspraak te maken op deze titel. Volgens internationale waarnemers een sterk signaal ten aanzien van de dubbelzinnige houding van Erdogan.

‘Laten we de term dictator voorbehouden aan lieden die niet door het volk verkozen zijn,’ stelt voorzitter van de Europese Commissie Jean-Claude Juncker.

‘Het is niet omdat je machtsgeil bent dat je per se een dictator bent,’ oordeelt Belgisch minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders.

‘Kim Jong-Il draait zich om in zijn graf. Het is een fout signaal om de eerste de beste dorpsgek een dictator te noemen. Het is een eretitel waarvoor je moet vechten,’ meent de Hongaarse premier Viktor Orban.

De Europese politici reageren over het algemeen zeer lauw op de openlijke sollicitaties van de Turkse president Erdogan om voortaan door het leven te gaan als dictator.

‘Het is geen afwijzing,’ nuanceert fractieleider van ALDE Guy Verhofstadt. ‘Hij moet alleen nog wat groeien in zijn rol als dictator zodat hij voldoet aan de EU-regelgeving. Politieke rivalen martelen hoogstens voorafgegaan door een schijnproces, rechters en professoren uit hun ambt zetten, de doodstraf herinvoeren, de persvrijheid afschaffen, uitkomsten van referenda negeren. Die dingen.’

Om zich te ontpoppen tot een volwaardig dictator heeft Erdogan de Turken opgeroepen om bij de komende verkiezingen in 2044 op zijn vermoorde tegenstander te stemmen zodat hij de uitslag moet vervalsen.

‘Zomaar mensen hun vakantie verknallen voor een beetje democratie. Het lef.’ Westerse toeristen zijn allesbehalve te spreken over de staatsgreep van het Turkse leger. Ze eisen verontschuldigingen en een gratis, deugddoende massage.

‘Ineens vindt men democratisch bestuur, eerlijke verkiezingen, een scheiding van kerk en staat en een respectering van menselijke vrijheden belangrijker dan toeristen die zich tevreden tonen. De brutaliteit. Hier zien ze mij niet meer. Volgend jaar weer lekker naar de Côte d’Azur.’

Niet alleen Margriet (57) die in Antalya vertoeft doet haar beklag. ‘Er is steeds minder respect voor toeristen,’ valt Kelly (32) haar bij. ‘Een maand zomervakantie moet een momentje voor jezelf zijn. Zonder beslommeringen. Relax. Na zo’n staatsgreep ogen de mensen van het hotel hier nerveuzer dan anders. Dan denk je toch al eens sneller: zal het eten nog zo top zijn? Weg zorgeloosheid.’

‘De service na een staatsgreep is kwalitatief ondermaats,’ zegt Kelly. ‘Er verdwijnen ook plots mensen. Dat kan natuurlijk niet. En klagen helpt niet. Het eigenbelang overwoekert onze luxe. Dat is de wereld van vandaag.’

Vanzelfsprekend is ook Sven Ornelis betrokken partij. ‘Ik hoorde over de Turkse staatsgreep voor het eerst op de radio. Ik maak zelf radio. Dan komt het plots allemaal wel heel dichtbij. Kunnen we daar alstublieft ook eens aan denken?’

Nee, een andere keer.