The Vremde Mirror

Deze lege doos wil geld inzamelen om haar werking te financieren. Niet zomaar een lege doos. Een uitermate lege doos. Nog niet overtuigd dat het een betere investering is dan Newsmonkey? Stiekem na de volgende veertien redenen wel.

1. De bodem van een lege doos is altijd zichtbaar.

2. De bodem van een lege doos is misschien niet zo transparant, je kunt de doos altijd gewoon opheffen.

3. Hoewel deze lege doos leeg is, zit er ook niets in. Bedrog? Nee, een extraatje voor de fans van het eerste uur.

4. Deze lege doos is zeer geschikt om exclusieve artikels gecopypastet van Buzzfeed niet in te verzamelen.

5. Deze reden geloof je toch nooit.

6. Lege dozen met de genen van een twaalfjarige bakvis die iedere aflevering van Thuis becommentarieert met LOLLLL :D, nietszeggende tweets en bullshitgifjes, komen in onze streken veeleer zelden voor.

7. Deze lege doos kan niet schrijven. Bedenk dat het nog altijd schrijnender kan: een lege doos die wel kan schrijven.

8. Je kunt zelf kiezen met wiens reclame je deze lege doos beplakt, bij een online reclamegazetje dat zich verpakt als nieuwsplatform wordt er in jouw plaats gekozen.

9. Geen valse voorwendselen, geen mooie praatjes, geen loze beloften. Een lege doos is een lege doos. Je weet waar je geld naartoe gaat. Naar een lege doos.

10. Een lege doos is een lege doos (2). Je weet wat je in de plaats krijgt. Een lege doos.

11. Je raadt nooit wat de elfde reden is.

12. Deze lege doos koestert noch journalistieke ambities, noch intenties om met Newsmonkey te fuseren.

13. Een lege doos mag dan wel een lege doos zijn, het kon ook een bron van innovatie, zeg gerust de toekomst van de journalistiek zijn.

14. De kans is klein om in het zak gezet te worden. Een lege doos blijft een lege doos.

Drie jaar. Zo lang verveelt de arme kleine zelfstandige Emmanuel zich inmiddels op de Seychellen. ‘Allemaal de schuld van de asociale regering-Di Rupo die de hardwerkende middenstanders het graf injaagt.’

Alcoholvergiftiging, verveling, de nieuwste roman van Griet Op de Beeck, Emmanuel (41) is al ettelijke malen aan de dood ontsnapt sedert hij op de Seychellen vertoeft. ‘Ik kan geen cocktails, azuurblauwe zeeën en wuivende palmbomen meer zien.’

Dat is niet zijn enige probleem. ‘Ik krijg mijn geld niet op,’ zucht Emmanuel. ‘Een gevolg van de crisis, de inwoners hier produceren trager dan ik geld kan uitgeven. Maar ze staken tenminste niet.’

Deze arme kleine zelfstandige mag dan al drie jaar op een bar eiland ver van huis zitten, over de actuele politiek ventileert hij graag zijn mening. ‘De asociale regering-Di Rupo maakt alles kapot. In plaats van de kleine zelfstandige voortdurend te pesten, zouden ze beter de langdurig zieken en de luie werklozen eens aanpakken. Decadent gewoon. Maar ja, PS-regering.’

Frontman van UNIZO Karel Van Eetvelt beweent het treurige lot van Emmanuel. ‘Geen alleenstaand geval. Ik hoor schrijnende getuigenissen uit de Kaaiman Eilanden, de Britse Maagdeneilanden en Panama. Getalenteerde ondernemers van hier de wanhoop nabij die in verpauperde gebieden aan de andere kant van de wereld hun heil zoeken. En wat doet de regering? Niets.’

Toch geeft Emmanuel de moed niet op. ‘Een kleine zelfstandige krijgen ze niet zo gauw klein. Ik kom terug en sterker dan ooit. Ik heb toch niks anders te doen.’

Heuglijk nieuws. In tegenstrijd met eerdere berichten blijkt nu uit onderzoek dat een kernramp niet per se fileleed veroorzaakt. Dagtoeristen naar Doel en pendelaars mogen zich dan wel niet tegelijkertijd op de Antwerpse Ring begeven.

Files. Een navrante bijwerking van nucleaire rampen. Het is ook de belangrijkste reden waarom mensen ertegen opkijken, zelfs ronduit weigerachtig staan tegenover een ramp van nucleaire aard.

‘Een menselijke reactie,’ vindt minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD). ‘Er is niemand die beter wordt van files. De economie slabakt omdat werknemers te laat op hun werk verschijnen, werkgevers dreigen ermee andere oorden op te zoeken, nefast voor het imago van België, wat de economie helemaal in elkaar doet stuiken, ook niet goed voor ons anders benijdenswaardige imago.’

En de aanslag op het algehele welzijn van de bevolking, de teer en het fijnstof die de lucht in worden geslingerd, goed voor duizenden rechtstreekse of onrechtstreekse doden per jaar? ‘Goh, ja dat eventueel ook,’ aldus de minister van Volksgezondheid.

Mits een goede scheiding van pendelaars en gewone dagtoeristen naar Doel zijn files te voorkomen. ‘Files blijven toch altijd een onzichtbare doder,’ zegt Erwin (47). ‘Maar nu die angst ervoor onterecht blijkt, zie ik niet meteen nog bezwaren tegen een nucleaire catastrofe. Hoe vaak krijgt een mens de kans zoiets vlakbij huis mee te maken? Ik zeg het: maar één keer in zijn hele leven.’

Sommige Vlamingen blijven uit voorzorg na een kernramp binnen, sluiten ramen en deuren. ‘Angst is nooit een goede raadgever,’ waarschuwt minister van Werkbaar Werk Kris Peeters (CD&V). ‘Sociaal isolement dreigt. Ga aan het werk.’

Crisis in Brugge. De beoogde tweede plaats is niet behaald. Trainer van Club Brugge Michel Preud’homme is snoeihard voor de arbitrage. ‘Het leek er vaak op dat we niet mochten verliezen.’

Voorzitter Bart Verhaeghe kan de ontgoocheling maar moeilijk verbijten. ‘De wil om tweede te worden ontbrak. Dan houdt het op natuurlijk.’

Trainer Michel Preud’homme is niet mild voor zijn spelers. ‘Doelbewuste sabotage van een deel van mijn spelersgroep. Hoe vaak ik ook tactisch bijstuurde, ze weigerden te blunderen op de cruciale momenten. Dat is het verschil met Anderlecht. Daar lukt dat wel. We wisten dat we tegen hen moesten verliezen en toch laten we het na.’

Toch wil hij niet alle schuld in de schoenen van de spelers schuiven. ‘Ik stel vast dat velen ons een tweede plaats niet gunden. De scheidsrechters waren altijd voor ons. Als we vaker een penalty tegen krijgen, dan is die tweede plaats plots wel haalbaar. Moest Anderlecht soms tweede worden?’

In Anderlecht heerst er euforie. ‘Nu niet, dan nooit,’ meent voetbalcommentator Peter Vandenbempt. ‘Met zulk zwak team, dramatisch voetbal en onkundig bestuur nog tweede worden is een ongezien mirakel.’

Je maakt een idyllisch wandelingetje op het perron van spoor 4 en plots verstoort een trein de rust door naast je te komen rijden. Je versnelt je looppas, kijkt verschrikt over je schouders, maar de trein is sneller, zo snel dat hij besluit om ietwat te vertragen. Uit paniek stop je met wandelen. En wat doet de trein? Die houdt halt en opent zijn deuren.

De situatie is herkenbaar voor velen. Treinen die een station binnendenderen, zich in dezelfde richting bewegen als de wandelaars daar en tot stilstand komen op het moment dat die dit spelletje beu zijn. Een absurd beeld.

Slachtoffer Nadine (52) is twee weken werkonbekwaam. ‘Een man die de Metro leest om de journalistiek of een levensmoeë conducteur zonder zelfmoordneigingen, dat wel. Maar op een treinperron denk je niet meteen aan een confrontatie met een meerijdende trein. Zijn we dan nergens nog veilig?’

Een onbekende reiziger zag de geopende deuren als uitnodiging om in te stappen. Er is nog niet vernomen of er nog iets van hem is vernomen.

De NMBS excuseert zich voor het gênante ongemak. ‘Het is onduidelijk wat zo’n trein bezielt. We worden geconfronteerd met technische problemen van velerlei aard, treinen in beweging zijn gelukkig eerder zeldzaam. We beloven dat dit ook zo blijft.’

Wie is er anno 2016 nog christen, moslim of een aanhanger van het pastafarisme? Voor de meeste Vlamingen is hetgeen op Facebook staat de belangrijkste geloofsovertuiging.

‘Ik las het op Facebook.’ Dan houdt elke discussie op. Bedenk ook maar eens een even ijzersterk argument. Het merendeel van de Vlamingen wendt zich nu ook tot Facebook om een oordeel te vellen over belangrijke maatschappelijke, levensbeschouwelijke en ethische kwesties. 

‘Dankzij de waaier aan opinies op Facebook weet ik wat ik op mijn werk moet zeggen om populair te blijven,’ geeft Bart (45) uit Antwerpen toe. 

‘Dat je door een statusupdate te kopiëren en te plakken je ware vrienden ontdekt, klinkt geloofwaardiger dan een man met een lange baard die water in wijn verandert. Logisch dus dat mensen de dingen die ze op Facebook lezen echt gaan geloven. Bovendien is het moeilijk in God te geloven als je goed leeft en den Antwerp jaar na jaar geen kampioen speelt,’ verklaart kerkjurist Rik Torfs.

Jeffrey (34) liket en deelt zeven keer per dag met zijn gezicht naar Californië. ‘Ik doe ook mee aan Dagen Zonder Vlees. Een periode van boetedoening en inkeer. Iedereen is maar met zichzelf bezig. Van elke hap die ik neem, post ik dan minstens vier foto’s op Facebook.’

Deze realiteit noopt Lieven Boeve, topman van het katholieke onderwijs, ertoe scholen aan te spreken. ‘Bied leerlingen die tijdens de les godsdienst op Facebook zitten gratis wifi aan in plaats van ze te berispen.’

Wie nu hip wil zijn, gooit zijn zonnepanelen rechtstreeks op de barbecuekolen. Enkele minuten tot een kwartier zeer extreme warmte geeft de zonnepanelen een uniek, krokant korstje.

Barbecueën zoals het vroeger was.

We staan er te weinig bij stil, maar we barbecueën al heel ons leven verkeerd. In plaats van de zonnepanelen op de traditionele wijze te verhitten, zouden we ze voor smaak en textuur tussen de gloeiende kolen moeten leggen. De siliciumaroma’s komen zo pas echt tot hun recht.

Ria (49) gooit al jaren zonnepanelen op de barbecue. ‘Wat begon als een banale verstrooidheid, is intussen uitgegroeid tot een mooie traditie. In de ochtendgloren jagen we in de vrije natuur op zonnepanelen, in de namiddag barbecueën we die. Culinaire eenvoud van bij ons.’

Geef haar maar eens ongelijk. Weinig dat bij zomerweer zo smaakt als een knapperig stukje zonnepaneel. Een delicatesse. Toch trekken experts aan de alarmbel. De nieuwste trend om zonnepanelen te barbecueën is bepaald schadelijk voor de gezondheid: ‘Hoe beter iets smaakt, des te kankerverwekkender het is.’

Vlaams minister van Energie Bart Tommelein snapt de ongerustheid niet. ‘Mmm, zeer lekker en delicieus. Zo krokant. Zo zie je maar hoe veelzijdig zonnepaneel kan zijn. De investering meer dan waard. Mmm, heerlijk. Is er nog?’

Nadat Peggy en Ludo Van den Bergh – De Wulf op Facebook alle vreemdelingen de pijnlijkste dood toewensten, sprak de drieëndertigjarige Klaas ze daarop aan. ‘Wat een harteloze beul. Heeft hij dan werkelijk geen greintje inlevingsvermogen?’

Het is een probleem dat al langer bestaat. Racisten die zich horen te verantwoorden, zich belemmerd voelen om te zijn wie ze zijn, zich gestigmatiseerd voelen, ja zelfs het slachtoffer zijn van pure willekeur.

‘Als je al scheef bekeken wordt voor een cassante oproep om moskeeën in brand te steken. Als je xenofobie al niet meer mag verwarren met islamkritiek. Als je de schuld van al je problemen niet kan verhalen op ganse bevolkingsgroepen, wat kan er dan nog wel?’ Peggy en Ludo vragen het zich in alle eerlijkheid af.

Het is in de geschiedenis nog al gebeurd dat racisten op muren van onbegrip stuiten. ‘Dit moet stoppen, elk incident is er één te veel.’ Vlaams minister van Inburgering en Gelijke Kansen Liesbeth Homans (N-VA) wil de problematiek stevig aanpakken. ‘In een warme en open samenleving kan iedereen racist zijn waar en hoe hij maar wil. Als je hiervoor in het Vlaanderen anno 2016 geen begrip kunt opbrengen, kun je maar beter ophoepelen.’

‘Mensen uitsluiten op basis van hun racisme is niet alleen zielig en de laagst denkbare praktijk, het ontwricht ook een maatschappij,’ stellen Peggy en Ludo. ‘Stop de haat. De meeste steun krijgen we uit politieke hoek. Dat doet deugd.’

Ruben (7) beleefde een eerste communie in mineur. Nadat tante Rani maar niet wilde afzeggen voor zijn communiefeest, heeft hij zich rechtstreeks weten te kwalificeren voor de hel. De balsturige ketter bewaarde zijn hostie voor thuis.

Met een handige schijnbeweging vlak voor de neus van meneer pastoor wist Ruben de hostie in zijn zak te smokkelen. Zijn ouders koesterden geen argwaan tot ze thuis de akelige ontdekking deden.

‘Het is geen complete verrassing,’ bekent papa Axel (36). ‘We vreesden al langer dat zijn obsessie om alles uit plastic te verzamelen tot grotere drama’s zou leiden dan de verminking van mama’s borsten.’

Zus Amélie (1,5) roept op tot clementie. ‘Mijn broer heeft een misstap begaan, maar het blijft wel mijn broer. En zijn we niet allemaal jong geweest? Iedereen heeft recht op een tweede kans. Wielrenners, dan mijn broer ook.’

Mama Saskia (35) is onverbiddelijk. ‘We hebben hem opgesloten in onze vochtige, donkere tuberculosekelder. Wie weet welke toxische dampen een brandstapel verspreidt. Je kan nooit voorzichtig genoeg zijn.’

Toch koestert Ruben aldus blijkt uit zijn laatste woorden nog een sprankeltje hoop. ‘Als ik voor mijn dood stop met geloven, kan ik mijn lot nog afwenden. Laten we bidden.’

Leerkrachten trekken aan de alarmbel. Leerlingen leren steeds vaker spiekbriefjes op voorhand van buiten om de pakkans te verkleinen. ‘Tegen deze vorm van fraude staan we machteloos. We eisen concrete maatregelen.’

‘Frauderen tijdens het spieken. Dat bestond in onze tijd nog niet,’ klaagt meester René (59). ‘Het is onmogelijk om jongeren nog te betrappen op spiekgedrag. Ik verdenk bepaalde leerlingen er al langer van te studeren. Roep ik ze op het matje. ‘Nee meester, wij weten dat gewoon,’ krijg je dan te horen. Dan houdt het op natuurlijk.’

Vlaams minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V) begrijpt de verzuchtingen van de leraren. ‘Ik roep leerlingen op om het spel fair te spelen. Spiekbriefjes van buiten leren om ze niet te hoeven gebruiken is de boel bedotten. Eerlijk duurt het langst.’

Dat beseft ook Marie (11). ‘Het valt niet goed te praten. Maar een spiekbriefje kan nat worden, je speelt het gemakkelijk kwijt en van je hand met inkt te bekladden, krijg je terminale kanker. Iets uit het hoofd leren is dan vaak het enige alternatief.’

Elias (14) weet nog goed wanneer hij gezwicht is. ‘Twee jaar geleden. Ik ben ermee begonnen toen ik mijn buurman tijdens een test Nederlands alles uit het hoofd op zijn blad zag noteren. Ik had niet geleerd, hij had 20/20, ik ook.’

Marie en Elias zijn fictieve namen om de privacy van het kind te beschermen.