The Vremde Mirror

Vremde | Om het halfuur doen de kerkkloken in Vremde van bimbam. En om de Vremdeling niet de tel te doen kwijtraken, bimbammen ze om het uur even veel keer als het uur dat het dan daadwerkelijk is. Een vernuftig systeem waardoor de Vremdeling niet meer moet rekenen op de zon om zich in de tijd te oriënteren. Voor hoe lang nog is maar zeer de vraag. Auteursrechtenmaatschappij Sabam eist vanaf nu ook geld voor het luiden van kerkklokken. ‘Het is niet omdat deze muzikale compositie geen auteur heeft, dat we niet één van onze ambtenaren als auteur kunnen aanduiden,’ klinkt het bij Sabam.

Om niet in financiële problemen te geraken, zal de kerkklok enkel nog maar luiden om 00.00u. (archieffoto)

Een hap uit de begroting van een arme gemeente als Vremde. Met als gevolg dat niet alleen een mooie traditie, maar ook een economische noodzakelijkheid op de helling staat. Het prijskaartje is niet gering. Volgens een eerste raming lopen de kosten om 12.00u tot wel 12x hoger op dan om 01.00u en zijn ze zo’n 5x hoger dan om 05.00u. En dat elke dag. Een financiële nachtmerrie. Er werd al gedacht aan de invoer van een nieuwe tijdsrekening, eentje zonder dagen of één met dagen van één uur. Maar er is voor deze plannen maar weinig weerklank in naburige dorpen. Geheel volgens het principe van de eerste raming zal Vremde daarom 24.00u afschaffen en vervangen door 00.00u om dan enkel nog maar de kerkklokken te doen weerklinken.

Enkele buurtbewoners laten alvast weten blij te zijn met Sabams beslissing, omdat ze nu eindelijk verlost te zijn van de geluidsoverlast veroorzaakt door de Vremdse kerkklok. Buurtbewoonster Greet Cnuddi: ‘Hebben wij dan geen recht op slaap, omdat we in de minderheid zijn?’

Vremde – Boechout | Al jarenlang ligt er tussen Vremde en het verkeersparadijs Mortsel een lap grond genaamd Boechout. Wanneer de Vremdeling zich richting de markt van Mortsel begeeft of zich aan een citytrip naar Antwerpen waagt, dient hij telkens zich op Boechoutse grond te begeven, met gevaar voor lijf en leden. Daar komt nu verandering in, Vremds burgemeester Boer Gust wil Boechout annexeren en zo het Vremdse rijk uitbreiden.

Uit angst voor de Vremdse inval worden er in Boechout draconische veiligheidsmaatregelen genomen.

‘De logistieke voorbereidingen om Boechout in te palmen, zijn bijna volbracht,’ vertelt Boer Gust. ‘Onze boeren bestormen straks met riek en hooivork Boechout. Het exacte uur gaan we niet mededelen, om het verrassingseffect voor de Boechoutenaar des te groter te maken. Nadat het voetvolk haar werk heeft gedaan, belegeren we met een colonne tractors het gemeentehuis, roepen Viva la revolucion! en sjotten het huidige gemeentebestuur buiten.’

Het draaiboek lijkt alvast helemaal klaar. Maar is dit nu allemaal echt nodig? ‘De Vremdeling moet met een gerust hart naar Mortsel markt kunnen trekken,’ vindt Boer Gust. ‘Velen blijven thuis, omdat ze door de uitheemse gebieden van Boechout moeten trekken. Door van Boechout Vremds grondgebied te maken, wordt die vrees ongegrond.’

‘We mogen dit momentum ook niet verliezen,’ stipt burgemeester Boer Gust aan. ‘Nu praatjesmakers met hun belerende vingertje als Guy Verhofstadt in Kiev zitten om daar op de kap van andermans leed stemmen te ronselen, is het ideale moment om een opstand op poten te zetten aangebroken.’

‘Nu praatjesmakers met hun belerende vingertje als Guy Verhofstadt in Kiev zitten om daar op de kap van andermans leed stemmen te ronselen, is het ideale moment om een opstand op poten te zetten aangebroken.’

Het ziet er naar uit dat burgemeester van Boechout Koen T’ Sijen nu voor zijn job mag vrezen. Al heeft burgemeester Boer Gust al laten verstaan mededogen te hebben voor Boechoutenaren die geen sporen van verzet vertonen. ‘We zoeken ook nog een paar mensen die kunnen lezen en schrijven om voor klerk te spelen. De Boechoutse oppositie in gedachten komt een mens dan al snel uit bij de huidige burgemeester aldaar om zich van deze rol te kwijten.’

T’ Sijen is zijn collega erg dankbaar dat hij nu de kans krijgt om tot klerk te promoveren. ‘Zolang de vertramming van de Antwerpse rand niet in het gedrang komt tenminste.’

Vremde | De Vremdeling gaat steeds minder naar de mis. Diaken Jan Keersmaekers denkt daar nu iets op gevonden te hebben. Hij pleit ervoor om ’s zondags het internet te sluiten zodat de Vremdeling zich te pletter gaat vervelen en uit arren moede weer een misviering in het Boechoutse gaat bijwonen.

Een dergelijk voorstel vraagt om een woordje uitleg. Onze vliegende reporter trof de diaken aan toen hij zijn volle gewicht aan het gebruiken was om de kerk van Vremde, die zoals u allen weet op het puntje van instorten staat, recht te duwen. ‘De kerk was eerst naar rechts aan het overhellen, maar door mijn gewicht in de schaal te gooien, was ze plots naar de andere kant aan het overhellen. Maar ik ben dan ook opgeleid tot burgerlijk ingenieur, niet tot kerkelijk ingenieur,’ verklaart de diaken dit akkefietje.

‘Er komt steeds minder volk naar de mis,’ stipt diaken Keersmaekers aan. ‘Een te betreuren evolutie. Dat zeg ik niet alleen uit sympathie voor de kerk, maar ook uit egocentrische overwegingen. Doordat de Vremdeling zich steeds meer en meer inlaat met heidense en dus verwerpelijke zaken als het internet, verliest hij zijn geloof. Hij zit zich vrijblijvend te vermaken op godslasterlijke krochten van het internet.’

‘En dat terwijl hij in de mis hoort te zitten,’ vervolgt de diaken zijn betoog. ‘De Vremdeling is zonder het te weten helemaal het pad kwijt. Daarom moet hij geholpen worden. Wanneer we het internet ’s zondags sluiten, zal de Vremdeling weer tot inkeer komen, weer zin aan zijn leven moeten geven en weer de weg naar de kerk vinden, waar ik dan met mijn eigengereide bevlogen retoriek mijn nimmer langdradige of slaapverwekkende homilie op hem afvuur.’

De diaken citeert tot slot nog Jezus om zijn standpunt kracht bij te zetten: ‘De woorden van het internet zijn dolkstoten, wat de diaken zegt, brengt genezing.’

Remde | Het gaat niet goed met de letter ‘v’. Behalve dat ze nu al een tijdje pas de 22ste plaats bekleedt in het alfabet, en dat op amper 26 deelnemers, wordt ze door allerlei politieke groeperingen gerecupereerd in aanloop van de schoonmoeder aller verkiezingen.

Ellende. In de meerjarenbegroting was er geen geld voorzien om de blauwe verf te bekostigen om de letter v op de twee richtingbordjes met Vremde op te overschilderen.

Een situatie die onhoudbaar is. Dat beseft men ook in Remde, het vroegere Vremde, waar men wel heel draconische maatregelen neemt. ‘De letter ‘v’ heeft haar beste tijd gehad*,’ vertelt Remds burgemeester Boer Gust. ‘Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Nu de letter ‘v’ zich al begint te prostitueren ten dienste van politieke partijen, is de tijd van gaan helemaal gekomen. Nefast voor het onbezoedelde landelijke karakter van een gemeente als de onze. Daarom dat ik unaniem in mijn eentje heb besloten de letter ‘v’ uit het alfabet schrappen.’

Een maatregel die op veel protest stuit. ‘Onherstelbare imagoschade als we nu niet meteen zouden ingegrepen hebben,’ verdedigt burgemeester Boer Gust zich. ‘De eerste letter van de dorpsnaam, dat zegt alles over uw dorp. Als die letter dan onlosmakelijk verbonden is met allerlei perverse zaken, is het beter om ze uit het alfabet te schrappen. De inwoners van ons dorp kunnen nu eindelijk weer zonder schaamte alle letters van de naam van hun dorp uitspreken.’

‘Ik had toch een emotionele band met de letter ‘v’,’ vertelt Ictor (81). ‘Ik leef hier nu al zo lang en als ze dan de dorpsnaam wijzigen, dan snijden ze toch een stukje in uw hart.’ Niet alleen is de boycot van de letter ‘v’ emotioneel een klap. Het is bovendien ook een aderlating voor de begroting van Remde, want logistiek zal de maatregel heel wat geld kosten. De witte ‘v’ op de twee richtingbordjes waarop de naam van Vremde prijkt, zal immers in het blauw overschilderd moeten worden.

* Om uw leescomfort te bevorderen, hebben we bij The Remde Mirror de letter ‘v’ telkens wel neergepend waar Remdelingen ze in dit artikel niet uitspraken.

Antwerpen – Vremde | Er is al een tijdje geen rechtstreekse busverbinding tussen Vremde en Antwerpen. En dat vreet aan de Antwerpenaar. Mensen trekken er zich uit onmacht de haren uit, ze worden elke ochtend depressief bij de gedachte dat er weer een dag zal aanbreken dat ze Vremde niet te zien zullen krijgen, omdat er geen deftige busverbinding is tussen Vremde en Antwerpen. De wanhoop is in Antwerpen zelfs zo groot dat de hoogste Antwerpse politieke regionen er zich nu mee gaan bemoeien en Vremde onder druk beginnen zetten.

‘Zonder busverbinding naar Vremde voelen we ons geïsoleerd van de buitenwereld,’ vertelt Antwerps burgemeester Bart De Wever (N-VA). ‘Nu moet de Antwerpenaar eerst in Berchem zien te geraken om vervolgens een bus te nemen die langs elk boerengat passeert, waarvan je het bestaan niet eens had bevroed, om tot slot na anderhalf uur reizen in Vremde aan te komen en dat voor een tochtje van och heer, och god 14 kilometer. Onbetamelijk en schandalig.’

‘Voor iemand die goed te been is, is het al een calvarietocht om heelhuids in Vremde te geraken,’ vervolgt De Wever zijn aanklacht. ‘Wat moet dat dan niet zijn voor bejaarden die de imposante Sint Jan in d’Oliekerk willen bezoeken? Wij Antwerpenaren geraken zo achtergesteld op de dorpen met wel een rechtstreekse busverbinding naar Vremde.’

Bart De Wever: ‘Zonder busverbinding naar Vremde voelen we ons geïsoleerd van de buitenwereld’

De indrukwekkende klaagzang van de Antwerpenaren valt in Vremde evenwel in dovemansoren. ‘Het is niet omdat ze in Antwerpen criminaliteitscijfers hebben en wij niet, dat ze moeten denken dat ze ineens alles zijn,’ reageert burgemeester van Vremde Boer Gust. ‘Wij blijven liever exclusief in plaats van ons in te laten met verwerpelijke stadse invloeden.’

1. Riooldeksel with a view

2. Riooldekselwalhalla

3. Riooldeksel met op de achtergrond een kerk

4. Hedendaags riooldeksel

5. Meest yolo riooldeksel

6. Meest westelijke riooldeksel in Vremde

7. Riooldeksel in de meest awesome straat van Vremde

Vremde – Boechout | Nog steeds staat de kerk van Vremde te verbrokkelen en te verrotten tot in het diepste van haar ziel. De Vremdse bevolking kan dit niet langer aanzien en grijpt naar de ultieme noodoplossing: ze heeft de torenspits van buurgemeente Boechout overgekocht. De transfersom bedraagt maar liefst 365,12 euro, verzendingskosten inbegrepen. Een recordbedrag: dit is meteen de duurste inkomende transfer voor Vremde in haar 1010-jarige geschiedenis.

In Boechout is men bedroefd dat ze hun torenspits verliezen. Plaatselijk burgemeester Koen T’Sijen vertelt: ‘Het is natuurlijk een aderlating voor onze kerk. Maar aan het eind van het seizoen zou de torenspits toch transfervrij zijn geweest, dus is het beter om er nu nog wat geld voor te vangen. Met die 365,12 euro kunnen we toch al een deel van de toekomstige gaten in onze veel te ambitieuze begroting dichten.’

‘We zochten al langer een goeie targetman,’ vertelt Vremds burgemeester Boer Gust. ‘Onze huidige torenspits is duidelijk op zijn retour, vooral geteisterd door afbrokkeling van lijf en leden en onherstelbare slijtage. Ter vervanging moesten we aan geld zien te geraken en dat is gelukt. Die 365,12 euro is er natuurlijk niet zomaar gekomen. Het eerste plan was om met een halfopen vrachtwagen rond te rijden, liedjes te zingen en zo geld in te zamelen. Maar om het tractorverkeer niet te veel in de war te brengen, hebben we dat toch maar niet gedaan. Wel hebben we beroep gedaan op Frans.’

‘Awel, ik ben met de pet rondgegaan in heel het dorp,’ verklaart Frans (81). ‘Op dat halfuur wandelen, ik moet toegeven dat ik hier en daar ook nog wel een babbeltje heb gedaan, heb ik 365,12 euro verzameld. Dat is een schoon bedrag en meer dan voldoende om de torenspits van de Boechoutse kerk over te kopen ter vervanging van de huidige, misschien zelfs wat te veel. Maar ge moet de buurdorpen af en toe ook eens iets gunnen.’

Vremds burgemeester Boer Gust beseft dat er kwalitatief betere torenspitsen op de markt zijn. ‘In de winterperiode is het qua torenspitsen grijpen wat men kan krijgen. Het voordeel van een Boechoutse torenspits is dat de verzendingskosten niet te hoog oplopen. Natuurlijk hadden we liever die van Antwerpen bemachtigd, maar dan had Frans wel twee keer met de pet moeten rondgaan. Andere opties waren er ook nog, maar de Zimmertoren past hier niet in het landschap. En de torenspits van Millegem konden we huren met aankoopoptie, maar daar hebben we toch maar voor bedankt.’

Toen Raymond De Baere* naar Vremde verhuisde, sprongen de vonken tussen hem en de meest beruchte metropool gelegen ten zuidoosten van het vissersdorpje Antwerpen ervan af. Inmiddels is dat tragisch genoeg geëvolueerd naar een haat-liefdeverhouding, waar de liefde soms erg ver te zoeken is…

November 1979. Ik zet eindelijk de grote stap en verlaat mijn thuisgemeente Oelegem voor de metropool. Voor Vremde.

Wat was ik meteen verliefd. Tot over mijn oren. Vremde beroerde me onmiddellijk. Een smeltkroes van zestigers, zeventigers, tachtigers en negentigers. Van de kantine van Sporting Vremde tot de sfeervolle serres. Van de heerlijke bruine Vremdse kroeg tot tot wel 20u30 ’s avonds dansen met de rest van het dorp, als er niet gehovenierd moet worden tenminste.

Ik hou van je, Vremde. Maar, ik spuug je soms ook uit. Vaak, en de laatste tijden te vaak. Ik heb het intussen allemaal gezien. Een dertiger die schaamteloos met een gsm over straat loopt. En niet eens daarop aangesproken wordt. En ik, die dan wel nagekeken word omdat ik met mijn kruiwagen over straat loop. Dit is niet mijn Vremde.

In een periode dat de zon nog opkwam alvorens de koeien gemolken moesten worden, zag ik hoe een twintiger op een solex door Vremde scheurde. Langs weilanden en velden waar runderen en vee opschrikten door dit kabaal. Je zag de ontreddering in hun blikken, levenslang getraumatiseerd. Mijn hart brak.

Of die ene keer dat ik het aandurfde om in de Reigersmolenstraat te protesteren tegen het weghalen van de monumentale hotseknotsekasseien ten voordele van klinkers. Ik protesteerde, want, het spijt me, dit is de verloedering van het authentieke uitzicht van een dorpskom als die van Vremde. Een robuuste man van de gemeente kwam vragen of ik het niet te koud had. Zelden ben ik zo snel naar huis gevlucht, veilig achter bakstenen muren, gesloten ramen en rolluiken op een kier. Mijn hart brak.

Ik ben het beu. Het achterom kijken als ik ’s avonds mijn tractor parkeer. Het niet altijd durven gebruik maken van de paardentram, die zo snel als een pijl uit een boog schiet. De verandering.

Ik woon nu in de banlieue van Vremde. Het is er verloederd, onveilig en kil. Op veel plekken toch. Niet overal, want dit moet op een genuanceerd opiniestuk lijken.

Ik ben het beu dat ik me niet langer thuis voel in mijn metropool, mijn Vremde. Dat ik me op den duur afvraag of dit Warm Vlaanderen is. Waar ik als autochtoon Vremdeling door een grote groep vremdelingen uit andere dorpen die de sfeer hier komen verzieken, als vremde in eigen dorp wordt aanschouwd. En het doet pijn om het te zeggen, maar het gaat maar al te vaak om jonge gasten met een Oelegemse, Millegemse of Borsbeekse achtergrond. En met een Boechoutse achtergrond natuurlijk ook, maar dit opiniestuk mag om geloofwaardig te blijven niet in clichés hervallen, waardoor ik dit beter onvermeld laat. Buitendorpers. Ik walg van mezelf dat ik zoiets zeg. En toch doe ik het toch. Nah.

Ik ben zelf buitendorper. Ik ben zelf het product van een multiculturele samenleving. Ik leef voor verdraagzaamheid. Maar Vremde kan soms hard zijn. Allerlei gespuis afkomstig uit de banlieues maakt zich meester van dit gebied en besmet de kern van het dorp en het dorpsleven. Ik word irreligieuzer in mijn hoofd. Bestaat die god wel als ik zie wat voor barbarisme hij in Vremde toelaat? Ik ben geen racist, maar ik roep wel eens kutoelegemnaar of hoor wel eens een stemmetje in mijn hoofd roepen dat alle buitendorpers een terugkeercontract zouden moeten tekenen wanneer ze zich niet aanpassen aan de normen en waarden die in Vremde heersen.

De politiek heeft ook boter op het hoofd. De tsjeven, de sossen en ook burgemeester Boer Gust met zijn mooie praatjes altijd. Een groep jongeren, vaak uit buurdorpen, heeft de boerenstiel niet voldoende onder de knie gekregen en zoekt zijn toevlucht op straat waardoor samenleven schier onmogelijk wordt. En van onze kant zo veel inspanningen vergt dat het onredelijk en onleefbaar wordt. Doe iets met die jonge gasten. Sjot ze buiten, de hele huidige generatie van mensen die echt uit Vremde komen dreigen anders te vervreemden in hun eigen moederdorp.

Moeten er doden vallen?

Politiekers, veegt uw straten schoon. Maak dat we weer de paardentram kunnen nemen zonder dat er alleen maar buitendorpers op die paardentram zitten. Maak dat we niet om 10 uur ’s avonds nog uit ons raam moeten kijken omdat er jongeren van 30 of 40 op straat wandelen en we zo dingen zouden kunnen missen die er hier gebeuren. Maak het hier weer den echten boeren buiten zonder al die verstorende elementen die uit de vreemde moderne wereld komen overwaaien… Vremde heeft zoveel potentieel. Jullie zien dat toch ook? Het is meer dan baldadige jongeren en dikke ellende. De middenstanders zoals euhm, allez, soit.

Daarom is Vremde verlaten geen optie. Echte liefde roest niet. Ook niet bij mij. Weglopen zou maar al te makkelijk zijn. En laf. Ook geen idee waar naar toe. Wanneer we Vremde met zijn allen definitief de rug toekeren, dan is het helemaal voorbij.

Een gepensioneerde kon vorige week tijdens de zondagmis niet op zijn vaste plaats gaan zitten, omdat die al was ingenomen door iemand die zich pas is komen vestigen in de banlieues van Vremde. En nog niet vertrouwd genoeg is met de plaatselijke gebruiken en gewoonten. De schok die deze vreselijke routinebreuk teweegbracht bij deze gepensioneerde kon wel zijn leven gekost hebben. En de politiek stond erbij en keek er naar. Maar eerst moeten er waarschijnlijk doden vallen, zoals zo vaak.

Vremde. De metropool waar ik afgelopen jaar nog nooit zoveel pompoenen heb gekweekt en nog nooit zo goed rabarber heb geoogst. Alleen daarom al zal ik je altijd graag blijven zien. Maar het is soms verdomd moeilijk.

Geef me mijn metropool terug.

* De naam is gefingeerd. Zijn relaas komt recht uit zijn hart en is zoals alle berichtgeving op The Vremde Mirror uiterst betrouwbaar weergegeven.

Geen twee zonder drie. Gezien december de laatste maand van het jaar is, krijgt u hier vandaag op de laatste dag van het jaar het laatste deel van ons driedelig jaaroverzicht. Want het was ons het jaartje weer wel.

September

11 september: Opschudding. Terreuralarm in Vremde. Moslimextremisten zouden zich met een vliegtuig in de toren van de kerk van Vremde willen boren. De kerk wordt extra goed bewaakt door een opzichter, speciaal hiervoor uit zijn pensioen gehaald, die plichtsgetrouw de hele dag lang rondjes rond de kerk loopt. Loos alarm blijkt achteraf. De draconische veiligheidsmaatregelen zijn zo een maat voor niets gebleken.

28 september: Juist op Dag van de Klant is er in Vremde geen toegang tot Bancontact. Een spijtige zaak, het is nochtans de dag van het jaar dat de Vremdeling massaal zijn huis uit komt en parmantig in zijn dorp op zoek gaat naar een winkel, maar ook telkens weer gedesillusioneerd met een lege boodschappentas thuiskomt.

Oktober

13 oktober: Hangouderen maken de omgeving rond de kerk lange tijd onveilig. Bij het verlaten van de mis bleven ze een kwartier langer dan anders nakletsen aan de ingang van de kerk. Buurtbewoners zagen dit met lede ogen gebeuren en verwittigden de politie. Enkele tellen later stond de oproerpolitie daar die hardhandig een eind maakte aan deze illegale manifestatie. Wegens een beginnende edoch hardnekkige dementie waren deze hangouderen vergeten een vergunning aan te vragen om langer te mogen keuvelen dan het vaste dorpsschema voorziet.

29 oktober: Sjef (19) gaat te biecht bij meneer pastoor die hem al zijn zonden vergeeft. Wat die zonden zijn, valt onder het beroepsgeheim van een priester. Volgens een welingelichte bron zou het gaan om de neiging te hebben gehad Candy Crush te willen spelen – Sjef kan dat eigenlijk niet kennen, want in Vremde is er geen internet – en in Boechout te zijn geweest. Enig causaal verband tussen beide zonden wordt niet uitgesloten.

November

8 november: Ondanks het feit dat de kerk van Vremde op instorten staat, is het in Vremde al voor het 39ste decennium op rij, dat is sinds het begin van de metingen, minder gevaarlijk dan in Kandahar.

12 november: Omdat de plaatselijke boer en hofleverancier van de patattenzakken op het Vremdse kampioenschap zaklopen in onmin leeft met de organisator van het Vremds kampioenschap zaklopen, moet dit jaarlijkse wederkerende sportieve evenement worden afgelast. Dromen spatten kapot. Een minutieuze voorbereiding van een jaar is een maat voor niets gebleken, Vremde is in diepe rouw.

13 november: Omdat er in Vremde te weinig machten zijn om ze te kunnen scheiden, heeft burgemeester Boer Gust in een kort geding beslist dat de boer toch patattenzakken moet leveren aan de organisatie van het Vremds kampioenschap zaklopen. Ter compensatie krijgt hij de gesigneerde patattenzak van de winnaar van het Vremds kampioenschap zaklopen.

18 november: Het Vremds kampioenschap zaklopen heeft ook dit jaar met overtuiging de nationale pers niet gehaald. De organisatie denkt eraan om het zaklopen door sjoelbakken te vervangen. Die woorden waren nog niet koud of maar liefst veertig Vremdelingen stonden voor de residentie van Burgemeester Boer Gust die aanmaande tot kalmte, de opgehitste menigte toesprak en hen geruststelde dat het Vremds kampioenschap zaklopen ook zonder buitenvremdse mediabelangstelling steeds zal blijven bestaan. Eventueel met extra subsidies op kosten van de Vremdse belastingbetaler. Dat stelde de menigte gerust en die keerde rustig huiswaarts.

December

6 december: Sinterklaas laat Vremde dit jaar links liggen. Volgens insiders zou de boycot er zijn gekomen ten gevolge van zijn debacle vorig jaar in Vremde.

21 december: Deel 1 van het jaaroverzicht van The Vremde Mirror is op de Vlaamse internetlezer losgelaten. Het wordt op menig feesttafel voorgelezen en gedeclameerd. 

26 december: Deel 2 van het jaaroverzicht van The Vremde Mirror is op de Vlaamse internetlezer losgelaten. De eerste monniken zijn al gesignaleerd die het van buiten aan het leren waren en het als apocriefe teksten aan de Bijbel toevoegden.

31 december: Deel 3 van het jaaroverzicht van The Vremde Mirror wordt op de Vlaamse internetlezer losgelaten. De gevolgen hiervan zullen volgens experts en Prem Radakishun niet te overzien zijn.

Afgelopen week kreeg u al deel 1 van ons onovertroffen jaaroverzicht. Geen deel 1 zonder deel 2.

Mei

4 mei: Er brokkelt een brokje cement af van de Vremdse kerk. Het gebeurde bij valavond op een moment dat niemand er passeerde, waardoor dit onrustwekkende voorval onopgemerkt bleef.

12 mei: Het brokje cement wordt door een opmerkzame passant op de grond gevonden. Hij laat evenwel na de hulpdiensten te verwittigen.

15 mei: De passant begint te kampen met gewetenswroeging. Hij geeft zich bij de veldwachter aan om het onrustwekkende voorval te melden. Deze laat hem na grondig verhoor onder strikte voorwaarden weer vrij. Kwaad opzet wordt nog steeds niet uitgesloten.

23 mei: De opmerkzame passant wordt nu officieel over de ganse lijn onschuldig verklaard. Het brokje cement is door de wind van de kerk gevallen. De opmerkzame passant kan zijn leven verder zetten zonder strafblad, maar in de geesten van de bevolking blijft hij wel een dader. Waar rook is, is vuur. De opmerkzame passant bezwijkt onder de dorpsdruk en loopt over naar Boechout. Dat sterkt de dorpsbewoners nog meer in hun geloof dat er toch iets loos is met de passant. Volgens kwatongen zou het gaan om een infiltrant van de Geheime Dienst van Boechout die het strategisch belangrijkste bolwerk in Vremde, de kerk, wilde saboteren en door inmenging van hogerhand niet op de brandstapel is terechtgekomen.

Juni

2 juni: Vandaag wordt in Vremde gevierd dat het ‘dag op dag’ vijf maanden geleden is dat de eerste dag na de eerste dag van het nieuwe jaar werd gevierd. Nu al een hoogtepunt van de maand juni.

17 juni: Iemand onbelangrijk verjaart. Zo onbelangrijk dat dit non-event geruisloos passeert in de stromen waan van de dag.

24 juni: De laatste dag van de rabarberoogst. In Vremde wordt Sint-Jan op passende wijze gevierd.

26 juni: Jean de baldadige (79) oogst nog rabarber. Iedereen weet dat rabarber oogsten na 24 juni gevaarlijk is. Maar om indruk te maken op zijn vrouw Jeanne (81) doet hij het toch, ware het niet dat er bij het uittrekken van een rabarberstengel iets in zijn rug schiet en de dokter hem vijf dagen platte rust moet voorschrijven.

Juli

8 juli: Een wielertoerist steekt in het dorp van Vremde een paard met kar voorbij. Omdat tegenliggers in Vremde een verschijnsel zijn dat eens om de zeven jaar voor komt, kan de wielertoerist zonder enig probleem voorbijsteken.

17 juli: Controverse. Jean (54) beticht Chris Froome van dopinggebruik. Zijn vrouw en twee kinders knikken gelaten. Het voorval gebeurt binnenskamers waardoor het lange tijd het daglicht niet zag tot de cel onderzoeksjournalistiek van The Vremde Mirror zich erop smeet en het vandaag in de openbaarheid brengt. Of Chris Froome verdere stappen zal ondernemen tegen Jean is nog niet geweten. Deze ontkent de aantijging dat hij Froome van doping heeft beschuldigd formeel.

Augustus

22 augustus: Potentiële verkeersellende troef. Om 14u26 rijdt er een afgedankte Trabant in de richting van Borsbeek. Terwijl hij dat aan het doen was, werd hij geconfronteerd met een tegenligger. Een verschijnsel dat in Vremde eens om de zeven jaar voor komt. Gelukkig is de baan breed genoeg gemaakt, met de gedachte voor je weet maar nooit, dat de twee wagens elkaar zonder probleem kunnen kruisen.

25 augustus: De combinatie komkommertijd en Vremde zorgt ervoor dat er ook op deze 25ste augustus niets gebeurt. Sinds de officiële metingen is 25 augustus altijd al nieuwsloos gebleven. Het doet daarmee even goed als 13 juli en 17 augustus.