The Vremde Mirror

In onze mailbox belanden regelmatig hartverscheurende vragen die we helaas niet allemaal kunnen beantwoorden. Gisteren ontvingen we een noodkreet van trouwe lezer Rik T. die we echter niet konden negeren zonder ons schuldig te voelen.

Probleemstelling

Rik T.* woont naar eigen zeggen in een ivorenkerktoren van waaruit hij zijn gal spuwt over allerhande onderwerpen waarover hij variërend vrijwel niets, niets of nog minder afweet. Een van die onderwerpen is de klimaatcrisis. Maar laten we hem zelf aan het woord.

‘Jarenlang poogde ik klimaatactivisten- en wetenschappers in diskrediet te brengen. Ik moet zeggen: niet zonder succes. Menigvuldig hield ik mensen die hun leven lang het klimaat bestuderen uit talkshows omdat ik mijn mening in 280 tekens inclusief punten en komma’s kan vatten. Nu staat mijn ivorenkerktoren onder water.’

De vraag van trouwe lezer Rik T. luidt: ‘Moet ik mijn ongelijk toegeven of bestaat er een elegante manier om mijn gezicht te redden?’

Onze oplossing

Beste Rik, geef zeker niet toe dat je fout zat. Het zou zonde zijn om jarenlang een voorgewende expertise te hebben opgebouwd en die nu te zien verdwijnen als een dorp in de Maasvallei. Wat je moet doen is heel eenvoudig: zeg dat het weer en het klimaat niet hetzelfde zijn. Concreet: dat je ivorenkerktoren onder water staat is niet het gevolg van de klimaatcrisis, maar gewoon het weer.

Wetenschappers zeggen mogelijk iets anders, maar je dankt al jarenlang je twitterlikes aan de wetenschap belachelijk maken, dus laat dat asjeblieft niet aan je hart komen! Zeg dus elke keer dat er ergens ter wereld extreem weer is, desnoods tientallen keer per dag, dat dit het weer is en niet het veranderende klimaat.

50°C in Canada? Het weer, niet het klimaat. De smeltende Groenlandse ijskappen? Het weer, niet het klimaat. Inferno’s in Siberië? Het weer, niet het klimaat. Enzovoort. Oefen het goed in!

Het mooie is dat de zogenaamd extreme weertjes zo veelvuldig zullen voorkomen dat je al snel niet meer kunt zeggen dat ze extreem zijn, maar wel de nieuwe normale situatie vormen. Dat de nieuwe normale weersituatie ook extremen kent, logisch. Extreem weer is van alle tijden. Dus beste Rik, maak je geen zorgen mocht je na verloop van tijd de klimaatcrisis aan het bestrijden zijn bij temperaturen van 48°C boven het vriespunt terwijl er mensenkadavers door je straat drijven. Dat is gelukkig maar het weer.

* Uit privacyoverwegingen hebben we de naam van R. Torfs geanonimiseerd.

Voor Tony (56) zijn de klimaatactivisten verantwoordelijk voor de overstromingen die voor een ravage zorgen in ons land, Duitsland en Nederland. ‘Hadden zij de afgelopen jaren wat harder geroepen, hadden we hen misschien geloofd.’

‘Kijk naar mij,’ vertelt Tony. ‘Ik geloof niet in zoiets als een klimaatcrisis. Dat ligt aan de klimaatactivisten. Ze hebben jarenlang de kans gehad mij te overtuigen en toch is het niet gelukt. Mochten ze harder roepen, zouden ik en vele anderen misschien luisteren.’

‘Hierdoor ging een hoop kostbare tijd verloren,’ zucht Tony. ‘De verantwoordelijkheid van klimaatactivisten voor al het leed is verpletterend.’

‘En het is niet alleen bij mij zo,’ weet Tony. ‘Nooit werden klimaatactivisten ernstig genomen. Hun boodschap werd geminimaliseerd en weggelachen. Zelf werden ze uitgelachen, belachelijk gemaakt en met de dood bedreigd.’ Zelf noemde Tony Anuna De Wever in een tweet een hysterisch viswijf. ‘Zij roept te hard. Dat is ook niet goed.’

‘Nu is het te laat,’ aldus Tony. ‘Sommigen beginnen nu de overstromingen te linken aan de klimaatcrisis. Totaal onbeschoft. Het is echt niet het moment om tijdens de gevolgen van de klimaatcrisis te wijzen op de gevolgen van de klimaatcrisis. Je had eerder maar wat harder moeten roepen, totdat er iemand zou luisteren. Niet gebeurd. Dit komt ervan.’

Odiel (54) is een gefortuneerd zakenman die zichzelf graag een verzetje gunt. ‘Daarom mijn originele levensmotto. Work hard, play hard.’

‘Het is mijn gewoonte om elke maand een paar dagen naar Ibiza te gaan om er een stapje in de wereld te zetten. Met mijn privévliegtuig ben ik er in een hup en heb ik geen last van toeristen,’ vertelt Odiel.

Niettemin gaat het Odiel niet helemaal voor de wind. ‘De beelden van jongeren die de zomer gebruiken om elkaar op te zoeken, plezier te maken en te reizen naar landen als Spanje maken me razend. Ronduit gevaarlijk en onverantwoord. Het is door hen dat het uitgaansleven op Ibiza stil zal vallen en ik me zal moeten opsluiten in mijn villa met aangrenzend privépark.’

Odiel richt zich tot de ouders. ‘Laat je kinderen in een van mijn slachthuizen werken. Zo hebben ze iets te doen deze vakantie dat veilig is en zo zijn ze solidair met vijftigers als ik die door hun egoïstische gedrag nu nauwelijks kunnen buitenkomen.’

Jonas (34) nam vroeger altijd de wagen naar het werk. Maar toen experimenteerde De Lijn met coronabussen. ‘Ik heb spijt dat ik dit niet eerder ontdekte.’

Jonas is niet de enige die helemaal verkocht is. ‘Coronabussen worden bij een breed publiek almaar populairder,’ vertelt Vlaams minister van Mobiliteit Lydia Peeters. ‘We moeten op deze kar springen. In een coronabus is er altijd ambiance. In je wagentje zit je maar eenzaam je eigen ziel op te vreten.’

Jonas hoopt vurig dat De Lijn het aanbod aan coronabussen uitbreidt. ‘Het is volgens mij de oplossing voor het fileleed. Nu is er in coronabussen nog vaak veel te weinig plaats voor veel te weinig mensen die allemaal in je tronie hoesten tot ze stikkend in hun bloed erbij neervallen. Maar voor de rest: top!’

De Lijn weerlegt die kritiek. ‘Dat is het concept.’ De Lijn belooft wel op andere vlakken beterschap. ‘We zetten nu coronabussen in op enkele drukke lijnen naar de grootsteden. We bekijken of er coronabussen kunnen worden ingezet naar scholen en rusthuizen. Daar zit vast nog groeimarge.’

Wat we tot dusver wisten over het PFOS-schandaal blijkt maar het topje van de ijsberg te zijn. Uit metingen blijkt dat de Antwerpse cocaïne vervuild is met PFOS. Burgemeester Bart De Wever heeft het gemeentelijk rampenplan afgekondigd.

Antwerpens grootste nachtmerrie is werkelijkheid geworden. De Antwerpse coke blijkt helemaal vergeven te zijn van PFOS. Eerder bleek PFOS al in vlees, vis, eieren en drinkwater te zitten, maar dat veroorzaakte begrijpelijkerwijs geen rimpeling op de Schelde.

Het behoeft geen verdere uitleg dat de wanhoop in Antwerpen groot is. Cokegebruikers in Antwerpen blijken jarenlang onbewust de vuilste rommel door hun lichaam te hebben gejaagd. Deze gezondheidscrisis treft Antwerpen vol in haar ziel. Elke Antwerpenaar kent nu wel iemand die vol PFOS zit. Elke Antwerpenaar kent zichzelf.

Ook de vaste klanten van het Antwerpse restaurant ’t Fornuis zitten met de handen in het haar. Een van hen wil getuigen, zij het volledig anoniem. ‘De schaamte is te groot. Ik wil niet dat bekend is dat mijn lijf vol PFOS zit. PFOS ontregelt de hormoonhuishouding, vernietigt het immuunsysteem en is bron van kankers. Hoe kan ik ooit nog onbezorgd een lijntje snuiven?’

De Antwerpen politie raadt aan om de vervuilde coke naar het politiebureau te brengen. Uw naam wordt daar zorgvuldig geregistreerd zodat men u later kan contacteren voor verdere onderzoeken.

Terwijl de gevolgen van de klimaatcrisis zich almaar pertinenter openbaren, kondigen politici het einde van de wereld aan nu een zwembad in een stad waar ze nooit komen aparte zwemuren heeft aangekondigd. Tot groot afgrijzen van de politici zijn boerkini’s er ook welkom. De generaties na ons knikken instemmend toe.

De -56-jarige Germaine bewondert de huidige politici. ‘Het is verleidelijk het anno 2021 te hebben over smeltende ijsbergen, stijgende zeespiegels, uitstervende soorten, absurde hitterecords, extreme orkaanseizoenen, ongeziene overstromingen, onbedwingbare bos- en natuurbranden, plots verdwenen gletsjers en de onomkeerbare smeltprocessen die de opwarming van de planeet onhoudbaar versnellen waardoor een massa-extinctie nakend is. Toch tweeten politici zich suf over boerkini’s. Dat getuigt van doorzettingsvermogen.’

Germaine hoopt dat de huidige politici hun bestaansrecht blijven vinden in voorspelbare tweets bedenken over boerkini’s. ‘In 2100 ben ik er in normale omstandigheden 23. Als we de klimaatverandering onvoldoende maar wel een piepklein beetje afremmen, ga ik in mijn leven waarschijnlijk moeten vechten om aan voedsel te geraken, vluchten naar stukjes aarde die bewoonbaar zijn om uiteindelijk anoniem te sterven door de extreme hitte. Als politici blijven kletsen over boerkini’s, maakt mijn voorbestemde moeder die in 2040 wordt geboren dit al mee zodat ik nooit het levenslicht hoef te zien.’

De -28-jarige Frank-Theo is de huidige generatie politici die zich een ongeluk tweet over boerkini’s bijzonder dankbaar. ‘Mijn geboortejaar is 2049. Ik mag er niet aan denken wat het met mijn porseleinen egootje doet wanneer de oprukkende zee Vlaamse steden onder water zet en mensen in een boerkini me moeten helpen in veiligheid brengen.’

We gaan in de toekomst veel meer pandemieën nodig hebben, willen we de aandacht blijven afleiden van de klimaatcrisis. Dat staat in een rapport van Shell.

De oliereus Shell heeft een alarmerend rapport uitgebracht. Dat rapport stipt aan dat we nog voor 2050 jaarlijks meerdere pandemieën nodig zullen hebben om de aandacht voor de klimaatcrisis onder controle te houden. Volgens eerder onderzoek zou een pandemie om de twee jaar voldoende zijn.

‘De situatie is desastreuzer dan we dachten. De klassieke afleidingsmanoeuvres en desinformatiecampagnes volstaan steeds minder. Zelfs een pandemie kan niet alle klimaatberichtgeving tegenhouden. Dat berichten over temperaturen tot minder dan 50°C in het westen van Canada Europese media bereikten, is een signaal dat we niet mogen negeren,’ waarschuwt Shell.

‘Willen we niet bedolven raken onder klimaatberichtgeving, moeten we nu ingrijpen,’ aldus Shell. ‘De mens is 100% verantwoordelijk voor alles wat over de klimaatcrisis in de media verschijnt. Toch liggen we hier nauwelijks wakker van. Berichten over extreme klimaatverandering gaan alsmaar vaker voorkomen. Dat proces is zo ingrijpend dat velen nog voor 2030 het crimineel gaan vinden dat wij ongestoord CO2 in de atmosfeer lozen.’

Toch is er volgens Shell nog hoop. ‘We kunnen het tij nog keren. De organisatie van een EK voetbal tijdens een pandemie blijkt berichten over de klimaatcrisis flink naar de achtergrond te dringen. We hebben als mensheid meer in de hand dan we soms denken.’

Het PFOS-schandaal heeft gevolgen die tot in Syrië voelbaar zijn. De laatste week wordt het land overspoeld door Vlaamse politici die vluchten van hun politieke verantwoordelijkheid.

Syrië klaagt al langer over aanspoelende Vlaamse politici die vluchten van hun politieke verantwoordelijkheid. ‘Door het PFOS-schandaal wordt het probleem almaar nijpender,’ erkent president Bashir al-Assad.

‘Ze hopen in Syrië een nieuw politiek leven op te bouwen, maar de Syrische bevolking vreest voor politieke instabiliteit en slecht bestuur als we de Vlaamse politici een plaats moeten geven in de Syrische samenleving.’

Assad begrijpt dat Vlaamse politici op de vlucht slaan. ‘Maar ik kan mijn land niet zomaar in chaos storten. Enkele Vlaamse politici kan een robuuste samenleving aan, maar geen tientallen tegelijkertijd.’

Een Vlaamse politica is in Syrië een hongerstaking begonnen om toch papieren te krijgen. Assad zegt niet te willen buigen voor de druk. ‘Maar ik besef ook dat er hier een kostbaar mensenleven op het spel staat. Ik wil in alle sereniteit met Joke Schauvliege naar een oplossing zoeken. Ik ben geen onmens.’

Waar de Vlaamse politici onderdak zullen krijgen die uit Syrië worden gezet, is nog onduidelijk. Gekeken wordt naar het Grondwettelijk Hof. Dat biedt nu opvang aan nauwelijks 6 politici, terwijl het gemakkelijk plaats kan bieden aan 600.

Om u perfect te bedienen, heeft The Vremde Mirror deze zomer geïnvesteerd in een eigen sportredactie. Alleen daarom kunnen we u een gedetailleerd verslag van de match tussen België en Portugal aanbieden.

Er gebeurde lange tijd niets. Of je moet enkele mannen die achter een bal aanhollen om er een trap in de gewenste richting tegen te geven een gebeurtenis noemen. Tot op een bepaald moment mensen begonnen te juichen. Dat doen mensen doorgaans niet zomaar. Er moest iets gebeurd zijn. Uit de herhaling zou moeten blijken waarom. In de herhaling was duidelijk te zien dat een man een bal in het doel sjot. Er werd ingezoomd op de man die de bal in het doel sjot. Hoe dwaas het ook klinkt, het moet hiermee te maken hebben. Mensen zij blij. Dat is op zich positief. Maar het is een man die een bal in een goal sjot. Er zijn ook mensen die verdrietig zijn omdat de man de bal in de goal sjot. Toch sjot de man de bal in de richting van de goal met de intentie een doelpunt (zeer specifieke voetbalterm) te maken. Te zijner verdediging: hij kan er niet aan doen dat de bal niet wordt tegengehouden. Dat rechtvaardigt zijn blijdschap nog niet. Door een speling van het lot valt de bal voor zijn voeten en hij sjot tegen de bal. Mocht het doel er niet staan, was het geen bijzondere trap geweest. Het is omdat het doel er staat en de doelman (zeer specifieke voetbalterm) zich inspant om de bal te grijpen dat er sprake is van euforie. Denken we zowel het doel als de duikende doelman (zeer specifieke voetbalterm, supra) weg, was dit een gewone trap tegen een bal die noch tot blijdschap noch tot verdriet had geleid. Dat zou voor iedereen veel eenvoudiger zijn geweest.

Daarna gebeurde er ook lange tijd niets. Of je moet enkele mannen die achter elkaars enkels aanhollen om er een trap tegen te geven een gebeurtenis noemen.

Grote eensgezindheid bij de voetbalanalisten aan de tafel van Villa Sporza. ‘We mogen het niet alleen hebben over Cristiano Ronaldo. Portugal is meer dan Ronaldo alleen.’

‘Het is aanlokkelijk om Portugal te reduceren tot Ronaldo,’ aldus voetbalanalist Gert. ‘Portugal heeft meer goede spelers dan Ronaldo. Dat neemt niet weg dat Ronaldo een belangrijke speler is. Voor Ronaldo zelf, maar ook voor Portugal.’

Voetbalanalist Wesley beaamt. ‘Als je de analyses leest en bekijkt, lijkt het soms alsof Portugal maar uit één speler bestaat en die heet Ronaldo. Maar een Portugal met alleen Ronaldo is gewoon Ronaldo. Ook goed, maar dat is toch niet helemaal hetzelfde als Portugal.’

Voetbalanalist Arnar vult aan. ‘Ik ben het eens dat Portugal meer is dan Ronaldo alleen en we ook over de andere spelers moeten praten. Maar Ronaldo blijft wel een topspeler. Dat mogen we niet uit het oog verliezen. Zijn scorend vermogen, zijn fysieke paraatheid, zijn leiderschapskwaliteiten, zijn voetballend talent, zijn statistieken, wat Ronaldo laat zien is fenomenaal.’

‘Ongezien,’ onderbreekt voetbalanalist Wesley.

‘Magistraal,’ nuanceert voetbalanalist Gert.

Voetbalanalist Youri zegt het in grote mate eens te zijn. ‘Het zou respectloos zijn ten aanzien van de andere Portugese spelers om het alleen maar over Ronaldo te hebben. Zij werken er ook voor, misschien niet zo hard als Ronaldo, maar nu ja nou goed. Het zijn ook wel spelers.’

Presentator Karl rondt de discussie af en leidt het volgende item in. ‘In de komende twintig minuten tonen we de 109 interlandgoals van Ronaldo. Kijk en geniet.’